
Tuba Arık sözleri, okurların en çok paylaştığı alıntılar arasında yer alır. Bu sayfada 100 söz, alındığı eserle birlikte derlendi.
En Beğenilen Tuba Arık Sözleri
Melankoli, hüzünlü olma mutluluğudur demiş ya Hugo. Kendi mutluluğumu yaşıyordum tek başıma.
📖 Sayfa 221 · Melankoli, Tuba Arık
"Seni bir başkasına bırakmak için beklemedim ve yine söylüyorum, seni bir başkasının alması içinde gerekli hoşgörüye sahip değilim. Bu yüzden Fegel hiç kuşkusuz mezara birlikte gireceğiz."
Paranoya, Tuba Arık
Bilmiyorum, yaşamakta mısın öldün mü?
📖 Sayfa 96 · Melankoli, Tuba Arık
Dünyada bir yerlerde bulabilir miyim seni?
Yoksa akşamın yaslı karanlığında,
Bir ölüyü mü düşünmeli?
Hangi nedenle ortaya çıkmış olursan ol, sen yalnızca bir görünüşsün.
📖 Sayfa 5 · Paranoya, Tuba Arık
Platon'un deyimiyle, bütün olmaya çalışan kırılmış varlıklardık.
📖 Sayfa 469 · Paranoya, Tuba Arık
Biz insanoğlunun en büyük kusuru çarptı yüzüme: Baktığımızı görmüyor, gördüğümüze bakmıyorduk.
📖 Sayfa 309 · Melankoli, Tuba Arık
Seyrine daldığın bir kadın var karşında.
📖 Sayfa 688 · İklimler, Tuba Arık
Seyrinde kaldığın bir kadın.
Nasıl ötesine varabilirsin?
Ayakların gider mi kalbin yürürken,
Ve durabilir misin ruhun ona doğru koşarken?
Hep sorularla boğuştum.
İklimler, Tuba Arık
Sonbahar; hazanla hüzün mevsimi.
📖 Sayfa 93 · İklimler, Tuba Arık
Kitaplar böyleydi. Yalnız kaldığına inandığın anda tutup kaldırıyordu seni.
📖 Sayfa 518 · İklimler, Tuba Arık
Doğuştan gelen bir yanılgı vardır. O da mutlu olmak için burada olduğumuzu sandığımızdır.
Paranoya, Tuba Arık
Bugüne kadar umutsuzluğa kapılarak ne büyük bir ahmaklık yapmıştım, halbuki beklemesini bilseydim güzellikler bana kendiliğinden gelecekti.
📖 Sayfa 44 · Paranoya, Tuba Arık
Vazgeçtim bu dünyadan tek ölüm paklar beni,
📖 Sayfa 191 · Paranoya, Tuba Arık
Değmez bu yangın yeri, avuç açmaya değmez.
Hiçbir şey olmayan bir şey,
📖 Sayfa 519 · Paranoya, Tuba Arık
Hiçbir şey olmayan bir şeye aşık olmuş.
Hiç var olmamış, hiç var olmamışın yolunu kesmiştir.
Hepsi hayal, ya gerçek.
İnsanı insan yapan söyledikleriydi. Söyledikleriyle sebep oldukları.
📖 Sayfa 511 · Melankoli, Tuba Arık
Yalnızca güçlü bir aşk karanlığı aydınlığa çevirebilir.
Paranoya, Tuba Arık
Önünde binlerce seçenek varken tek bir kişide kalıp yanmaktır aşk. Tek bir kişide kalıp bir daha başkasında duramamaktır.
📖 Sayfa 335 · Melankoli, Tuba Arık
Susmayı bilip dinleyen için bu hazlar konuşur, haykırır insana. Bakmayı bilip gören içinse fazla söze gerek yok.
📖 Sayfa 395 · Paranoya, Tuba Arık
‘Üzülme,’ dedim omuz silkerken. ‘Kim anlaşıldı ki kendi devrinde sen anlaşılacaksın?’
📖 Sayfa 487 · İklimler, Tuba Arık

Haydi kalk! Bedenin ağırlığı altında ezilmedikçe her savaşı, kazanan cesaretinle yen kapıldığın her telaşı.
📖 Sayfa 188 · Paranoya, Tuba Arık
Bak dedim sakince, hayat devam ediyor, her şey yolunda. İnsanlara bak, onlar normal bir şekilde yaşayıp gidiyorlar. Sen de böyle olacaksın, sen de onlar gibi yaşayacaksın.
Paranoya, Tuba Arık
Beni bulmak için acele et, ama önce kendini bulmak için!
📖 Sayfa 5 · İklimler, Tuba Arık
Anladım ki hakiki güzellik yüzde değildi; erdemle, asaletle, yüce gönüllülükle, merhametle çevrelenmiş, ucu bucağı olmayan ruhtaydı.
