CANLI

Bir Yazar Bir Dünya: Polat Özlüoğlu — Unutulmaz Sözler

Polat Özlüoğlu sözleri ve alıntıları

Polat Özlüoğlu, okurların en çok sevdiği yazarlardan biridir. 5 farklı eserinden derlenen 100 söz, bu sayfada eserleriyle birlikte listelendi.

En Beğenilen Polat Özlüoğlu Sözleri

Şuraya bir cümle koydum. Bırak, acımızı birileri duysun.
Hem zaten şiir niye var ? Dünyanın acısını başkaları da duysun!
Acı mıhlanıp bir kalpte durmasın. Ortada dursun. Olur ya biri eline alır okşar, biri alnından öper. Az unutursun.

📖 Sayfa 26 · Sahi Adım Neydi, Polat Özlüoğlu

... en çok korktuğu şeydi tek başına ölmek. İnanmadığı Allah'a bir bunun için dua eder, bunun için yalvarırdı.

📖 Sayfa 29 · Sahi Adım Neydi, Polat Özlüoğlu

Yedisi çıktı, kırkı çıktı. Benim canım çıkmadı.Çikar sandim o olmayinca. Çıkmadi. Gece rüyalarımda bana gelir sandim.Gelmedi. Kendimi kaybederim sandım. Kaybetmedim.Yaşadım. Yine bir yanım eksik yaşadım..
Sol yanım çürük yaşadım..

Sahi Adım Neydi, Polat Özlüoğlu

"Ona kötü bir şey olsun istedim.
bana aşık olsun istedim.”

Sahi Adım Neydi, Polat Özlüoğlu

" Ben güneşi görünce değil seni görünce açıyordum."

Günlerden Kırmızı, Polat Özlüoğlu

‘’Acılar diniyor, anılar köreliyor.’’
‘’Diniyor, köreliyor dedim, evet, ama kayboluyor, demedim.’’
-Agota Kristof, Kanıt

Kalbin Durduğu Bütün Zamanlar, Polat Özlüoğlu

Benim gidesim yoktu , senin kalasın yokmuş meğer..

📖 Sayfa 16 · Sahi Adım Neydi, Polat Özlüoğlu

İnsan en çabuk kokusunu kaybediyormuş sevdiğinin.

Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

*
İlk defa gece gibi gördüm onu.Geceyi giyinmişti sanki üstüne.

📖 Sayfa 66 · Sahi Adım Neydi, Polat Özlüoğlu

... İçimde saklı bütün kuşlar patır patır düşüp öldü sen öyle susunca.

📖 Sayfa 89 · Günlerden Kırmızı, Polat Özlüoğlu

... ya sabır çekti, eli kızgınca teybe gitti. Sesini epey bir açtı. Ahmet Kaya bangır bangır bağırıyordu." Beni vur, beni onlara verme, külümü al, uzak yollara savur."

📖 Sayfa 180 · Kalbin Durduğu Bütün Zamanlar, Polat Özlüoğlu

Aidiyetsizliğini, kaybolmuşluğunu, yoksunluğunu, acılarını sırtında değil yüreğinde taşımıştı kimselere göstermeden…

Kalbin Durduğu Bütün Zamanlar, Polat Özlüoğlu

Umut da bir yere kadarmış.

Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

... Bazı şeyleri unutarak yaşama sığınacaktım.

📖 Sayfa 107 · Kalbin Durduğu Bütün Zamanlar, Polat Özlüoğlu

... Utanç yosun bağlamış gözlerinde.

📖 Sayfa 173 · Sahi Adım Neydi, Polat Özlüoğlu

... Üzerinde mavi ölü nehirler akan bembeyaz elleri yaprak gibi titredi.

