Filiz Özdem'in kalemi, edebiyat dünyasında derin izler bırakmıştır. 7 eserinden seçilen 100 söz, bu sayfada okurlarla buluşuyor.
En Beğenilen Filiz Özdem Sözleri
Birbirinin kaderi olanlar birbirinde kanar ancak. Hepsi bu.
📖 Sayfa 192 · Yalan Sureleri, Filiz Özdem
Ben suyum. Ben kendini yutan dağım. Ben çukurum. Ben bölünüş ve unutuşum.
📖 Sayfa 111 · Yalan Sureleri, Filiz Özdem
Doğru nedir? Yanlış olmayan mı? Yoksa hakiki olan mı?.
Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem
Bir ömre, bazen birden fazla hayat sığar...
📖 Sayfa 117 · Sırlarla Dolu Konak, Filiz Özdem
Hayatımın üst üste binmiş parçaları arasında kayboluyorum düşündükçe. Kaybettiğim o kadar çok şey var ki…
📖 Sayfa 35 · Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem
Yaşayınca hayat güzel de düşününce çok saçma.
📖 Sayfa 118 · Bütün Ateşler Söndüğünde, Filiz Özdem
İnsanı en çok inciten şeydir aşk!.
Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem
Sırlarını dökersen, sırı dökülmüş ayna gibi kararırsın.
📖 Sayfa 46 · Rüya Bekleyen Adam, Filiz Özdem
Hayat, geriye sarılamayacak tek filmdi.
📖 Sayfa 107 · Düş Hırkası, Filiz Özdem
Neden yaşamak bu kadar ağır bir yüke dönüşüyordu bazılarının ellerinde? Kim cevap verebilir buna? Ben değil…
📖 Sayfa 22 · Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem
Çaresizlik! Çaresizlik kadar korkunç bir şey yok hayatta. Bunu daha önce de yaşamıştım. Bir kurtarıcı beklediğim, sığınacak bir kucak aradığım, ölüp de kurtulmak istediğim, ama hiçbirinin olmadığı lanetli bir çaresizlik.
📖 Sayfa 27 · Rüya Bekleyen Adam, Filiz Özdem
“Gönül penceremin camı kırıldı.”
📖 Sayfa 158 · Yalan Sureleri, Filiz Özdem
“… taşa toprağa bakmak bile yeterdi kendimi mutlu hissetmem için.”
📖 Sayfa 19 · Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem
Bütün keşkeler, belki de en ağır sınır ihlaliydi..
Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem
İnsan yaşayacaklarını bilseydi, yine de yaşamak ister miydi?
📖 Sayfa 131 · Yalan Sureleri, Filiz Özdem
Ah artık hiçbir yerlere sığamayışım! Ah üzerini örtmeye çalıştığım her şey…
📖 Sayfa 88 · Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem
“Bizi inciten aşk değil, teslimiyet.”
📖 Sayfa 22 · Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem
Gördüğün kadarıyla bir insanı tanıdığını, onun bütün hayatının bundan ibaret olduğunu sanıyorsun. Ne büyük bir yanılgı!.
Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem
Tanrısıyla didişip duran, ona sürekli küsen bir peygamberden ne farkımız vardı?
📖 Sayfa 83 · Yalan Sureleri, Filiz Özdem
Kendi gölgemden eksilttiklerimle kendimi var etmiştim. O zaman, bu gerçek bir varoluş sayılır mıydı?
📖 Sayfa 103 · Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem
Bu hayatlarımız olmadı! Hiç gün görmedik! Keşke yeniden başlayabilsek!" İşte, kitabı olmayan gerçek. Süssüz, pırıltısız, dümdüz, doğrudan, gündelik kelimelerle art arda dizilmiş durumumuz.
Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem
Nereden ve nasıl başlayacaksak!.
Bir insan kaç ölüye yanabilirdi? Nasıl kalbi dayanırdı?.
Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem
Derler ki, hayatın aynaları sabredene değil, isyan edene sırlarını döker.
