1992 tarihli Kül, İlhan Berk'in en bilinen eserlerinden biridir. Adam Yayınları baskısıyla 131 sayfadır. Kül adlı eserden damıtılan en etkileyici satırlar, sizin için aşağıda.
Kül'den En Beğenilen Alıntılar
Ben ki seninle aştım yaşları
Kül, İlhan Berk
Koydum çağıma adımı. Bir burukluğu
yüzün gibi.
İlhan Berk, 1918, Manisa, Boy: 1.70, göz: kara, renk:buğday. Bir insan. Herkes gibi.
Kül, İlhan Berk
“ben ki uzak bir istasyonda durmuş bir gar saati gibiyim
Kül, İlhan Berk
rüzgârlar üşüşmüş içine.”
Gördüm ve anladım yaşamak mâcerâsını
Kül, İlhan Berk
Benimse hep o sesteydi kulağım.
Kül, İlhan Berk
Durup sana baktım o zaman
Kül, İlhan Berk
Budanmış ağaçlar, çayırlar gibiydin.
Birden yeraltlarındadır artık sıra: "Ey Freud, ey Kierkegaard, ey yalnızlık!" diyerek...
Kül, İlhan Berk
Sokaklar bitmiş ve göğün yüzü okunmuştur
Akıp gidiyordu gök üstümde.
Kül, İlhan Berk
İçine eğilip bakıldığında, büyük küçük bütün nehirler, bütün ormanlar, bütün kuşlar, kadınlar, demiıyolları, nalburlar, uzay çocukları, balıklar, yeraltı suları, papazlar, işçiler, serseriler, atlar fırdöner.
Kül, İlhan Berk
"Kalemler, söz ordularını donatırlar." (Katip Çelebi)
Kül, İlhan Berk
...
Kül, İlhan Berk
Sen ki hep bir yüze dönüşürsün bende
Bir yüze.
Hem geceyi, hem tanyerlerini taşır kendinde.
Ben ki bir yıkıntınım senin, senin büyüttüğün
Acının elyazısında.
Bir okullu ve belli bir kızı seviyor
Kül, İlhan Berk
Esmer ve hep gülen
Ve bir kahkaha çiçeği gibi kalabalık
f'yi hep kendime benzetmişimdir: esmer, uzun, zayıf ve sabahları erken kalkan.
Kül, İlhan Berk
Kimseyi kırmayayım diyorum, bir de bakıyorum ben paramparçayım.
Kül, İlhan Berk
Biz seninle aynı tarihi paylaşıyoruz. Aynı güneşleri
Kül, İlhan Berk
Aynı rüzgârları. Aynı bağbozumlarını geçiyoruz.
Ve seninle yavaş yavaş çıkar bakıra kuvarsa tunca yavaş yavaş acının uzun uzun yazılan adı.
Kül, İlhan Berk
...
Kül, İlhan Berk
Zaman ki nedir
Kasımlarda bir yaprak
Bir çocuğun gidip gelen ağzı
Bir gül
içip yarıda bıraktığın bir bardak su...
Biliyor musun sen bir şiirde bir satırsın ilk sözcük Beyaz bir gül
Kül, İlhan Berk
beyaz bir gül ne kadar beyaz olursa
o kadar
Ben ki uzak bir istasyonda durmuş bir gar saati gibiyim
Kül, İlhan Berk
Rüzgarlar üşüşmüş içine.
Bil bunu
Ben ki bir yıkıntınım senin, senin büyüttüğün
Kül, İlhan Berk
Acının elyazısında.
Bir atardamardır: Onsuz sanki İstanbul'un eli ayağı dolaşacak, başı sonu bulunmayacak, ortada kalacaktır,
Kül, İlhan Berk
"Ben ki uzak bir istasyonda durmuş bir gar saati gibiyim..."
Kül, İlhan Berk
Bana sorarsan senin yaşaman
Kül, İlhan Berk
Sürüp gitsin diyedir suyun gençliği.
Bana gelince benim yazmam
Değişsin diyedir dışarsı.
Gördüm en büyük yasacı doğa
Kül, İlhan Berk
Gördüm doğada her şey insandan yana.
Hiçbir şey için bakmıyormuş gibi de duru bakar. Belki de hiçbir şey anlamaz bakmaktan. Ama böyle de olsa, bunda bir güzellik yok mudur? Bakmak için bakmak. Amaçsız ve nedensiz.
Kül, İlhan Berk
Aşkla tuzla büyüttüm ya seni
Kül, İlhan Berk
Zulme yanıt diyedir.
Geçtik tepelerin ormanların arasından Yürüdük ardı sıra insanların...
Kül, İlhan Berk
Bir şiirden iki satır gibi
'...
Kül, İlhan Berk
benim Topağacı’nda,
tam orada
bir gülcüm vardır,
kasımlarda kapalı dükkânlar gibidir yüzü
en eski rüzgârlar gibidir...
...'
Hem ozanlar içinde ağaçların değerini bilen yalnız Göthe değil ki! Baki'lerin, Nedim'lerin Yahya Kemal'lerin, Nâzım'ların arasına bundan böyle beni de, ben zayıfı da katmanı isterim.
Kül, İlhan Berk
yavaş yavaş çıktım içimden. Dokundum
Kül, İlhan Berk
yavaş yavaş acıya, kuvarsa, şiire
böyle yavaş yavaş geçtim insandan insana
Kül, İlhan Berk
insanlaştırdım yavaş yavaş dışımı
böyle karıştım kalabalıklara kalabalıklaştım böylece.
Ben ki ölüme hiç eğilmedim, hiç girmedi sözlüğüme...
Kül, İlhan Berk
Ve en sevdiği söz: Ancak fakir olan iyi şiir yazar.