📖 Sayfa 82 · Günlerden Kırmızı, Polat Özlüoğlu

... Önce ben vurdum karnına. İki büklüm oldu. Çocuklar üzerine çullanıp zorla bluzunu, eteğini çıkardılar. Direnmeye çalıştı ama hepimiz bir yerinden tutuyorduk. Karşı koyamadı. Çırılçıplak kalınca gelişine vurmaya başladık. Bir yandan küfrediyor, bir yandan hakaret ediyorduk. Kaltak, orospu, vatan haini,anarşist,fahişe diye bağırıyorduk ha bire. Aşağılamak için yüzüne tükürüyorduk. Neresine denk gelirse acımadan vuruyorduk.

📖 Sayfa 26 · Kalbin Durduğu Bütün Zamanlar, Polat Özlüoğlu

Dünyanın ne çok ağrısı, hayatın ne çok derdi, insanların ne çok içini dökesi vardı.

Kalbin Durduğu Bütün Zamanlar, Polat Özlüoğlu

Çok konuşmadık ..
Kelimeleri itinayla azar azar kırıp yedik..

📖 Sayfa 73 · Sahi Adım Neydi, Polat Özlüoğlu

Biliyorum annesi ölmeyenin bitmezmiş hiç yalnızlığı ve de çocukluğu.

Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

Saydım, insanin doksan dokuz tane yalnızlığı vardı.
Aşk diyorsunuz ya,
Ben istemenin Allah ını bilirim bayım..

📖 Sayfa 174 · Sahi Adım Neydi, Polat Özlüoğlu

Anne, benim kalbim çürüdü, ev ne ki, diyemedim..

Sahi Adım Neydi, Polat Özlüoğlu

Onlar kazanmaya biz kaybetmeye mahkumduk. Bazı insanların marifeti de buydu. Onlar arkalarında enkazlar bırakarak, geride kalanlar ise o yıkıntılar arasında yol alarak hayatta kalıyordu.

Günlerden Kırmızı, Polat Özlüoğlu

... Bütün haksızlıklara, zorbalıklara, kötülüklere, savaşlara, yalanlara rağmen hala nasıl inanabiliyorlardı insanlar onun iyiliğine, gücüne, cennetine, meleklerine? Bir ömür kendilerine adayabiliyorlardı. nasıl bir körlüktü bu?

📖 Sayfa 321 · Kalbin Durduğu Bütün Zamanlar, Polat Özlüoğlu

“..varsa yoksa oyundu bildikleri gün doğandan batana, uyku bastırana, masallar kirpiklerine asılana kadar. Çocuk olmak böyle bir şeydi, her güne çocuk kalkmak.”

Hevesi Kirpiğinde, Polat Özlüoğlu

Kallavi bir veda olduğunu bir "Hoşça kal "dan çok başka bir şey olduğunu bilememişim.

Sahi Adım Neydi, Polat Özlüoğlu

Lakin onun umrunda değildi güzelliği, çekiciliği, endamı… Gençlik, güzellik, aşk, arzu, erkekler onun içinden sökülüp alınmıştı sanki.

Kalbin Durduğu Bütün Zamanlar, Polat Özlüoğlu

Düşünsene sensizliğin üstüne yaşadım tufanı.

📖 Sayfa 11 · Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

... Camdan bir düğme, çıt etti kırıldı içimde. Dağılıp parçalandı. Her yerime saçıldı kırıkları. Görünürde bir şey yoktu.

📖 Sayfa 12 · Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

Hasretini bir orman gibi büyütmüşüm içimde.

Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

*
" Hepsinin gözlerinde kederden kara kara sürmeler, ellerinde avuçlarında aradıkları canlarından bir parça resim, bir tutam giysi, dudaklarında dillerinden düşürmedikleri tek bir soru vardı. 'Neredesin?' Sonra Karanfil bıraktılar yerlere.

📖 Sayfa 25 · Günlerden Kırmızı, Polat Özlüoğlu

Çocukluk bir yaradır, babasız büyüyen çocuk da o yarayı sürekli kaşıyan bir tırnak.

Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

... Bütün kötü adamlar birbirine benziyordu.

