Edebiyatseverlerin yakından tanıdığı Daphne du Maurier, kaleme aldığı eserlerle akıllarda kalmıştır. Bu sayfada 100 söz derlendi.
En Beğenilen Daphne du Maurier Sözleri
Bana kalırsa er ya da geç herkesin hayatında bir imtihan anı olur.
Rebecca, Daphne du Maurier
İnsanları sadece giydikleriyle değerlendiren tipleri kale almıyorum ben.
📖 Sayfa 182 · Rebecca, Daphne du Maurier
Kıskançlık kadar insanı mahvedici, aşağılık bir his yoktur.
📖 Sayfa 98 · Kader Yolcuları, Daphne du Maurier
“Lüksler hiç ilgimi çekmedi.Ben basit şeyleri seviyorum;kitapları,yalnız kalmayı,ya da anlayan biriyle olmayı..."
Rebecca, Daphne du Maurier
Yazılacak mektuplarım var.
📖 Sayfa 276 · Kader Yolcuları, Daphne du Maurier
"Hepimiz öyle ya da böyle muhakeme hatası yaparız. Sonra da sonuçlarına katlanırız."
📖 Sayfa 355 · Rebecca, Daphne du Maurier
Aldatmaktan daha kötü ne olabilir?
📖 Sayfa 199 · Kader Yolcuları, Daphne du Maurier
ilk aşk ateşinin hayatta iki defa yaşanmamasından çok memnunum. Çünkü şairler ne derse desin bu bir hastalık, bir yük...
📖 Sayfa 44 · Rebecca, Daphne du Maurier
“Kadının dırdır etme gibi bir huyu yoktu gerçi. Kadın dırdırı da, tıpkı kaynana dırdırı gibi, bayat bir müzikhol klişesiydi. Midge’nin sinirine hakim olamadığı ya da ağız dalaşına girdiği bir olay hatırlamıyordu. Sadece, asil, fedakar ve çilekeş kadın havasında her lafıyla alttan alta ettiği sitemler evin atmosferini zehirler ve adamı bir tür hıyanet ve suçluluk hissine sürüklerdi.”
📖 Sayfa 130 · Kuşlar, Daphne du Maurier
“Ne oluyor baba? Martılar ne yapıyorlar böyle?
📖 Sayfa 32 · Kuşlar, Daphne du Maurier
Martılar, kargaların ya da cüce kargaların yaptığı gibi kesin bir yön belirlememişti. Hala tepede dönüp duruyorlardı. O kadar yüksekten de uçmuyorlardı. Sanki bir işaret bekler gibiydiler. Bir kararı bekliyorlarmış gibi. Henüz kesinleşmemiş bir emir.”
Kadınlar geveze oluyorlar.
📖 Sayfa 78 · Kader Yolcuları, Daphne du Maurier
Mutluluk, kıymetli bir mal mülk değil, bir düşünce biçimi, bir zihin durumudur...
📖 Sayfa 11 · Rebecca, Daphne du Maurier
Canı istediği zaman Londra’ya gitmeye hakkı vardı elbette; magazalara falan gider, alacağı bir şey olurdu, hele şimdi, artık parasını istediği gibi harcayabilecekken.
📖 Sayfa 238 · Kader Yolcuları, Daphne du Maurier
Cevap olarak bir tek kelime yazma, yalnız kalk gel…
📖 Sayfa 190 · Kader Yolcuları, Daphne du Maurier
Aniden, "Keşke bir icat olsaydı da anıları bir parfüm gibi bir şişeye doldurabilseydik." deyiverdim. "Anılar o şişede hiç solmasaydı, hiç bayatlamasaydı. Sonra, canımız istediğinde şişenin mantarını çıkarıp o anı yeniden yaşayabilseydik."
📖 Sayfa 50 · Rebecca, Daphne du Maurier
Bazen konuşur, bazen de susardık.
