Herta Müller'in Soluk Salıncağı adlı kitabı, Atemschaukel özgün adıyla 2009'da yayımlanmış, 248 sayfalık bir Roman eseridir. Tarih severlerin Soluk Salıncağı'dan seçtiği en unutulmaz cümleler burada.
Soluk Salıncağı'dan En Beğenilen Alıntılar
Onlar, yaban ellerde başıma bir şey geleceğinden korkuyorlardı. Ben, tanınmadığım bir yere gitmek istiyordum .
📖 Sayfa 5 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
İnsan kendini koruyamıyor, ne susarak ne de anlatarak.
📖 Sayfa 245 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Artık kendisi hakkında , aç olduğundan başka söyleyecek bir şeyi olmadığında dünyada nasıl dolanır ki insan.
📖 Sayfa 19 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
İnsan içte dik başlı ve melankolik, dışta köpek gibi yaltakçı ve ödlek hale geliyor.
📖 Sayfa 30 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Ülkeyi kim takas etti, diye sordum.
📖 Sayfa 154 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Açlık meleği beni gökyüzünden görüp söyle dedi: Amerika.
“Mendilin yazgım olduğuna inanıyordum. İnsan yazgısını elden çıkarırsa, yitip gider.”
Soluk Salıncağı, Herta Müller
“Ve,eğer açlık bir nesne olmasaydı,nesnelere maruz kalınmazdı”
Soluk Salıncağı, Herta Müller
…eskiden kalma bir gösterişti bu, başkalarının bakmadığı yerde de insanın kendisi için güzel olmayı istemesi.
📖 Sayfa 209 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Sessiz bir yük taşıyorum. Suskunluğun öylesine derinlerine, öylesine uzun süre tıktım ki kendimi, sözlerle ortaya dökmem asla mümkün değil. Konuştuğumda, kendimi başka türlü paketliyorum sadece.
📖 Sayfa 7 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Sıfır noktası tarifsiz olandır.
📖 Sayfa 219 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Her duvardan daha yüksek hale geliyor güvensizlik.
Soluk Salıncağı, Herta Müller
Uzun zaman yol almak, uzaklara yol almak demektir, diye düşünüyordum. Yol aldığımız sürece hiçbir şey olamaz bize. Yol aldığımız sürece her şey iyidir.
📖 Sayfa 13 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Ve ben onu sarsıp şöyle diyemiyorum: Beni seviyor musun, baksana yaşıyorum henüz.
Soluk Salıncağı, Herta Müller
Ortalığın toparlanması bizim yas tutma tarzımız.
📖 Sayfa 122 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Kendi kendimin hırsızıydım, sözcükler ansızın dökülüyor ve beni yakalıyordu.
📖 Sayfa 8 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Ölüm büyüyüp herkese özlemle bakıyor. Onunla uğraşmamalı insan.
📖 Sayfa 71 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Burada, evde her şeyin farklı olamayacağını biliyordum, çünkü aynı kalmıştı her şey. Benim dışımda her şey.
📖 Sayfa 221 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
“Oysa insanın kendinden her zaman daha büyük olan açlığı geçip gitmiyor”
Soluk Salıncağı, Herta Müller
Yorgunum ve korkunç ama herhangi bir şeye özlem duymaya hevesim hiç yok.
Soluk Salıncağı, Herta Müller
.. hepiniz bayılıyorsunuz yaşamaya.
📖 Sayfa 17 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Sözcükler var, canlarının istediğini yapıyorlar bana.
Soluk Salıncağı, Herta Müller
"Aslında guguklu saat açlık meleğine aitti. Mesele zamanımız değildi kampta, mesele şu soruydu sadece:
📖 Sayfa 80 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Guguk kuşu, daha ne kadar yaşarım ben..."
Okumanın insanı sakıngan, seçici ve duyarlı kıldığını söylüyorlar.
📖 Sayfa 94 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Bir ağaç insana bağırıp çağıramaz, dayak da atamaz. Bir ağacın altında olur böyle şeyler ancak, ama ağacın elinden bir şey gelmez.
📖 Sayfa 47 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
DÖNECEĞİNİ BİLİYORUM, yürek küreğinin suç ortağı, açlık meleğinin düşmanı oldu. Döndüğüm için rahatlıkla söyleyebilirim: Böyle bir tümce hayatta tutuyor insanı.