📖 Sayfa 351 · Kalbin Durduğu Bütün Zamanlar, Polat Özlüoğlu

... Kalabalığın arasında onlardan biriymiş gibi hareket etmeye çalışmak, göze batmamak, onlar gibi gülümsemek, onlar gibi alışveriş yapmak normalliğin kanıtıydı ama her günün bir de gecesi vardı ve bazen o gecelerden sağ salim sabaha uyanmak, ölüm uykusundan kalkmak kadar ağır geliyordu...

📖 Sayfa 119 · Kalbin Durduğu Bütün Zamanlar, Polat Özlüoğlu

*
Benim bir tane ablam var. Hiç olmamasından iyidir diyorum bazen nadir de olsa.

📖 Sayfa 120 · Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

Acı yerleşip içime yuva yaptı. Dünyayı defalarca kez adımlasam da, bir değil üç beş ömür tüketsem de hiç bir şeyi unutamayacağımı anladım.

📖 Sayfa 12 · Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

... Gözlerim kapanıyor. Uyku acıdan ağır basıyor. Uyku bir merhem gibi bulaşıyor gözlerime. Bir mezar gibi kucaklıyor bedenimi. Ölümün kız kardeşi uyku. Annemin rüyası uyku.

📖 Sayfa 48 · Sahi Adım Neydi, Polat Özlüoğlu

Babalar ağlamazdı oysa, hiçbir kitap yazmazdı bunu.

📖 Sayfa 23 · Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

... bütün Işıklar açık otururdu, kapılar, pencereler sımsıkı kapalı olurdu,hâlâ her gece içinde bin tane korku çiçeği tomurcuklanıp açar ve sonra solardı.

📖 Sayfa 44 · Kalbin Durduğu Bütün Zamanlar, Polat Özlüoğlu

*
Sen bilmiyorsun adımı kimse seslenmiyor ne zamandır. Halam kızdırdıysam kör olasıca diyor, usluysam bacaksız. Babam hiçbir şey demiyor. Söylemek istemiyor belki de adımı. Zoruma gitmiyor hiç. Seni özlüyorum çok.

📖 Sayfa 116 · Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

... Bazen iri gözlerinde acının tortusunu görürdüm, kederin gölgesini yüzünde.Çocuklara mahsus bir yalnızlığı taşırdı üzerinde. Acı insanları birbirine yaklaştırırmış, yıllar sonra anladım. O yüzden bulmuştuk birbirimizi. O yüzden acımıza sarılmıştık.

📖 Sayfa 175 · Sahi Adım Neydi, Polat Özlüoğlu

Her bir parçamı çekmecelere, dolaplara ,kapı arkalaına, koltuk altlarına istifledim..

📖 Sayfa 97 · Sahi Adım Neydi, Polat Özlüoğlu

... Hacılar, hocalar kaç kere kızılcık sopası ile dövdü, içimdeki kızları çıkartamadı. Cinci bacı içime kaçan cinleri üfledi ama kandırıp yakalayamadı hiçbirini. Gece babam kemiklerimi bir bir kırdı. Sabah annem kıyamadı yapıştırdı tek tek.Yine de benden erkek olmadı. Yatırlar, satırlar kar etmedi. Uslanmamışım. Uslanmadım.Elimde değildi.

📖 Sayfa 50 · Sahi Adım Neydi, Polat Özlüoğlu

Yalnızlık korkutucu bir şeymiş.

Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

*
" Hay ben böyle sülalenin ebesini si..."

📖 Sayfa 87 · Kalbin Durduğu Bütün Zamanlar, Polat Özlüoğlu

... Topuklu ayakkabıları orospular giyermiş. Öyle diyor. Orospu ne demek bilmiyorum.

📖 Sayfa 116 · Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

... annesi ölmeyenin bitmezmiş hiç yalnızlığı ve de çocukluğu.

📖 Sayfa 60 · Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

Unutmadık. Ölemedik de. Havada asılı kaldık…

📖 Sayfa 16 · Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

... yaka paça alıp götürürlerken, evin içi darmadağın ,postallarını bile çıkarmamışlar. Halılar çamur içinde kalmış, arkalarından kapı can havliyle çarpmış, komidinin üstündeki camdan şekerlik yere düşmüş, içindeki akide şekerleri cam kırıklarıyla sarmaş dolaş olmuş dağılmış paspasın üstüne.

