Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, İmam Tirmizi'nin en bilinen eserlerinden biridir. Tahlil Yayınları baskısıyla 450 sayfadır. Kitaptan derlenen sözler, okurların beğeni sırasına göre listelenmiştir.
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt'ten En Beğenilen Alıntılar
“Bir yer, oraya oturana göre değer kazanır.”
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, İmam Tirmizi
Âişe radıyallahu anhâ şöyle dedi:
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, İmam Tirmizi
Babam Ebû Bekir, Resûl-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem vefât ettikten sonra yanına girdi. Dudağını iki gözünün arasına, ellerini de kollarının üzerine koydu ve şöyle diyerek ağladı:
“Âh benim hak peygamberim!
Âh benim can yoldaşım!
Âh benim aziz dostum!”
Ahmed ibni Hanbel, Müsned, VI, 31, nr. 24530, VI, 219-220, nr. 26365.
Amre binti Abdirrahmân el-Ensâriyye (v. 106/724), Hz. Âişe’nin terbiyesinde yetişerek fıkıh âlimi olmuş bir tâbiîdir. Rivâyetleri Kütüb-i Sitte’de bulunan bu güvenilir râvi “ilim deryâsı” diye de bilinir.
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, İmam Tirmizi
Bir gün Hz. Muâviye kendisini görünce ayağa kalkanları “oturun!” diye uyardıktan sonra, onlara Peygamber aleyhisselâm’ın şöyle buyurduğunu bizzat duyduğunu söyledi:
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, İmam Tirmizi
“Kendisi için ayağa kalkılmasından hoşlanan kimse, cehennemdeki yerine hazırlansın.”
Tirmizî, Edeb 13, nr. 2755; İbni Ebî Şeybe, el-Musannef (Hût), V, 234,nr. 25582.
Âişe radıyallahu anhâ şöyle dedi:
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, İmam Tirmizi
Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellemin tabiatında aslâ kabalık yoktu; o hiçbir zaman kaba ve kırıcı davranmazdı. Çarşı pazarda insanlarla çekişip yüksek sesle konuşmazdı. Kötülüğe kötülükle karşılık vermek şöyle dursun, kötülük yapanı affedip bağışlardı.
Tirmizî, Birr 69, nr. 2016; Ahmed ibni Hanbel, Müsned, VI, 174, 236, 245, nr. 25931, 26517, 26619.
“Sen kusurları bağışla, iyiliği emret, kendini bilmez câhillere aldırma”
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, İmam Tirmizi
A’râf 7/199.
“Hayânın hepsi hayırdır.”
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, İmam Tirmizi
Müslim, Îmân 61, nr. 37.
“Kendileri ihtiyaç içinde olsalar bile onları kendilerine tercih ederler.”
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, İmam Tirmizi
Haşr 59/9.
Ashâb-ı kirâm yeni doğan çocuklarını alıp Peygamber Efendimiz’e götürürlerdi. O da mübârek ağzında çiğnediği hurmayı çocuğun damağına çalarak “tahnik” yapardı. İşte bu münâsebetle Allah’ın Resûlü kendisine getirilen bebekleri kucağına alır, onların başını okşar, kendilerine duâ ederdi.
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, İmam Tirmizi
‘Bugün sizi azarlayıp kınamak yok. Allah sizi bağışlasın. O merhamet edenlerin en merhametlisidir.’
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, İmam Tirmizi
Yûsuf 12/92.
“Allah’tan korkana kimse zarar veremez. Allah’tan başkasından korkana da kimse fayda veremez.”
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, İmam Tirmizi
Fudayl ibni İyâz (rahmetullahi aleyh)
“İnsanların ayıplarının, gizli hallerinin peşine düşüp araştırmaya kalkışırsan, onların ahlâkını bozarsın veya buna yakın bir şey yapmış olursun.”
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, İmam Tirmizi
Ebû Dâvûd, Edeb 37, nr. 4888; Ebû Ya‘lâ el-Mevsılî, Müsned (Esed), XIII, 382, nr. 7389.
Sevgili Efendimiz insanları kazanmanın, onların gönlüne girmenin yolunu şu özlü hadîs-i şerîfiyle özetlemektedir:
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, İmam Tirmizi
“Kolaylık gösterin, zorluk çıkarmayın; müjdeleyin, nefret ettirmeyin.”
Buhârî, İlim 11, nr. 69; Müslim, Cihâd 8, nr. 1734.
“Allah’ın Elçisi evinde âilesinin hizmetinde idi. Elbisesini kendisi temizler, koyununu sağar, yıpranan elbisesini bizzat yamar, onarılması gereken pabucunu tamir eder, ancak her işini bizzat kendisi yapar, su taşıdıkları devenin yemini verir, evi süpürür, devesini bağlar, hizmetçiyle birlikte yemek yer, onunla birlikte hamur yoğurur, satın aldığı şeyleri çarşıdan eve kendisi taşırdı.”
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, İmam Tirmizi
Mehmet Yaşar Kandemir, Şifâ-i Şerîf Şerhi, I, 292.
