Okurların en çok andığı isimlerden biri olan Jhumpa Lahiri, 5 eseriyle edebiyat dünyasına iz bırakmıştır. Bu sayfada 100 söz derlendi.
En Beğenilen Jhumpa Lahiri Sözleri
Bir çift giriyor içeriye: Gençler, sevdalılar, birbirlerine sarılmışlar. Her türden saçmalığın büyüleyici göründüğü o dönemdeler.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Ertesi gün kapıları birlikte açıp çıkıyoruz, ayrılmadan önce birlikte iniyoruz. Her sabah ve her akşam sözleşmeden birbirimizi bekliyoruz ve bu sessiz bağımızın gölgesi beni üç gün boyunca dünyayla barıştırıyor.
📖 Sayfa 54 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Uyanıp, kaçınılmaz biçimde ilerlemek zorunda kaldığımı hissetmekten hiç hoşlanmıyorum.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Bu hanıma da eşlik eden yok: refakatçisi, arkadaşı, kocası... Yirmi yıl sonra şu ya da bu nedenle bunun gibi bir bekleme salonunda benim de yanımda kimse olmayacağını seziyor olmasından korkuyorum.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Her yer değiştirişimde derin bir hüzne kapılırım. Anıların, acıların, hazların birbirine dolandığı bir yeri ardımda bıraktığım için dertlenmem aslında. Beni sarsan, değişimin kendisi; vazonun içindeki suyun sallanıp bulanması gibi.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Kızım olabilidi, otuz yaş var aramızda. Ama şimdiden insanı savunmasız bırakacak güzellikte bir kadın, konuşurken ne kadar mutluyum dercesine hep gülümseyen bir kız. O yaşta sevgili edinemeyen, tutuk bir genç kız olan bana hiç benzemiyor. Ona imreniyorum, boşa harcanmış, arzularını dile getirememiş gençliğime yanıyorum.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
ben onun gözünde.... ne anlam ifade ediyorum acaba? Keşfedilmemiş bir yol, yaşanmamış bir hikaye mi?
📖 Sayfa 87 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Ben senin gibi güçlü, bağımsız bir kadın olmak istiyorum.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Bu dünyada bir tek sen varsın, derdi bana.
📖 Sayfa 24 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Ama onu bulamıyorum; yok, gitmiş.
📖 Sayfa 150 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Acaba bir hayal miydi? Hayır, onu kesinlikle görmüştüm, neşeyle, kararlılıkla, iki adım ötemde yürüyen bir başka bendi.
İkimiz de dile getirmesek de istersek hatalı ve hatta zararsız olacak, yanlış bir maceraya sürüklenebileceğimizi biliyoruz.
📖 Sayfa 4 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Ona göre huzur insanın içeride, yer değiştirmeden, aşina olduğu ortamda, kendi yuvasında kalmasındaydı.
📖 Sayfa 84 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Yönünü şaşırmış, kaybolmuş, uzaklaşmış, tutarsızlaşmış, yoldan çıkmış, altüst olmuş, yitmiş, yerini şaşırmış, toprağından sökülmüş, yabancılaşmış: Birbirine aşina sıfatlara kendimi aşina buluyorum. İşte meskenim, işte beni doğuran kelimeler.
📖 Sayfa 151 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Yetişkinliğimde bazı alışkanlıkları geride bırakmayı öğrendim, uzaklaşmanın, yavaşlamanın gerekliliğini anladım.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Hayatımın her hüzünlü yaşanmışlığı ilkbahara bağlanıyor. Her ağır darbesi.
📖 Sayfa 13 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
...
📖 Sayfa 87 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
ben onun gözünde... ne anlam ifade ediyorum acaba? Keşfedilmemiş bir yol, yaşanmamış bir hikâye mi?
İnsanın kendine iyi davranması gerek.
📖 Sayfa 76 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Uyandığımda yataktan çıkmak zorunda bile değilim. Bundan güzel ne olsun!
📖 Sayfa 14 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
"Ölümde hepimiz eşitiz.Hayata göre böyle bir avantajı var ölümün."
