Ayşe Kulin'in Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983) adlı eseri, klasik edebiyat alanında öne çıkan çalışmalardan biridir. İlk kez 2010'da yayımlanmıştır. Aşağıda, Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983)'i okuyanların en çok paylaştığı cümleler yer alıyor.
Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983)'den En Beğenilen Alıntılar
Benim hayattaki en büyük başarım, çocuklarımın yüreklerine serptiğim sevgi oldu.
📖 Sayfa 159 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
Çocukların zaten özel dershanelerde yetiştirilip yarış atları gibi sınavlara sokulmasını hiç tasvip etmiyorum.
📖 Sayfa 167 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
Birlikte yaşlanan insanlar, birbirlerinin her halini çekerler.
📖 Sayfa 169 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
ben ilk defa öğreniyordum devlet denen hantal, demode çarkın vatandaşa eziyet ederek dönmekte olduğunu.
📖 Sayfa 55 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
"Bir şey oluyorsa iyidir,bir şey olmuyorsa yine iyidir."
📖 Sayfa 175 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
Bir kalbim kaldı sağlam, onu da size kırdırtmam.
📖 Sayfa 336 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
"İnsanlar ne kadar alçalabilir para için,
📖 Sayfa 99 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
menfaat için ya da sırf hatır için ne yalanlar
atabilir, hepsini duymak, görmek, bilmek
istiyordum."
bazı işleri zamana yaymaya gelmiyor. Karar verdin mi, yapacaksın.
📖 Sayfa 9 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
Dayan, her sıkıntının sonu, er geç gelir.
📖 Sayfa 119 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
Hayatımı daha taze dalken çıt diye kırmıştım.
📖 Sayfa 5 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
İnsan zaman zaman ne tuhaf şeylere şükredebiliyordu.
📖 Sayfa 254 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
Mavi, sevginin, güvenin, mutluluğun rengiydi, soldu!
📖 Sayfa 277 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
Mavinin yerini siyah aldı!
“Senin şaka diye söylediğin, bir gün bakarsın ciddiye binmiş. Pişman olursun ama tahribatı tamire geç kalmışsındır.”
Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
"Çocuk, çok ciddiye alınması gereken bir
📖 Sayfa 124 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
şeydir kızım. Senin şaka diye söylediğin,
bir gün bakarsın ciddiye binmiş."
Aşk bu! Gelir, gönlüne konar.
📖 Sayfa 243 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
"Benim hayattaki en büyük başarım, çocuklarımın yüreklerine birbirleri için serptiğim sevgi oldu."
📖 Sayfa 156 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
Hayat akan bir sudur ama bazen berrak, bazen bulanık akar!
📖 Sayfa 296 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
Bir anne ile babanın biricik evlatlarını kaybetmenin kederini sindiği satırları okurken dünyada üstesinden gelinemeyecek tek acının evlat acısı olduğunu düşünerek ürperdim.
📖 Sayfa 103 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
Yirmilerinde görünüyordum ama tam yüz yaşındaydım!
📖 Sayfa 128 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
Dalgalı bir denizde yalpalayan, derme çatma bir tekne gibiydi Türkiye. Su alıyordu sağdan soldan.
📖 Sayfa 134 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
"Ne güzel bir şeydi çocukluk!"
📖 Sayfa 5 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
Ah, ne kadar güzeldi her şey, deniz kenarında tuz kokusunu içime çekerek, salınarak dolanırken.
📖 Sayfa 80 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
İçimizde ince bir hüzün /ağır bir yürek /ve onca beceriksizliğimiz/Aramızda bir duvar gibi şimdi sessizliğimiz.
📖 Sayfa 154 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
"Gözyaşlarım yüreğime mi akıyordu yoksa
📖 Sayfa 85 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
yanaklarımdan mı yuvarlanıyorlardı,
farkında değildim. Haksızlığa uğramışların
duyduğu isyanın, kötülük karşısındaki
çaresizliğin ve kızgınlığın gözyaşları
senelerce, senelerce akacaktı gözlerimden
hep içime, hep yüreğime."
