Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon'un Korececeden dilimize çevrilen 216 sayfalık eseridir. Orijinal adı 내 어깨 위 두 친구 olan kitap ilk kez 2022'de basılmıştır. Omzumdaki İki Arkadaş adlı eserin okurlar tarafından en çok beğenilen satırları aşağıda.
Omzumdaki İki Arkadaş'tan En Beğenilen Alıntılar
Sen benim bir parçamsın. Başkalarının seni görmesinden korkarak gereğinden fazla zaman harcadım. Artık seni hayatımdan silmeye çalışmayacağım. Çünkü bu, beni inkâr etmek olur.
📖 Sayfa 208 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Birine sarılıp teselli bulduğumuz anlar hayatta kaç kez yaşanır ki?
📖 Sayfa 113 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Bebeklerin sahip olduğu o 'kırılganlık' beni rahatsız ediyordu. O küçük bedenin bana yüklediği sorumluluktan korkuyordum. Ben böyleyken acaba bir gün 'anne' olabilecek miydim? Sadece kadın olarak doğmuş olmak, bu duyguların 'doğal' olarak ortaya çıkacağı anlamına mı geliyordu?
Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Belki de hepimizin içinde sonsuza dek çocuk kalacak bir yer vardır. O yer ki anılarla yaşamaya devam eder. Hatırladığın çocukluk, içinde hâlâ yaşıyor.
📖 Sayfa 145 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
O siyahlar içindeki adam beni takip edip evimize girdiğinde, evde annem olsaydı ne kadar iyi olurdu, değil mi? 'Anne!' diye bağırarak kapıyı açsaydım, belki de tuhaf adam korkup kaçardı. Sadece 'anne'nin gölgesi bile onu korkutmaya yeterdi.
Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Bazı anıları sonsuza dek unutabilsek keşke...
📖 Sayfa 149 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
İnsanın kalben büyüdüğünü nasıl anlayabiliriz? Bazen içimin bir parçasının on bir yaşında takılıp kaldığını hissediyorum.
📖 Sayfa 145 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Gerçek dünyada mı yaşayacağım yoksa anıların dünyasında mı? Buna karar vermeliyim.
Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Ağladığımda nefesim ağırlaşırdı. O zamanlar burnumdan ve ağzımdan normalde çıkmayan, nemli ve derin, kendine özgü bir koku yayılırdı. O kokuyu genellikle sabaha karşı annemin yastığında da duyardım. Ben buna hüznün kokusu derdim.
Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Daha iyi bir insan olma arzumla kendimi olduğu gibi göstermek arasında hep araftaydım.
Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Belki de hepimizin içinde sonsuza dek çocuk kalacak bir yer vardır. O yer ki anılarla yaşamaya devam eder.
📖 Sayfa 145 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Sen hatıralarımın parçalarından oluşmuş bir hayal misin? Yoksa yaşayan, nefes alan, hareket eden ve benimle konuşan bir travma mı?
📖 Sayfa 168 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Kesin olan bir şey var, bu senin suçun değil.
📖 Sayfa 181 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Sanırım… Ben de tam olarak bunları duymak istemişim. 
Neden kimse benim söylediklerime inanmıyor?
📖 Sayfa 55 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Ne zaman rüya görsem, kendimi çocukken yaşadığım evde bulurdum.⋆˚
📖 Sayfa 91 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Kimsenin beni arayıp sormadığı zifiri karanlıkta bile sen hep yanımdaydın.
📖 Sayfa 168 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Hayatta bir gün de olsa, sadece tebrik edildiğim bir gün olsun istedim.
Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Sürekli sahte bir şekilde gülümsememi istemek tam bir saçmalık. Kapitalist gülümsemesi dedikleri bu mu?
📖 Sayfa 83 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Ben neden bu kadar karmaşık biriydim ki?
📖 Sayfa 64 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Belki de hepimizin içinde sonsuza dek çocuk kalacak bir yer vardır. O yer ki anılarla yaşamaya devam eder. Hatırladığın çocukluk, içinde hala yaşıyor.
📖 Sayfa 145 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Bu dünyada hiçbir sorun büyüyünce bitmez.Yaşamak,öğrenmeyi gerektirir. Ve her şeyden önemlisi, bizzat deneyimleyerek öğrenmektir.
📖 Sayfa 156 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Peki, insanın kalben büyüdüğünü nasıl anlayabiliriz? Bazen içimin bir parçasının on bir yaşında takılıp kaldığını hissediyorum.
Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Hep başkalarından teselli bekleyen ben, bir gün acaba kırılgan bir ruhu kucaklayacak sıcak bir sığınak olabilecek miydim?
Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Rüyalar ve gerçek dünya nasıl birbirine bağlanırdı? Yaşım ilerledikçe rüyalar ve gerçeklik arasındaki sınırların karmaşık bir şekilde birbirine bağlı olduğuna daha fazla ikna oluyordum. Rüyalarımda bir yetişkinin bedeninde yaşıyordum ama çocukken yasadığım eve dönüyordum sürekli. Evim olmasına rağmen bana hiçbir zaman rahatlık ya da korunma hissi vermeyen o yere. Yeni bir yere taşınmak hiçbir şeyi değiştirmedi. Kalbimin bir parçası hep o evde kaldı.
Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Daha iyi bir insan olma arzumla kendime olduğu gibi göstermek arasında hep araftaydım.
📖 Sayfa 101 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Bu dünyada hiçbir sorun büyüyünce bitmez.
📖 Sayfa 156 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
...Her ne olursan ol, artık sensiz bir ben hayal edemiyorum. Kimsenin beni arayıp sormadığı zifiri karanlıkta bile sen hep yanımdaydın.
Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Salgu, demek ki senin alnın kızardığında yetişkin oluyorsun. Peki, insanın kalben büyüdüğünü nasıl anlayabiliriz? Bazen içimin bir parçasının on bir yaşında takılıp kaldığını hissediyorum.
📖 Sayfa 145 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Belki de hepimizin içinde sonsuza dek çocuk kalacak bir yer vardır. O yer ki anılarla yaşamaya devam eder. Hatırladığın çocukluk, içinde hâlâ yaşıyor.
"Ama neden ben...
Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Neden senden bir an bile kurtulamıyorum ki?"
“Sadece her yeni güne göğüs germeli ve inandıklarınız için umutla yaşamalısınız.”
📖 Sayfa 177 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Unutmayı en çok istediğim anıları beni görmesini hiç istemediğim halimle anlatmak ve güvenle onun kollarına sığınmak, kendi ellerimle ördüğüm sağlam duvarların yıkılışını izlemek gibiydi. İnsanın ölmeden önce hayatındaki anıların bir film şeridi gibi gözlerinin önünden hızla geçtiğini duymuştum. Benim film şeridimde , çocuk gibi birine sarılıp ağladığım anlar pasparlak görünürdü muhtemelen. Hep başkalarından teselli bekleyen ben, bir gün acaba kırılgan bir ruhu kucaklayarak sıcak bir sığınak olabilecek miydim?
📖 Sayfa 114 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Daha yavru olmasına rağmen ısırığı acıtıyor. Canı istemediğinde, kanatacak kadar sertçe ısıran kavgacı bir kuşmuş meğer.
📖 Sayfa 131 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Her insan küçükken birine sarılıp ağlamıştır mutlaka. Ama yetişkin olduğumuzda artık böyle şeyler yapmayız. Ben babama sarılıp hiç böyle ağlamadım. Bir kere bile. Birine sarılıp teselli bulduğumuz anlar hayatta kaç kez yaşanır ki?
Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Bir kez dahi olsa, rüyamda Ay'da olmak isterdim. Küçük bir Ay olmasını isterdim, sadece hayalimde var olan, sadece benim bildiğim bir Ay.
Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Oturup durumunuzdan şikayet edecek zamanınız yok. Herkes hayatta kalmak için amansız bir mücadele veriyor. Sadece her yeni güne göğüs germeli ve inandıklarınız için umutla yaşamalısınız.
📖 Sayfa 177 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Eğer uzayda olsaydım, sadece benim bildiğim o küçük Ay'ın üzerinde olsaydım, her yere özgürce sonsuza dek seyahat ederdim.
📖 Sayfa 92 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
“Sonra rüyaya dalarım, senin olduğun rüyalara.”
📖 Sayfa 69 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Unutmayı en çok istediğim anıları beni görmesini hiç istemediğim halimle anlatmak ve güvenle onun kollarına sığınmak, kendi ellerimle ördüğüm sağlam duvarın yıkılışını izlemek gibiydi.
📖 Sayfa 114 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
“Çocukken böyle anlar sık sık olurdu. Güneşi saatlerce izlerdim, ışığın içinde uçuşan toz tanelerini takip ederdim.
📖 Sayfa 189 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
O minicik tozların her biri farklı şekilde hareket ederdi. Hangisi daha büyük, hangisi daha küçük, hangisi daha parlak... Ayırt etmek imkansızdı. Hiçbiri aynı şekilde hareket etmezdi.
O küçücük toz tanelerinin her biri öyle özeldi ki gözümü alamazdım.”
“Unutmayı en çok istediğim anıları beni görmesini hiç istemediğim halimle anlatmak ve güvenle onun kollarına sığınmak, kendi ellerimle ördüğüm sağlam duvarın yıkılışını izlemek gibiydi.