📖 Sayfa 11 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Her şeyin bir sonu var. Döneceğini biliyorum.
Soluk Salıncağı, Herta Müller
Ve insanın kendi açlığı herkes için yabancı bir güç.
📖 Sayfa 190 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Küçük şehrin yüksüğünden ayrılıp uzaklaşmak istiyordum, taşların bile gözleri vardı orada. 
📖 Sayfa 5 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Artık ağlamıyorsa, bir canavar haline gelebilir insan.
📖 Sayfa 156 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
İnsan kendisiyle olmaktan çok başkalarının arasındaydı. 
📖 Sayfa 15 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Bunu da başarırsam, sıla hasretim özleme duyarlı olmaz artık. O zaman sıla hasretim, bir zamanlar tok olduğum yere duyduğum açlık olur sadece.
📖 Sayfa 157 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Aslında guguklu saat açlık meleğine aitti. Mesele zamanımız değildi kampta, mesele șu soruydu sadece: Guguk kuşu, daha ne kadar yaşarım ben.
📖 Sayfa 80 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
“Değiştirilmiş birisiydim şimdi ben. Artık olmadığımız ve bir daha da olmayacağımız hallerimizle tanıyorduk birbirimizi. Yabancı olmak hiç kuşkusuz bir yük, ama olmayacak bir yakınlık içinde yabancılaşmak aşırı büyük bir yük.”
📖 Sayfa 227 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Bir iç yasa olduğunu gayet iyi biliyordum, buna göre insanın çok nedeni varsa ağlamaya başlamamalıdır asla. Gözyaşlarının, soğuk yüzünden geldiğini kendime inandırmaya çalıştım ve inandım da.
📖 Sayfa 62 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Aşkın kendi mevsimleri var.
📖 Sayfa 6 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Neyim varsa hepsini aldım yanıma. Benim eşyam değillerdi. Ya esas amaçlarından sapmışlardı ya da başkalarına aitlerdi...
📖 Sayfa 5 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Devriye beni aldığında 15 Ocak 1945 gecesi saat 3’tü.
📖 Sayfa 11 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Yabancı olmak hiç kuşkusuz bir yük, ama olmayacak bir yakınlık içinde yabancılaşmak aşırı büyük bir yük.
📖 Sayfa 227 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
İnsan siyah cilalı bir gökyüzünün altında gecenin yarısı boyunca vurulmayı beklediyse, isim riyakâr değildir artık.
📖 Sayfa 59 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Sıla hasretime kuru gözleri öğreteli çok oldu.
Soluk Salıncağı, Herta Müller
Artık olmadığımız ve bir daha da olmayacağımız hallerimizle tanıyorduk birbirimizi. Yabancı olmak hiç kuşkusuz bir yük, ama olmayacak bir yakınlık içinde yabancılaşmak aşırı büyük bir yük.
Soluk Salıncağı, Herta Müller
Oradan da ceza kampına, kanala. Bugün biliyorum ki kanaldan dönen olmuyordu. Buna rağmen geri gelen olursa da artık canlı cenazeydi. Zamanından önce yaşlanmış ve harap, dünyadaki herhangi bir aşk icin artık işe yaramaz bir halde...
📖 Sayfa 7 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Döneceğini biliyorum.
Soluk Salıncağı, Herta Müller
Döndüğüm için rahatlıkla söyleyebilirim: Böyle bir tümce hayatta tutuyor insanı.
insan nasıl da ayakkabılarının arasındaki şırıltıyı duyuyordu...
📖 Sayfa 16 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Neyim varsa, hepsini yanımda götürüyorum...
📖 Sayfa 5 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
İnsan bir deri bir kemikse, duygular daha cesur oluyor.
📖 Sayfa 156 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Geceleri boğazımdaki havayı kısan nesnelere maruz kaldığımda, pencerevi ardına kadar açıp başımı dışarıya uzatıyorum. Ay gökyüzünde bir bardak soğuk süt gibi duruyor, gözlerimi çalkalıyor. Soluğum ölçüsünü buluyor yeniden. Soğuk havayı yutuyorum, ta ki kampta olmayana dek. Sonra pencereyi kapatıp uzanıyorum yine. Yatak takımı her şeyden habersiz, beni ısıtıyor. Odadaki hava bana bakıyor ve sıcak un kokuyor...