İyi bir babanın evladı olmak, rüya gibiydi. Ben bunu biliyordum. Bir baba yüzünden hayatın kâbusa dönebileceğini de zaman içinde öğrendim.
📖 Sayfa 260 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
Yaşama karşı savaşta
📖 Sayfa 278 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
Çaresizlik ise, ölüm
Birlikte öldük babamla...
Hayat akan bir sudur. Su bazen bulanık akar...
📖 Sayfa 129 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
Yaşlı bir genç kadındım artık. Yirmilerinde görünüyordum ama tam yüz yaşındaydım.
📖 Sayfa 128 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
Bir insan ölünce cenazesinde imam, o ölen kişinin duasını anasının adını anarak okur, babasının değil. Çünkü hayatta tek mutlak, annedir.
📖 Sayfa 159 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
"Ah, ne kadar güzeldi her şey, deniz
📖 Sayfa 80 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
kenarında tuz kokusunu içime çekerek,
salınarak dolanırken. Ne çok zaman vardı
okumak, yürümek için..."
"Ben ne zaman bir babaya dair ölüm
📖 Sayfa 38 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
haberi alsam, biraz da kendi babamın bir
gün gerçekleşmesi kaçınılmaz kaybı için
ağlardım."
"Bugüne kadar isteyip de elde edemedikleri
📖 Sayfa 27 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
bir şey oldu mu hayatta?"
"Mutluluk," dedi Mehmet.
"Para bir tek mutluluğu satın alamıyor
demek ki!"
Mavi; sevginin, güvenin, mutluluğun rengiydi, soldu.
📖 Sayfa 314 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
Mavinin rengini siyah aldı!
"Derdimi ummana döktüm, âsumâna
📖 Sayfa 93 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
inledim."
"Para bir tek mutluluğu satın alamıyor demek ki!"
📖 Sayfa 36 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
Yıllar yıllar önce ben mutlu ve tasasız bir çocukken, "Ayşe Sultan, hayatın boyunca hep çok çalışacaksın ama bundan hiç gocunma," demişti bana öldüğü günün gecesinde rüyama giren dedeciğim. "Allah çalışanları sever!"
📖 Sayfa 181 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
"Dayan," diyordu, "her sıkıntının sonu, er geç gelir."
📖 Sayfa 112 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
"Bir anneyle babanın biricik evlatlarını
📖 Sayfa 81 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
kaybetmenin kederinin sindiği
satırları okurken dünyada üstesinden
gelinemeyecek tek acının evlat acısı
olduğunu düşünerek ürperdim."
... Ölümden başka her şeyin bir çaresi var...
Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
İyiliğin kötülüğe baskın çıkacağına dair tüm umudumu yitirdim.
📖 Sayfa 229 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
Meğer ateş düştüğü yeri yakarmış! Meğer ne korkunç bir dönemden geçtiğimizi anlamak için kurşunu alnımızın ortasına yememiz lazımmış!
📖 Sayfa 229 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
"Aldırma kızım, bir kapı kapanınca bir başkası açılır."
📖 Sayfa 189 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
İlahi sevgili babam! Kapıların herkese kapalı olduğu bir zaman diliminde yaşıyorduk.
"Bahar Ankara'ya çok güzel gelirdi bir
📖 Sayfa 39 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
zamanlar. Bulvarın o yıllarda hâlâ var olan
akasyaları çiçek açardı. Mor sümbüller,
leylaklar, elma, erik ağaçlarının çiçekleri
coşardı."
"Evet, iyi bir babanın evladı olmak, gerçekten
📖 Sayfa 260 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
güzel bir rüya gibiydi. Ben bunu biliyordum.
Bir baba yüzünden hayatın kâbusa
döneceğini de zaman içinde öğrendim."
“Bugüne kadar isteyip de elde etmedikleri bir şey oldu mu hayatta?”
Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
“Mutluluk,” dedi Mehmet.
“Para bir tek mutluluğu satın alamıyor demek ki!”
