Edebiyatseverlerin yakından tanıdığı Catherine Doyle, kaleme aldığı eserlerle akıllarda kalmıştır. Bu sayfada 100 söz derlendi.
En Beğenilen Catherine Doyle Sözleri
“Hangi müşteri bahşiş olarak bir kavanoz bal bırakır ki?”
📖 Sayfa 13 · İntikam, Catherine Doyle
Millie nefesini tuttu ve yüzünü neşe dolu bir ifade kapladı. “Sen...” Abartılı bir nefes aldı. “Yoksa...” deyip nefes verdi. “Bugün...”
Beklentiyle ona doğru eğildim.
“Bundan Winnie the Pooh adında...”
Buna kandığıma inanamadım.
“Küçük bir ayıcığa servis mi yaptın?”
Shen'in sırıtışı ay ışığında parladı. "Devam et hemen arkandayım."
📖 Sayfa 21 · İkiz Taçlar, Catherine Doyle
"Düşersem beni tutacak mısın?"
"Hayır ama sana el sallarım."
"Tam bir centilmen."
“Demek hala uğruna adam öldürecek kadar değerli gördüğün bazı şeyler var, Gianluca.” dedi.
📖 Sayfa 156 · Mafya, Catherine Doyle
Luca’nın cevabı tek sakin bir nefeste çıktı. “Sadece bir tane.”
"Beni cadılara götürüyorsun. Oradaki ormanlıktalar değil mi?"
📖 Sayfa 111 · İkiz Taçlar, Catherine Doyle
"Orası Ağlayan Orman, prenses. Orada bulabileceğimiz canlı cadılar yok."
Rose rahatlayarak nefesini bıraktı.
"Seninle tanışmak isteyenler ölü olanlar."
"Biliyor musun? Sanatsal duyarlılığın yakın zamanda yaşanan çok büyük trajedilerle ilişkisi hakkında çok inanılmaz şeyler okudum,"
📖 Sayfa 112 · İntikam, Catherine Doyle
Luca sessizliğin içine, “Bu akşam bir adam öldürdüm ben, Sophie,” dedi.
📖 Sayfa 148 · Mafya, Catherine Doyle
Anlamı açıktı. Başka hayat yoktu. Sadece bu hayat vardı ve kaderi çoktan yazılmıştı.
“Ağır hissediyorum,” dedi alçak sesle. “İçimde bir ağırlık hissediyorum.”
"Adınız bir kere kötüye çıktı mı üstünüze yapışıp kalır."
📖 Sayfa 12 · İntikam, Catherine Doyle
"Pekala, Shen Lo. Ama eğer buradan düşerek ölürsem sana söz veriyorum ki ruhum o ormanda kalmayacak. Günlerinin sonuna dek sana musallat olacak, sonra da sen öldüğünde ben zamanın sonu gelinceye dek başının etini yiyeceğim."
📖 Sayfa 139 · İkiz Taçlar, Catherine Doyle
"Zamanın sonuna dek benimle birlikte olmak istemeni iltifat kabul ediyorum." Shen ip merdiveni açıp bir tekmede uçurumdan aşağı sarkıtırken ona pis pis sırıttı. "Ayrıca benden pek hoşlanmadığını sanıyordum."
"Offf, ne demek istediğimi biliyorsun."
Babam benden uzaklaştığında ve soğuk hava yanaklarımızdaki buz gibi göz yaşlarını kurutarak aramıza girdiğinde, diğer herkes de ağlıyordu ve Luca Falcone gitmişti.
📖 Sayfa 82 · Mafya, Catherine Doyle
Bu, onun bana verebileceği en büyük hediyeydi. Çekip gitmeye razı oluşu... Ve biliyordum ki ben aynı ikilemde kalsaydım, başarısız olurdum.
Tutkusu sesine hâkim olmaya başladı. Elleri kendilerine özgü bir hararetle canlandılar. “Bu hayat öylesine karmaşık ki gerçekten olmamız gereken insanlar olma şansını nadiren yakalıyoruz. Onun yerine, reddedilme korkusuyla, pişmanlık hissiyle, birinin bizim asıl benliğimizi sevmeyeceği, bizi harekete geçiren şeyleri anlamayabilecekleri fikriyle uğraşmaktan kaçmak için maskeler takıyor ve önümüze duvarlar koyuyoruz. Ben hayatın gerçekliği üzerine çalışmak istiyorum, ışıltısı değil. Her yerde güzellik var. Karanlıkta bile aydınlık var, hem de çok nadir rastlanan türden bir aydınlık.”