📖 Sayfa 103 · Sahi Adım Neydi, Polat Özlüoğlu

Oysa hâkimler hiçbir duruşmayı kaybetmezdi.

Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

Her şey geçip gittikten sonra anlamak bazı şeyleri, ne acı.

📖 Sayfa 31 · Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

“Belki taşının, kumunun, demirinin, tuğlasının her milimetresinde yokluğunun yasını tutuyordur evimiz. Aklım ermez ki Hüseyin. Ev deyip geçme. Onun bile bir yüreği vardır, içinde taşıdığı sırları, ağrıları. Seni içinde saklayan duvarlar, sanır mısın ki sen gidince seni unutur?”

📖 Sayfa 98 · Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

... Ötekileştirmek her toplumun çözülmeyen yarası.

📖 Sayfa 327 · Kalbin Durduğu Bütün Zamanlar, Polat Özlüoğlu

... açtım kapıyı... bir sürü kara leke içeride... adın ağızlarında çalkalandı... anımsadım... benim dedin...çok çabuk oldu her şey... gölgen çıkmış önce... fark etmedik... kelepçeler bileklerini ısırdı... ufacık ellerin... büküldü gece... sen... arkana döndün... gök hıçkırdı... el salladın... yüzüne bulutlar bulaştı... ben yanıp yanıp söndüm... sabah oldu... saçların yağmura karıştı yollar ayaklarımıza dolandı...kuşlar uykularımıza...

📖 Sayfa 13 · Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

... Sen hiç büyük harflerle söyleyemedin bana beni sevdiğini. Sanki hep kaçtın, hep korktun, fısıldadın, bağırmadın, birisinin duymasından, görmesinden, hissetmesinden, haberdar olmasından çekindin. Sanki ben hep vardım, yanındaydım ama biz hiç yoktuk.

📖 Sayfa 93 · Günlerden Kırmızı, Polat Özlüoğlu

Ben de bomboşum, dibi sıyrılmış bir tencere gibi..

📖 Sayfa 80 · Sahi Adım Neydi, Polat Özlüoğlu

Zaman ve mekan ruhu eksiltir.

Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

Yokluğunda sen taşıyormuşum üzerime bol gelen bir ceket gibi onca zamandır.

Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

... Bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın. Bu zamanda çoğumuzun yaptığı şey kafamızı kuma gömmek. Maruz kalınan kötülüklere, haksızlıklara, zorbalıklara, adaletsizliklere ses çıkarmadan katlanmak, bir an önce geçip gitmesini ummak. Sessiz birer tanıktan farkımız yok yıllardır. Elimiz kolumuz bağlı izliyoruz her şeyi. Yapılan kötülüklerin seyircisi olduk.

📖 Sayfa 315 · Kalbin Durduğu Bütün Zamanlar, Polat Özlüoğlu

Merak etme kırık kemikler, kırık bir kalpten daha çabuk iyileşiyor baba. Tecrübeyle sabit. Tabii sen kemiklerdense kalp kırmayı tercih ederdin.

Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

... Anlatıcı Lola bir kedi. Yaşadıklarını sakince, hiç abartmadan, acındırmadan anlatıyor. Bir zaman sonra yaşadıklarına bir ad veriyor. İşkence. Ona göre bir eve sorgusuz sualsız tıkılmak bir işkence. Ona sorulmadan kısırlaştırılmak, çocuk doğuramamak, erkeklerden mahrum bırakılmak bir işkence. Dört duvar arasında ihtiyarlamasını beklemek bir işkence.

📖 Sayfa 245 · Kalbin Durduğu Bütün Zamanlar, Polat Özlüoğlu

... Ah baba! Keşke daha az üzseydin annemi, daha az acıtsaydın canını, o kadar kırıp dökmeseydin, ezip geçmeseydin.

