Octavio Paz'ın kaleminden çıkan eserler, okurların gönlünde özel bir yer tutar. Bu sayfada Octavio Paz kitaplarından derlenen 100 söz, kaynaklarıyla birlikte bir arada.
En Beğenilen Octavio Paz Sözleri
Sende başlıyor, sende bitiyor dünya.
Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
“Bakış görülebilir. Peki, dinleme duyulabilir, hissedilebilir mi?”
📖 Sayfa 13 · Marcel Duchamp, Octavio Paz
Bizi yutan koskocaman bir deliktir zaman.
Çifte Alev, Octavio Paz
Biz insanlar, başıboş bir dünyada amaçsızca dolanıp duruyoruz.
Çifte Alev, Octavio Paz
''Adım ne de güzel senin dudaklarında. Kimse bugüne dek böyle söylememişti benim adımı.''
📖 Sayfa 41 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Bir insan asla olduğu kişi değildir, aradığı benliktir.
Çifte Alev, Octavio Paz
Düşüyorum. İçeri doğru düşüyorum. Ama varamıyorum ruhumun en dibine...
📖 Sayfa 61 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Aşığın ortaya çıkışı, kadının ortaya çıkışından ayrılamaz. Kadın özgürlüğü olmadan aşk söz konusu değildir.
Çifte Alev, Octavio Paz
Modernite sözcüğüyle neyin kastedildiği de pek açık değil. Karşılaştığımız ilk güçlük, dünyanın kavranması zor ve değişen niteliği. " Modern" olan, doğası gereği geçicidir; " güncel" adlandırdığımız anda yitip giden bir niteliktir. Ne kadar çağ ve toplum varsa o kadar modernite ve antikite var
📖 Sayfa 33 · Öteki Ses, Octavio Paz
Senin varlığında yitip gitmek; sonra yeniden karşı kıyıda bulmak kendimi seni beklerken. Sende doğmak, sende ölmek.
📖 Sayfa 42 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
ŞAFAK
📖 Sayfa 39 · Kartal mı Güneş mi, Octavio Paz
Soğuk çevik eller
Çekerler geriye birer birer
Karanlığın sargılarını
Gözlerimi açarım
Hala
Yaşıyorum
Ortasında
Hala taze bir yaranın
Kendi içimde kendime yer kalmadı.
📖 Sayfa 58 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Mutluluk, yapısı gereği dile dökülemez.
Çifte Alev, Octavio Paz
Dünya bir sözlükler dünyası. Sözcükler elimizden alınırsa dünyamız elimizden alınır.
📖 Sayfa 52 · Öteki Ses, Octavio Paz
Bir ot gibi söküp çıkarıverdin beni topraktan. Kestin köklerimi, fırlatıp attın havaya.
📖 Sayfa 58 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Güçlüyüm, yaşamı seviyorum; yaşam da beni seviyor.
📖 Sayfa 52 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Yaşamdı, benim asıl dileğim. Tıpkı bir çiçek gibi tanıdık, ama gene de benden çok çok uzak.
📖 Sayfa 40 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Hiçbir şey yapmadan da yorulabiliyor insan, düşündükleri ağır geliyor mesela.
Güneş Taşı, Octavio Paz
Yalnızlık zarar vermez insana.
📖 Sayfa 23 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Mantığımızın ittiğini, tenimiz bağrına basar.
Çifte Alev, Octavio Paz
Sevmek, bir anlamda seçmek demektir: seçmek ya ölümü ya da yaşamı!...
📖 Sayfa 19 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Batı demokrasilerindeki ahlaksal-siyasi bir değişime denk düşen bir ekonomik değişim: yurttaşların tüketiciye dönüşmesi
📖 Sayfa 96 · Öteki Ses, Octavio Paz
"Peki ya aşk ne ister?
Çifte Alev, Octavio Paz
İnsan güzelliği ister aşk. Aşk, biz güzel birini görür görmez doğar. İstek evrensel olsa da, herkesi körüklese de, herkes başka bir şey ister."
Narin ve kırılgan, işte bu yüzden de aşık olunası!
Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Aşk tek bir insana çekilmektir: Bir bedene ve ruha. Aşk bir seçmedir
📖 Sayfa 36 · Çifte Alev, Octavio Paz
..........
Çifte Alev, Octavio Paz
"Etj'ai quelquefois vu / ce que l'homme a cru voir"
“Ve ben ara sıra gördüm / insanın gördüğüne inandığını”
Rimbaud
..........
Koskocaman kentte her insan yalnızdır ve yalnızlığını yalnız milyonlarla paylaşır
📖 Sayfa 43 · Öteki Ses, Octavio Paz
Aşk, zarif yürekte çabucak yanan ateş.
Çifte Alev, Octavio Paz
Güzellik üstüne düşünmek bir aydınlanmadır.
📖 Sayfa 47 · Çifte Alev, Octavio Paz
Teknoloji dünyanın bir imajı değil, amacı dünyayı değiştirmek ve bir ölçüde kenara itmek olan bir pratik, bir eylemdir
📖 Sayfa 115 · Öteki Ses, Octavio Paz
Sözlerin çok sert, beni incitiyor. Ama haklı oldukları için de, arındırıyorlar vicdanımı...
📖 Sayfa 55 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Sen bana baktığında yakmaz-ateşten giysi dokuyor gözlerin bana, sarıyor bedenimi serin bir gömlek gibi o altın renkli sarmaşık ...
📖 Sayfa 42 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Erotizm bedenin şiiridir, şiir de dilin erotizmi.
📖 Sayfa 12 · Çifte Alev, Octavio Paz
Derler ki, yalnızlık düşünceyi besler.
📖 Sayfa 21 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Erotizm ve Aşk: Hayatın çifte alevi.
Çifte Alev, Octavio Paz
Sabahları hep aynı mutlu kıyıda uyanırdım... Pencerem açık olarak yatardım, sabahleyin odama girerdi güneş... Sonra denizin meltemi.
📖 Sayfa 22 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Aşk, düş kırıklığını öğreten bir okuldur. . .
Çifte Alev, Octavio Paz
Senin yüzüne bakarım,
📖 Sayfa 43 · Kartal mı Güneş mi, Octavio Paz
Cehennemin içini görürüm
Ölüm saydamlıktır.
Kimseyi öldürmedim. Kimseye dokunca vermedim kendimden başka...
📖 Sayfa 57 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Erotizm, reklamcılığın bir dalı, iş hayatının bir kolu oldu.
📖 Sayfa 159 · Çifte Alev, Octavio Paz
Yalnız, yapayalnız... Zamanın enginliğinde yitip gitmiş, kendi kendisinden çıkamamaya yargılı.
📖 Sayfa 57 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Tüm hayatım büyümek, soluk alıp vermek, bir bitki gibi olgunlaşmak oldu... Ah, evet, olgunlaşmak...
📖 Sayfa 57 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
tek bir insana çekilmektir: Bir bedene ve ruha.
Çifte Alev, Octavio Paz
Ben ölümü kanımda taşıyorum! Lanetlenmişim! Yaşamdan koparılmışım! Zehirden bir duvar beni dünyadan ayırıyor...
📖 Sayfa 53 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Kimisi için yaşam olan, başkası için ölümdür.
Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Bilim insan içindir, oğlum, insan bilim için değil.
Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Yalnızlık düşünceyi besler.
Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
...hep göz önündesin, ama hep erişilmezsin.
📖 Sayfa 32 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Çiftleşmenin bir sürü çeşidi olsa da, cinsellik eylemi hep aynı şeyi söyler: Üremeyi.
📖 Sayfa 13 · Çifte Alev, Octavio Paz
Ölümden ve yaşamdan yapılmıştır varoluşun tümü.
📖 Sayfa 27 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
''Düşlerine layık ol.. ''
Güneş Taşı, Octavio Paz
Ölümse yalnızca onunla yaşarım ben
📖 Sayfa 40 · Kartal mı Güneş mi, Octavio Paz
Yalnızlıksa ona hizmet ederek konuşurum.