📖 Sayfa 107 · İntikam, Catherine Doyle
Aşınmış kotu elime aldığımda Luca’nın çakısı yatağıma düştü. Onu alıp üzerindeki harflere dokundum. Gianluca, 20 Mart. Ağırdı ve kırmızı doğan sanki çıkıp uçacakmış gibi sapına yayılmıştı. Yatağıma oturup ona baktım. Onun çakısı bendeydi. Ailesinin isteklerine rağmen beni serbest bıraktığının kanıtıydı. Onca kişinin arasından bir tek onun o anda doğru şeyi yaptığının bir kanıtıydı.
📖 Sayfa 35 · Cehennem, Catherine Doyle
"Belki de sana bakıyorumdur," diye fısıldadı. "Belki de hep bakmışımdır."
📖 Sayfa 243 · Cehennem, Catherine Doyle
Luca ikimizin arasına doğru, “Cazzo, hepsi bu kadar,” dedi.
📖 Sayfa 49 · İntikam, Catherine Doyle
Sorunlu müşterilerle başa çıkmaya alışmıştım artık ama Luca’nın tavrının eşi benzeri yoktu ve sinirlerimin normalde olduğundan daha çabuk bozulduğunu fark ettim. “Özür dilerim ama çalıştığım yerdeki varlığım seni rahatsız mı ediyor? Çünkü burada kalmak zorunda değilsin.”
Bana kibirli bir tavırla baktı.
Ben de ona baktım.
“Sadece kahvemin içine tükürme, yeter.”
Şaka yapmak niyetiyle “Yani artık beni önemsiyorsun,” dedim ama sesim alçak ve beni utandırarak gırtlaktan çıktı. “Neden?”
📖 Sayfa 197 · Cehennem, Catherine Doyle
İkimiz de aslında neyi sorduğumu biliyorduk. Fikrini ne değiştirdi?
Luca, sessizce odaklanmış bir hâlde bedenini bana doğru çevirdi. Çok yakındık. Biraz öne doğru gitsem çenesinin tam altında olurdum. Neden öne doğru gidecektim ki? Bugün neyim vardı benim? Konuştuğunda, nefesini yanaklarımda hissedebildim. Etrafımızı saran boğucu nemde hareket eden tek şey nefesiydi.
“Çünkü ben senin gibi kimseyi tanımıyorum. Sen... nadir bir tarihi eser gibisin. Kırılırsan yazık olur.”
"Bir tane doğru, bin tane yanlışı telafi etmez."
📖 Sayfa 88 · Cehennem, Catherine Doyle
“Demek istediğim...” Yüzü gizli ve tehlikeli gelen sessiz bir gülümsemeyle canlandı. “Sen parlak bir kıvılcımsın, Sophie ve ben kimsenin seni söndürmesini istemiyorum.”
📖 Sayfa 196 · Cehennem, Catherine Doyle
"Tedbirin bütün türleri arasından, gerçek mutluluğa en çok zarar veren belki de aşkta tedbirdir."
📖 Sayfa 10 · İntikam, Catherine Doyle
-BERTRAND RUSSELL, Mutlu Olma Sanatı
“Belki de sana bakıyorumdur,” diye fısıldadı. “Belki de hep bakmışımdır.”
📖 Sayfa 243 · Cehennem, Catherine Doyle
Sonra da beni öptü.
"Düşman kapıların içinde;
📖 Sayfa 97 · Cehennem, Catherine Doyle
Kendi zevküsefamızda, kendi çılgınlığımızda, Yüzleşmek zorunda olduğumuz kendi suçluluğumuzda."
-Marcus Tullıus Cıcero
“Ama sen Valentino’ya hiç yalan söylemezsin.”
📖 Sayfa 141 · Mafya, Catherine Doyle
“Bu farklı.”