Saçında Gün Işığı, Jhumpa Lahiri
Her ne kadar hayatımı kimseyle paylaşmıyor olsam da sıkı bir kucaklama bana yeterli geliyor. Yanağa kondurulan iki öpücük, birlikte atılan iki adım, birlikte aşılan kısa bir yol...
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Rahatsız sessizliğe, evden çıkarken kapatmadığım ışığa ve radyoya rağmen yalnızlıktan memnun olduğumu, zamanımın ve mekânımın efendisi olmanın bana iyi geldiğini söylesem annem bana ikna olmuş gibi bakmaz, yalnızlığın bir yoksunluktan başka bir şey olmadığını söylerdi. Bu konuda kafa yormak boşuna; kendime yonttuğum küçük tatminler onun aklına yatmaz. Bana düşkün olmasına rağmen bakış açımla ilgilenmiyor ve işte bana gerçek yalnızlığı öğreten de aradaki bu uçurum oluyor.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
"Bilmezlik ve umut içinde gönüllü bir beklenti hali... İşte böyle yaşıyordu çoğu insan."
Saçında Gün Işığı, Jhumpa Lahiri
Hayatımın her hüzünlü yaşanmışlığı ilkbahara bağlanıyor. Her ağır darbesi. İşte bu nedenle ağaçların keskin yeşili, pazarda görülen ilk şeftaliler, mahallemdeki kadınların giydiği hafif ve evaze etekler kederlendiriyor beni. Tüm bunlar bana yalnızca yitişleri, ihanetleri, hayal kırıklıklarını anımsatıyor.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
bağışlamıyorum seni, asla müdahale etmediğin, beni hiç korumadığın, kurtarıcım olmadığın ve üstelik evdeki fırtınalı ortamın kurbanı senmişsin gibi davrandığın için bağışlamıyorum.
📖 Sayfa 145 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Olasılıkla şöyle düşünmüştür: Şu kadının binlerce kitabı var ama bir tanesini bile ödünç veremedi.
📖 Sayfa 66 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Ben kendimi onların tümünün uzağında hissediyorum.
📖 Sayfa 7 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
"Beklenmeyenden kaçış yoktur. Hayat, günbegün yaşanır."
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Hâlâ dünyayı değiştirmenin mümkün olduğuna inanıyor.
📖 Sayfa 17 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Her yer değiştirdiğimde derin bir hüzne kapılırım. Anıların, acıların, hazların birbirine dolandığı bir yeri ardımda bıraktığım için dertlenmen aslında. Beni sarsan, değişimin kendisi; vazonun içindeki suyun sallanıp bulanması gibi.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Burada bulunma nedenim, sadece maaşım; yüreğimi koymuyorum işime.
📖 Sayfa 7 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Yetişkinliğimde bazı alışkanlıkları geride bırakmayı öğrendim, uzaklaşmanın, yavaşlamanın gerekliliğini anladım. Senede bir kez hava değişikliği yapmak hiç de fena olmuyor. Asla aynı yere gitmiyorum, bağ kurmaktan ve bağımlı olmaktan hoşlanmıyorum.
📖 Sayfa 85 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Yalnızlıktan memnun olduğumu, zamanımın ve mekanımın efendisi olmanın bana iyi geldiğini söylesem annem bana ikna olmuş gibi bakmaz, yalnızlığın yoksunluktan başka bir şey olmadığını söylerdi.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
İlkbaharda ıstırap çekiyorum, mevsim beni canlandırmıyor tam tersine yoruyor. Yeni ışık zihnimi bulandırıyor, coşan doğa beni boğuyor, yoğun polen yüklü hava gözlerimi rahatsız ediyor.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
İnsan evini değiştirince hep bir şeyler kayboluyor. Her taşınma insana ihanet ediyor, aldatıyor. Mesela ben hâlâ arıyorum bazı şeylerimi.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Her arzu bir karara dönüşür.
