Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, tarih dünyasına Elbruz Aksoy'un kazandırdığı özel bir eserdir. Türkçe baskısı İletişim Yayıncılık tarafından yayımlanmıştır. Bu bölümde Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri'den süzülen, okurların en çok paylaştığı cümleler yer alıyor.
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri'den En Beğenilen Alıntılar
"Bağrımda sonsuz acı, karşımda yitik tarih, belki her şey vardı, bir sendin eksik..."
📖 Sayfa 54 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
İnsan yaşlanınca daha mı cesur oluyor yoksa bir sırrı kendisiyle mezara gömmeye tahammül mü edemiyor, bilemedim...
📖 Sayfa 154 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
§
📖 Sayfa 159 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
"Ince uzun parmakları, zarif bilekleri, uzun boylu ve bembeyaz tenli tam da hikayelerde anlatılan o saray kadınlarına benziyordu."
§
Anadoludakilerin; “Çerkes, Abaza Allah muhafaza!” dedikleri kadar vardı, anlaşılması zor bir milletti bunlar.
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
Bu öyle bir bakıştı ki, sadece vicdan sahibi bir insan okurdu o gözlerde saklı hikâyeyi.
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
"Andıkça ismini ferahlayan ruhum, bil ki doymadı ve doymayacak sana..."
📖 Sayfa 54 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
"Babamın mezarı Kafkasya'da, annemin Varna'da, kardeşlerim ise Plevne'de kaldı... Allahım bir sürgün daha yaşatma bize."
📖 Sayfa 134 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
(1918 Eylül'ü Osmanlı Devleti'nin dört yüz senedir hükmettiği Arap topraklarından çekilirken Ortadoğu'daki Çerkeslerin durumu.)
Dedelerimiz bu topraklar için ölürken Türkçe bilmiyordu.
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
Osmanlı Hükümeti, savaşlar ve kaybedilen topraklarla azalan Müslüman nüfusu tahkim etmek ve elde kalan topraklarda Müslüman çoğunluğu sağlamanın telaşındaydı. Devlet otoritesinin ancak bu sayede sağlanabileceği kanaati Osmanlı iskân siyasetine yön verecekti. Çerkes muhacirler de bu siyaset gereğince Osmanlı coğrafyasının farklı bölgelerine iskân edileceklerdi.
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
Toprak doyar mı bağrına düşen canlara, Kafkasya çoktan doymuştu kadına, çocuğa...
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
§
📖 Sayfa 101 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
"' 'Kahrolası Çerkeslik! Ağlayacağım ama Haynebe! Erkek adam ağlar mı?'
diyordum kendi kendime."
§
İlavem :
Biz de temel öğreti Haynape üzerine kuruludur. Ve Haynape: Ayıp demektir.
Belki bir at hırsızı, bir dağlı çoban, ya da asi bir köleydi... Ne fark ederdi ki, o genç yaşında hürriyet aşkıyla yanan bizim gibi yitik bir neferdi.
📖 Sayfa 51 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
"Çocuğun milleti, dini, mezhebi olur mu?
📖 Sayfa 68 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
Bir çocuk nihayetinde bir çocuktu!"
" Küçük kız büyük bir suç işlemişti, şimdi cezasını çekiyordu. Sabiha öğretmen bir gün önce ev ödevi olarak herkesten bir sayfa" Kuzu" yazmasını istemişti. Tüm sınıf yeni öğrendikleri bu kelimeyi bir sayfa yazıp gelmişti; Goşe ise bir sayfa "MELI" yazmıştı.
📖 Sayfa 190 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
Sabiha öğretmen bunu görünce adeta çılgına dönmüş önce defteri suratına patlatmış, hızını alamayınca da kızılcık sopası ile "MELI" yazan ellerine vurmaya başlamıştı. "
Yavrum, insan yaşlanınca daha bir düşüyor inan ki dostlarına, hiçbir merhem bir sıcak sohbet kadar tesir edemiyor ağrılarına...
📖 Sayfa 248 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
"Yaşamak denirse yaşadım ben de çok uzaklarda..."