📖 Sayfa 27 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Tornavida marifetiyle küçük gramofon kutusundan bir bavul yaptım.
📖 Sayfa 10 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Dayanıklı şeyler kendini har vurup harman savurmuyor, dünyayla kurdukları yegâne, daimi ve sabit ilişkiden başka bir şeye ihtiyaçları yok. Stepin dünyayla ilişkisi pusuda beklemek, ayın ilişkisi ışık saçmak, av köpeklerinin ilişkisi kaçmak, otların ilişkisi sallanmak. Ve benim dünyayla ilişkim yemek yemek.
📖 Sayfa 163 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Artık ağlamıyorsa, bir canavar haline gelebilir insan. Şayet çoktan öyle olmadıysam, beni bundan alıkoyan şey altı üstü o tümce: Döneceğini biliyorum. Sıla hasretime kuru gözleri öğreteli çok oldu.
📖 Sayfa 156 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Hiçbir savaşın içinde değildik, ama Ruslar için biz Almanlar Hitler’in suçunun sorumlusuyduk.
📖 Sayfa 35 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Kendimi bundan alıkoydukça, bir o kadar çabuk soluğu orada alıyordum; iki gün sonra.Bir randevu için, böyle deniyordu parkta buna.
📖 Sayfa 6 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Odunlaştığı ve direndiği için yenmez olunca acı hayat süpürgesi otunu suçlamak gerekip gerekmediğini asla bilemedim...
📖 Sayfa 19 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
O zamana kadar hayatımda duyduğum en pes UUUU.
📖 Sayfa 17 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Her şey yokuş aşağı gidiyorsa, aşağı meyleden sadece yokuş olmaz.
Soluk Salıncağı, Herta Müller
" Gökyüzü ve yeryüzü dünyadır. Gökyüzü kocaman, çünkü içinde her insan için bir palto asılı. Yeryüzü de dünyanın ayak parmaklarına kadar uzanan bütün mesafelerden dolayı kocaman. Ama orası öyle uzak ki, insan düşünmekten vazgeçmek zorunda kalıyor, çünkü mesafeleri boş bir bulantı gibi midesinde hissediyor. "
📖 Sayfa 165 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
... Değiştirilmiş birisiydim şimdi ben. Artık olmadığımız ve bir daha da olamayacağımız hallerimizle tanıyorduk birbirimizi. Yabancı olmak hiç kuşkusuz bir yük, ama olmayacak bir yakınlık içinde yabancılaşmak aşırı büyük bir yük.
📖 Sayfa 227 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
İnsanın kafasında, kaşlarında, ensesinde, koltukaltlarınsa, kasık tüylerinde bitler oluyor. Tahtakurukarı oluyor karyolasında. Açlık çekiyor insan. Ama şöyle demiyor: Bitlerim ve tahtakurukarım var ve açlık çekiyorum. Şöyle diyor: Sıla hasreti çekiyorum. Buna ihtiyacı varmış gibi.
📖 Sayfa 193 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Birçok kişi bavul toplamanın alıştırma yapa yapa öğrenilen bir şey olduğunu düşünür, şarkı söylemek veya dua etmek gibi kendiliğinden öğrenildiğini, Bizde alıştırma da yoktu bavul da.
📖 Sayfa 9 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Gerçi dünya kıyafet balosu değil...
📖 Sayfa 9 · Soluk Salıncağı, Herta Müller
Sıkça Sorulan Sorular
Soluk Salıncağı kimin eseridir?
Soluk Salıncağı, Herta Müller tarafından yazılmıştır ve ilk kez 2009'da yayımlanmıştır. Türkçeye Çağlar Tanyeri çevirmiştir.
Soluk Salıncağı kaç sayfadır?
Soluk Salıncağı, 248 sayfadır (Siren Yayınları baskısı).
Soluk Salıncağı'nın en ünlü sözü nedir?
“Onlar, yaban ellerde başıma bir şey geleceğinden korkuyorlardı. Ben, tanınmadığım bir yere gitmek istiyordum .”