📖 Sayfa 190 · Roma Hikâyeleri, Jhumpa Lahiri
Her ne kadar hayatı kimseyle paylaşmıyor olsam da sıkı bir kucaklama bana yeterli geliyor. Yanağa kondurulan iki öpücük, birlikte atılan iki adım, birlikte aşılan kısa bir yol…
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
İşte zamanın böyle genleşmesi yüzünden afalladığımı hissediyorum, kendimin efendisi olamıyorum. Kapının dışında başıma korkunç bir şey gelmeyeceğini biliyorum, hatta önümde bütünüyle unutulmaya mahkûm bir gün uzanıyor: bir ders, meslektaşlarımla toplantı, belki de bir film. Gene de cep telefonum veya kimliğim veya pasom veya anahtarlarım gibi olmazsa olmaz bir şeyimi unutmaktan ve başımı derde sokmaktan korkuyorum.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Her şeye rağmen içimde bir umut kırıntısı vardı.
📖 Sayfa 187 · Roma Hikâyeleri, Jhumpa Lahiri
“Ama denize coşmama emrini veremezsin. Ve işte benden istediğin de buydu.”
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Sonsuz mesafe izlenimimize rağmen gökler bize uzak değildir.
📖 Sayfa 209 · Roma Hikâyeleri, Jhumpa Lahiri
Acı, ıstırap kokuyor, zehirli. Ve sudan çıktığımda belirsiz bir kaygıya kapılıyorum. Bütün o ıstırap arada sırada kulağıma kaçan su gibi üzerimden kayıp gitmiyor, ruhuma yuvalanıyor, bedenimin her köşesine sızıyor.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Bana düşkün olmasına rağmen bakış açımla ilgilenmiyor ve işte bana gerçek yalnızlığı öğreten de aradaki bu uçurum oluyor.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Yalnızlık, cüzdandaki para gibi zamanı da kesin olarak değerlendirme gerekliliğini doğurur: Ne kadar zamanı boş harcayabilirim, akşam yemeğine, yatmaya ne kadar var?
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Ne boktan şehir. Ama ne kadar da güzel.
📖 Sayfa 211 · Roma Hikâyeleri, Jhumpa Lahiri
Uyanıp, kaçınılmaz biçimde ilerlemek zorunda kaldığımı hissetmekten hiç hoşlanmıyorum.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Yaşamadığımız sürece öğrenecek hiçbir şey yok ki. Ölümde hepimiz eşitiz. Hayata göre böyle bir avantajı var ölümün.
Saçında Gün Işığı, Jhumpa Lahiri
Bana düşkün olmasına rağmen bakış açımla ilgilenmiyor ve işte bana gerçek yalnızlığı ögreten de aradaki bu uçurum oluyor.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
ben onun gözünde… ne anlam ifade ediyorum acaba?
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Beklenmeyeden kaçış yoktur.
📖 Sayfa 58 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Yürüyüş sonrası rüzgar sert esiyor, uzaktaki evlerin ışıkları hüzün veriyor, Dönüşte kimseleri tanımadığım bu yerde yalnız olma duygusu benı biraz zorluyor.
📖 Sayfa 102 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Kendi çocuklarının yarattığı mesafelere, yokluklara, sessizliğe nasıl katlanır insan?
📖 Sayfa 165 · Roma Hikâyeleri, Jhumpa Lahiri
Annem artık bir kupür albümündeki sararmış seloteyp gibi tutunuyor hayata, iş görüyor ama her an düşebilir. Onun yerinden kopması, arkasında, kağıdın üzerinde solgun, dikdörtgen bir leke bırakması için sayfayı çevirmek yeter.
📖 Sayfa 140 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Vedalaşıyoruz, ayrılıyoruz, biz de o duvara vuran iki gölgeye dönüşüyoruz; yakalanması mümkün olmayan gündelik bir gösteriye.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Evime güvenmiyorum, orası dağınık, bir şey bulmak mümkün değil, kendimi bile bulamıyorum.
