Üç Hikaye adlı eser, Mehmet Rauf tarafından yazılmıştır ve ilk kez 2011'de okurlarla buluşmuştur. Üç Hikaye'yi okuyan herkesin işaretlediği sözler, aşağıda bir arada.
Üç Hikaye'den En Beğenilen Alıntılar
Birey, kendisine kötülüğe yönlendiren toplumun herkesçe kabul edilmiş değerlerine baş kaldırarak; kişiliğini başkalarına göre değil, kendi değer ve ahlak yargılarına göre oluşturarak gerçek anlamda kahraman olabilir.
📖 Sayfa 11 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Yıllardan beri çektiği rezilliklerin, her gün taşa taşa sonunda bir alışkanlık haline gelip şiddeti kalmamış olan öfkelerin, bugün kendisini boğacak kadar çoğalarak üzerine saldırdığını hissediyordu.
📖 Sayfa 26 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Dünyada bütün insanlar birbirini yiyerek, aldatarak, ezerek, yalnız çıkarları için yaşıyorlar.
Üç Hikaye, Mehmet Rauf
"Sen sürün...sen sürün...herkes huzur ve bolluk içinde ömür sürerken...sen sürün...hakkındır, cezandır, çek, sürün!"
📖 Sayfa 42 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Bu soğuk gecenin siyah ufuklarına gözümü dikip bakıyorum. Hiçbir umut kıvılcımı yok mu?
📖 Sayfa 55 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Ve aşk olmadıktan sonra, hayat çorak, verimsiz, vahşi bir çöl olarak kalmıyor mu?
📖 Sayfa 54 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Dünyada acıma ve insanseverlik zararlıysa, demek namus ve vicdan da bir o kadar yalandı..
📖 Sayfa 36 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Bütün dünyada kendisinden güçsüz ve aşağılık bir kimse daha yoktu. Ve bu sefillik yalnız bugün değil, yıllardan beri onun hayatını kemirmekteydi.
📖 Sayfa 27 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Evlenmek ciddi, önemli bir konudur ve bu işe giren insan onun bütün ihtimallerini, sonuçlarını düşünür de öyle evlenir.
📖 Sayfa 63 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Bugün ruhumda patlayan bu aşk ihtiyacına rağmen, aşka inanmıyorum…
📖 Sayfa 53 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Babalarımızdan kalan sözlere kulak vermeyenler, sonra bütün bütün aç kalırlar.
📖 Sayfa 95 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Dünyada, acıma ve yardımseverlik zararlıysa, demek namus ve vicdan da bir o kadar yalandı ve madem ki sahibine yoksulluktan ve yoksunluktan başka bir şey sağlamıyordu, demek ki namus, insanlar için her şeyden zararlıydı.
📖 Sayfa 41 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Büfe almak için aç kalmaya razı olmak, enikonu züppeliktir.
📖 Sayfa 95 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Herkes, yalnızca, yalnızca kendisi için yaşıyordu.
📖 Sayfa 30 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Bazıları ilerlemelerinin çalışıp çabalamaya bağlı olduğunu sanarak hayatlarını işlerine verir...
📖 Sayfa 23 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Duygularımın zayıflığından faydalanarak varlığımı birden bire saran umut ve hayalin bu gelişimi… Bu, beni mahvedecek bir darbe değil mi?
📖 Sayfa 52 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Şimdi birkaç aylık, belki bir iki yıllık bir mutluluk elimin altında; bu da az bulunur bir fırsat değil midir?
📖 Sayfa 79 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Yokun çaresi olur mu? Yok, değil mi? İşte bu kadar…
📖 Sayfa 90 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Ve evet... elbette elbette bugün, o zamandan farklı idim ve yarın ve daha sonra, daha farklı olacak değil miydim?
📖 Sayfa 75 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
-Bana neden haber vermedinz ?
📖 Sayfa 125 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
-Aaa, şuna da bakınız ayol her şey erkeklere haber verilir mi?
-Öyleyse, şimdi işin içinden yine kendiniz çıkınız… Hanımefendiler, sersem akıllarıyla iş görüyoruz diye her şeyi berbat etsinler; işin sonu çıkmayınca, hemen bizi kurtar, işi temizle diye senin yakana sarılsınlar... ne ala şey!
Mutsuz olduğunu öğrenirsem, bu mutsuzluğuna benim sebep olmadığımı bilmek yine de bir avunmadır!
📖 Sayfa 80 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Böyle bir hayatta, onun için mutluluk mümkün müydü?