📖 Sayfa 70 · Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

... Arkadaşına baktı gülümseyerek. Sonra geri geri gitti. Duvara baktı. Yüksek sesle okudu duvardaki yazıyı.
YUVAN OLMASIN ADEM.

📖 Sayfa 118 · Sahi Adım Neydi, Polat Özlüoğlu

İçinde başıboş bir akbaba ciğerini didik etti..

📖 Sayfa 34 · Sahi Adım Neydi, Polat Özlüoğlu

Biz bir daha öyle mutlu bir aile olamadık hiç. Katıla katıla gülemedik, ağız dolusu sevinemedik. Babam bir kılçık gibi takıldı boğazımıza.

📖 Sayfa 28 · Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

Ömür dediğimiz garip bir şeymiş. Anıların şimdiyi emanet alıp yarını rehin vermesiymiş bilinmeyene.

Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

... Ben insanlarla yüz göz olmayı seven biri değilim. Belli bir mesafe olmasına her zaman dikkat ederim.

📖 Sayfa 283 · Kalbin Durduğu Bütün Zamanlar, Polat Özlüoğlu

Bir organ nakli gibi sevmiştim seni ;
Çürük gözlerine bağışlanan ellerim ,
Yırtık dudaklarına bağışlanan şiirlerim..
Darmadağın kadınların , darmadağın ettiği erkekler gibi
Sevmiştim Seni..

📖 Sayfa 128 · Sahi Adım Neydi, Polat Özlüoğlu

... Annen de ben de unutmadık. O içine çekildi bir istiridye gibi. Kabuğuna kapandı. Ben de başlarda onun gibi yaptım. Içime kapandım. Evin içinde iki yabancı gibi dolandık. Mümkün olduğu kadar az karşılaşmaya çalıştık. Birbirimizin yüzüne bakamadık bir süre.Bir suç varmış gibi ortada, sahibi bizmişiz gibi kaçtık birbirimizden. Senin yokluğunun suçunu yarı yarıya sırtlandık.

📖 Sayfa 10 · Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

... Zaman akıp önüne katmış ömrünü, dört nala koşturup duruyordu, küsurata bakmaya gerek var mıydı? Yoktu.

📖 Sayfa 104 · Günlerden Kırmızı, Polat Özlüoğlu

... İçimden güvercinler havalandı paldır küldür.

📖 Sayfa 25 · Sahi Adım Neydi, Polat Özlüoğlu

Çürük bir diş gibi sızlayıp duruyordun düşlerimin içinde.

📖 Sayfa 83 · Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

*
" Komutanım, mezranın adı neydi?"
" Dersim, asker."
" Kayıtlara geçelim mi?"
" Gerek yok asker."

📖 Sayfa 40 · Günlerden Kırmızı, Polat Özlüoğlu

Sözlüklerde kaldı şeref, haysiyet, mahcubiyet.

📖 Sayfa 92 · Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

... İçmemişti ama sanki cakırkeyf gibiydi. Şimdilerin deyişiyle gövdesinin bütün yayları gevşemiş, aklının cıvataları gıcırdamıştı. Temiz hava çarptı, diye geçirdi içinden. Beni bu güzel havalar mahvetti. Böyle bir şiir vardı. Kimindi acaba?Unutmuştu işte. Dünya edebiyatından o kadar çok kitap okuyordu ki, kendi bahçesinin güzelliklerini unutuyordu bazen.Hayıflandı.

📖 Sayfa 230 · Kalbin Durduğu Bütün Zamanlar, Polat Özlüoğlu

... Her şey geçti gitti. Her şey geride kalmış gibi yaşayabilir insan. Bunca sene ben yaşamaya uğraştım, dedi sessizce. Evet yaşamamıştı, yaşamaya çabalamıştı. Yıkıntısıyla yaşadı. Kimseye dokunmadan, bağ kurmadan, inanmadan, güvenmeden, sevmeden, yaşadı.

📖 Sayfa 311 · Kalbin Durduğu Bütün Zamanlar, Polat Özlüoğlu

... Hiç üşenmez, senin yokluğunun kırıntılarını tek tek arardım sokaklarda. Hep kış gelmiş gibi titrerdim birisi uzaktan baba diye seslenince.