📖 Sayfa 37 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Çocukların gelişiyle saatler sıfırlanır. Onlardan öncesini unuturuz.
📖 Sayfa 185 · Saçında Gün Işığı, Jhumpa Lahiri
Aşima, yabancı olmanın ömür boyu hamile olmaya benzediğini fark etmeye başlamıştı; sonu gelmeyen bir bekleyiş, bitmeyen bir sıkıntı ve sürekli keyifsizlik.
Adaş, Jhumpa Lahiri
İlkbaharda ıstırap çekiyorum; mevsim beni canlandırmıyor, tam tersine yoruyor. Yeni ışık zihnimi bulandırıyor, coşan doğa beni boğuyor, yoğun polen yüklü hava gözlerimi rahatsız getiriyor
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Rüzgâr bile değmiyordu sana, kendine şu mermer yapıdan daha yüksek ve kalın bir duvar örmüştün.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Aslında ıstırap çeken sadece gözlerim değildir, gün doğumu benim yüreğimi de sıkıştırır.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Sanki her buluşmamız ilk ve yeganeymiş gibi. Her görüşme bana asla gelişmeyen bir romanın giriş bölümü gibi geliyordu.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
“Aslında içimdeki boşluk duygusunu doldurmam mümkün değil.”
📖 Sayfa 140 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Her yer değiştirişimde derin bir hüzne kapılırım. Anıların, acıların, hazların birbirine dolandığı bir yeri ardımda bıraktığım için dertlenmem aslında. Beni sarsan, değişimin kendisi; vazonun içindeki suyun sallanıp bulanması gibi.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
ITALO SVEVO
Nasıl oldu da eve kadar yürümek, şu güneşin tadını çıkartmak istemedin?"
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
"Ayakkabılarım yeni, ayağımı vuruyor."
"Söyleyebilirdin bana."
"Sorabilirdin sen de."
En sevdiği anlar, yalnız kaldığı ya da kendini yalnız hissettiği anlardı.
Saçında Gün Işığı, Jhumpa Lahiri
Bizi daha iyi bir dünya için terk edenler bize daha yakın olanlardır.
📖 Sayfa 210 · Roma Hikâyeleri, Jhumpa Lahiri
Yüzmek her şeye rağmen içimi temizliyor.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
“Buna rağmen ondan her arama geldiğinde ihanete uğramış gibi hissediyorum. Farkında olmadığı bu temasla beni bağlıyor, kendimi hiç olmadığım kadar yalnız hissettiriyor.”
📖 Sayfa 109 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
O benim, ben değilim, buradan gidiyorum ve hep burada kalıyorum.
📖 Sayfa 149 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
"....o nedenle şu buz gibi kutunun içinde de bağışlamıyorum seni,asla müdahale etmediğin,beni hiç korumadığın, kurtarıcım olmadığın ve üstelik evdeki fırtınalı ortamın kurbanı senmişsin gibi davrandığın için bağışlamıyorum."
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
"Hayatımın her hüzünlü yaşanmışlığı ilkbahara bağlanıyor."
📖 Sayfa 13 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
İnsan evini değiştirince hep bir şeyler kayboluyor. Her taşınma insana ihanet ediyor, aldatıyor.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Hayatta kalabilmeyi öğrenmek için ne kadar yaşamak gerekir?
📖 Sayfa 211 · Roma Hikâyeleri, Jhumpa Lahiri
"Boşa harcanmış, arzularını dile getirememiş gençliğime yanıyorum."
📖 Sayfa 16 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Sonunda geçip gitmediğimiz bir yer var mı?
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Kulakları hayatın hoş olmayan seslerini duymasını engellemiş gibi duran kırlaşmış saçlarla kapanmıştı.
Dert Yorumcusu, Jhumpa Lahiri
..kendimizi ifade etme, birbirimize anlatma arzumuz beni şaşırtıyor.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
..kendimin efendisi olamıyorum.
📖 Sayfa 78 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Dünya merdivenlerin bittiği yerde başlıyor.