Ashâb-ı kirâm büyüklerini sayar, küçüklerini sever, ihtiyaç sahiplerine öncelik tanır, gariplere merhamet eder, birbirinin hakkını gözetirlerdi.
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, İmam Tirmizi
Âişe radıyallahu anhâ şöyle dedi:
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, İmam Tirmizi
“Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem pazartesi günü vefât etti.”
Ahmed ibni Hanbel, Müsned, VI, 45, 118, 132, nr. 24690, 25381, 25519.
Peygamber Efendimiz şu dünyanın görüp tanıdığı en cömert insandı. Kendisinden bir şey istendiği zaman elinde varsa verirdi; elinde yoksa ve şâyet bir yerden gelmesini beklediği bir mal, bir para varsa, o zaman vereceğini va’dederdi. O da yoksa, ihtiyaç sahibini gönlünü alarak yolcu ederdi.
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, İmam Tirmizi
“En büyük dertler ve acılar peygamberlere gelir; sonra da insanların dindarlığına göre derece derece aşağı doğru devam edip gider.”
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, İmam Tirmizi
Tirmizî, Zühd 56, nr. 2398; İbni Mâce, Fiten 23, nr. 4023.
“Bir müslüman, hasta olan bir müslüman kardeşini sabahleyin ziyarete giderse, yetmiş bin melek akşama kadar ona rahmet okur. Şâyet akşamleyin ziyaret ederse, yetmiş bin melek onun için sabaha kadar istiğfâr eder. Ve o kişi için cennette toplanmış meyveler de vardır.”
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, İmam Tirmizi
Tirmizî, Cenâiz 2, nr. 969; Ebû Dâvûd, Cenâiz 3, nr. 3098; İbni Mâce, Cenâiz 2, nr. 1442.
...bir defasında Resûlullah Efendimiz çarşıya çıkarak giyecek bir şeyler satın almıştı. Ebû Hüreyre radıyallahu anh kendisini görüp onun elindeki eşyaları alıp taşımak isteyince ona:
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, İmam Tirmizi
“Bir şeyi sahibinin taşıması daha uygundur. Şâyet taşıyamayacak kadar güçsüz olursa, o zaman kardeşi kendisine yardım eder.” buyurarak elindeki yükü ona vermemişti.
Ebû Ya‘lâ el-Mevsılî, Müsned (Esed), XI, 25, nr. 6162.
Âişe radıyallahu anhâ şöyle dedi:
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, İmam Tirmizi
Resûl-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem Allah yolunda yapılan cihâd dışında hiç kimseye eliyle vurmamıştır. O, ne bir hizmetçiyi dövmüş, ne de bir hanımına vurmuştur.
Müslim, Fezâil 79, nr. 2328. Ayrıca bk. Ebû Dâvûd, Edeb 4, nr. 4786; İbni Mâce, Nikâh 51, nr. 1984.
"Sünnetin canlı ve diri olmadığı yerde bid'at dediğimiz dinde yeri bulunmayan, sünnete ters düşen davranışlar canlıdır."
📖 Sayfa 340 · Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, İmam Tirmizi
Bu ümmetin başına gelen en büyük musîbet ve felâket, Peygamber aleyhisselâmın kaybıdır. Nitekim Allah’ın Resûlü şöyle buyurmuştur:
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, İmam Tirmizi
“Kimin başına bir musîbet gelirse, beni kaybetmek sûretiyle uğradığı musîbeti düşünsün. Çünkü onun beni kaybetmiş olması musîbetlerin en büyüğüdür.”
İbnü’s-Sünnî, Amelü’l-yevmive’l-leyle (Berenî), s. 534, nr. 582; Beyhakì, Şu‘abü’l-îmân (Hâmid), XII, 424, nr. 9678.
“Kendilerini sınamak için birtakım insanlara verdiğimiz dünya hayatının gösterişine gözünü dikme. Rabbinin rızkı daha hayırlı ve daha devamlıdır.”
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, İmam Tirmizi
Tâhâ 20/131.
Allah’ın Resûlü İslâmiyet’in yayılmasını, insanların Müslüman olup kurtulmasını her zaman ön plânda tutardı.
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, İmam Tirmizi
“Sizin en doğru rüyâ görenleriniz, en doğru söyleyenlerinizdir.”
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, İmam Tirmizi
Müslim, Rü’yâ 6, nr. 2263.
“Allah’ı zikretmek en büyük ibâdettir."
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, İmam Tirmizi
Ankebût 29/45.
Sıkça Sorulan Sorular
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt kimin eseridir?
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, İmam Tirmizi tarafından yazılmıştır. Türkçeye Mehmet Yaşar Kandemir çevirmiştir.
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt kaç sayfadır?
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt, 450 sayfadır (Tahlil Yayınları baskısı).
Şemâil-i Şerîf Şerhi - 3. Cilt'in en ünlü sözü nedir?
““Bir yer, oraya oturana göre değer kazanır.””