Elizabeth Wurtzel'in imzasını taşıyan Prozac Toplumu, Psikoloji alanının dikkat çeken yapıtlarındandır. Türkçede İletişim Yayınları etiketiyle yayımlanmıştır. Bu bölüm, kitaptan en çok alıntılanan sözlere ayrılmıştır.
Prozac Toplumu'dan En Beğenilen Alıntılar
depresyon dünyadaki en kahredici yalnızlıktı.
📖 Sayfa 78 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Keşke her sabah yaşamaktan korkarak uyanmanın nasıl bir şey olduğunu bilebilseler.
📖 Sayfa 305 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Şu anda tünelin ucunda bir ışık görmüyorum ve dünya barışını, içsel barış gibi şeyleri hayal bile edecek halde değilim ve bu acıyı sonuna kadar çekme planında hile yapmak istiyorum.
📖 Sayfa 263 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Tanrım, kendimden uzaklaşmak için dünyanın neresine gitmem gerekiyor?
📖 Sayfa 115 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
ileriye baktığım zaman yalnızca sonumu görüyorum. ama daha en az yetmiş veya seksen yılın var, diyorlar. belki sizin var, ama benim yok, diyorum, ben
📖 Sayfa 57 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
şimdiden bitmişim.
Zamanla herhangi bir şeye darılmak veya kızmak anlamsızlaşıyor, zaten ne bekliyordun ki?
Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
amacım bu yaşamdan sıyrılmaktı, gelecekte, belirsiz bir zaman diliminde bu mümkün olduğu zaman kendime yeni bir kimlik yaratmaktı.
📖 Sayfa 104 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Sözcüklerle anlatılamayacak bir şeye: sevgiye ihtiyacım var. Beynin sustuğu, yüreğin devreye girdiği zaman yaşanan şeye.
📖 Sayfa 13 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Ve hangisi daha kötü: Bu halle o kadar uzun yaşamak mı, yoksa genç ve güzel ölmek mi?
📖 Sayfa 19 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Benim yeteneklerim belirsiz. Başarısız bir sanatçıyım, bir sürü delice düşüncesi ve müthiş gereksinmeleri hatta az biraz da mutlulukları olan, ama bunları ifade olanağı olmayan biriyim.
Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
"Hiç yok olmayan bir şeyden nasıl kaçınabilirsiniz?"
📖 Sayfa 21 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Bütün gece oturup İncil'deki hainliklerin Marksist-feminist bir yorumunu yapmaya karar veriyorum, bu dört yıldır yapmak istediğim bir çalışma.
📖 Sayfa 17 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
“Her zaman kendimi idare etmesini bildim, çoğunlukla yaralarımı özenle gizleyerek ortalarda dolaşabildim ve depresif birikimlerimi, bir çöküntünün özetini yaşamaya yetecek kadar vaktin olduğu tatil zamanına kadar bekletebildim.Ama sonunda yine ayağa kalkar işe koyulurdum.”
📖 Sayfa 139 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
(.....) çünkü mutsuzluk mutsuzluğu çeker.
📖 Sayfa 284 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Kötü bir hayat yaşıyor olabilirim ama en azından bunun için çalışmam gerekmiyor.
Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
ama derin depresyonda olanlar, her bakımdan ve her açıdan yürüyen, yaşayan ölülerdir.
📖 Sayfa 31 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
...üniversite diploması gerektirmeyen ve onlara aylaklık edip televizyon izlemeye, oraya buraya takılmaya vakit bırakan basit işlerde çalışıp kazandıkları az paralarla yaşıyorlar.
Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Yapabildiğim tek şey boşluğa dalmaktı...
📖 Sayfa 245 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
“Ama ya kendi varlığınızdan başka bir dayanak noktanız yoksa? Ya sizi, kendinizden başka, yakalayacak kimse yoksa?”
📖 Sayfa 65 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
“…bir zamanlar birini incitmek kötü ve acımasız sayılırdı.Şimdi işlerin normal seyri, büyümenin bir parçası oldu.Artık hiçbir şey şaşırtıcı değil.”
📖 Sayfa 200 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Soruyorum, ailesinin işlevini yerine getirdiğine inanan kimse var mı?
Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Depresyonun sığınılacak bir liman, ayyaşın içkisine, eroinmanın iğnesine döndüğü gibi dönebileceğim bir durum olmadığı bir dünyada yaşamayı öğrenmem çok uzun zaman aldı.
Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Bazen alnımda bir DİKKAT KIRILABlLlR işareti yapışık olarak ortalıkta dolaşmak istiyorum.
📖 Sayfa 200 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Hiçbir şey yoluna girmeyecek. Depresyonun ardında, güzel ve intihardan kurtulmaya değecek bir hayat olduğu umudu da boş çıkacak. Her şey büyük bir aldatmaca olacak.
📖 Sayfa 13 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
“Bazen alnımda bir DİKKAT KIRILABİLİR işareti yapışık olarak ortalıkta dolaşmak istiyorum. Bazen insanların canları istediği zaman çekip gidebileceğini, gerçek zorunlulukların artık olmadığını söyleyen bu dünyanın suratına fırlatıp atabileceğim tek anlamlı protestonun bu olduğuna,,, inanıyorum.”
📖 Sayfa 200 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
gelecek sömestir her şey iyi olacak. iyileşeceğim
📖 Sayfa 186 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Ne zaman sarı görseniz, size hayır, o
📖 Sayfa 100 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
sarı değil, sarı da ne demek oluyor? diyen bir örgüt. Zamanla, her sarı gördüğünüzde, o sarı değil, tabii ki değil, mavi,
yeşil, yo hayır, mor diyeceksiniz, ya da ....
Evet, evet öyle, o sarıdır diyeceksiniz, giderek daha histerik olacaksınız ve kendinizi yitireceksiniz.
“Bunların hepsi boş laf. Kahretsin! Davranışların sözcüklerden daha güçlü olduğunu bilmen gerekir.”
📖 Sayfa 147 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Sonunda ellerim boş kalıyor ve kendimi yoksun hissediyorum. Asla elde edemediğim bir şeyi yitirmenin yasını tutuyorum.
📖 Sayfa 181 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Hayatta tek isteğim bu: Çektiğim bu acının bir nedeni varmış gibi görünmesi.
📖 Sayfa 58 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Belki de, belirli bir kimyasal destek olmadan başa çıkılması çok zor bir dünyada yaşıyoruz.
📖 Sayfa 341 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Hayat berbat, her zaman berbattı, her zaman da berbat olacak. Her geçen gün biraz daha berbatlaşıyor.
📖 Sayfa 236 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Menendez kardeşlerin anne ve babalarını öldürmekten yargılandığı sırada, birinin bilgece söylediği şu sözü hatırladım: Çocuklarınız sizi öldürürse, kısmen de olsa bundan siz sorumlusunuz.
📖 Sayfa 149 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Yakın bir gelecekte ölmeyi düşündüğümden değil, ama ruhum sanki şimdiden ölüler diyarına çekilmiş gibi görünüyor ve ben de, Bedenimin ne kadar vakti kaldı? diye düşünüyorum. Herkes bedensiz kalmış ruhların dinlenecek bir yer bulamadan dünyada dolaştıklarından söz ediyor, ben ise yalnızca ruhsuz bir beden olduğumu düşünebiliyorum ve içlerini dolduracak bir ruh arayan başka birçok insan kabuğunun da ortalarda dolaştığından eminim.
📖 Sayfa 57 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Sorun hep çocukken yeterince sevilmemek veya başka bir yaşam devresinde ihmal edilmektir. Mutsuz bir insanın öyküsünü dinleyin, tüm diğer mutsuzluk öyküleriyle aynı olduğunu göreceksiniz.
📖 Sayfa 257 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Sözcüklerle anlatılamayacak bir şeye: sevgiye ihtiyacım var. Beynin sustuğu, yüreğin devreye girdiği zaman yaşanan şeye. Çevremde bir yerlerde olduğunu biliyorum, ama onu yakalayamıyorum.
📖 Sayfa 13 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Üstüme öyle bir hissizlik, uyuşukluk çöküyordu ki bu her şeyden daha kötüydü.
Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Acaba dünyanın neresinde çevremdekilere uyabilecektim? Merak ediyordum.
Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
...kendi kendime, hayatın yalnızca medyanın belirlediği bir akım olmadığını anımsattım...
📖 Sayfa 16 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
"Elizabeth, senin ilaca ihtiyacın yok. Sana gerekli olan yakın, duygusal ilişkiler kurmak. Birine güvenmeye ihtiyacın var. İnsanların iyi olduğuna inanmaya ihtiyacın var."
📖 Sayfa 154 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
dibe vurmak odak noktasını yitirmektir
📖 Sayfa 292 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
binlerce yaylının çaldığı bir melodiye dönüşüyorum.