“Nasıl?”
Bana şaşkın şaşkın baktı. “Öyle işte.”
Sesim sadece bir fısıltı gibi çıkarken, “Nedenini anlamıyorum,” dedim. “Neden benim için bunu yaptığını anlamıyorum.”
Luca’nın dudaklarında belli belirsiz bir gülümseme belirdi. “Evet,” dedi. “Anlamıyorsun, değil mi?”
“Ben seni kaybedecek kadar güçlü değilim. Hem de bu hayata kaybedecek kadar.” Sesi çatladı. Yüzünden akan göz yaşlarını görmezden geldi. “Önleyecek gücüm olduğunu bilirken bir daha böyle büyük bir kayıp riskini göze almayacağım.” Bana doğru geldi, ben de ona doğru gittim. Ta ki birbirimizin önünde durana kadar, aramızda da gerçek duruyordu. “Ben seni kaybedersem, Sophie, kalbimi kaybederim. Geriye hiçbir şey kalmaz. Hayatta kalamam.”
📖 Sayfa 332 · Mafya, Catherine Doyle
"Her hayatın bir değeri var, Sophie. Hepsi geride bir iz bırakır."
📖 Sayfa 27 · Mafya, Catherine Doyle
Adı kötüye çıkanlar kendi gibileri çekerler.
📖 Sayfa 30 · İntikam, Catherine Doyle
"Ama bir şeyleri bir kez gördünüz mü, onları unutmak güçtü. Onları bir kez tanıdınız mı, ardınızda bırakmaya çalıştığınız insanları merak etmemek güçtü."
📖 Sayfa 172 · Cehennem, Catherine Doyle
“Belki de sana bakıyorumdur,” diye fısıldadı. “Belki de hep bakmışımdır.”
📖 Sayfa 243 · Cehennem, Catherine Doyle
Sonra da beni öptü.
İlk başta yavaş ve nazikti. Parmaklarını saçlarımın arasına daldırıp beni kendine çekerken nefeslerimiz kesik kesikti. Dudaklarım aralandı ve dilinin arayış içinde, daha fazlasını isteyerek dilime değdiğini hissettim. Arzu ikimizi de daha cesur, daha ateşli yaptı ve öpüşmemiz derinleşirken bedenimi bedenine bıraktım. O anda dudaklarının dudaklarımdaki sıcaklığı ve parmak uçlarımda küt küt atan kalbi yüzünden kendimi yuvama dönmüşüm gibi hissettim.
"Çizmeler için teşekkürler, çok naziksin."
📖 Sayfa 140 · İkiz Taçlar, Catherine Doyle
"Eh, seni yatağından alıp ülkenin diğer ucuna sürüklediğimi düşünürsek, seni travmaya sokacağı kesin dik bir uçurumdan inmeden önce sana ayakkabılarımı vermenin lafı mı olur."
"Bu hayat öylesine karmaşık ki gerçekten olmamız gereken insanlar olma şansını nadiren yakalıyoruz. Onun yerine, reddedilme korkusuyla, pişmanlık hissiyle, birinin bizim asıl benliğimizi sevmeyeceği, bizi harekete geçiren şeyleri anlamayabilecekleri fikriyle uğraşmaktan kaçmak için maskeler takıyor ve önümüze duvarlar koyuyoruz. Ben hayatın gerçekliği üzerine çalışmak istiyorum, ışıltısı değil. Her yerde güzellik var. Karanlıkta bile aydınlık var, hem de çok nadir rastlanan türden bir aydınlık. "
📖 Sayfa 107 · İntikam, Catherine Doyle
"Birini incitmenin birden fazla yolu var."
📖 Sayfa 332 · Cehennem, Catherine Doyle
“Hayatınızdaki sadece sevinçlere değil, üzüntülere zaman ayıran insanlar, çevrenizde tutmaya değerlerdi.”
📖 Sayfa 72 · Mafya, Catherine Doyle
Felice, Luca’ya arkasını dönmeden hitap etti. Gözleri hâlâ benim üzerimdeydi.
📖 Sayfa 156 · Mafya, Catherine Doyle
Dudaklarını büzerek, “Demek hâlâ uğruna öldürecek kadar değerli gördüğün bazı şeyler var, Gianluca,” dedi.