"Aşk da seçimden doğar, ama dostluktan farklı bir yanı vardır. .. Açık söylemek gerekirse, ateşi daha yakıcı, daha derin, daha kıyıcıdır. Daha atak ve değişken bir ateştir...”
Çifte Alev, Octavio Paz
Bir tohumun yaşadığı hayatı yaşıyordum, yapayalnız, kendi içime kapanmış, kendi varlığımın tam ortasına ekilivermiş. Bir ada gibi yalıtılmış...
📖 Sayfa 57 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Bir bukalemunum olsaydı da eteğimin üstüne yatırıp renk değiştirmesini izleseydim.
📖 Sayfa 28 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Ne olabileceği değil,
📖 Sayfa 38 · Seçme Şiirler, Octavio Paz
Ne olduğuydu önemli olan:
Ölmüştü işte.
Yalan söylemeyi de beceremem. Becersem de söylemezdim zaten.
📖 Sayfa 40 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Bütün kapılar kapalıydı. Ama sen geldin, açtın sevginin kapısını.
📖 Sayfa 60 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Soluğum ölüm saçıyor, ben ölümü kanımda taşıyorum! Lanetlenmişim! Yaşamdan koparılmışım! Zehirden bir duvar beni dünyadan ayırıyor ... Beni bir canavarla birleştiriyor.
📖 Sayfa 53 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
İnsan soyu, cinselliğin sürekli elektrik boşaltımına karşı bir paratoner keşfetti: Erotizm.
📖 Sayfa 19 · Çifte Alev, Octavio Paz
Gün boyunca güneş
📖 Sayfa 112 · Kartal mı Güneş mi, Octavio Paz
Güneş boyunca soğuk
Kimse yok caddelerde
parkedilmiş arabalar
Kırmızı bir ağaç şu bıçak gibi havada
hala yanıyor
Onunla konuşarak seninle konuşuyorum
"Sonsuzluk, zamanın işlerine aşıktır."
Çifte Alev, Octavio Paz
“Sen bana baktığında yakmaz-ateşten giysi dokuyor gözlerin bana, sarıyor bedenimi serin bir gömlek gibi o altın renkli sarmaşık...”
📖 Sayfa 42 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
merak bilimin anasıdır
📖 Sayfa 39 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Düşüyorum. İçeri doğru düşüyorum. Ama varamıyorum ruhumun en dibine...
Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
İnsanlar neredeyse doğdukları andan başlayarak, kendilerinden kaçarlar.
Çifte Alev, Octavio Paz
Nereye mi giderler.?
Durmaksızın kendilerini ararlar.
Bir insan asla olduğu kişi değildir, aradığı benliktir.
Senin soluğun ölüm saçıyor.
📖 Sayfa 56 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Şiir yazmaya başladığım ilk günden beri, bunun gerçekten gerekli olup olmadığını sordum kendi kendime: Şiirlerden bir hayat yaratmaktansa, hayatın kendisini şiire dönüştürmek daha iyi olmaz mı? Ve şiir, onun asıl öznesi, yaratılan şiirlerden daha çok yaratılan şiirsel anlar olamaz mı? Şiirde evrensel bir toplanma olabilir mi?
Şiir Nedir? (Yay ve Lir), Octavio Paz
Kendimde başlayıp kendimde sona eriyorum. Bir bıçaklar nehri sarıyor beni... Dokunulmaz oluyorum.
Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Sağlık durumum fevkalade. Güçlüyüm, yaşamı seviyorum; yaşam da beni seviyor.
Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Hey sen, yaşam mısın, yoksa ölüm mü? Kimbilir? Nasıl olsa ikisi de bir değil mi?
Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Ben senin arzularına yerleşmişim. Seni görmeden önce kimseyi tanımıyordum, kendimi bile tanımıyordum. Bilmiyordum güneşin, ayın, suyun, dudakların varolduğunu.
Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Ben ölümü kanımda taşıyorum! Lanetlenmişim! Yaşamdan koparılmışım!
📖 Sayfa 53 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Bekârların gerçek bir kişiliği yoktur. Hepsi içi boş bir kıyafetten, Havagazı ile şişen boş birer parçadan ibarettir.
