2003 tarihli At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson'un en bilinen eserlerinden biridir. Metis Yayınları baskısıyla 224 sayfadır. Bu bölümde At Çalmaya Gidiyoruz'dan süzülen, okurların en çok paylaştığı cümleler yer alıyor.
At Çalmaya Gidiyoruz'dan En Beğenilen Alıntılar
Sanırım birkaç saniyeliğine kendimi kaybettim, çünkü gözlerimi yeni bir başlangıca açar gibi açtığımı hatırlıyorum; gördüğüm hiçbir şey tanıdık değildi, beynim boştu, tek bir düşünce yoktu, her şey tertemizdi, gökyüzü saydam bir maviydi, adımı bilmiyordum, vücudumu bile hissedemiyordum.
📖 Sayfa 29 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Hayal kırıklığı ağzımda kül tadı bırakıyor, ben buraya gelmek istemiyordum..
📖 Sayfa 163 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Ne zaman acıtacağına sen kendin karar verirsin.
📖 Sayfa 31 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Artık bu kadar dalga geçmek yeter, şimdi gerçekten hemencik işe koyulmalıdır...
📖 Sayfa 155 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
kendimi rahat bırakırsam, önceden çok fazla düşünüp duraksamazsam, yapmayı hayal bile edemeyeceğim şeyleri yapabileceğimi öğretmişti.
📖 Sayfa 23 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Yalnızca dikkatimi toplayabilirsem hafızamın deposuna girip doğru rafta doğru filmi bulabilirim,
📖 Sayfa 193 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
içimde, ruhumun çok yakınındaymış gibi gelen, beni yorgun ve bitkin düşüren, bacaklarımı ve ayaklarımı birden artık beni eskisi gibi taşıyamaz hale getiren o şey olmasaydı, birlikteliğimizin ve o yazın kusursuz bir tablosu olurdu bu.
📖 Sayfa 156 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
İnsanlar onlara bir şeyler anlatmanızdan hoşlanıyorlar, mütevazi ve güven veren bir ses tonuyla yeterince şey anlatırsanız sizi tanıdıklarını sanıyorlar, ama aslında tanımıyorlar, sizin hakkınız da bir şeyler öğreniyorlar sadece
At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Hayat ne getirirse getirsin, ne kadar uzaklara gidersem gideyim bu yeri hep tam şimdi olduğu gibi hatırlayacağımı ve her zaman özleyeceğimi düşündüm.
📖 Sayfa 32 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Kendimi ağırlıksız hissediyorum. Selamete çıkarılmak gibi bir duygu. Kazazede olmaktan, saplantılı düşüncelerden, kötü ruhlardan. Bir şeytan kovucu buraya uğradı, giderken yanında bütün pislikleri de götürdü. Özgürce soluk alıyorum. Hala bir gelecek var.
📖 Sayfa 129 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Artık zamanın benim için önemli olduğunu hissediyorum.Daha hızlı ya da yavaş geçsin diye değil, farkına varmadan geçip gitmesin diye…
At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Hayal kırıklığı ağzımda bir kül tadı bırakıyor.
📖 Sayfa 163 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Canımızın ne zaman acıyacağına gerçekten kendimiz karar veririz.
At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Artık zamanın benim için ne kadar önemli olduğunu hissediyorum. Daha hızlı ya da yavaş geçsin diye değil, yalnızca zaman olsun diye; içinde yaşadığım, fiziksel olaylar ve etkinliklerle bölebildiğim bir şey olarak benim için belirginleşsin ve farkına varmadan geçip gitmesin diye.
📖 Sayfa 13 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
"Ne zaman canını yakacağına ancak sen kendin karar verirsin."
At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Artık zamanın benim için önemli olduğunu hissediyorum. Daha hızlı ya da yavaş geçsin diye değil, yalnızca zaman olsun diye; içinde yaşadığım, fiziksel olaylar ve etkinliklerle bölebildiğim bir şey olarak benim için belirginleşsin ve farkına varmadan geçip gitmesin diye.