📖 Sayfa 182 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
"Mutluluk bana hep yabancı bir ülke gibi geldi.Dilini bilmiyorum."
Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Çok karanlık bir gecede cam kırıkları üzerinde yalınayak yürüyorum. Yıkılıyorum, kendi kendimin üstüne yıkılıyorum. Hem cam kırıklarıyım, hem de camın yaraladığı kişiyim.
📖 Sayfa 122 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
(......) çünkü mutsuz çocuklar çoğu zaman parçalanmış aile hayatının ürünleridir.
📖 Sayfa 79 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Depresyonda olmasam bile önümde yıllarca sürecek yürümeyen kız/erkek arkadaş ilişkileri, onunla niçin konuşmadığımı anlayamayan bir baba, ailelerin dağıldığı, ilişkilerin anlamsız olduğu, tahammül etmem gereken koskoca bir dünya vardı. Ben bunu istemiyordum.
📖 Sayfa 319 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Depresyon geçirenleri, o ölü evi havası mı çeker yoksa onlar hastalıklı halleriyle o havayı kendileri mi yaratırlar, bilemiyorum.
📖 Sayfa 208 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Aynı şeyi herkese açıklıyorum: Eninde sonunda hepimiz öleceğimize göre her şey anlamsız görünüyor. Hiçbir şeyin anlamı yok .......
📖 Sayfa 56 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Ve şöyle düşündüğümü anımsıyorum: İşte bu. Hayatın boyunca beklediğin acı bu işte. Tam tamına bir kalp acısı. Bundan daha kötüsü olamayacağını düşündüğümü de anımsıyorum.
📖 Sayfa 245 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Çünkü şimdi ne kadar mutlu olmama izin verirsem daha sonra o kadar ıstırap çekecektim.
📖 Sayfa 223 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
"Ama senin seçeneğin vardı. Bir çocuk sahibi olmayı beceremiyorsan, çocuk sahibi olmamalıydın. Ben dünyaya gelmeyi istemedim. Seçeneğim hiç olmadı."
📖 Sayfa 148 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
(...) giderek daha histerik olacaksınız ve kendinizi yitireceksiniz.
📖 Sayfa 100 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Başka kimse
📖 Sayfa 137 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
hatırlamasa da ben kendimi hatırlıyorum. O kadar çok çabalıyordum ki. Ve unutma, kimse bana yeterince iyi olduğumu asla söylemedi. İstediğim tek şey mutlu bir çocuk olmaktı, ama ben hep bu mutsuz yetişkin oldum, ve kimse
bana iyi bir çocuk olduğumu asla söylemedi !
Ebediyen sürecek gibi görünen bir yalnızlık, hiç bitmeyecek gibi görünen bir ıssızlıktayım.
Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Hayali bir dünyada yaşamak benim için ne büyük bir özgürlüktü...
📖 Sayfa 333 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Artık hayatın bu devrelerini yaşamak istemiyorum, bu hep dene, bir kez daha dene olayından bıktım usandım. Uzaklaşmak istiyorum. Yetti artık. Yoruldum. Yirmi yaşındayım ve şimdiden tükendim.
📖 Sayfa 295 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
(...) ilişkilerde aldatma ve ihanet tabii ki yeni bir şey değil ama bir zamanlar birini incitmek kötü ve acımasız sayılırdı. Şimdi işlerin normal seyri, büyümenin bir parçası oldu.
📖 Sayfa 200 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Birlikte yaşadığım insanlarla bir şeyler paylaştığım bir çevrede bulunmayı istemek olmayacak şey miydi?
Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Özlem benim için sadece bir ruh halidir. Her zaman birini veya bir yeri veya bir şeyi özlerim. Her zaman hayali bir yere dönmeye çalışırım. Hayatım uzun bir özlem olmuştur.
📖 Sayfa 89 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Belki de tüm yaşamımın büyük bir aptallık olmasıyla ilgilidir. Bilemiyorum.
📖 Sayfa 11 · Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel
Sıkça Sorulan Sorular
Prozac Toplumu kimin eseridir?
Prozac Toplumu, Elizabeth Wurtzel tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1995'te yayımlanmıştır. Türkçeye Mefkure Bayatlı çevirmiştir.
Prozac Toplumu kaç sayfadır?
Prozac Toplumu, 360 sayfadır (İletişim Yayınları baskısı).
Prozac Toplumu'nun en ünlü sözü nedir?
“depresyon dünyadaki en kahredici yalnızlıktı.”