Luca’nın cevabı tek sakin bir nefeste çıktı. “Sadece bir tane.”
"Bana neden yardım ediyorsun?"
📖 Sayfa 251 · İkiz Taçlar, Catherine Doyle
"Çünkü iyi bir hükümdar zalimlikle değil, merhametle hükmeder. Büyükannem bu kumların sahibi olabilir ama Eana bana ait."
Rowena'ya öfkeli bir bakış attı. "Bunu unutmasan iyi edersin."
"Zamanından önce konuşulan bir gerçek, tehlikelidir."
📖 Sayfa 273 · Cehennem, Catherine Doyle
Meraktan ölemeyecek kadar gencim.
İntikam, Catherine Doyle
içinde sarıların olduğu kahverengi badem gözlerine bakılırsa muhtemelen benden daha büyüktü.
İntikam, Catherine Doyle
Sanırım herkesi aynı kefeye koyamayız. Hepimizin içinde aydınlık da var karanlık da; acı ve zorluk da. Bazılarımız bundan güç alırken bazılarımız kötü etkilenir.
📖 Sayfa 90 · Cehennem, Catherine Doyle
"Yerçekimi seni endişelendirmeyebilir Shen Lo ama geri kalanımızın oyunu onun kurallarına göre oynaması gerekiyor."
📖 Sayfa 21 · İkiz Taçlar, Catherine Doyle
Shen'in sırıtışı ay ışığında parladı. "Devam et. Hemen arkandayım."
"Düşersem beni tutacak mısın?"
"Hayır ama sana el sallarım."
"Tam bir centilmen.."
Millie beni çimdikledi. Bu onun sessizce çığlık atma yöntemiydi.
📖 Sayfa 67 · İntikam, Catherine Doyle
İngiliz aksanları, hiç hak etmeseler de en saçma diyaloglarının bile, kulağa bir tiyatro eseri gibi gelmesine neden oluyordu.
📖 Sayfa 64 · İntikam, Catherine Doyle
"Sen hayatımda şimdiye dek gördüğüm en çekilmez insansın."
📖 Sayfa 142 · İkiz Taçlar, Catherine Doyle
"Ben aynı zamanda seni bu uçurumlardan tek parça halinde indiren insanım."
Rose gülümsemesini bastırdı. "Şşt. Bırak da odaklanayım."
Başını çevirerek, "Belki yakında görüşürüz. Ne dersin?" diye seslendi.
📖 Sayfa 51 · İntikam, Catherine Doyle
"Tekrar beni öldürmeye çalışmadığın sürece olur."
"Yapmamaya çalışırım. Sen de tekrar gelip evimi gönül rahatlığıyla gözetleyebilirsin kesinlikle." Göz kırptı ve sesi yine neşeliydi.
"Gözetlemiyordum."
"Buona notte Sophie."
"Çünkü hayat kestirilemez, Soph. Bir an bir yatın verandasında şampanya içer ve ne kadar zengin olduğunu gülerek anlatırsın. Sonra bir de bakmışsın suratına bir yunus çarpmış. Kötü şeyler olur, tamam mı? Nerede olursan ol, ne yaparsan yap, hayatın belirsizliğinden etkilenmeye müsaitsin. Etrafına bir Koza örüp kendini dünyanın geri kalanına kapatamazsın."
📖 Sayfa 44 · Cehennem, Catherine Doyle
"Lütfen. Sadece şu ânın tadını çıkaralım. Olacak olan olacak."
📖 Sayfa 293 · Mafya, Catherine Doyle
"Bu toprakları hep yanımda kocamla birlikte yöneteceğimi düşünürdüm. Akıllı, güçlü ve korkusuz bir kralla. Bu neden bir kız kardeş olmasın ki? Bu daha önce yapıldıysa, yine yapılabilir. Ama bu kez farklı olacak. Daha iyi olacak."