📖 Sayfa 13 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
O anda zihninin derin karanlıklarında bir ışık yanmıştı. Jeton doğru yere düşmüş, klik diye bir ses çıkarmıştı. Şimdi her şeyi anlıyordu.
📖 Sayfa 132 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Kötü geçmiş bir gece, ardından gelen birkaç günü karartıyor, beni sinirli ve ne yapacağını bilmez bir duruma getiriyor.
📖 Sayfa 14 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
"Yok canım. Burada her şey yolunda," Oysa aslında hiç de öyleymiş gibi hissetmiyordum.
📖 Sayfa 154 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
insan çok uzun süre tek başına yaşayınca birini ötekinden ayıran sınır bulanıklaşıyor mu, bu sınırı geçtiğini fark etmez duruma mı geliyor, diye düşünüyorum.
📖 Sayfa 143 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Ne zaman canımın acıyacağına ben karar verirdim, acımı belli edip etmemeye de.
📖 Sayfa 57 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Ne zaman canımın acıyacağına ben kendim karar verirdim, acımı belli edip etmemeye de.
📖 Sayfa 57 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
İçimde bir şeyler değişiyor, değişiyorum.
📖 Sayfa 140 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
...yazgının yaşamlarımızı yönettiğini söyleyen insanlara hiç tahammül edemem. Sızlanırlar, ellerini ovuştururlar, şefkat beklerler. Bence yaşamlarımızı biz kendimiz yaratıyoruz, en azından ben kendi yaşamımı yarattım, ne kadar değerli bir yaşamdır bilemem, bütün sorumluluğu da yalnızca kendi üzerime alıyorum.
📖 Sayfa 61 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Gerçekten yorgundum.Vücudum yorgundu, kafam yorgundu, derim uyuşmuştu, yatağımda, yorganın altında uyumaktan başka bir şey istemiyordum.
At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Sanki bir perde inip bir zamanlar tanıdığım herşeyi örtmüştü.Yaşama yeniden başlamak gibiydi.Renkler farklıydı, kokular farklıydı, şeylerin içimde yarattığı duygular farklıydı.
At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Ölmüşsen ölmüşsündür, ama tam ölmeden önceki o kısacık anda; acaba bunu anlıyor musun, yani bittiğini ve nasıl bir duygu olduğunu?
At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Ne zaman canımın acıyacağına ben kendim karar verirdim, acımı belli edip etmemeye de. Canımın acısını bedenimin dibine gömdüm ki yüzümden belli olmasın.
📖 Sayfa 57 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
"Yorgun musun?" diye sordu.
📖 Sayfa 83 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
"Evet," dedim. Gerçekten yorgundum. Vücudum yorgundu, kafam yorgundu, derim uyuşmuştu, yatağımda, yorganın altında uyumaktan başka bir şey istemiyordum. Uyumak, uyumak, artık daha fazla uyuyamayacak hale gelene kadar uyumak.
Yaşama yeniden başlamak gibiydi. Renkler farklıydı, kokular farklıydı, şeylerin içimde yarattığı duygular farklıydı. Yalnızca soğuk ve sıcak, aydınlık ve karanlık, mor ve gri farklı değildi, korkmam ve mutlu olmam bile değişmişti.
📖 Sayfa 199 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Karanlıktan korktuğumu hiç hatırlamıyorum ama elbette korktuğum olmuştur, oysa şimdi içinde neler gizliyor olursa olsun doğal, güvenli ve saydam gibi geliyor bana. Bedenin rahatlığına ve özgürlüğüne karşı koyan hiçbir şey yok, belirli bir yükseklik, sınırlı bir uzaklık yok, çünkü karanlıkta bunlardan hiçbiri bulunmaz. Yalnızca içinde hareket edilecek büyük bir boşluk .
📖 Sayfa 15 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
“Bir kucaklaşmanın ortasında birisi kulağıma çok duymak istediğim bir şeyi fısıldarken, birdenbire kendimi uzakta, sessiz sakin bir yerde bulmayı özlediğim oluyordu.”