📖 Sayfa 76 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Hiç bu günkü kadar çâresiz, medetsiz kalmamıştı.
📖 Sayfa 27 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Zaten onlara ne kadar kötülük yapılsa, kendilerinin kendilerine ettikleri kadar yapılamazdı.
📖 Sayfa 43 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Gerçi çalışma ve becerinin hiçbiryerde yağcılık ve dalkavukluk yapılmaksızın ödüllendirildiği görülmemiştir...
📖 Sayfa 34 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Yalnız maaşına kalsa, açlıktan öleceği kesindi.
📖 Sayfa 19 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Hepsi de kendi benlikleri ve kendi mutlulukları için milletin sefilliğine duyarsız kalıyor, memleketin çöküşüne göz yumuyor, yalnız alacakları rüşvetleri, erişecekleri rütbe ve nişanları düşünüyorlardı.
📖 Sayfa 31 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Herifin bir halısı bütün eşyamızı satın alır…
📖 Sayfa 91 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
"Hakları var...hakları var..."
Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Evet, elbette haklıydılar. Mâdem ki yaşamak için başka türlüsü mümkün değildi, demek ki herkes gibi, çalmalı, yaklamlı, kırmalıydı. Dünyada, acıma ve insanseverlik zararlıysa, demek nâmus ve vicdan da bir o kadar yalandı ve mâdem ki sahibine yoksulluktan ve yoksunluktan başka bir şey sağlayamıyordu, demek ki nâmus, insanlar için her şeyden zararlıdır.
Çalışma ve becerinin hiç bir yerde yağcılık ve dalkavukluk yapılmaksızın ödüllendirildiği görülmemiştir, ama burada bir suç, bir günah gibi reddolunuyordu. Servet ise yalnız alçaklığa verilen bir ödüldü.
📖 Sayfa 34 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Bu, ölünceye kadar birlikte yaşamak üzere sözleşilmiş bir bağlılıktı ve bu bağ, beş on gün sonra ağır bir zincir olacaksa bu sözleşmeyi niçin yapmalıydı?
📖 Sayfa 77 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Evlilik için bir yaş belirlemek ve bunu geçirdim diye korkmak, hiç akıllıca bir şey değil…
📖 Sayfa 63 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Ah, kendimi bu acı, bu yakıcı durumlara düşüren, yine ben, kendim değil miydim?
📖 Sayfa 56 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Birbirine ne kadar karşıt tutkular içinde çırpınıyordum!
📖 Sayfa 55 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
İşte yirmi yaşımdan beri sözüm ona akıl ve mantığa uygun bulmadığım için reddettiğim bir şeyi bugün kabul ediyorum: Yani... evleniyorum.
📖 Sayfa 49 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Çingene, “Hastalandığıma yanmam, rahata alışacağım diye korkarım” demiş.
📖 Sayfa 92 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Canım yavrum, babanıza kabahat bulacağınıza paraya kabahat bulsanıza!... Ne yapalım canım, yok işte... yok! Yoktan anlamazsınız, sonra ağzınıza gelen sözleri söylersiniz.
📖 Sayfa 91 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Bizim hanımın işi yok, beni yine bir çok masrafa soktu.
📖 Sayfa 89 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Ah, insan denen yaratık ne kadar zayıf, ne kadar alçak bir şey!
📖 Sayfa 73 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Ne ev, ne saltanat, ne düzen, ne yemek ya Rabbim! Rüya görmüş gibiyim!
📖 Sayfa 119 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Okuldan parlak bir başarı ile mezun olduğu için, ilk günlerin iyimserliği ile bir yerlere varabileceğini ummuş, ancak kısa zamanda bu umudunun solmaya mahkûm bir hayal olduğunu görmüştü. Çünkü yetenek ve zeka ne kadar parlak olursa olsun, bunların yükselmede hiçbir etkisi olmadığını, yataklanma ve dalkavukluğun ya da büyüklü küçüklü hafiyelerden biriyle bağlantı kurmanın daha faydalı sonuçlar verdiğini çok geçmeden anladı.
📖 Sayfa 18 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Artık bu durumlara öfkelenmeyecek kadar alışık olduğu için, aynı düşünceleri zihninde tekrar düşünmeye gerek görmeyerek, odacıya kahve söyledi.