📖 Sayfa 413 · İkiz Taçlar, Catherine Doyle
Wren yavaşça ayağa kalktı. "Nasıl bu kadar emin olabiliyorsun?" "Bugün Mahzen'de neler olduğunu hissettin. Birlikte daha güçlüyüz. Birlikte gerçek güce sahibiz." Wren'in omuzlarını kavradı. "Savaş yaklaşıyor. Gevralılar geri dönecekler, döndükleri zaman onlarla beraberce yüzleşeceğiz. Bence yan yana durmalı, buzlarına ateşle karşılık vermeliyiz."
"Wren benim en yakın arkadaşım. Onu her zaman kollayacağım, onun da benim için aynısını yapacağını biliyorum ama aramızda bir kıvılcım yok. Hiç olmadı. Ama sen, Rose..." Durdu dosdoğru gözlerinin içine bakması için Rose'un çenesini kaldırdı. "Sen alev alev yakıyorsun beni."
📖 Sayfa 361 · İkiz Taçlar, Catherine Doyle
Wren karanlığa süzüldü, evine dair bütün düşünceleri geride bıraktı.
📖 Sayfa 27 · İkiz Taçlar, Catherine Doyle
Sabaha Eana tahtının veliahdı Rose Valhart olacaktı.
Tatlı, kusursuz ve tehlikeli.
"Karanlıkta da aydınlık olabilir," dedi.
İntikam, Catherine Doyle
"Asıl sorun da bu," derken sesim boğazıma takıldı. "... Senin ne olduğunu bilmiyorum."
📖 Sayfa 95 · İntikam, Catherine Doyle
Nic doğruca gözlerimin içine baktı. "Belki de bunu en çok eğlenceli kılan da budur."
Luca hiç lafı dolandırmadan, "Güzel yelek Sophie. Seni zar zor görebiliyorum," dedi.
📖 Sayfa 67 · İntikam, Catherine Doyle
"Gerçekten gezegendeki en berbat insan. Neyse sonra her şey üst üste geldi ve iPhone'u camdan dışarı düştü... Şey... Benim ellerimden düştü sayılır. Tesadüf eseri tam da o sırada ellerimi onun penceresinden dışarı sarkıtmıştım... Sonra karşımda resmen cinnet geçirdi. "
📖 Sayfa 16 · İntikam, Catherine Doyle
Kulağa sanki boğuluyormuş gibi geliyordu ve ufacık, ahlak yoksunu bir yanım, bir anlığına gerçekten de boğuluyor olmasını diledi.
📖 Sayfa 26 · İntikam, Catherine Doyle
"Bu maskenin altına bakmak zor olmalı," dedim.
📖 Sayfa 109 · İntikam, Catherine Doyle
Valentino başını kaldırdı. "Onu takmaktan daha zor değil."
"Ölümün kaçınılmazlığından uzak duramazsın. Öyle ya da böyle başımıza gelir ve sonunda hepimizi aynı yere götürür."
📖 Sayfa 110 · İntikam, Catherine Doyle
Ve o oradaydı, gül bahçesinin kenarında onu bekliyordu.
📖 Sayfa 46 · İkiz Taçlar, Catherine Doyle
Prens Ansel.
Wren'in gözleri iri iri açıldı. Tislayan yosunlar.
Ansel yakışıklıydı.
Rose olmak, giderek daha eğlenceli bir hal alıyordu.
"Soğuk değilim ben," diye tekrar etti. "Taktığım maskeye rağmen."
📖 Sayfa 248 · Mafya, Catherine Doyle
Dudaklarını büzerek, “Demek hala uğruna öldürecek kadar değerli gördüğün bazı şeyler var, Gianluca,” dedi.
📖 Sayfa 156 · Mafya, Catherine Doyle
Luca'nın cevabı tek sakin bir nefeste çıktı. “Sadece bir tane.”
“Bence iyi bir arkadaş olmanın asıl amacı, karanlıkta kalmaktır. Sen tekrar kendin olabilene kadar ben senin ışığın olacağım...”
📖 Sayfa 328 · Cehennem, Catherine Doyle
“Dünyam yıkılsa babama söylemezdim...”
📖 Sayfa 34 · İntikam, Catherine Doyle
babamın eski dizüstü bilgisayarmı çıkardım ve Google'a 'Angelo Falcone, Chicago' yazdım.
İntikam, Catherine Doyle
Annemin bir düzeni yok sayılmazdı. Sadece düzeni her neyse onu kimse çözemiyordu.
İntikam, Catherine Doyle
...
📖 Sayfa 105 · Mafya, Catherine Doyle
Kaderimin efendisi benim,
Benim ruhumun kaptanı.
"Annemin babası öldüğünde mezar taşında, 'Giyinip kuşandım ama gidecek yerim yok' yazıyordu."
📖 Sayfa 96 · İntikam, Catherine Doyle
Nic'in kafası karışmış ifadesi hiç de şaşırtıcı olmayan bir şekilde sevimliydi.
Açıklama olarak, "Ateistti kendisi," dedim.
"Millie bal sevmez ki," diye çıkıştım. "Ayrıca arılara da hiç saygısı yok. Geçen hafta, öldüğünden emin olmak için bir arının üstüne üç kez bastığını gördüm."
📖 Sayfa 15 · İntikam, Catherine Doyle
"Bu ülkenin iğrenç böceklerin istilasına uğramış olması benim suçum değil."
"Ne bekliyorsun ki? Temmuzun ortasındayız."
"Bu tam bir rezalet."
"Ayrıca Çiçek Bahçesi parfümünü sürmüştün."
"Arı saçma sapan hareketler yapıyordu."
"O yüzden sen de onu öldürdün."
"Çünkü hayat kestirilemez, Soph. Bir an bir yatın verandasında şampanya içer ve ne kadar zengin olduğunu gülerek anlatırsın. Sonra bir de bakmışsın suratına bir yunus çarpmış. Kötü şeyler olur, tamam mı? Nerede olursan ol, ne yaparsan yap, hayatın belirsizliğinden etkilenmeye müsaitsin..."
📖 Sayfa 44 · Cehennem, Catherine Doyle
Nic, bu darbe sanki fizikselmiş gibi geriye doğru sendeledi.
Mafya, Catherine Doyle
Gino'nun da Dom'un da aynı anda nefesleri kesildi.
Benim ağzım açık kaldı.
Valentino yüzünü ellerine gömüp homurdandı. Felice de kafasını geriye eğerek kahkaha attı.
"Senin Bulls hayranı olduğu bilmiyordum."
📖 Sayfa 81 · İntikam, Catherine Doyle
"Aaa, bilmiyor muydun." Ukala bir ifadeyle gülümsedi.
O saçlarını atkuyruğu yaparken, "Ya da şöyle söyleyeyim, " diye başladım. "Senin basketbol hayranı olduğunu bile bilmiyordum."
"Sanırım benim daha çok erkeklere hayran olduğum söylenebilir."
herkesin herkesten haberdar olduğu, kimsenin affetmediği ve kimsenin unutmadığı ufak bir yerdi.
İntikam, Catherine Doyle
Hiçbir sırrımız olmadığını gerçeğe hiç ara veremediğimizi hayal et ya her şey kendimizi tanıdığımız anda çırılçıplak gözler önüne serilseydi.
İntikam, Catherine Doyle
Millie arkamda kıpırdandı. "Sophie, ben vicdanının sesi," diye arkamdan fısıldadı. "Uzun zamandır konuşmadığımızı biliyorum ama doğru şeyi yapmanın zamanı geldi artık. Millie çok iyi ve güzel. Balı ona vermek istemez misin? Bunun onu ne kadar da sevindireceğini bir düşün."
📖 Sayfa 14 · İntikam, Catherine Doyle
"Vicdanımın İngiliz aksanı olduğunu bilmiyordum."
Luca, "Ayrıca onun küçük olduğuna dikkat çekmeye çalıştım," diye ekledi.
📖 Sayfa 68 · İntikam, Catherine Doyle
"Teşekkürler Dedektif Sherlock. Ben de biliyorum küçük olduğumu."
"Sadece emin olmak istedim."
"Beyninle ağzın arasında bir filtren var mı senin?" diye sordum.
Vurdumduymaz bir tavırla, "Onu fazla kullanmamaya çalışıyorum," diye karşılık verdi.
"Orası kesin."
"Mızmızlanma İşaret Fişeği."
"Bazı anılar, hatırlandıklarında seni incitirler."