📖 Sayfa 54 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
" Köyler yetim ve öksüzlerden geçilmiyordu, her kadın kendi çocuğundan başka mutlak iki, üç çocuğu daha emzirmek durumundaydı. Hangi biriyle ilgilenecek, hangi birini kucağına alıp sevip koklayacaktın, her köşe başında mutlak gözü yaşlı bir çocuk bakardı sana iç geçirerek. "
📖 Sayfa 45 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
“Ah Sinane, kimbilir nasıl can vermiştin o kızıl gecede, kimbilir nasıl kapaklanmıştın da gizlemiştin beni eteklerinde? Ah Sinane, ne kadar isterdim seni bir kez olsun görmek, dokunmak ellerine...”
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
“Üzgünüm Kemal, bu gıy gıy’lar hiçbir zaman bitmeyecek,”
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
"Kafkasyalı bir dağlı çocuğun asılması yüz Rus askerinin sağ kalması demektir ."
📖 Sayfa 21 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
“Çocuğun milleti, dini, mezhebi olur mu! Bir çocuk nihayetinde çocuktu!”
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
"Babamın mezarı Kafkasya'da, annemin
📖 Sayfa 136 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
Varna'da, kardeşlerim ise Plevne'de kaldı... Mezarlarımız bile ayrı topraklarda... Allahım bir sürgün daha yaşatma bize," diye sabahlara kadar ağıtlar yakıp dualar etmişlerdi.
§
📖 Sayfa 267 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
"Ne bekliyordun, senin peşinden koşacak ve ayaklarına mı kapanacaktı!"
§
Çocuğun Türk'ü, Çerkes'i, Ermeni'si, Alevi'si olmaz, çocuk çocuktur!
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
"Değmesin cesedime bir kahpe düşman eli, yalnız Çerkeskam olsun üzerimde kefen misali..."
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
§
📖 Sayfa 99 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
"Tüm köy bizim için silahlanmış, siperlere yatmıştı, Bedeviler de bilirdi ki Çerkesler misafirlerini asla teslim etmezdi."
Tüm Kafkasya düşmüş kalmıştık Kbaada'nın bağrında tek başımıza. Toprak doyar mı bağrına düşen canlara, Kafkasya çoktan doymuştu kadına, çocuğa...
📖 Sayfa 53 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
§
📖 Sayfa 87 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
" 'Çerkes, Abaza Allah muhafaza!' dedikleri kadar vardı anlaşılması zor bir milletti bunlar."
§
"Vicdan bu, sen tıkasan da kulaklarını o bir yolunu bulup konuşmaya başlardı."
📖 Sayfa 69 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
Türkçe bilmeseler de, savaş kaabiliyetleri ile nam salan Çerkeslere yıkılmakta olan bir devletin jandarmaları olma vazifesi verilmiş, başka bir seçenek de sunulmamıştı.
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
"İşte bu sert iklimde büyümüş, ölümü aramıştım her fişek yağmurunda. Sonunda günler gelip çatmıştı böyle bir Mart ayazına..."
📖 Sayfa 47 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
Edepsizler derler ya, 'Alevi'nin kestiği yenmez,' diye; vallahi onlar halt etmiş! Ben ne getirdilerse afiyetle yedim, içtim ve sıhhat buldum... Allah hepsinden razı olsun yavrum, altmış yaşımdan sonra bu Alevi karılar kulak verdi yalnızlığıma
📖 Sayfa 244 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
“Kızım, bak şu uçsuz bucaksız deryaya, içimde biriktirdiklerimi haykırsam ihtimal sığmaz şu Marmara’ya. Biz öyle bir kışta gelmiştik ki dünyaya mecbur boyun eğecek karışacaktın onlara...”
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
Yavrum kıtlık vardı, yokluk vardı ama yine de güzel günlerdi aslında. Biz fakir, mahalle bizden de fakirdi... Kim bulursa bir
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
çuval un yoğurup kızartırdı bişileri, yerdik hep bir arada. Bizim şelame dediğimize onlar bişi derler, işte ancak o kadar fark vardi aslında aramızda. Tabii onlar biraz kalın ve yağlı yapar, biz daha ince ve çıtirinı severdik. Şelame mi yoksa bişi mi muhabbeti uzar, sonunda ne varsa yer içerdik.