📖 Sayfa 14 · Kader Yolcuları, Daphne du Maurier
-Özür dilerim-
📖 Sayfa 75 · Kader Yolcuları, Daphne du Maurier
-Teşekkür ederim-
"Daha önce hiç bu kadar genç görünmemiş, bu kadar yaşlı hissetmemiştim."
📖 Sayfa 39 · Rebecca, Daphne du Maurier
Hassas bir kadın giriştiği işi öyle kolay kolay bırakmaz.
📖 Sayfa 48 · Kader Yolcuları, Daphne du Maurier
Küçük dünyamızın üstünde kara bulutlar dolaşırken nasıl böyle mutlu olabildiğime şaşırmıştım. Çok garip bir mutluluktu. Düşlediğim veya ümit ettiğim türde bir mutluluk değildi. Yalnız zamanlarımda hayalini kurduğumdan çok uzaktı. Coşkulu, sabırsız bir yanı yoktu. Sessiz, dingin bir mutluluktu.
📖 Sayfa 344 · Rebecca, Daphne du Maurier
Çok mu hassassınız, çok mu naifsiniz, o takdirde sözcüklerdeki dikenleri, iğneleri daha çok farkedersiniz..
Rebecca, Daphne du Maurier
Aynı taraftaydık, aynı yolda birlikte yürüyorduk ama birbirimizin yüzüne bakamıyorduk. İkimiz de itiraf etme riskine giremiyorduk.
📖 Sayfa 374 · Rebecca, Daphne du Maurier
Çok mu hassassınız, çok mu naifsiniz, o takdirde sözcüklerdeki dikenleri, iğneleri daha fazla fark edersiniz.
📖 Sayfa 17 · Rebecca, Daphne du Maurier
Kendilerini pervanelere, jet motorlarının içine, ölüme atan kuşlara karşı bir uçak tek başına ne yapabilirdi. İşte ancak böyle yere çakılırdı.
Kuşlar, Daphne du Maurier
Biz odadan içeri girer girmez hepsi ayağa kalktı. Masalar oynadı, ayaklar sürçtü, konuşmalar kesildi. Bütün başlar bizden yana çevrildi.
📖 Sayfa 172 · Kader Yolcuları, Daphne du Maurier
Benden başka hiç kimse söylediği her sözün, yaptığı her hareketin aslında otomatik çalışan bir makinenin eseri olduğunu bilmiyordu. Bir tiyatrodaki iki oyuncu gibiydik ama ayrıydık. Birlikte oynamıyorduk sahnede.
📖 Sayfa 269 · Rebecca, Daphne du Maurier
Bir daha günaydın.
📖 Sayfa 233 · Kader Yolcuları, Daphne du Maurier
İçimde bir boşluk vardı.
📖 Sayfa 184 · Kader Yolcuları, Daphne du Maurier
Bekâr kalacağım.
📖 Sayfa 138 · Kader Yolcuları, Daphne du Maurier
Bir gün şu çalıları kesip denizin görünmesine imkan vermek sana düşecek.
📖 Sayfa 15 · Kader Yolcuları, Daphne du Maurier
Nasıl oluyordu da sevişen iki kişi birbirini o kadar yanlış anlıyorlar, karşılıklı bir soğukluk duyarak, gittikçe birbirlerinden uzaklaşıyorlardı? Erkekle kadın arasındaki aşkta demek öyle bir şey vardı ki ikisini de azaba, kuşkuya sürüklüyordu.
📖 Sayfa 198 · Kader Yolcuları, Daphne du Maurier
Düşündüm de ne olursa olsun hayatın günlük akışının bozulmaması ne garipti. Hep aynı şeyleri yapıp duruyorduk. Yemek, uyumak, yıkanmak...
📖 Sayfa 379 · Rebecca, Daphne du Maurier
"Çok yorgunum sevgilim. Artık ne bir şey görebiliyorum, ne duyabiliyorum, ne hissedebiliyorum."
📖 Sayfa 379 · Rebecca, Daphne du Maurier
Tam bir çılgınlık günü, insanın başını ateş saracak bir gün.