📖 Sayfa 109 · Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

... Kimse sormadı, soramadı. Hani nerede geride kalan, taş olan, köz olan, toz olan diğerlerinin yanan kavrulan, parça parça dağılan canları, taşa, toprağa, kömüre karışan yürekleri. Sekiz yüzden fazla kaybolan can dillendirilmedi. Katliam üç yüz birle rakamlandı. Arkasını getirmedi kimse getirmedi. Kasaba karardı.

📖 Sayfa 63 · Günlerden Kırmızı, Polat Özlüoğlu

... Umarım aramazsın yoksa ben hiçbir telefonuna cevap vermemezlik etmemiştim senin aksine. Şimdi nasıl açılmaz, nasıl sessize alınır eski sevgilinin araması, nasıl görmemezlikten gelinir bilmiyorum.

📖 Sayfa 92 · Günlerden Kırmızı, Polat Özlüoğlu

... Aradığı şey yaşam sevinciydi. Çok geç değil miydi? Coşkuyla. Ölesiye. Yeniden. Tutkuyla. Zamanın farkında olmadan yaşamak için.

📖 Sayfa 322 · Kalbin Durduğu Bütün Zamanlar, Polat Özlüoğlu

... uyku, gözlerinin kıyısına parçalanmış gemiler gibi vurdu...

📖 Sayfa 161 · Kalbin Durduğu Bütün Zamanlar, Polat Özlüoğlu

... Su gibi güzeldi kız. Bir zamanlar onun suya benzediğini söylerdi Mü. Oysa ne de kolaydı bulanık, çamurlu bir suya dönüşmek bu topraklarda.

📖 Sayfa 40 · Kalbin Durduğu Bütün Zamanlar, Polat Özlüoğlu

... Onca kötülüğe, korkuya, babama rağmen masallara inanırdık ana oğul .Payımıza düşen elmalar hep kurtluydu oysa.

📖 Sayfa 60 · Sahi Adım Neydi, Polat Özlüoğlu

Günlerin isimleri yok, rakamlardan ibaret hepsi, pıt pıt atıyor.

Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

Farkındaydın yani. Bir öykünün sayfaları arasında volta atmanın iyi geleceğini düşündün..

📖 Sayfa 141 · Sahi Adım Neydi, Polat Özlüoğlu

... Bütün failler yıllardır sokaklardaydı. Normal insanlar gibi yaşıyorlar, normal insanlar gibi ölüyorlardı. İçlerindeki canavarı ehlileştirerek, saklayarak, uyutarak, unutarak yaşıyorlardı. Sıradan bir hayatın içine gizlenmişlerdi. Renk değil deri değiştirmişlerdi.

📖 Sayfa 300 · Kalbin Durduğu Bütün Zamanlar, Polat Özlüoğlu

... Şekerlik yoktu etrafta. Öyle içmişim farkında olmadan. Yani insan unutuyor be kızım. Neleri unutuyoruz ki şekeri mi unutmayacağız? Tabii şeker en kolayı. Yoksa bazı şeyler hiç unutulmuyor. Ah, sorsan bu yaşlı kadın neler neler unutmaya çalıştı da üstesinden gelemedi.

📖 Sayfa 79 · Kalbin Durduğu Bütün Zamanlar, Polat Özlüoğlu

... üstünü giydirmelerini beklemedim. Kan bulaştı orasından, tuvalete gidip temizlendim.
Ben şeydir sanmıştım, yani bunlar önüne gelenle yatar, kaç erkekle yapmıştır, nikâh mikah iplemez. Meğer bakireymiş. Bilmiyordum. Anarşist kızların öyle orta malı olduğunu düşünmüştüm. Kolay,yollu. Değilmiş. Garip hissettim.