📖 Sayfa 23 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Benim gibi gırtlağına kadar borca batmış, bin beş yüz kuruş maaşla bir aile geçindirmek için uğraşan bir adam, kırk yıllık zengin oğlu zengin bir adamla nasıl yarışır…
📖 Sayfa 89 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Özlem ve zillet içinde, bir çiçeksiz, bir gülümseyişsiz, şefkatsiz, iltifatsız bu zelil, darmadağın ömrü sürüklemeliyim…
📖 Sayfa 79 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Evet, bu benim için uygun bir cezadır ve ben bunu hiç şikayet etmeden çekmeliyim; ben sürünmeliyim!
📖 Sayfa 78 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Ah, ama ne zor, ne zor, ne kadar zor bir mücadele ile harabım...
📖 Sayfa 79 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Herkes borcunu gizler, babanız ilan eder…
📖 Sayfa 98 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Kaldı ateşler içinde yine sevda-yı serim
📖 Sayfa 100 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Nereden gördü seni kahrolası gözlerim
Doğrusu kendisiyle ahbap olmak, görüşmek bizim haddimiz değil; ama nasılsa adamcağız iyi niyet gösterip bizi sevdi, bize iltifat ediyor…
📖 Sayfa 109 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Senin için para olsun da başka bir şeyin önemi yok ki…
📖 Sayfa 126 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Sonunda, memleketi böyle sefil ve perişan duruma sürükleyen uğursuz yönetimin, bu adamlar tarafından oluşturulup keseneğe alındığını düşünerek o yönetime ve kendilerini o yönetimin devam etmesine adayan bütün çıkarcı alçaklara karşı derin bir nefret beslemeye başlamıştı.
📖 Sayfa 19 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Toplumda herkes ve her şey çürümüştür; el etek öpenler, devleti soyanlar, tefecilikle halkı sömürenler günlerini gün edip refah ve bolluk içinde yaşarlarken, genç adamın borç almak için arkadaşına gidecek yol parası bile yoktur.
📖 Sayfa 10 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Bu gün yine bize geldiler . Onun karşısında, bakışının parlak ışıklarıyla kendimden geçerek saatlerce mutlu oldum.
📖 Sayfa 74 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Her gün onu tanıdıkça, karakterini daha yakından ayrıntılarıyla öğrendikçe, hayallerine , inceliğine hayran kalıp taparcasına bağlandığım o kelebek benim olacak değil mi ? Onu mutlu etmek... ah, onun mutluluğu için hayatımı nasıl sakınmayarak feda edeceğim...
📖 Sayfa 74 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Yüzü ince, sesi tizdi. Yirmi beş yaşındayken kırkında gösterirdi. Ellisini geçtikten sonra ise artık yaşsız bir hal almıştı; sükuneti ve ölçülü tavrıyla, otomatik hareket eden tahtadan bir kadın gibiydi.
Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Ve hayal, özellikle gururu besleyen bencil hayal, ne garip şey!
📖 Sayfa 73 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Bulunsa bile, onu nasıl kazanmalı? İşte bu kazanma konusu beni o kadar bitiriyor ki bulmanın imkansızlığını unutuyorum
📖 Sayfa 54 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Para denilen ve toplumda rastladığı her şeyi kirletip yok ederek akan selin pis suyu önünde, bütün kutsal şeyler gibi, namus ve vicdan da kesinlikle soluyor, kesinlikle kirleniyor; etkisiz ve suskun kalıyordu.
📖 Sayfa 35 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Yeni yılın bu ilk günü beni bitirmeye kast etmiş gibi şimdi varlığımda başka felaketlerin gökgürültüleri, şimşekleri vardı.
📖 Sayfa 55 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Sen eşsiz bir kocaya sahip olacaksın, biz de ömrümüzün sonunda refah ve mutluluk içinde bir yaşam süreceğiz.
📖 Sayfa 116 · Üç Hikaye, Mehmet Rauf
Sıkça Sorulan Sorular
Üç Hikaye kimin eseridir?
Üç Hikaye, Mehmet Rauf tarafından yazılmıştır ve ilk kez 2011'de yayımlanmıştır.
Üç Hikaye kaç sayfadır?
Üç Hikaye, 104 sayfadır (Bordo-Siyah Yayınları baskısı).
Üç Hikaye'nin en ünlü sözü nedir?
“Birey, kendisine kötülüğe yönlendiren toplumun herkesçe kabul edilmiş değerlerine baş kaldırarak; kişiliğini başkalarına göre değil, kendi değer ve ahlak yargılarına göre oluşturarak gerçek anlamda kahraman olabilir.”