📖 Sayfa 12 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Sanki elinde bir yumurta varmış, sonra yumurtayı bırakmışsın, yere düşüp kırılmış gibi; bu duygunun başka hiçbir şeye benzemediğini anladım. Ölmüşsen ölmüşsündür, ama tam ölmeden önceki o kısacık anda; acaba bunu anlıyor musun, yani bittiğini ve nasıl bir duygu olduğunu?
📖 Sayfa 54 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
yalnızca bana ayrılmış bir gülümseme, sırdaş bir gülümseme ve o andan itibaren ikimizin arasında çok özel bir şey olduğunu anladım, gizli bir anlaşmamız vardı.
📖 Sayfa 169 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Sabahları ortalık aydınlandığında bir fincan kahveyle
At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
mutfak masasına geçip kuşların kanat çırparak gelişlerini seyrediyorum.
Bizler suçluyduk. Böyle olmak insanları değiştirirdi, bakışlarını farklılaştırır, onlara öyle bir yürüyüş tarzı verirdi ki buna karşı kimsenin elinden bir şey gelmezdi.
📖 Sayfa 26 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Sonra vazgeçtim. Sanki bir perde inmişti. Yaşama yeniden başlamak gibiydi. Renkler farklıydı, kokular farklıydı, şeylerin içimde yarattığı duygular farklıydı.
📖 Sayfa 201 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
“Jon’un bana öğrettiği şey pervasız olmaktı; kendimi rahat bırakırsam, önceden çok fazla düşünüp duraksamazsam, yapmayı hayal bile edemeyeceğim şeyleri yapabileceğimi öğretmişti.”
📖 Sayfa 23 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
İnsanlar onlara bir şeyler anlatmanızdan hoşlanıyorlar, mütevazı ve güven veren bir ses tonuyla yeterince şey anlatırsanız sizi tanıdıklarını sanıyorlar, ama aslında tanımıyorlar, sizin hakkınızda bir şeyler öğreniyorlar sadece, çünkü öğrendikleri şeyler olgular, duygular değil; herhangi bir şey hakkında ne düşündüğünüzü, başınıza gelenlerin ve verdiğiniz kararların sizi nasıl siz yaptığını bilmiyorlar.
📖 Sayfa 66 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
“Eğer iyi bir hafızanız varsa filmlere bakarak çok şey öğrenebilirsiniz, insanların işleri nasıl yaptıklarını, bu işlerin hep nasıl yapılmış olduğunu görebilirsiniz, ama modern filmlerde çok fazla iş yapılmıyor, yalnızca fikirler var. Zayıf fikirler ve mizah dedikleri birtakım şeyler, artık her şeyin gülünç olması gerekiyor. Ama ben eğlendirilmekten nefret ediyorum, buna zamanım yok.”
📖 Sayfa 70 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
"Evin yakınında bir sırığın tepesine oturtulmuş bir kuş yemliğim var. Sabahları ortalık aydınlandığında bir fincan kahveyle mutfak masasına geçip kuşların kanat çırparak gelişlerini seyrediyorum. Yemliğe gelen sekiz farklı tür saydım..."
At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Gördüğüm şey hoşuma gidiyor mu, bu bambaşka bir soru. Ama bir önemi yok. Dürüst olmak gerekirse aynadaki yüze hiçbir itirazım yok. Onu tanıyorum, kendimi tanıyabiliyorum. Daha fazlasını da bekleyemem zaten.
📖 Sayfa 85 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
... bol bol zamanım var. Zamanım bu kadar bol mu gerçekten? Hiç de öyleymiş gibi hissetmiyorum. Birden zaman daralmış gibi geliyor bana.
📖 Sayfa 107 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
“Gerçekten de sonunda her şey yerli yerine otururdu ama kendimi güvende hissetmem her seferinde çok uzun zaman alırdı.”