📖 Sayfa 114 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
İnsanın ölmeden önce hayatındaki anıların bir film şeridi gibi gözlerinin önünden hızla geçtiğini duymuştum. Benim film şeridimde, çocuk gibi birine sarılıp ağladığım anlar pasparlak görünürdü muhtemelen. Hep başkalarından teselli bekleyen ben, bir gün acaba kırılgan bir ruhu kucaklayacak sıcak bir sığınak olabilecek miydim?”
.. dikkatli olmalıydım. Sorunlar rahatladığında ortaya çıkardı.
📖 Sayfa 60 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Belki de hepimizin içinde sonsuza dek çocuk kalacak bir yer vardır.
📖 Sayfa 145 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
'Tanrı çok meşgul olduğu için anneleri yarattı,' derler. Bu cümleyi duyduğumda rahatsız olurdum. İstemeden de olsa annemi suçlamak gelirdi içimden. Ama sonuçta anne bile olsa bir Tanrı gibi çocuğunu hep koruyamaz ki... Bu, imkânsız bir şey. Beni inciten insanları düşünerek enerjimi harcamak istemiyorum. Ve beni koruyamadığı için annemi suçlamak da istemiyorum.
Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Bu dünyada hiçbir sorun büyüyünce bitmez. Yaşamak, öğrenmeyi gerektirir. Ve her şeyden önemlisi, bizzat deneyimleyerek ögrenmektir.
Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
"Rüyalarda benimsin, birlikte olduğumuz tüm zamanlar rüyalarda, rüyalarda.
📖 Sayfa 70 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Ama şafak sökmeden uyanırım ve senin gittiğini anlarım.
Elimde değil, elimde değil, eğer ağlarsam hoşçakal dediğini anlarım."
“Sorumluluğunu üstlenemeyeceğin bir şeyi eve getirmek doğru değil. Bu, sorumsuzluk olur.”
📖 Sayfa 20 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
“Peki, insanın kalben büyüdüğünü nasıl anlarız?”
Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Unutmayı en çok istediğim anıları beni görmesini hiç istemediğim halimle anlatmak ve güvenle onun kollarına sığınmak, kendi ellerimle ördügüm sağlam duvarın yıkılışını izlemek gibiydi. İnsanın ölmeden önce hayatındaki anları bir film şeridi gibi gözlerinin önünden hızla geçtiğini duymuştum. Benim film şeridimde, çocuk gibi birine sarılıp ağladığım anlar pasparlak görünürdü muhtemelen. Hep başkalarından teselli bekleyen ben, bir gün acaba kırılgan bir ruhu kucaklayacak sıcak bir sığınak olabilecek miydim?
Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Rüyalar ve gerçek dünya nasıl birbirine bağlanırdı? Yaşım ilerledikçe rüyalar ve gerçeklik arasındaki sınırların karmaşık bir şekilde birbirine bağlı olduğuna daha fazla ikna oluyordum. Rüyalarımda bir yetişkin bedeninde yaşıyordum ama çocukken yaşadığım eve dönüyordum sürekli.
Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Ağladığımda nefesim ağırlaşırdı. O zamanlar burnumdan ve ağzımdan normalde çıkmayan, nemli ve derin, kendine özgü bir koku yayılırdı. O kokuyu genellikle sabaha karşı annemin yastığından da duyardım. Ben buna hüznün kokusu derdim.
📖 Sayfa 20 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Belki de hepimizin içinde sonsuza dek çocuk kalacak bir yer vardır. O yer ki anılarla yaşamaya devam eder. Hatırladığın çocukluk, içindr hâlâ yaşıyor.
📖 Sayfa 145 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
“Hikayeme kulak vermesi ve yanımda olması ne büyük şanstı.”
📖 Sayfa 107 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
'Tanrı çok meşgul olduğu için anneleri yarattı,' derler. Bu cümleyi duyduğumda rahatsız olurdum. İstemeden de olsa annemi suçlamak gelirdi içimden. Ama sonuçta, anne bile olsa bir Tanrı gibi çocuğunu hep koruyamaz ki... Bu, imkansız bir şey.
📖 Sayfa 180 · Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon
Beni inciten insanları düşünerek enerjimi harcamak istemiyorum. Ve beni koruyamadığı için annemi suçlamak da istemiyorum.
Sıkça Sorulan Sorular
Omzumdaki İki Arkadaş kimin eseridir?
Omzumdaki İki Arkadaş, Lee Suyeon tarafından yazılmıştır ve ilk kez 2022'de yayımlanmıştır. Türkçeye Şevval Uzun çevirmiştir.
Omzumdaki İki Arkadaş kaç sayfadır?
Omzumdaki İki Arkadaş, 216 sayfadır (Yuzu Kitap baskısı).
Omzumdaki İki Arkadaş'ın en ünlü sözü nedir?
“Sen benim bir parçamsın. Başkalarının seni görmesinden korkarak gereğinden fazla zaman harcadım. Artık seni hayatımdan silmeye çalışmayacağım. Çünkü bu, beni inkâr etmek olur.”