📖 Sayfa 143 · Bütün Ateşler Söndüğünde, Filiz Özdem
Ben yaşamayı bilmiyorum. Ben nefes almayı bilmiyorum. Hayata az, kendime çoğum.
📖 Sayfa 43 · Yalan Sureleri, Filiz Özdem
Ben hiçbir şeye bakmaya dayanamıyorum. Midem bulanıyor. Her yer bir açık hava tımarhanesi sanki.
📖 Sayfa 37 · Korku Benim Sahibim, Filiz Özdem
Onun yalnızca adı, bir de yalnızlığı var..
Korku Benim Sahibim, Filiz Özdem
“O kadar özlüyorum ki bazen seni. Özlem duyduğum tek insan olduğunu itiraf etmeme izin ver.Acaba kalkıp gelsem sert rüzgarların estiği bu yerden beni kabul eder misin?”
📖 Sayfa 44 · Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem
Asıl delilik ölümlü olduğunu bile bile yaşayabilmek değil miydi? Ölümlü olduğunu bile bile dünyayı zehir zemberek bir yere çevirmek zırdelilik değil miydi?
📖 Sayfa 29 · Yalan Sureleri, Filiz Özdem
Hayat her yerde var. Kelebeklerin kanadında, merdivenlerin gölgesinde, kumdan kalelerde, ayrıkotlarında, çukurlarda, uğultuda, boğazda düğümlenen yumrularda, kapalı kutularda, verilen sözlerde...
Korku Benim Sahibim, Filiz Özdem
Nasıl olduda senin yüzünden, senin yüzünde kayboldum ben! Sen bana baktın, içimin ırmağı kendi yatağında boğul..
Korku Benim Sahibim, Filiz Özdem
Ömrümce çok pervasızca ve hor davrandığım ruhum da, bedenim de beni içine istemiyor artık.
📖 Sayfa 183 · Yalan Sureleri, Filiz Özdem
Kimse anlamıyor kendi üzerine çöken nedensiz kâbusu.
📖 Sayfa 126 · Korku Benim Sahibim, Filiz Özdem
Her yerde hayat var.
📖 Sayfa 82 · Korku Benim Sahibim, Filiz Özdem
Ölüm de var. En değerli büyüme masalı.
Geçmiş, geri dönüp alamayacağımız bir kayıp zaman. Bu kayıp zamanda hiçbirimiz yokuz.
📖 Sayfa 83 · Yalan Sureleri, Filiz Özdem
Rastgele çağrışımlarla bize doluşan şeylere kulak versek hakikatin kapısı aralanır mı?.
Korku Benim Sahibim, Filiz Özdem
Gün gelecek, hepimiz fotokopiyle çoğaltılmış suretlerimizin altında adımızın, başlangıç ve bitiş tarihlerimizin yazılı olduğu, yakalara iğneyle tutuşturulan, sonra kimisinin bir kitabın arasına sıkıştırdığı ya da bir çekmecedeki evrakların arasında kayboluşa bıraktığı, kimisinin de buruşturup çöpe attığı kağıt parçalarında kalacaktık. Son kez kağıtlarda çoğaltılan ve yok olmaya, unutulmaya yazgılı suretler. Hepsi buydu ve biz çok daha fazlasını umuyorduk.
📖 Sayfa 131 · Bütün Ateşler Söndüğünde, Filiz Özdem
Aşkta hakikate yaklaştıkça sahteliğe varıyordun. İşte bu nedenle âşık en büyük kalpazandı belki de.
📖 Sayfa 32 · Bütün Ateşler Söndüğünde, Filiz Özdem
“Bu kadar yalnız kalmasaydım. Yalnızlığın beni korku limanlarına savurmasına izin vermeseydim…”
📖 Sayfa 95 · Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem
Derler ki, hayat, asıl vazgeçtiğinde başlayandır.
📖 Sayfa 153 · Bütün Ateşler Söndüğünde, Filiz Özdem
Ne birlikte doğuyor ne de birlikte ölüyoruz aşkta. Herkes kendi bildiği şarkıyı söyleyip duruyor..