📖 Sayfa 179 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Haberleri en son ne zaman izlemişimdir bilmiyorum. Buraya televizyon getirmedim, kimi zaman geceler uzadığında buna pişman oluyorum ama şimdi yalnız başına kalınca insan gözünün önünde uçuşan resimlere ve gecenin geç saatlerine kadar oturup kalacağı koltuğa çok çabuk alışabilir, böylece hareket etmeyi başkalarına bırakıp zamanın nasıl geçtiğini bile anlamaz, diye düşünmüştüm. Bunu istemiyorum. Ben kendime yeterim.
At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
"Ama dinlediğim haberlerin hayatımdaki yeri aynı değil artık. Eskiden olduğu gibi dünyaya bakışımı değiştirmiyorlar. Belki de hata haberlerde, haberlerin veriliş tarzındadır,. belki çok fazla haber vardır..."
At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
"Elinde bir kitapla koltuğuna gömülür, her şeyden kopardın, yanına gelip kolunu çekiştirerek sana ne okuduğunu sorduğumda ilk önce benim kim olduğumu çıkaramamış gibi bakardın, sonra gözlerinde ciddi bakışlarla Dickens derdin, o zamanlar ben Dickens okumanın başka kitaplar okumaya benzemediğini düşünürdüm; belki de bu biraz alışılmadık bir şeydi, herkesin yaptığı bir şey değildi, bana öyle gelirdi en azından..."
At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
"Burnumdan derin bir soluk aldım, hayat ne getirirse getirsin, ne kadar uzaklara gidersem gideyim bu yeri hep tam şimdi olduğu gibi hatırlayacağımı ve her zaman özleyeceğimi düşündüm..."
At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
"Bu yüze aralıksız on dakika bakmak bile dünyanın iki yandan omuzlarıma çöküp beni ezmesine yetiyordu."
At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
bana sonsuz gelen bir süre
At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
boyunca öylece oturdu, ben de bütün o sonsuz süre boyunca soluğumu
tutmuş, yerimden bile kımıldamalnıştım.
"...her şey dünyaya bakmak için hangi yolu seçtiğinize bağlıydı.."
At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
“… elveda, zamanın ya da buradaki gibi acıların bulunmadığı bir ülkede buluşacağız…”
📖 Sayfa 149 · At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
"Orada benden daha yaşlı olduğunu tahmin ettiğim bir adam yaşıyor. Belki de benden daha yaşlıymış gibi görünüyor sadece. Ama belki de ben nasıl göründüğümün farkında olmadığım içindir, ya da hayat bana davrandığından daha sert davranmıştır ona..."
At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
"Bir çamın tepesinde öten ardıçkuşunun sesini ayırt edebiliyordum, çok yukarılarda tarlakuşunun ve adlarını bilmediğim başka kuşların öttüğünü açıkça duyuyordum.."
At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Ne kadar zaman alacaksa o kadar alsın istiyorum. Artık zamanın benim için önemli olduğunu hissediyorum.
At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
"Yalnızca ruhun biraz acıyor, değil mi?"
At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
"Belki birazcık."
"Bırak kaybolup gitsin ," dedi. "Hiç dokunma. Hiçbir yerde işine yaramaz zaten..."
Daha önce ne düşünmüş olursam olayım bu biraz hayal kırıklığı yaratıyor.
At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Sıkça Sorulan Sorular
At Çalmaya Gidiyoruz kimin eseridir?
At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson tarafından yazılmıştır ve ilk kez 2003'te yayımlanmıştır. Türkçeye Deniz Canefe çevirmiştir.
At Çalmaya Gidiyoruz kaç sayfadır?
At Çalmaya Gidiyoruz, 224 sayfadır (Metis Yayınları baskısı).
At Çalmaya Gidiyoruz'un en ünlü sözü nedir?
“Sanırım birkaç saniyeliğine kendimi kaybettim, çünkü gözlerimi yeni bir başlangıca açar gibi açtığımı hatırlıyorum; gördüğüm hiçbir şey tanıdık değildi, beynim boştu, tek bir düşünce yoktu, her şey tertemizdi, gökyüzü saydam bir maviydi, adımı bilmiyordum, vücudumu bile hissedemiyordum.”