Zaten kaç kişi biliyordu acaba Cumhuriyet’in tek Kâinat Kraliçesi’nin aslında bir Çerkes olduğunu?
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
Yaşlısı, kadını ve çocuğuyla tam bir savaş nesliydik biz, gülmek, eğlenmek ise fikrimizden çoktan uçup gitmişti.
📖 Sayfa 45 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
Hayatı at sırtında geçen biri elbet daha iyi anlardı bir hamamın yıkanmanın çok ötesinde anlamlar taşıdığını.
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
hoş Türk olsa ne fark eder, üvey ananın milleti olmaz yavrum, olmaz...
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
... Acınacak halde olanın kendi değil, kapılarının ardına sığınıp sağırlaşan, körleşen vicdanlar olduğunu anlamıştı bu gece... Sizi Allah’a havale ediyorum demişti defalarca.
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
Ne abdest ne namaz, çocuklar için en büyük eğlence çıkışta imamın onlara vereceği bir lokumdu aslında, bu lokum hatırına yatarlardı cami kapısında.
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
“Benizleri sarı, yedikleri darı, giydikleri deri istemezuk al gayrı,”
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
Kadı bile Türk at çalarsa ceza veriyor, Çerkes çalarsa nasihat edip salıveriyordu.
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
Sesler kesilmişti, peki ya vicdanının sesi?
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
Vicdan bu, sen tıkasan da kulaklarını o bir yolunu bulup konuşmaya başlardı ....
"1959 baharı eritirken Uzunyayla'nın karlarını, Kel Musa Çerkeslikten istifasını vermiş, selamlıyordu Haydarpaşa'da yeni hayatını..."
📖 Sayfa 209 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
"Ya sabır, Allahım ne günah ettim de bu delilerle beni imtihan ediyorsun !"
📖 Sayfa 86 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
Senelerdir yerindeydi bu iki tokmak; büyük olanı erkekler, küçük olanı kadınlar çalardı. Tokmağın sesinden anlaşılırdı kapıdaki erkek mi yoksa kadın mı olduğu.
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
1864'te Kafkasya'daki soykırımdan
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
kurtulabilen çocuklar büyümüş o günün thamadeleri olmuşlardı. Çocuklukları Balkanlar'da dillerini, âdetlerini bilmedikleri yabancı milletler arasında hayatta kalma mücadelesinde geçmişti. Genç yaşlarına ulaşabilenler de kendilerini Osmanlı ordusu içinde bulmuşlardı bir anda. Türkçe bilmeseler de sorun değildi devlet için, nasılsa harp meydanlarında çarpışmayı da
ölmeyi de iyi beceriyorlardı. 93 Harbi onları da kasıp kavuran büyük bir bozguna dönüştüğünde, harpten sağ çıkabilenler de
1878'de Balkanlar'dan göçmek zorunda kalmışlardı.
“Nasılsa bu Çerkesler Haynape diye iki üç sene kızlarının evine adım atmazlar, o süre zarfında da zaten her şey unutulur,”
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
“Şarhon taşımak herkesin hakkıdır da onu başına bağlamak yiğitlerin hakkıdır,”
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
Köklü bir Çerkes âdetiydi at hırsızlığı, delikanlılar cesaretlerini, maharetlerini sergiler, en cins atları bulup kaçırırlardı. At kaçırmakta maharet kazanacaktın ki sonra kolayca kaçırabilirdin bir atın terkisinde sevdiğin güzeli.
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
“Senin deden meşhur bir kaptandı Samsun limanında. Kar fırtına demeden Batum’dan İstanbul’a yolcu, mal ve silah taşımıştı yıllarca... Hey gidi babam, kaptan babam... Sonra öyle bir fırtına koptu ki Pontus Dağlarında, o da sallandı bir incir ağacının dalında...”