📖 Sayfa 139 · Dert Yorumcusu, Jhumpa Lahiri
Hâlâ dünyayı değiştirmenin mümkün olduğuna inanıyor. İsyan etme cesaretine sahip, geleceğini burada kurmak istiyor.
📖 Sayfa 17 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Yaralanan ve yaralanmaya devam eden ben oldum.
Saçında Gün Işığı, Jhumpa Lahiri
Beni sarsan, değişimin kendisi.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Sürekli karanlıkta olmak nasıl? Yanan ışıklardan nefret ederdin, her odada mümkün olduğunca söndürürdün ışıkları.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Her ne kadar kendimi karşılaştırabileceğim daha başarılı erkek kardeşlerim, daha güzel kız kardeşlerim olmasa da gölgede olmak benim özelliğimdir.
📖 Sayfa 112 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Bu mevsimin ya da ailelerimizin merhametsiz gölgesinden sakınmak mümkün değil. Ama aynı zamanda birilerinin merhametli gölgesine de muhtacım.
Ama denize coşmama emrini veremezsin.
📖 Sayfa 146 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Her yer değiştirişimde derin bir hüzne kapılırım. Anıların, acıların, hazların birbirine dolandığı bir yeri ardımda bıraktığım için dertlenmem aslında. Beni sarsan, değişimin kendisi; vazonun içindeki suyun sallanıp bulanması gibi.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
ITALO SVEVO, Saggi e pagine sparse [Denemeler ve Derlenmemiş Yazılar]
Işte bir ailenin mahrem yapısı:birbirlerine aşık olan ve iki çocuk yapan iki kişi.Hem çok sıradan hem çok özel,biricik bir durum.
📖 Sayfa 127 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Gene de bugün dipte yatan ve dağılmayı reddeden tüm duyguların esiri olmuş olarak üşengeçlik hissediyorum.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Artık var olmayan kapıları açan işlevsiz anahtarlar.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
İnsanın kendine iyi davranması gerek, hoca'nım.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Her yer değiştirdiğimde derin bir hüzne kapılırım. Anıların, acıların, hazların birbirine dolandığı bir yeri ardımda bıraktığım için dertlenmem aslında. Beni sarsan, değişimin kendisi; vazonun içindeki suyun sallanıp bulanması gibi.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Ama beni villanın ötesindeki patikaya sürükleyen köpek gibi hayatımın kabuğundan dışarıya iten bir dürtü var.
📖 Sayfa 132 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Işıltılı bir öğleden sonrası geliyor aklıma, sanki bütün köy halkı denize inmiş gibi tüm şemsiyelerin sahiplenildiği bir kumsalda mendil kadar küçük, kızgın kum parçasına uzandığımı düşünüyorum.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Sen bana, sana ihtiyaç duymamayı çoktan öğrettin zaten.
📖 Sayfa 361 · Saçında Gün Işığı, Jhumpa Lahiri
"Nesini özlüyorsun oranın?"
📖 Sayfa 74 · Saçında Gün Işığı, Jhumpa Lahiri
"Orada var oldum ben."
Ayağımın altında hep boşaltılacak bir bavul var, kucağımda bir çanta, içine tıkıştırılmış bir kitap, biraz para. Sonunda geçip gitmediğimiz bir yer var mı?
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
"Onlarca yıldır bir hayatım yok artık."
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Yetişkinliğimde bazı alışkanlıklarımı geride bırakmayı öğrendim, uzaklaşmanın, yavaşlamanın gerekliliğini anladım.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Şu buz gibi kutunun içinde de bağışlamıyorum seni, asla müdahale etmediğin, beni hiç korumadığın, kurtarıcım olmadığın ve üstelik evdeki fırtınalı ortamın kurbanı senmişsin gibi davrandığın için bağışlamıyorum.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Gerçekten başka bir şeye ihtiyacım yok, benim için kenara ayırdığı yakınlık yetiyor.
Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri
Hiç dalgalanmayan bir deniz isterdin.
📖 Sayfa 145 · Olduğum Yer, Jhumpa Lahiri