Korku Benim Sahibim, Filiz Özdem
Ruhun en derinlerine nakşolan acının, dışarıdan bakıldığında görülmese de, kokusu alınabilen bir şey olduğunu düşünmüşümdür hep.
📖 Sayfa 86 · Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem
–eğer ruh içteyse, kim bilir, belki de bedenimizi saran bir çeperdir–
📖 Sayfa 22 · Düş Hırkası, Filiz Özdem
Gençken insan ne kadar çok konuşacak şey buluyor! Nasıl da iştahla anlatası oluyor! Belki de hayallere gebe olduğun için. Yaş ilerledikçe susasın geliyor, içine içine konuşuyorsun. Belki bir gün tümden susarım, hiç konuşmam. O zaman hiçbir hayalim de kalmamış demektir herhalde.
📖 Sayfa 25 · Bütün Ateşler Söndüğünde, Filiz Özdem
Bütün gece yazdıklarımı sildim.
📖 Sayfa 34 · Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem
Bu da yazmaktır, değil mi?
Günler inci gibi art arta diziliyordu. Biz bu tekrar edişe hayat diyorduk. Her sabah uyanmak hayattı, nefes almak hayattı. Gerisi, söylemediklerimizdi.
📖 Sayfa 158 · Bütün Ateşler Söndüğünde, Filiz Özdem
Sevmeyi istedikçe sevmekten uzaklaştım.
📖 Sayfa 105 · Bütün Ateşler Söndüğünde, Filiz Özdem
Tutunmaya çalışıyorum ve bekliyorum ve beklemekte olduğumun bilincinde olarak bekliyorum. Çok soru sormuyorum. Cevap da aramıyorum.
📖 Sayfa 78 · Korku Benim Sahibim, Filiz Özdem
Yanlış bir zamandayım, yanlış bir yerdeyim. Veda etme hastalığına tutulanların cirit attığı bu yere yabancıyım.
📖 Sayfa 179 · Yalan Sureleri, Filiz Özdem
Katettiği yola bakınca arkasındaki yolun yürüdükçe silindiğini gören masal kahramanı gibiyim.
📖 Sayfa 25 · Yalan Sureleri, Filiz Özdem
Geçmesin, öylece kalakalsın istediklerim, hiç olmamış gibi kanat çırpıp uçuyor, ben kanat seslerini bile duyamadan yokluğa karışıyordu.
📖 Sayfa 47 · Korku Benim Sahibim, Filiz Özdem
“O kadar özlüyorum ki bazen seni. Özlem duyduğum tek insan olduğunu itiraf etmeme izin ver.
📖 Sayfa 44 · Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem
Acaba kalkıp gelsem sert rüzgârların estiği bu yerden, beni kabul eder misin?”
Dünyayı dolduran gelmiş geçmiş bütün acılar, bende sızacak nice çatlak bulmuştur çocukluğumdan beri.
📖 Sayfa 19 · Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem
İnsan olmak ne ağır, ne çileli bir uğraştı…
📖 Sayfa 113 · Rüya Bekleyen Adam, Filiz Özdem
Bir yaraya merhem olamamak ne büyük bir çaresizlik. .. Ve çaresizlik ne kadar korkunç bir duygu..
Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem
Hayatımda kimse bana onun gibi değmemişti. İnsana herkes değebilir, ama her değiş dokunmaz, yakmaz, iz bırakmaz..
Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem
Ölmeseydi kimse. Yüzün dursaydı yerli yerinde. Lanet okuyorum bütün bu sayıklamalara.. Hayatımda hiç gereği ve birebir karşılığı olmadığı halde biriktirdiğim şeyleri düşünüyorum..
Korku Benim Sahibim, Filiz Özdem
Zaman geçsin diye bekliyorum yalnızca... Bütün yaptığım bu. Zamanın geçmesini beklemek.
📖 Sayfa 96 · Korku Benim Sahibim, Filiz Özdem
Görünen yüzüm, görünmeyen yüzümü azarlıyor..