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
“İs kokusu, yanık kokusu vardı adeta kızım tüm memlekette... Dünya Harbi’nde yaşananları benim lisanı halim yetmez inan tarif etmeye... Sonrası malum, düşman döküldü denize, muzaffer Türk orduları girdiler İstanbul’dan içeriye. Atatürk hazretleri tesis etti yeni bir Türk Devleti, kurtardı namus ve izzetimizi. On yaşındaydım cumhuriyet ilan edildi, sokaklar şenlendi, renklendi... Türkiye’nin en güzel kızı değildim elbet ama en cesurlarından biriydim belli ki. Babam rahmetli Cumhuriyet gazetesi okurdu evvelden beri, orada görmüş olacak ilanı, bir anda dâhil etti beni...”
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
Köklü bir Çerkes adetiydi at hırsızlığı, delikanlılar cesaretlerini, maharetlerini sergiler, en cins atları bulup kaçırırlardı. At kaçırmakta maharet kazanacaktın ki sonra kolayca kaçırabilirdin bir atın terkisinde sevdiğin güzeli.
📖 Sayfa 59 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
"Karadeniz Mayıs'ında o mahşeri kalabalıkta, cebimde isli peynirim, kulağımda dertli mızıkam.
📖 Sayfa 54 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
Bağrımda sonsuz acı, karşımda yitik tarih, belki her şey vardı, bir sendin eksik..."
“Nan! Kapatma ne olur gözlerini...
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
Nan! Daha çok erken, doyamadım sana...
Nan, ne olur konuş!
Rumca, Çerkesçe hangi dilde olursa olsun, yeter ki konuş...”
"Novorosisk Körfez'inde toplanmış on yedi bin dağlarının bende bıraktığı korkunç izlenimi hiç unutmayacagim.
📖 Sayfa 22 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
"Yılın bu sert zamanında neredeyse tamamen gıdasız kalan , tifus ve Çiçek salgınıyla kırılan bu halkın hali içler acısıdır.
“Çerkes demek Osmanlı, Osmanlı demek ise Çerkes demekti. Saray’da ve Harem’de Türk’ten de Arnavuttan da çok Çerkes vardı. Hele ordudaki paşalara ne demeli, bu kadar çok Çerkes paşa Mısır Memlüklülerinde bile olmamıştı!”
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
Şu anadil ne ilginç birşeymiş,kaç sene konuşmasam da bir başlayınca ardı geliyordu rahatça.Ablalarım da gelmiş konuşmuştuk tüm gece boyunca; hepsi de sevinmiş, tebrik etmişlerdi evleneceğimi duyduklarında.
📖 Sayfa 238 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
Resmiye Hanım gündüz vakti bir hayalet görmüşçesine şaşkın kalakalmıştı öylece. On dakikadır sohbet ettiği yaşlı kadın
📖 Sayfa 154 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
meğer 1932 Dünya Güzeli, Keriman Halis'miş. Tabii ki herkes bilirdi Keriman Halis'i ama senelerdir sanki bir inzivadaydı, çoğu kimse onun yaşadığını dahi bilmezdi. Her Resmiye Hanım'ı esas şaşırtan onun Çerkes olduğuydu. Zaten kaç kişi biliyordu acaba Cumhuriyet'in tek Kainat Kraliçesi'nin aslında bir Çerkes olduğunu?
Askerden dönen dedelerinin senelerce bıkmadan anlattıkları cephe hikâyeleri ile büyüyen bir nesildi ve bu kahramanlık hikâyelerinin etkisi altındaydılar. "Dedelerimiz bu topraklar için ölūrken Türkçe bilmiyordu!" ifadesi, farklı birçok bölgede dillendirilen ortak bir serzenişti.
📖 Sayfa 35 · Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy
Sıkça Sorulan Sorular
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri kimin eseridir?
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, Elbruz Aksoy tarafından yazılmıştır ve ilk kez 2018'de yayımlanmıştır.
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri kaç sayfadır?
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri, 287 sayfadır (İletişim Yayıncılık baskısı).
Benim Adım 1864-Çerkes Hikayeleri'nin en ünlü sözü nedir?
“"Bağrımda sonsuz acı, karşımda yitik tarih, belki her şey vardı, bir sendin eksik..."”