Marcel Duchamp, Octavio Paz
Yaseminler takmayı istiyorum saçıma.
📖 Sayfa 27 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Seni görünce ben de anımsadım. Çoktandır yitirdiğim birşeyi anımsadım. Gizli bir yara gibi silinmeyen birşeyi . . .
📖 Sayfa 44 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
''Senin varlığında yitip gitmek; sonra yeniden karşı kıyıda bulmak kendimi seni beklerken. Sende doğmak, sende ölmek.''
📖 Sayfa 42 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Bir gün işiteceğim düşüncelerini.
📖 Sayfa 132 · Seçme Şiirler, Octavio Paz
Adımın ne olduğu önemli değil. Nereli olduğum da. Gerçekte ne adım var, ne cinsiyetim; ne yaşım, ne de doğum yerim. Erkek ya da kadın, çocuk ya da yaşlı, dün ya da yarın, Kuzey ya da Güney... İki cins, üç zaman, dört mevsim, dört yön ... İçimde birleşir kaynaşırlar. Gönlüm duru bir su gibi saydamdır, sapsoğuk başdöndüren bir pencere olur bakınca.
Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Sabahtan akşama dek okuyarak geçiriyorum günlerimi...
📖 Sayfa 49 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Akıl canavar yaratır.
Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Aşk, güzele duyulan istek değildir, tamamlanmaya duyulan özlemdir...
Çifte Alev, Octavio Paz
...seninle birlikte ikimiz, bir bulutun üstünde kuralım yuvamızı, bir yıldızda sürdürelim yaşamımızı, aydaki kumsallarda gezinelim...
📖 Sayfa 41 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Saçma! Senin o yaşam dediğin şeyden yalnız hastalıktır doğan...
📖 Sayfa 56 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Barış dileyelim tüm arayıp duranlara, barış dileyelim yapayalnız boşlukta dolananlara... Çünkü ne dün var, ne de yarın. Gün yalnız bugün, her şey burda, burda işte şimdi önünüzde. Geçmişse... hep geçip durmakta...
📖 Sayfa 62 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Tensel kucaklaşma, bedenin hem doruğu, hem de yitimidir.
Çifte Alev, Octavio Paz
Tutku esnek değildir, uzlaşma nedir bilmez. .
Çifte Alev, Octavio Paz
Günahkar bir gururun sağlıksız anıtı!
Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
...bir kedim olsaydı da sırtını okşasaydım, diyorum, yusyuvarlak tatlı bir elektrik topu olana dek.
📖 Sayfa 28 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Bir tohumun yaşadığı hayatı yaşıyordum, yapayalnız, kendi içime kapanmış, kendi varlığının tam ortasına ekilivermiş. Bir ada gibi yalıtılmış...
📖 Sayfa 57 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Aşk güzel değildir, güzelliğe kavuşmak ister..
Çifte Alev, Octavio Paz
İnsanlar, sözler, insanlar.
📖 Sayfa 39 · Seçme Şiirler, Octavio Paz
Duraksadım.
Yukarıda orada, yalnız ay vardı.
Bilim insan içindir, oğlum, insan bilim için değil.
📖 Sayfa 35 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Kaderin kendi ellerinde.
📖 Sayfa 51 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Zaman geçer, geçmek bilmeden.
📖 Sayfa 163 · Seçme Şiirler, Octavio Paz
"Hiçbiri şey yapmadan da yorulabiliyor insan, düşündükleri ağır geliyor mesela.."
Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Biz doğunca ölmeye başlar bedenimiz; biz ölünce de yaşamaya... başka bir hayatla yaşamaya.
📖 Sayfa 25 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Çünkü ne dün var, ne de yarın. -Gün yalnız bugün, herşey burda, burda işte şimdi önünüzde. Geçmişse... hep geçip durmakta...
📖 Sayfa 62 · Ölüm Çiçekleri, Octavio Paz
Cinsellik hayvandır; erotizm ise insan.
Çifte Alev, Octavio Paz
Tarihsel terimlerle düşünürsek, çamur çağında yaşıyoruz.
Çifte Alev, Octavio Paz