Korku Benim Sahibim, Filiz Özdem
Ne katı bir tanımdı o. Sen söyledin. Ölüm gelecek dedin. Geri dönüşü olmayan bazı şeyler vardır, ne yapsan değiştiremezsin, tıpkı ölüm gibi dedin.
Korku Benim Sahibim, Filiz Özdem
Tutulmayacak, unutulacak sözler söyleniyor..
Korku Benim Sahibim, Filiz Özdem
Bir nesnenin, bir insanın, bir hayatın, bir duygunun kendisinden önce gölgesini görmek, bilmek, tatmak iyi değil. Her zaman yalnızca gölgesini görmekse hiç iyi değil..
Korku Benim Sahibim, Filiz Özdem
İçimizden başka gidecek yer yok; ama benim içimi istila eden bozuk hücreler, tarifsiz cehennem, kıyısız denizler ne olacak? Ak rüyalarım yok benim.
📖 Sayfa 91 · Düş Hırkası, Filiz Özdem
Vazgeçememek ve sürekli mücadele bir mülkiyet arzusudur. Ben mülksüzüm.
📖 Sayfa 131 · Bütün Ateşler Söndüğünde, Filiz Özdem
En çok istediğim şey kendimi yırtmaktı. Bir kağıt gibi yırtmak, parçalara ayrılıp bulunduğum gerçeklikten uçup gitmek.
📖 Sayfa 82 · Bütün Ateşler Söndüğünde, Filiz Özdem
Kendi içimde sürgündeyim.
📖 Sayfa 67 · Bütün Ateşler Söndüğünde, Filiz Özdem
Hepsi güneşin ve suların çocuklarıydı. Bense ayın ve bataklıkların kızıydım. Benim elle tutulur melankolim onların ayağına bile değmiyordu.
📖 Sayfa 19 · Bütün Ateşler Söndüğünde, Filiz Özdem
Yalnızca nefes alan bir sayfa olmak istiyorum artık. Olamadıklarım var ve görünmez kılıyor beni...
Korku Benim Sahibim, Filiz Özdem
İçimizin karatahtasına yazılan, kimsenin okuyamayacağı, kendimizin bile çoğunu unuttuğu ne çok cümle var! Bu cümleler açığa çıksa hayat başka türlü kurulabilir miydi?
📖 Sayfa 95 · Yalan Sureleri, Filiz Özdem
Hayat öngörebileceğimiz bir şey değildir. Çünkü içinde yanardöner, avuca sığmaz istekler, korkular var. Maskeler, takıntılar, zaaflar, güçlü ve zayıf yanlar var.
📖 Sayfa 91 · Düş Hırkası, Filiz Özdem
Hayat ve insan bir terazinin kefeleri gibidir, ikisinin dengede durması gerekir.
📖 Sayfa 45 · Düş Hırkası, Filiz Özdem
Sevgiyi anlamak ve hissetmek için de biraz susmak, durmak ve genleşmek gerekirdi.
📖 Sayfa 118 · Bütün Ateşler Söndüğünde, Filiz Özdem
Çok mutsuzdum. Bir kediyi, bir kuşu, bir köpeği besler gibi kendimi besliyordum. Ama kedi evde hapis, kuş kafeste kapalı, köpek bahçede bağlı, ben de kendimde meçhuldüm. Meçhuldüm ve bekliyordum. Bu arada hayat yanımdan geçip gidiyordu.
📖 Sayfa 56 · Bütün Ateşler Söndüğünde, Filiz Özdem
Konuştuğumuz kelimelerin dünyası ile yazdığımız kelimelerin dünyası arasında, sözlü dil ile yazılı dil arasında ne aşılmaz bir uçurum var aslında. Belki de bunun için daha çok susmayı sevdim ben, en çok da okumayı…
📖 Sayfa 36 · Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem
Hayat bize neler verecek bilmiyoruz. Yolların ne kadar çatallanacağını bilmiyoruz. Hangi tarihte öleceğimizi bilmiyoruz. Ne kadar gözyaşı dökeceğimizi, kaç kahkaha atacağımızı bilmiyoruz. Ne olacağımızı, nasıl olacağımızı bilmiyoruz. Ne kadar yalnız kalacağımızı ya da ne aşklara düşeceğimizi bilmiyoruz. Bilinmezlik karşısında hem umutla doluyoruz hem de kederleniyoruz.