Kül, İlhan Berk
Bekler önümdeki şiir hele bir etlenip budaklansın, kıvamını bulsun diye. Bilir ki mızmız, cenabet bir adamımdır. Bunun için susar, susar, sonra da yavaş sessiz içine çekilir.
Kül, İlhan Berk
Ben acıyım. Yani senin bazan düşen yüzün. Umarsız Boynun bazan. Bazan ağzın, gölgeli gözlerin.
Kül, İlhan Berk
Bir biçimler evrenidir harfler..
📖 Sayfa 35 · Kül, İlhan Berk
Ben ki o kadar çok sevdim
Kül, İlhan Berk
Yıkıldım ki o kadar
Bir cehennemim artık.
Ben bazan öyle olurum işte elin elimden düşünce.
Kül, İlhan Berk
Gökyüzüne bakıyorum gidip gelen gökyüzüne
Kül, İlhan Berk
Bir su yanım sıra akıyor, yanı sıra taşların
Belki sokağa ilk çıkan bir çocuktur ölüm
Kül, İlhan Berk
Belki senin bazan topuz yaptığın saçın
...
Kül, İlhan Berk
İçinde zindanlar, içinde büyücüler, engerekler, zebaniler, yeraltı mezarları Dante'den bir satır yani.
Ben bazan böyle olurum işte elin elimden düşünce.
Ama alçak gönüllülüğün de bir yeri olmalı bu dünyada.
Kül, İlhan Berk
Adın yazıldı
Kül, İlhan Berk
Yanı sıra yeryüzünün
Ey büyük serüvenci, yeryüzü işçisi!
Kızmaz. Benim gibi duygularını, heyecanını, heyheylerini bastırmasını bilmeyen birine karşı alevlenip, hırçınlaşayım demez. Hep bir evliya tavrı takınır.
Kül, İlhan Berk
Yüzün ki korkular verir bana ne zaman yüzümü tutsam yüzüne.
Kül, İlhan Berk
Sonra yine sen geliyorsun aklıma, asi beyazlığın geliyor
Kül, İlhan Berk
O zaman işte seni bir güzel soyuyorum
"Ben ki uzak bir istasyonda durmuş bir gar saati gibiyim
Kül, İlhan Berk
Rüzgârlar üşüşmüş içine.
Bil bunu."
Küçük r de sevgi doludur benim için. Fukara bir güzellik ve sevgi..
📖 Sayfa 35 · Kül, İlhan Berk
Hiçbir şey yapmam, bakarım. Onu görmek, ona bakmak yeter bana.
📖 Sayfa 78 · Kül, İlhan Berk
Hava kararmadan varsak diyor kimimiz
Kül, İlhan Berk
Hava adamakıllı kararsın istiyor kimimiz
Hem benim gibi birinin orta halli bir şiirde yaşaması daha bir güzel değil midir? Ancak böyle daha bir insan, daha bir ben olmaz mıyım?
Kül, İlhan Berk
Bir zamanlar Y de benim için böyleydi : Yarıklığını, ayrıklığını severdim..
📖 Sayfa 35 · Kül, İlhan Berk
Ben ki seninle aştım yasları
📖 Sayfa 21 · Kül, İlhan Berk
Koydum çağıma adımı.Bir burukluğu
yüzün gibi..
"Ya ozanı? onu da duyuyor musun?
Kül, İlhan Berk
"Her gün daha büyüyen
"Her gün daha, daha dışarda."
"Biliyorum," diyor, biliyorum
"Öfkeler büyüttü beni."
Bir adasın sen çok eski bir atlasta
📖 Sayfa 30 · Kül, İlhan Berk
Çok eski bir halkın su aldığı
Ben güneş, alkol, sıkıntı adanda senin
Sen sabahı, akşamı adanın
Gecesi ben
Sen su yolları, ağaçlar, çayırlar, güneşler
Ben karabasanın senin
Sen buğdayı, ovaları, nehirleri halkının
Ben ıssızlığı
Sen ki kalabalıklarsın aralarından geçtiğim
Sürgünü ben adanın senin
Oysa ne güzeldir danaların gözleri. Bademsi ve karadır. Hiçbir şey için bakmıyormuş gibi de duru bakar. Belki de hiçbir şey anlamaz bakmaktan. Ama böyle de olsa, bunda bir güzellik yok mudur? Bakmak için bakmak. Amaçsız ve nedensiz. Bir çeşit anlamsızın anlamı..
📖 Sayfa 43 · Kül, İlhan Berk
Yavaş yavaş geçtim kalabalıkların arasından
Kül, İlhan Berk
bir deniz çarpması gibi çoğalta çoğalta geçen
geçtiği yeri
yavaş yavaş çıktım içimden. Dokundum
yavaş yavaş acıya, kuvarsa, şiire
yavaş yavaş tarttım suyu, anladım nedir ağırlık
Gördüm doğada her şey insandan yana..
📖 Sayfa 15 · Kül, İlhan Berk
Gördüm en büyük yasacı doğa..
📖 Sayfa 15 · Kül, İlhan Berk
Doğanın çalışışını gördüm. Devinimi ve değişimi
📖 Sayfa 15 · Kül, İlhan Berk
Tarihi gibi halkların, doğan yaşayan ölen..
Dağıta dağıta kendini..
Sıkça Sorulan Sorular
Kül kimin eseridir?
Kül, İlhan Berk tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1992'de yayımlanmıştır.
Kül kaç sayfadır?
Kül, 131 sayfadır (Adam Yayınları baskısı).
Kül'ün en ünlü sözü nedir?
“Ben ki seninle aştım yaşları Koydum çağıma adımı. Bir burukluğu yüzün gibi.”