📖 Sayfa 74 · Kalbin Durduğu Bütün Zamanlar, Polat Özlüoğlu

...Uykum var biraz, uyusam, uyansam, uyusam, uyansam, uyusam. Kaybolsam. Kimse görmese, bilmese beni. Unutsa , unutsam adımı, kendimi, her şeyi, unutabilsem. Unutur mu insan bunca şeyi? Silebilir mi hafızasından, etinden, yüreğinden? Zaman izin verir mi unutmama? Unutsam, uyansam.Görünmez olsam, yok olsam, bıraksam kendimi boşluğa.

📖 Sayfa 15 · Günlerden Kırmızı, Polat Özlüoğlu

... Bomboş kalmış evde tek başına olmak inan çok zordu, sensiz bir geceye teslim olmak, her gözlerimi kapadığımda anıların tecavüzüne uğramak. Her telefona, her kapıya sensin diye koşmak nasıl bir şey bilir misin? Ve sen çok uzaklarda başka bir şehirde başka bir hayat kurmuştun bile .Oysa ben burada bozduğun hayatın parçalarını toparlamaya çalışıyordum boşuna.

📖 Sayfa 95 · Günlerden Kırmızı, Polat Özlüoğlu

... Yaz da gelmemişti bir türlü, yaşı geçkin dul karılar gibi naza çekiyordu kendini haspam.

📖 Sayfa 101 · Günlerden Kırmızı, Polat Özlüoğlu

... Öylece yatıyordu, dünyadaki bütün nefesleri tüketmiş, bütün güzel sözleri söylemiş, bütün öfkeyi içine çekmiş ve bütün acıyı yüklenmiş sırtına, annesinin koynunda mışıl mışıl uyur gibi on dokuzunda bir çocuk uzanmıştı taşların kucağına. Ayakları çıplak, avuçları açık, bıyıkları öksüz, sakalları yetim ,yeşiller içinde bir çocuk.

📖 Sayfa 55 · Günlerden Kırmızı, Polat Özlüoğlu

Adını sayfalara yazmadım. İsimsiz bir karakter ol istedim. .

📖 Sayfa 141 · Sahi Adım Neydi, Polat Özlüoğlu

Garip değil mi? Her şey geçip gittikten sonra anlamak bazı şeyleri, ne acı.

📖 Sayfa 29 · Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

Utancın kokusu olur mu? Olur tabi..

📖 Sayfa 155 · Sahi Adım Neydi, Polat Özlüoğlu

*
Senin sorumlulukların, benim düşlerim var bir tanem.Dışarıda ikimizin sığamayacağı koca bir dünya var. Hoşça kal .
Suat

📖 Sayfa 143 · Sahi Adım Neydi, Polat Özlüoğlu

Zaman toz gibi uçup gidiyor.

📖 Sayfa 115 · Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

*
Baba bana bağırma
farkında değilsin
arkasını ezilenlerin yaladığı
bir posta puludur dünya

Akgün Akova

📖 Sayfa 89 · Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

Ah! Unutmak için ne kadar uzağa gidebilir bir insan? Kaç kilometre giderse unutmaya başlar? Mesafeler mi daha çabuk unutturur, yoksa saatler mi? Kç şehir eskitmek lazım unutmak için birini ya da kaç saati tüketirsek unutmuş oluruz aklımıza yerli yersiz patlayan anılardan bir çuval mermiyi? Kaç adım atmak lazım bir kabustan uynmaya? Kaç uykuyu katletmek gerek unutmak için gözümüze batan dikensi bakışları? Kaç kişiyi teşhis edince gider insan kendinden ya da kaç kişiyi gömmek gerek bulmak için aradığını?

📖 Sayfa 7 · Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu

Yaz kızım, sanığın tutuksuz babasızlığa müebbet hapsine...

📖 Sayfa 90 · Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar, Polat Özlüoğlu
Bu sayfadaki alıntılar okur paylaşımlarından derlenmiştir. Her sözün altında alındığı eser belirtilmiştir.
Bu yazıyı paylaş Link kopyalandı ✓
“

وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ

“Şüphesiz sen pek büyük bir ahlâk üzeresin.”

Kalem Sûresi, 68/4