📖 Sayfa 20 · Bütün Ateşler Söndüğünde, Filiz Özdem
Sokakta köpekten korkanlara hayret ederim, insandan korkarım, köpekten korkmam.
📖 Sayfa 46 · Düş Hırkası, Filiz Özdem
Sosyal hayatta sınırlarım, kimsenin çiğneyemeyeceği kendimce kurallarım ve bir mesafem vardı.
📖 Sayfa 106 · Bütün Ateşler Söndüğünde, Filiz Özdem
Fazlasıyla ciddi ve sıradan bir insandım ve bu yanımı sinemayla, edebiyatla dolduruyordum. Belki de kapatıyordum, tıkıyordum, görünmez kılıyordum.
Beyaz bir gül soluyor tenimde.
📖 Sayfa 31 · Yalan Sureleri, Filiz Özdem
Beyaz bir aşktan düştük biz.
Beyaz bir yalnızlık öptü ölülerimizi.
Beyaz bir bilmezlik içindeyim.
Beyaz sayfaların karşısında karardım.
Bembeyaz bir unutuş içindeyim.
Hayır! Hiçbir şey anlatacak değilim. Dallarımdan dökülen yaprakları da eğilip toplamayacağım, zira dallarımı da kaybettim.
📖 Sayfa 129 · Rüya Bekleyen Adam, Filiz Özdem
Buz gibi odanın içinde dehlizlere doğru hiçbir şey görmeden yürürken bir çıtırtı duyuyorum. Bu çıtırtı dünya demek. Varlık
Korku Benim Sahibim, Filiz Özdem
demek. Var olmak demek. Olduğum yere çöküp uğunarak ağlıyorum. Beni burada bırakın, burada bırakın, gelmesin kimse!
Gözlerimi kapıyorum. Bu evler yıllar önce yıkıldı, bu sokaklar artık yok
Gözümde özleyiş, gönlümde acı / Alnımda sevdanın sıcak izi var / Bana benden yakın, bana yabancı / İçimde dolaşan, gezen biri var.
📖 Sayfa 143 · Yalan Sureleri, Filiz Özdem
“… hâlâ bir kalbim vardı ve hâlâ umutsuzca sevilmek istiyordum… Hem de onun tarafından. Sadece onun tarafından. Çünkü o benim benzerimdi. Sevdiği zaman, benim gibi seviyordu.”
📖 Sayfa 112 · Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem
Kalıtım yalnızca kaş, göz, saç renginin, hastalıkların, belli davranış kalıplarının aktarıldığı bir zincir değil. Bu mirasla bize geçmiş yaşam deneyimleri, kimi duygular ve anılarda aktarılır. Bu büyülü zincir bazen hiç aklımıza gelmeyecek biçimlerde dokunur bize, incecik sırlı çatlaklardan akar gelir..
Korku Benim Sahibim, Filiz Özdem
Uykusuzluğa düştükten sonra bir şey fark ettim: Hiçbir özlem, bir merak duygusu yoktu içimde. Ne bir insana ne bir mekâna ne de eski alışkanlıklarıma.
📖 Sayfa 116 · Bütün Ateşler Söndüğünde, Filiz Özdem
Yabandım bu dünyada. Dünya bir ceylan gibi vurmuştu beni.
📖 Sayfa 7 · Bütün Ateşler Söndüğünde, Filiz Özdem
İnsan, içindeki bir kapıyı hayata kapatırsa ne olurdu? İnsanın tek bir kapısı yoktu ki! İyi ama, ya o, işte o kapının ardında olanlar diğer hiçbirinin ardında yoksa, olmayacaksa ve olamazsa ne olurdu?