Içimizde ince bir hüzün
📖 Sayfa 178 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
ağır bir yürek
ve onca beceriksizliğimiz
Aramızda bir duvar gibi şimdi,sessizliğimiz.
Yaptığını yıkan, en büyük şehrindeki yangını dahi söndürmekten aciz bizler...
📖 Sayfa 152 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
Mutsuzluğun resmini çizebilir miydin Abidin?
📖 Sayfa 33 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
Evet, iyi bir babanın evladı olmak, gerçekten güzel bir rüya gibiydi.
📖 Sayfa 325 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
Ruhundaki kılıç yarasının kapanıp kapanmadığını ise yalnız o biliyor.
Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
"Yazmaya başladığım an, çikolata yemişim
📖 Sayfa 148 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
gibi tatlı bir mutluluk sarıyordu beni.
Ayaklarım yerden kesiliyordu, dünyayla
irtibatım kopuyordu, bulutların üzerinde
dolanan, huzur içinde bir ruh gibi hafif ve
bahtiyar hissediyordum kendimi."
Yazmaya başladığım an, çikolata yemişim gibi tatlı bir mutluluk sarıyordu beni. Ayaklarım yerden kesiliyordu, dünyayla irtibatım kopuyordu, bulutların üzerinde dolaşan, huzur içinde bir ruh gibi hafif ve bahtiyar hissediyorum kendimi.
Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
Haksızlığa uğramışların duyduğu isyanın, kötülük karşısındaki çaresizliğin ve kızgınlığın gözyaşları daha senelerce, senelerce akacaktı gözlerimden hep içime, hep yüreğime.
📖 Sayfa 85 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
Pazartesi sabahı yeni haftaya başlarken "Türküm/ doğruyum/ çalışkanım/ yasam, küçüklerimi sevmek, büyüklerimi saymaktır. Vatanımı her şeyden üstün tutmaktır./
📖 Sayfa 180 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
Varlığım Türk varlığına armağan olsun!" diye içtikleri anda "Ey bugünümüzü sağlayan Ulu Atatürk, açtığın yolda, kurduğun ülkede, gösterdiğin amaçta, hiç durmadan yürüyeceğime ant içerim. Ne mutlu Türk'üm diyene!" sözleri de eklendi.🇹🇷
İçimizde ince bir hüzün,
📖 Sayfa 154 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
Ağır bir yürek,
Ve onca beceriksizliğimiz.
Aramızda bir duvar şimdi,
Sessizliğimiz.
Kader, karısız, çocuksuz, hatta köpeksiz, kedisiz bir yalnız adam çıkarttı karşıma. Yapayalnız bir adam! Üstelik kırk yıllık arkadaşımdı, şiir seviyordu, roman, öykü okuyordu, okuduklarını paylaşıyordu, tıpkı benim gibi futboldan hiç anlamıyordu, dahası da var işi başından aşkındı, çalışanın halinden, zamansızlığından, yorgunluğundan anlıyordu. Tek bir kusuru vardır: Dans etmiyordu!
Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
"Şikâyetçi olmamalıydım, hayat bana erkeklerin ne kadar bencil, benmerkezli, başkalarının ihtiyaçlarına karşı duyarsız olabileceklerini öğretmekteydi. Öğrenmek, iyiydi."
Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
Bu kez dürbünümde sadece babamla geçen günlerimi istiyordum her bir günü yeniden tek tek yaşamak için!
📖 Sayfa 312 · Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
Zaman gibi hayat da geçmişti üzerimden. İnsanlara olan inancımı, iyi niyetimi, safiyetimi götürmüş.
Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin
Sıkça Sorulan Sorular
Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983) kimin eseridir?
Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), Ayşe Kulin tarafından yazılmıştır ve ilk kez 2010'da yayımlanmıştır.
Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983) kaç sayfadır?
Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), 384 sayfadır (Everest Yayınları baskısı).
Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983)'in en ünlü sözü nedir?
“Benim hayattaki en büyük başarım, çocuklarımın yüreklerine serptiğim sevgi oldu.”