📖 Sayfa 201 · Kader Yolcuları, Daphne du Maurier
Hoşgörürlüğün de bir sınırı vardır.
📖 Sayfa 238 · Kader Yolcuları, Daphne du Maurier
Kırlangıçlar gibi, desene dedim. Onlar da bir mevsim için gelirler, Eylül’ün haftasında gene uçup giderler.
📖 Sayfa 270 · Kader Yolcuları, Daphne du Maurier
- Biraz resim yapar.
Rebecca, Daphne du Maurier
- Resim mi? İnşallah modern resim değildir. Azap çeken bir ruhu göstermek için tersine dönmüş abajur yapıyorlar.
Birden içime aynı anda hem ağlama hem gülme isteği yayıldı. Bağrımda da bir sızı vardı. Bir an için bütün bunların hiç yaşanmamış olmasını diledim. Bir yerlerde tek başıma, ıslık çala çala yürüyor olsaydım keşke dedim.
📖 Sayfa 70 · Rebecca, Daphne du Maurier
"Seni korkutmuştum galiba, değil mi? Deli olduğumu sanmıştın. Öyleydim belki. Öyleyim belki. Şeytanla yaşamak insanda akıl sağlığı bırakmıyor."
📖 Sayfa 326 · Rebecca, Daphne du Maurier
Biraz da kaygıyla anladım ki bana dair her şeyi, epeyce bir süredir hem de unutmuş, içinde benim var olmadığım huzursuz düşüncelerinin labirentinde yolunu kaybetmişti.
📖 Sayfa 38 · Rebecca, Daphne du Maurier
Hayata katlanmak, onu yaşamak gerek.
📖 Sayfa 9 · Kader Yolcuları, Daphne du Maurier
Acaba bu dünyada kendi çekingenliklerini kıramayan, körlükleri ve budalalıklarıyla gerçeği kendilerinden gizleyen bir duvar ördükleri için acı çeken ve çekmeye devam eden kaç insan vardı? Benim yaptığım tam olarak buydu.
📖 Sayfa 330 · Rebecca, Daphne du Maurier
Yarın, sonraki gün ve yeni bir yıl gelecek ve biz de değişecektik muhtemelen. Bir daha asla böyle oturamayacaktık. Bazılarımız uzaklara gidecek, bazılarımız acı çekecek veya ölecekti. Gelecek önümüzde uzanıyordu; bilinmeyen, görülmeyen, belki de hiç istemediğimiz, hiç planlamadığımız bir gelecek. Bu an ise güvenliydi, dokunulmazdı.
📖 Sayfa 125 · Rebecca, Daphne du Maurier
Önceden emin olmak sonra hayıflanmaktan iyidir.
Kuşlar, Daphne du Maurier
O an ahlaksızlık ve yalanlarla dolu bu iğrenç hayata daha fazla dayanamayacağımı anladım.
📖 Sayfa 332 · Rebecca, Daphne du Maurier
Önemli biriydim, büyümüştüm sonunda. Kendi çekingenliğinin işkencesini yaşayan, elinde evirip çevirdiği bir mendille oturma odasının kapısında durup içeriden gelen ve anlam veremediği konuşmalarla korkuya kapılan o kız, akşamüstü rüzgarıyla uçup gitmişti. Zavallı bir yaratıktı o ve her aklıma geldiğinde -şayet gelirse- onu hep aşağılayarak anıyordum.
📖 Sayfa 36 · Rebecca, Daphne du Maurier
Saçma sapan, aptalca bir yorgunluk, bitkinlik içindeydim.
📖 Sayfa 143 · Rebecca, Daphne du Maurier
"Ortak bir yönümüz var," dedi. "İkimiz de bu dünyada yalnızız."
📖 Sayfa 33 · Rebecca, Daphne du Maurier
"Bazen masum insanlar da kendini hapiste bulur."
📖 Sayfa 395 · Rebecca, Daphne du Maurier
"... Ben basit şeyleri seviyorum; kitapları, yalnız kalmayı ya da anlayan biriyle olmayı."
Rebecca, Daphne du Maurier
"Korkarım ki ben birlikte yaşaması zor bir insanım."
📖 Sayfa 177 · Rebecca, Daphne du Maurier
Bir anahtar deliğinden bir odayı gözlüyormuşum gibi geldi bana, vicdan azabı duyarak kitabı bıraktım...
Rebecca, Daphne du Maurier
Bizimki daha başlangıçtan tuhaf bir hayattı…
📖 Sayfa 12 · Kader Yolcuları, Daphne du Maurier
Kahkahayla güldüğümü, rüzgarın kahkahamı alıp benden uzaklara taşıdığını hatırlıyorum. Ona baktım, artık gülmediğini fark ettim. Yine o sessiz, uzak insana, dünkü, gizli benliğine bürünmüş adama dönüşmüştü.
📖 Sayfa 37 · Rebecca, Daphne du Maurier
Bana kalırsa er ya da geç herkesin hayatında bir imtihan anı oluyor. Hepimizin kendine ait bir şeytanı var. Bizi oradan oraya sürükleyip işkence ediyor. Sonunda hepimiz kendi mücadelemizi vermek zorundayız. Biz kendi mücadelemizi kazandık ya da kazandığımıza inanıyoruz.
📖 Sayfa 9 · Rebecca, Daphne du Maurier
Hatalıydım elbette, hastalıklı ve aptalca şeylerdi bunlar, evhamlı bir kadının aşırı duyarlı halleriydi. Ben böyle biri değildim oysa, normal, mutlu bir insandım. Gelgelelim kendime hakim olamıyordum. Ne yapacağımı bilemiyordum. Çekingenliğim de sakarlığım da almış başını gitmişti. Eve misafir geldiğinde heyecansız ve suskun biri oluyordum.
📖 Sayfa 147 · Rebecca, Daphne du Maurier
"Boş bir ev de, dolu bir otel kadar ıssız olabilir," dedi nihayet. "Mesele, evinizin sizden izler taşımasıdır."
📖 Sayfa 33 · Rebecca, Daphne du Maurier
"Onu bir daha hiç göremeyeceğim," diye düşünecektim. Gideceğim ve her şey bitmiş olduğu için birdenbire söyleyecek sözler tükenecek, son bir defa yüz yüze gelen iki yabancıya dönüşecektik. Bir yandan da içimde bir ses acıyla, "Seni çok seviyorum. O kadar mutsuzum ki. Böyle bir şeyi daha önce hiç yaşamamıştım. Bundan sonra da yaşamayacağım," diye haykıracaktı.
📖 Sayfa 59 · Rebecca, Daphne du Maurier
Geçinemiyorduk. Hayat arkadaşı olamamıştık. Birbirimize uygun değildik. Maxim için çok genç, çok toydum ve daha da önemlisi onun dünyasına çok yabancıydım. Onu bir köpek ya da çocuk gibi hastalıklı, umutsuzca, acıyla seviyor olmamın herhangi bir önemi yoktu. Onun istediği sevgi böyle bir şey değildi. O, benim veremeyeceğim, daha önce sahip olduğu başka bir şeyi istiyordu.
📖 Sayfa 278 · Rebecca, Daphne du Maurier
Burnu havada, parlak suratlı delikanlılar. Ve kibar olması gereken ben. Şu an olduğu gibi o zaman da düşünceleriyle baş başa kalmak isteyecek olan ben.
📖 Sayfa 60 · Rebecca, Daphne du Maurier
Tebessüm edebileceğim, kendimi rahat ve huzurlu hissedebileceğim zamanlar bana çok uzak, çok erişilmez gibi geliyordu şu anda.
📖 Sayfa 79 · Rebecca, Daphne du Maurier
"Keşke yeni bir icatla, anıları bir parfüm gibi bir şişeye doldurmamız mümkün olsaydı," deyiverdim. "Anılar o şişede hiç solmasaydı, hiç bayatlamasaydı. Sonra, canımız istediğinde şişenin mantarını çıkarıp o anı yeniden yaşayabilseydik."
📖 Sayfa 47 · Rebecca, Daphne du Maurier
Çok fazla insan, çok fazla gürültü vardı. Havaya bile sıkıntı, yorgunluk ve tükenmişlik hakimdi.
📖 Sayfa 427 · Rebecca, Daphne du Maurier
İnsanların çat kapı gelmelerini isterim ben. Hayat, davetiye göndermek için çok kısa.
Rebecca, Daphne du Maurier
Bu gece herkesin kapalı yerlerde bulunması, hiç kimsenin sokakta, şehirler arası yollarda ya da kapısız duvarsız yerlerde kalmaması mutlak bir zorunluluktur. Kuşlar korkunç sürüler halinde gördükleri her insana saldırmaktadırlar.
Kuşlar, Daphne du Maurier
Onları izleyen kişi ben değildim; duyguları, eti, kemiği olan biri değil, benim yerime geçmiş cansız bir kukla, yüzüne bir gülücük monte edilmiş bir sahne dekoruydu. Onun yanında duran kişi de tahtadan yapılmıştı adeta. Yüzü bir maske, gülümsemesi sahteydi. Gözleri, tanıdığım ve sevdiğim adamın gözleri değildi. Soğuk ve manasız bakışlarla da bana yöneldiklerinde beni değil, içimden geçip arkamda olanı, paylaşamadığım bir işkence ve ıstırap yerini, içten içe yanan bir cehennemi görüyorlardı.
📖 Sayfa 269 · Rebecca, Daphne du Maurier
Bir tiyatrodaki iki oyuncu gibiydik ama ayrıydık. Birlikte oynamıyorduk sahnede. Bütün bu tanımadığım ve bir daha da asla görmek istemediğim insanların hatırına bu gösteriye, bu acıklı, sefil oyuna tek başımıza dayanmak zorundaydık.
Rebecca, Daphne du Maurier
Zihnim de bedenimin geri kalanı gibi dinlense, gevşese ve uykuya dalsaydı keşke. Mırıldanmayı kesse, müziğe uyup dans etmeyi bıraksa, yüzlerden meydana gelen denizde dönüp durmasa diye diledim içimden.
📖 Sayfa 276 · Rebecca, Daphne du Maurier
Ayak bağı olmak dışında kimseye bir faydam dokunmuyordu.
📖 Sayfa 245 · Rebecca, Daphne du Maurier
Yirmi bir yaşımızda cesur değiliz. O yaşlar küçük korkaklıkların, yersiz küçük korkuların yaşı. İnsan o yaşlarda çok kolay inciniyor, çok çabuk yaralanıyor ve ilk dikenli sözde pes ediyor.
Rebecca, Daphne du Maurier
"Birini içeceğim" dedi adam. "Öteki de yağmurlu bir güne kalsın."
Kuşlar, Daphne du Maurier
Asla geri dönemeyeceğiz, orası kesin. Geçmiş bize hâlâ çok yakın. Unutmaya, geride bırakmaya çalıştığımız şeyler bizi yine sarsacak ve o korku, o için için kaynayan huzursuzluk, Tanrı'ya şükür artık sona eren o yersiz panikleri dindirmek için verilen uzun mücadele, anlayamadığımız bir şekilde ve eskiden olduğu gibi yine hayatımızın bir parçası haline gelebilir.
📖 Sayfa 9 · Rebecca, Daphne du Maurier
"Hayır," dedim, "Hayır, tekrar tekrar yaşamak istemiyorum aynı şeyleri. Bir kere oldu bitti. Artık değiştiremeyiz. Belki de iyi oldu. Daha önceden bilmem gereken bir şeyi anlamamı sağladı."
📖 Sayfa 285 · Rebecca, Daphne du Maurier
Ama utançtan ölüyordum ve gençliğin olağan ıstıraplarından biri içindeydim.
📖 Sayfa 22 · Rebecca, Daphne du Maurier
Yolculuğumuzun sonunda bizi neyin beklediğini bilmiyorduk. Gelecek belirsizdi.
📖 Sayfa 422 · Rebecca, Daphne du Maurier
Artık hiçbir hayalim kalmadığı için numara yapmaya da çalışmıyordum.
📖 Sayfa 278 · Rebecca, Daphne du Maurier
Beni ilgilendirmiyordu. Neden ilgilendirmeliydi ki? Ne önemi vardı?
Rebecca, Daphne du Maurier
"Neyse, insanları sadece giydikleriyle değerlendiren tipleri kale almıyorum ben."
📖 Sayfa 174 · Rebecca, Daphne du Maurier
Onun düşüncelerime, rüyalarıma girmesine engel olamıyordum. Onun dolaştığı yerlerde dolaştığımda, dinlendiği yerlerde dinlendiğimde, burada, Manderley'de yani kendi evimde, bir misafir gibi hissetmeye mani olamıyordum. Misafir gibiydim. Vaktimi dolduruyor, ev sahibemin dönmesini bekliyordum. Küçük cümleler, küçük sitemler bana her gün, her saat onu hatırlatıyordu.
📖 Sayfa 166 · Rebecca, Daphne du Maurier
Bir iki yaş küçük olsaydım herhalde ağlardım. Çocukların gözyaşları, yüzeyin hemen altında durur ve ilk krizde yüzeye çıkar. Ben de gözyaşlarının gözlerime iğne gibi battığını, yüzümün kızardığını hissettim.
📖 Sayfa 50 · Rebecca, Daphne du Maurier
"Unutmalıyız. Bunu düşünmemeliyiz artık. Bitti sevgilim. Her şey bitti. Diz çöküp Tanrı'ya şükretmeliyiz."
📖 Sayfa 443 · Rebecca, Daphne du Maurier
Ama hayatta yeterince melodram yaşadım ve bize şu anki huzur ve güvenliği sağlayacaksa beş duyumdan da vazgeçmeye hazırım. Mutluluk, ödüllendirilmesi gereken bir servet değil, bir düşünce biçimi, ruh hali. Bunalımlı zamanlarımız elbette olacak ama saatlerle hesaplanmayan, sonsuzluğa akan başka zamanlarımız da olacak. Onun tebessümünü yakaladığımda bileceğim ki birlikteyiz, bu yolda yan yana yürüyoruz ve hiçbir fikir ya da düşünce çatışması aramıza giremeyecek.
📖 Sayfa 10 · Rebecca, Daphne du Maurier
Hayal gücünün yarattığı zavallı hevesler; ne sert, ne acı verici.
📖 Sayfa 13 · Rebecca, Daphne du Maurier
O sakin, solgun yüzünün arkasında geriye kalanlar, küçük sızılardan, basit rahatsızlıklardan, parlayan güneşe duyulan bulanık bir şükrandan ve rüzgar soğuk estiğinde hissedilen titremeden mi ibaretti acaba?
📖 Sayfa 220 · Rebecca, Daphne du Maurier
Zaman, bu olayı yumuşatacak, tatlı bir anıya dönüştürecekti. Fakat şimdi hiç de tatlı değildi, gülmüyordum. Gelecekte değil şimdiki zamandaydık. Çok canlı, çok gerçekti her şey.
📖 Sayfa 262 · Rebecca, Daphne du Maurier
Zaman, bu olayı yumuşatacak, tatlı bir anıya dönüştürecekti. Fakat şimdi hiç de tatlı değildi, gülmüyordum. Gelecekte değil şimdiki zamandaydık Çok canlı, çok gerçekti her şey. Yatağın üstünde oturmuş, kuştüyü yorganın tüylerini koparıyor, kenarından köşesinden kuş tüylerini çekip çıkarıyordum.
Rebecca, Daphne du Maurier
"Benim hatıralarım, acı hatıralar. Onları aklıma getirmemeyi tercih ediyorum. Bir yıl önce tüm hayatımı değiştiren bir olay yaşadım; o güne kadar yaşadığım hayatın her aşamasını unutmak istiyorum. O günler geldi geçti, silindi. Hayata yeni baştan başlamam gerek. (...) Her zaman işe yaramıyor elbette. Bazen, hatıraların kokusu, şişenin zaptedemeyeceği ve benim dayanamayacağım kadar güçlü oluyor. Sonra insanın içindeki şeytan, gizli bir dikizci gibi şişenin mantarını çekip çıkarmaya çalışıyor."
📖 Sayfa 49 · Rebecca, Daphne du Maurier
Çok hassas, çok naif olduğunuz takdirde normalde sözcüklerdeki dikenleri, iğneleri daha fazla fark edersiniz. Oysaki bunların çoğu, üstünde durmaya bile değmeyecek şeylerdir.
📖 Sayfa 15 · Rebecca, Daphne du Maurier
Günlük olaylar normal seyrinde devam ediyor. Kaygılarımızın, korkularımızın bunu değiştirmesine olanak yok.
📖 Sayfa 421 · Rebecca, Daphne du Maurier
Sesim sakindi. İçimde gümbür gümbür atan kalbim gibi değildi. Buruk, kırgın aklım gibi değildi.
📖 Sayfa 179 · Rebecca, Daphne du Maurier
Ne zamandan beri beklediğim şeyi en sonunda söylemişti. Ama, şimdi kafamda hazırlanmış bir tasarı vardı ya, bu haberin önemi yoktu artık.
📖 Sayfa 194 · Kader Yolcuları, Daphne du Maurier
Ah Tanrım, bu bir tiyatro oyunu ve bizler de oyuncularız. Şimdi perde inecek, seyircileri selamlayacak ve soyunma odalarımıza gideceğiz diye düşündüm.
📖 Sayfa 177 · Rebecca, Daphne du Maurier
Acaba bu dünyada kendi çekingenliklerini kıramayan, körlükleri ve budalalıklarıyla gerçeği kendilerinden gizleyen bir duvar ördükleri için acı çeken ve çekmeye devam eden kaç insan vardı?
Rebecca, Daphne du Maurier
Hayal gücünün yarattığı zavallı hevesler; ne sert ne acı verici. Pişmanlığın ve ıstırabın düşmanları. Kendimizi mahkum ettiğimiz bu sürgünün yükünü hafifleten şeyler.
📖 Sayfa 12 · Rebecca, Daphne du Maurier
"Burada, Manderley'de kalmanızın kime ne yararı var? Mutlu değilsiniz. Bay de Winter sizi sevmiyor. Uğruna yaşayabileceğiniz hemen hiçbir şey yok, değil mi? Neden atlayıp bu işe bir son vermiyorsunuz? O zaman mutsuzluğunuz da sona erecek hem."
📖 Sayfa 296 · Rebecca, Daphne du Maurier
Merak ettim, misafirlerin gitmesinden sonra her evde aynı sevinç yaşanır mıydı acaba?
Rebecca, Daphne du Maurier
"Her gün benim sahip olmadığım, ama onun sahip olduğu şeyleri bir kere daha görüyorum. Özgüven, zarafet, güzellik, zeka, akıl, yani bir kadındaki en önemli özellikler. İşe yaramıyor Frank, işe yaramıyor."
📖 Sayfa 160 · Rebecca, Daphne du Maurier
"Zaman ve metcezir kimseyi beklemez."
📖 Sayfa 320 · Rebecca, Daphne du Maurier
Kalbim artık heyecanla atmıyordu. Kurşun kadar ağırdı şimdi.
📖 Sayfa 200 · Rebecca, Daphne du Maurier
Durgun nehirler derinden akarmış. Nasıl becerdin bu işi?
Rebecca, Daphne du Maurier