📖 Sayfa 57 · Düş Hırkası, Filiz Özdem
Hayat her zaman isteklerimizle değil, bazen de istemediklerimizle şekillenir.
📖 Sayfa 93 · Rüya Bekleyen Adam, Filiz Özdem
Büyük hislerle hareket eden, o hislerin esiri olanlar, her zaman bunların bedelini öder…
📖 Sayfa 19 · Rüya Bekleyen Adam, Filiz Özdem
İnsan bir şeye karar verirken bir şeyden de vazgeçiyor. Bir şeyden vazgeçerken de aslında bir başka şeye karar vermiş oluyor. Hayat ne tuhaf..
Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem
Hangi korkularının, nasıl kılık değiştirip karşısına dikileceğini kestiremiyor insan..
Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem
Kimi sevsek ölüyordu. Sevmediklerimiz ölmüyormuş gibi, kurduğumuz bu cümleye bayılıyorduk..
Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem
Herkes kendi kadar değişir. İşte öyle, ben de kendim kadar değiştim..
Korku Benim Sahibim, Filiz Özdem
Geçmişin üzerine ahkâm kesmek kolaydı. Sonuçlarına bizzat tanık olduğun, olmuş bitmiş şeyler üzerine yorum yapıyordun. Her şey ardında kalmış olsa bile, düşündüğünde hepsi önünde beliriyordu. Oysa gelecek, büyük bir belirsizlikti. Hatta kim bilir, gelecek kimimiz için bir gelecek bile değildi , belki de hiç gelmeyecekti.
📖 Sayfa 99 · Rüya Bekleyen Adam, Filiz Özdem
Neden yaşamak bu kadar ağır bir yüke dönüşüyordu bazılarının ellerinde? Kim cevap verebilir buna? Ben değil... Ben soru sormada azıcık becerikli olabilirim, ama kuşkusuz, cevaplarda acemi..
Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem
“Hangi korkuların nasıl kılık değiştirip karşısına dikileceğini kestiremiyor insan.”
📖 Sayfa 39 · Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem
Hayatın tek bir tanımı, tarifi ve tarihi yok değil mi? Ölümün de.. Hayatın içinden sıyrılıp, süzülen, kırılan, yansıyan, albenisiyle vuran yüzlerce ışık oku olduğu gibi, ölmenin de yüzlerce karanlık oku ve yüzü var..
Korku Benim Sahibim, Filiz Özdem
İnsanın duyularını ondan ayıran ve utanmadan yalanlayan gerçek, gerçek olabilir mi? Nedir gerçek?.
Korku Benim Sahibim, Filiz Özdem
Yaşadığın anın içinde kendini yetişkin sanıyorsun. Halbuki, üzerinden yıllar geçtikçe, hafızanın fotoğrafhanesindeki karelere baktıkça, insanın burnunun direği sızlıyor, hayata ve kendisine karşı içi merhametle doluyor. Meğer çocukmuşuz hep…
📖 Sayfa 12 · Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem
Bir yaraya merhem olamamak ne büyük bir çaresizlik… Ve çaresizlik ne kadar korkunç bir duygu.
📖 Sayfa 52 · Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem
Hayatın tek bir tanımı, tarifi ve tarihi yok değil mi? Ölümün de... ölmenin de yüzlerce karanlık oku ve yüzü var.
📖 Sayfa 46 · Korku Benim Sahibim, Filiz Özdem
Benim de susma anlarım var. O anlarda ağzımı açsam da boğazımın dar, karanlık koridorunda mahpus kalan sözcükler var.
Ben de unuturum. Kendimle kendim arasında büyüyen uzaklığı ölçemem, biçemem. Mesafeleri hesaplayamam.
Değiştim. Değişmem uzun zaman aldı. Kısım kısım, adım adım. Ben bunları söyleyene kadar parça parça koptum, yaprak yaprak ayrıldım.
“Yüzüne öyle güzel ve anlamlı bakıyordu ki, seviyordu onu, seviyordu işte… Sevgiye kim karşı durabilirdi?”
📖 Sayfa 27 · Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem