Cornelia Funke'den okurlara ulaşan sözler, yıllar geçse de etkisini koruyor. Bu sayfada 100 tanesi bir araya getirildi.
En Beğenilen Cornelia Funke Sözleri
Bir kitabı her açtığımda, bir ruh uykudan uyanır...
Mürekkep Yürek, Cornelia Funke
İnsan nereye giderse gitsin Ölüm'den kaçamazdı. Ölüm her yerde hüküm sürüyordu. Ofelia annesinin bu yerden asla ayrılamayacağını bilip bilmediğini merak etti.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Son görev daima en zorlu olandır.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Kimi zaman ne istediğimize karar vermeden önce duygularımıza kulak vermemiz gerekir.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Öyle güzel gözleri vardı ki, en az annesininkiler kadar güzeldi fakat bu dünyada güzellik tehlikeli bir armağandı.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Gençken ölümsüz olduğumuzu sanırız. Belki de henüz ölüme kafa yormaya başlamamışızdır.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
"...her son başka bir hikayenin ilk sayfasıdır."
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Nereye bakması ve nasıl dinlemesi gerektiğini bilenlerin sayısı her daim azdır. Doğru. Fakat en iyi hikayeler için o azınlık yeter.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
"Mateo" demiş kadın. "Vaden doldu. Yeraltı Krallığı'nın kraliçesine bir terzi gerek ve o da seni seçti."
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
"Bir masumun kanındansa kendi kanını feda ettin," dedi adam, dünya karanlığın pençesine düşmeden evvel Ofelia'nın uyuması için şarkılar söylediğini hatırladığı yumuşak sesiyle. "Bu son ve en önemli görevindi."
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
En büyük korkularımız daima ayaklarımızın altında gizlenip sert ve sağlam olmasını dilediğimiz zemini sarsarlardı.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Kötülük nadiren pat diye surete bürünür. Genellikle başlangıçta bir fısıltıdan azıcık daha fazlasıdır. Bir bakıştır, bir ihanettir. Ne var ki zamanla hiç kimseye fark ettirmeden gizlice serpilip kök salar.
📖 Sayfa 18 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Mezarlar yalnızca içi boş ve ruhtan yoksun kabukları bağırlarına basarlar. Ruhlar ise çok uzaklara gidip ebedi ihtişamlarına kavuşurlar...
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Sevgi türlü şekillerde öldürür.
📖 Sayfa 43 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Çünkü Tanrı bize bir mesaj gönderdi. Bizim görevimiz ise o mesajın şifresini çözmektir...
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Aniden güvenebileceği hiç kimsenin, şu koca dünyada hiç kimsesinin olmadığı hissine kapıldı.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Sevgi feci halde etkili bir tuzaktır ve savaşın en gaddar yanı, sevmeyi ölümcül bir risk haline getirmesidir.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
En büyük korkularımız daima ayaklarımızın altında gizlenip sert ve sağlam olmasını dilediğimiz zemini sarsardı.
📖 Sayfa 152 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Dünya gaddar bir yerdir, Ofelia. Ve bunu öğrenmen gerek. Canın yansa bile.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
"Sana hiçbir şey olmayacak." Ofelia kardeşini sımsıkı bağrına bastı. Bu tutması zor bir sözdü.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Ne var ki ölümde bile başarısızlık korkusu, hiçbir zafer kazanmadan ya da hiç kimse tarafından fark edilmeden öylece toprağa kapaklanarak yitip gitme korkusu vardı.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Yetişkinlerin sorularınızla muhattap olmak istemediği meselelerden yalnızca kitaplar bahsederdi. Yaşamdan. Ölümden. İyiden ve kötüden.. ve hayattaki diğer önemli şeylerden...
📖 Sayfa 55 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Canımızı ne denli yaksalar da bazı hatıralarımızı asla unutmamalıyız.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Her şey yalandı. Yalnızca tek bir dünya vardı ve o da zifiri karanlıktı.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Su, günahı kadar karaymış ve ağaçlar onun hakkında verdikleri hükmü geceye fısıldar gibiymiş: Katil!
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Ölümlüler son sayfasını okumadan kapatamayacakları bir kitap olduğunu sanır hayatın. Oysa Hayat Kitabı'nın son sayfası yok çünkü her son başka bir hikayenin ilk sayfasıdır.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Korkuyu da unutma, dedi kendi kendine. Haklı davaların asla kazanamayacağı korkusu. Onlar yalnızca insanı alıkoyarlardı.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Sen bu dünyadan ne kadar korkuyorsan o da o kadar korkuyor ama yine de doğmak zorundaydı.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Her ne kadar bazen ona sahip olmayı dilesek de gerçek sihir korkutucu bir şeydir.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Çocuklar bu tür şeyleri fark ederler çünkü tek yapabildikleri çevrelerinde olan biteni izlemek... ve yetişkilerin yarattığı fırtınalardan gizlenmektir. Fırtınalardan ve kışlardan...
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Kendini yorgun ve asabi hissediyordu... Korkuyu da unutma dedi kendi kendine. Haklı davaların asla kazanamayacağı korkusu. Onlar yalnızca insanı alıkoyarlardı.
📖 Sayfa 155 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Gece boyunca yağmur yağmıştı ve gün, gözü yaşlı bir gökyüzünün altında devam etmeyi vaat ediyordu.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
"Benim mi?" Yaratık pörsümüş göğsüne işaret etti. ''Ha!" Sanki isimler dünyanın en önemsiz şeyiymiş gibi elini havada şöyle bir salladı. "Bazıları bana Pan der. Fakat öyle çok adım oldu ki!" Baston yutmuş gibi birkaç adım daha attı. "Yalnızca rüzgarın ve ağaçların telaffuz edebileceği kadim adlar..."
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
hepimizin eşit yaratıldığı gibi yanlış bir inanca bel bağlamışlar. Oysa aramızda büyük bir fark var: Onlar bu savaşı kaybetti. Biz kazandık. Bunu anlamaları için her birini teker teker öldürmemiz gerekiyorsa da bunu yapacağız. Hepsini teker teker haklayacağız.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Açlık tıpkı bir aile ferdi gibi masalarının daimi misafiriydi ve ekmek, tuz, fasulye ya da patates gibi sözcükler çocukluklarında okudukları peri masallarında anlatılan hazinelerin hepsinden daha büyülü geliyordu kulaklarına.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Sen her zaman demiyor musun, kitaplar ağır olmalı çünkü onlar, içlerinde tüm dünyayı barındırır.
Mürekkep Yürek, Cornelia Funke
"Bu adamotu köküdür," diye açıkladı Satir eğri büğrü şeyi Ofelia'nın eline tutuştururken. "İnsan olmayı hayal eden bir bitkidir. Bunu taze sütle dolu bir kasenin içinde annenizin yatağının altına koyun ve onu her sabah iki damla kanla besleyin."
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Dışarıdaki bin düşman içerideki bir düşmandan daha iyidir.
Mürekkep Yürek, Cornelia Funke
Babasının ona öğrettiği yegane şey ise en azılı canavarların iki ayaklı olduğuydu.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Bu dünyada yufka yürekli olmak tehlikeliydi.
📖 Sayfa 124 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Çok şey kayboldu, diye mırıldanıyordu yapraklar,
📖 Sayfa 7 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
...Fakat kaybolan her şey tekrar bulunabilir, diye fısıldadı ağaçlar.
Kaderimizi çizen seçimlerimizdir.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Bir kez daha. Ve bir kez daha. Eğer seni yiyip bitirmesini istemiyorsan bırak öfken su gibi aksın, yolunu bulsun.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Vakti zamanında ormanlar henüz körpecikken, her yer sihre ve türlü türlü kerametlere sahip yaratıklarla doluydu.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
"Erkekler savaşmak ister," derdi yaşlı kadın sık sık. "Tabiatları böyledir." Acaba neyin uğruna savaştıklarını umursamazlar mıydı? Peki ya kadınlar?
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Bazen sevdiğimiz nesneler kim olduğumuzu, sevdiğimiz insanlardan daha çok ele verir.
📖 Sayfa 37 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Mercedes'in annesi sıklıkla ona ve erkek kardeşine kitap getirirdi. Bir öğretmendi fakat askerler köylerini yaktığında kitapları onu koruyamamıştı. Alevler annesini de kitaplarını da yutmuştu.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Nereye bakması ve nasıl dinlemesi gerektiğini bilenlerin sayısı her daim azdır. Doğru. Fakat en iyi hikâyeler için o azınlık yeter.
📖 Sayfa 284 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Kitaplar ona bu dünya ve çok çok uzaklardaki diyarlar hakkında, hayvanlar ve bitkiler ve hatta yıldızlar hakkında tonla şey anlatabilirdi! Kitaplar birer pencere ya da kapı olabilir, uçup gitmesine yardımcı olacak kağıttan kanatlara dönüşebilirdi. Belki annesi uçmayı unutmuştu. Belki de hiç öğrenmemişti.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
"Korkuyu hissediyor musun?" diye sormuştu babası. "Bunu asla unutmamalısın. Her zayıf düştüğünde, vatanına hizmet etmen gerektiğini ve hayattaki görevini her aklından çıkardığında, hatırlamaya mecbur olduğun budur. Ölümle ya da dehşetle karşı karşıya geldiğin her seferinde. Ülkene, soyuna ya da köklerine ihanet etmen bu uçurumun kenarından atlamanla aynı şeydir. Uçurum senin için görünmez olabilir fakat bu, onun gerçek olmadığı anlamına gelmez. Bunu asla unutma oğlum...
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Peri masalı okuma yaşın çoktan geçti, Ofelia! Artık gözlerini dört açıp dünyaya bakma zamanı!
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
“Büyüyorsun... yakında hayatın peri masalına benzemediğini öğreneceksin. Dünya zalim bir yer, zamanla öğreneceksin bunu. incinsen bile.”
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Sırlar. Dünyanın karanlığını besliyor fakat aynı zamanda daha fazlasını öğrenmeyi istemenize neden oluyordu...
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Kötülük nadiren pat diye surete bürünür. Genellikle başlangıçta bir fısıltıdan azıcık daha fazlasıdır. Bir bakıştır. Bir ihanettir. Ne var ki zamanla hiç kimseye fark ettirmeden gizlice serpilip kök salar. Yalnızca peri masalları kötülüğe münasip bir suret verir. Büyük kötü kurtlar, habis krallar, ifritler ve iblisler...
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Babasının ona öğrettiği yegâne şey ise en azılı canavarların iki ayaklı olduğuydu.
📖 Sayfa 90 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Ona ihanet etme! dedi kendi kendine. O yapayalnız! En az benim kadar yalnız...
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Fakat kaybolan her şey tekrar bulunabilir, diye fısıldadı ağaçlar.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Ağaç can çekişirken senin burda yaşayıp şu böceklerle semirmen hiç yakışık alıyor mu?
📖 Sayfa 93 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Kitaplar ona bu dünya ve çok çok uzaklardaki diyarlar hakkında, hayvanlar ve bitkiler ve hatta yıldızlar hakkında tonla şey anlatabilirdi! Kitaplar birer pencere ya da kapı olabilir, uçup gitmesine yardımcı olacak kâğıttan kanatlara dönüşebilirdi.
📖 Sayfa 33 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Ölümlüler son sayfasını okumadan kapatamayacakları bir kitap olduğunu sanır hayatın. Oysa Hayat Kitabı'nın son sayfası yok çünkü her son başka bir hikâyenin ilk sayfasıdır.
📖 Sayfa 243 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Yalnızca efendisi onun gerçek adını bilirdi çünkü Büyü Krallığı'nda adını bildiğiniz yaratığın sahibi olurdunuz.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
...sevgiden ve sevginin beraberinde getirdiği acıdan bahsediyordu. En zifiri karanlıklarda insanın içinde filizlenen güçten bahsediyordu.
📖 Sayfa 125 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
İnsanların boğazlarını kesen, onları diri diri yakan ve gözlerini kırpmadan öldüren tüm bu askerler böyle gaddar mı doğmuşlardı?Bir zamanlar onlar da Ofelia gibi birer çocuktu.
📖 Sayfa 64 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde; yalanın da acının da var olmadığı bir yeraltı krallığında, insanların dünyasının hayalini kuran bir prenses yaşarmış. Prenses Moanna masmavi gökyüzünü ve sonsuzluğa uzanan bulut denizlerini, güneşi, çimenleri ve yağmurun tadını düşler dururmuş...
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Tek görebildiği, sevdiklerini elinden alıp toza dönüşene dek dişlerinin arasında öğüten bir dünyaydı.
📖 Sayfa 16 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Ölü. Bu kelime insanın sevdiklerine her atfedilişinde daha mı gerçek oluyordu yoksa gerçekliğini mi kaybediyordu?
📖 Sayfa 227 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
“Sevgi ne kadar da büyük bir silah olabiliyordu. Daha keskin bir bıçak var mıydı? Bu bıçağı onun sadakatsiz yüreğinin daha da derinliklerine batırmanın zamanı gelmişti..”
Mürekkep Yürek, Cornelia Funke
Başka bir bedende, başka bir zamanda. Ve belki de başka bir yerde.
📖 Sayfa 9 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Bekleyecekmiş.
Suratı hâlâ yağmurdan ıslaktı. Yoksa yanaklarından süzüldüğünü hissettiği gözyaşları mıydı? Önemi yoktu. Ne de olsa yağmur damlaları da gözyaşıydı. Dünya ağlıyordu.
📖 Sayfa 229 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Bir çocuğa yeni bir sevgi uğruna ihanet etmek korkunç bir günahtı …
📖 Sayfa 70 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Çaresizlik zehir katılmış su misali kalbinde birikiyordu. Sevgi feci halde etkili bir tuzaktır ve savaşın en gaddar yanı, sevmeyi ölümcül bir risk haline getirmesidir.
📖 Sayfa 231 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Belki de annesi korunmaya muhtaç olduğundan adamın kana susamışlığını güç, acımasızlığını ise kudret sanıyordu.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
“Gözyaşlarından bıkıp usanmıştı ama yine de gözleri doldu.”
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Şarap kadehini kaldırdı. Seçimlere!
📖 Sayfa 101 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
"Mezarlar yalnızca içi boş ve ruhtan yoksun kabukları bağırlarına basarlar. Ruhlar ise çok uzaklara gidip edebi ihtişamlarına kavuşurlar..."
📖 Sayfa 218 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
"...kimse ona doğmayı isteyip istemediğini sormamıştı."
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Maskelerini nadiren çıkaranlar görünümlerine çok önem verirler
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
"Tanrı yok, ülke yok, efendi yok. " Anlıyorum. Kızıl propaganda...
📖 Sayfa 42 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
“Hepsinin çaresizce ihtiyaç duyduğu yegane şey sevgiydi.”
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
...dünya siyah beyazken, yalnızca iyi ve kötü varken. Dünya ne zaman çetrefilli bir hal almıştı? Yoksa değişen, yorgun kalbinin olan biteni kavrayış şekli miydi?
📖 Sayfa 156 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Çok geçmeden hayatın senin şu peri masallarındaki gibi olmadığını öğreneceksin.
📖 Sayfa 203 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
İnsan nereye giderse gitsin Ölüm'den kaçamazdı. Ölüm her yerde hüküm sürüyordu.
📖 Sayfa 218 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Hayır. Tanrı diye bir şey yoktu. Sihir diye bir şey yoktu.
📖 Sayfa 219 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Yalnızca Ölüm vardı.
"Bir kez daha gülümsedi. Gözlerinde hüzün vardı."
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
"Yalnız değildin. Ben hep senin yanındaydım.''
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Büyüyorsun... yakında hayatın peri masalına benzemediğini öğreneceksin. Dünya zalim bir yer, zamanla öğreneceksin bunu. İncinsen bile.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Kitapsız yola çıkmak, çıplak yola çıkmak gibi geliyor...
📖 Sayfa 112 · Mürekkep Dünya, Cornelia Funke
Kimsenin onunla yakınlaşmasını istemiyordu. Bu onu savunmasız kılıyordu. Aşk araya girdiğinde tüm nizam bozulurdu.
📖 Sayfa 39 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Üzgün olduğunda kitapları onu teselli edip neşelendiriyordu.
📖 Sayfa 25 · Mürekkep Yürek, Cornelia Funke
Özgürlüğü seçmenin bedeli ağırdı.
📖 Sayfa 136 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Bu kelime insanın sevdiklerine her atfedilişinde daha mı gerçek oluyordu yoksa gerçekliğini mi kaybediyordu?
📖 Sayfa 228 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Cehennemden korkunca ve cenneti hak etmek isteyince zaman ağır ilerliyor.
Hayalet Şövalye, Cornelia Funke
"...onların kahkahasına eşlik etmek için yanıp tutuşuyordu fakat gönlü yorgundu."
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
... Hayat Kitabı'nın son sayfası yok çünkü her son başka bir hikayenin ilk sayfasıdır.
Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
"Biliyor musunuz, bence her kitap içinde sahibinden bir parça barındırır."
📖 Sayfa 566 · Mürekkep Dünya, Cornelia Funke
Dünya ne zaman çetrefilli bir hal almıştı? Yoksa değişen, yorgun kalbinin olan biteni kavrayış şekli miydi?
📖 Sayfa 156 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Ağaç can çekişirken senin burada yaşayıp şu böceklerle semirmen hiç yakışık alıyor mu?
📖 Sayfa 93 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Yetişkinlerin sorularınızla muhatap olmak istemediği meselelerden yalnızca kitaplar bahsederdi. Yaşamdan. Ölümden.
📖 Sayfa 55 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
Kimsenin onunla yakınlaşmasını istemiyordu.
📖 Sayfa 39 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke
O sayfalarda yazılı sözcükler ise ona sığınak ve teselli vaat ediyordu. Harfler Ofelia'nın anımsamak istemediği kadar karanlık fakat unutmaya da gönlünün razı gelmediği kadar tatlı anıların dokunmadığı, acının el sürmediği, göz alabildiğince uzanan karlarla kaplı bembeyaz bir arazideki ayak izleri gibiydi.
📖 Sayfa 12 · Pan’ın Labirenti, Cornelia Funke