📖 Sayfa 178 · İntikam, Catherine Doyle
“ Babamı mümkün olduğunu sandığımdan daha çok özlüyordum. Onun yokluğu göğsümde fiziksel bir ağrı, üstümden atamadığım, geçmek bilmeyen bir üzüntü, aklımdan asla çıkmayan bir surat gibiydi...”
📖 Sayfa 34 · Cehennem, Catherine Doyle
"Belki de sana bakıyorumdur, Belki de hep bakmışımdır."
Cehennem, Catherine Doyle
Tekrar arkama dönmedim ama koşarken gölgenin gözlerinin, onun gözlerinin, ensemde gezindiğini hissedebildiğimden emindim. Arkamdan, karanlığın içinden uzaktan duyulan bir kahkaha sesi geldi.
📖 Sayfa 21 · İntikam, Catherine Doyle
Birdenbire siyah kurdeleli bal kavanozunun yere düştüğü an aklıma geldi. Başımı sallayarak o ânı aklımdan uzaklaştırdım.
İntikam, Catherine Doyle
“Demek hala uğruna öldürecek kadar değerli gördüğün bazı şeyler var, Gianluca,” dedi.
📖 Sayfa 156 · Mafya, Catherine Doyle
Luca'nın cevabı tek sakin bir nefeste çıktı. “Sadece bir tane.”
"Cadılar bencildir. Sadece gücü önemserler, bunu ele geçirmek için kimin canını yaktıklarını umursamazlar. Kıtlık yaratırlar. Nehirleri taşırır, körfezleri buz kestirirler."
İkiz Taçlar, Catherine Doyle
“Kalbimin mücevherisin sen.”
İkiz Taçlar, Catherine Doyle
"Off! Hadi ama Soph. Nerede senin maceracı ruhun”
İntikam, Catherine Doyle
"Sanırım hayatta kalmaya yönelik doğal içgüdümün altında gömülü."
"... Nefret etmek daha kolay bir tercihken sevmek çok daha cesurca. ..."
📖 Sayfa 249 · Mafya, Catherine Doyle
"Abim adına özür dilerim." Kolunu arkaya doğru salladı. "Bebekken başının üstüne düşürüldüğünü düşünüyoruz... Yüzlerce kez."
📖 Sayfa 49 · İntikam, Catherine Doyle
Erin Reyes ve Jane Leder, çirkeflik ve uzun bacaklardan ibarettiler ve insanları yargılamayı tam zamanlı bir kariyer haline getirebilirlerdi.
📖 Sayfa 40 · İntikam, Catherine Doyle
Sadece, "Basketbol şortunun bir erkeğe yakıştığını düşüneceğim hiç aklıma gelmezdi," diyebildim.
📖 Sayfa 66 · İntikam, Catherine Doyle
Millie de, "Ben de aynı şeyi düşünüyordum tam," dedi.
Millie sırıttı. "Off! Hadi ama Soph. Nerede senin maceracı ruhun?"
📖 Sayfa 40 · İntikam, Catherine Doyle
Sorusunu gözden geçirirmiş gibi yaptım. "Sanırım hayatta kalmaya yönelik doğal içgüdümün altında gömülü."
Travma yaşamanın en kötü yanı buydu: Bunu yaşadığımızı gizliyorduk ama gizlemek, durumu daha da beter bir hâle getiriyordu.
📖 Sayfa 172 · Cehennem, Catherine Doyle
Yol karanlıktı ama uzakta bir yerde , bir umut ışığı vardı.
📖 Sayfa 359 · Mafya, Catherine Doyle
Onu şimdi görebiliyorduk.
Onu görebiliyorum
"Hayat korkunç derecede adaletsiz olabiliyor."
📖 Sayfa 163 · Mafya, Catherine Doyle
"Bazen aşk bir lanet olabilir. Mahkûmiyet olabilir. Veya idam cezası."
İkiz Taçlar, Catherine Doyle
Dürüst olmak gerekirse, senin ergen ergen iğneli laflar sokmandan bıktım.
İntikam, Catherine Doyle
Sırıtışlar ve yalanlardan bir maske takıyoruz
📖 Sayfa 39 · Mafya, Catherine Doyle
Yanaklarımızı gizliyor, gözlerimizi gölgeliyor,
İnsan hilekarlığına ödediğimiz bu borç,
Parçalanmış ve kanayan kalplerle gülümserken
Ve bir sürü kurnazca laflar ederken.
"Hiçbir şey sonsuza kadar sürmezdi."
Cehennem, Catherine Doyle
"Bir gölgeyle öpüşebilirdin," derken yüzü neşeyle aydınlanmıştı.
📖 Sayfa 40 · İntikam, Catherine Doyle
"Ya da bir gölge tarafından vahşice katledilebilirdim," diye çıkıştım.
O saçlarını atkuyruğu yaparken, "Ya da şöyle söyleyeyim," diye söze başladım. "Senin basketbol hayranı olduğunu bile bilmiyordum."
📖 Sayfa 61 · İntikam, Catherine Doyle
"Sanırım benim daha çok erkeklere hayran olduğum söylenebilir."
Falconelerin yaptıkları tek şey insanları öldürmekse o zaman ikinci şansların önemini ve insanı nasıl değiştirebileceğini nasıl bilebilirlerdi ki? Bir insan içindeki iyiliği bulmadan önce o kişinin potansiyelini koparıp alarak ne kadar iyilik yapabilirlerdi ki?
📖 Sayfa 293 · İntikam, Catherine Doyle
... Değişen yüz ifadeleri gibi gelip geçen küçük maskeler takardım. Şimdi taktığım maskenin içine sıkışıp kaldım. Onu söküp atmak istiyorum. ...
📖 Sayfa 40 · Mafya, Catherine Doyle
"...Bazen bir şey etrafımı sarmış, bir parça yoldan çıkmamı bekliyormuş gibi geliyor. Kaçınılmaz gibi."
📖 Sayfa 41 · Cehennem, Catherine Doyle
Millie ellerini belinden çekip yanıma oturdu. "Kaçınılmaz olan ne?"
Omuz silktim. "Mahvolmam?"
“Doğruyla yanlış arasındaki çizgi karanlık, bulanık bir boşluktu. Ben de o boşluğa düşmüştüm.”
Cehennem, Catherine Doyle
"Bu hayat öylesine karmaşık ki gerçekten olmamız gereken insanlar olma şansını nadiren yakalıyoruz. Onun yerine, reddedilme korkusuyla, pişmanlık hissiyle, birinin bizim asıl benliğimizi sevmeyeceği , bizi harekete geçiren şeyleri anlamayabilecekleri fikriyle uğraşmaktan kaçmak için maskeler takıyor ve önümüze duvarlar koyuyoruz..."
📖 Sayfa 107 · İntikam, Catherine Doyle
Nic yüzünde odaklanmış bir ifadeyle topu elleri arasında geçiriyordu. Onun yanında Luca aşırı ukala bir ifadeyle gülüyordu. 'Kendini Beğenmiş Bir Pisliğim' demeyen bir yüz ifadesi var mı diye merak ettim.
📖 Sayfa 75 · İntikam, Catherine Doyle
"Hmm. Çok fena sayılmayabilirsin aslında," diye takıldım.
📖 Sayfa 210 · Cehennem, Catherine Doyle
Luca koltuğa doğru eğilerek parmağıyla havayı dürttü."Eğer bundan birine bahsedersen inkar ederim. Biliyorsun ki korumam gereken bir şöhretim var."
"Bir pislik gibi davranmanı mı kastediyorsun?"
"Şöhretten bahsetmişken aptalca bir şey yapma," diye ekleyerek tekrar koltuğuna yaslanıp el frenini kaldırdı. "İçinden gelenlere karşı koy."
Ona suratıma astım. "Az kalsın her şey çok güzel bitecekti."
Ben kapıyı kapatırken Luca omuz silkti. Açık camdan, "O zaman pek de bize göre olmazdı değil mi?"
Eğer bu çocuklar, amcamın düşündüğü gibi gerçekten belanın habercileriyseler, o zaman ben güneşe fazla yaklaşıp erimeye hazır olan İkarus olmaya razıydım.
📖 Sayfa 67 · İntikam, Catherine Doyle