📖 Sayfa 58 · İklimler, Tuba Arık
"Buradan gidilir acılar kentine,
📖 Sayfa 186 · Paranoya, Tuba Arık
Buradan gidilir bitmek bilmeyen acıya.
Buradan gidilir yitmiş insanlar arasına.
Benden önce her şey sonsuzdu,
Sonsuza dek süreceğim ben de.
İçeri girenler dışarıda bırakın her umudu."
Dibi biliyorum, diyor.
📖 Sayfa 9 · Melankoli, Tuba Arık
En kalın köklerimle onu yokluyorum.
Siz ondan korkarsınız, ben korkmuyorum.
Daha önce de dibe vurdum.
Oysa onsuzluk dayanılmazmış, onsuz yaşamak anlamsızmış.
📖 Sayfa 280 · Melankoli, Tuba Arık
Her sayfa bir kokuydu. Anne kokusu, baba kokusu, bir kardeş, arkadaş, dost, evlat, en önemlisi de eş. Sahip olduğum ne varsa hepsi. Kitaplar böyleydi. Yalnız kaldığına inandığın anda tutup kaldırıyordu seni. Düşmene izin vermiyordu. Düştüğün denizde boğulmana, en önemlisi de ölmene
İklimler, Tuba Arık
Dayan ve üstele! Bu acı, adım adım senin iyiliğine dönüşecek.
📖 Sayfa 110 · Melankoli, Tuba Arık
Bir erkeği erkek yapan koynuna aldığı kadınların sayısı değildir Fegel. Bir erkeği erkek yapan koynuna aldığı kadını sınırsız, sonu olmayan, ezeli ve ebedi, Tanrısal bir bağlılıkla koruması, onun sadece bedenini değil ruhunu da kendine katıp bir daha asla başka bir kapıyı çalmamasıdır.
Melankoli, Tuba Arık
Sevgi kuşkuya, aldatılmaya katlandığından daha iyi katlanır ayrılığa, ölüme.
📖 Sayfa 221 · İklimler, Tuba Arık
“... Güzel ve çirkin. Zıtlıkların uyumu.”
📖 Sayfa 540 · Paranoya, Tuba Arık
Zorlukla yutkundum.
“Hiç aynı huylu insanların birlikte yaşadığını gördün mü? İyi ve kötüyü birleştirir kader, güzelle çirkini, ahlaklıyla ahlaksızı, kısayla uzunu, şişmanla zayıfı. Ve denge bozulmamış olur.”
İranlı şair Şirazi der ki; 'Ölüler için ağlama. Kuşların bile terk ettiği kafeslerinde değiller artık.' Sen de yasından kurtul. Bu yasla kendini göremezsin. Ölüler ölmüştür. Kalanlar sırasını beklemek zorundadır.
📖 Sayfa 189 · Paranoya, Tuba Arık
Hep mutsuz, mutlu görünse bile sahte, bazen yapmacık, bazen gerçeğe birebir ölçüde yakın ama asla hakiki bir mutluluk değil.
📖 Sayfa 329 · Paranoya, Tuba Arık
Ama ne yaparsan yap yine kendine dönersin, içine. Oraya sığınırsın, çünkü göremediğin o bir yerlerde temiz kalmış, saf ve kutsal bir şey vardır; bir inanç kırıntısı.
📖 Sayfa 188 · Paranoya, Tuba Arık
Ama hayat bazı şeyleri geciktirmek için yeterince uzun değil
Melankoli, Tuba Arık
Az konuşmanın bir erdem ve yalnızlığın da katıksız bir huzur olduğunu anlamıştım.
📖 Sayfa 402 · Paranoya, Tuba Arık
"İranlı şair Şirazi der ki: Ölülere ağlama. Kuşların bile terk ettiği kafeslerinde değiller artık. Sen de yasından kurtul. Bu yasla kendini göremezsin. Ölüler ölmüştür. Kalanlar sırasını beklemek zorundadır. O sıra hiç gelmeyecek olsa bile."
📖 Sayfa 213 · Paranoya, Tuba Arık
Eski olan her şeyi seviyordum.
Gece Yarısı Öyküleri, Tuba Arık

Bu dünyada Araf yoktur, sadece cennet ve cehennem vardır. Zira ıstıraplara sabırla katlanan cennete, bunu yapamayan ise cehenneme sahiptir.
📖 Sayfa 491 · Paranoya, Tuba Arık
Yaşam başlı başına büyüden ibaret değil miydi? O halde neyi nerede arıyordum? Hepsi gözümün önündeydi. Sihir bir taş parçasındaydı. Sayısız yaşamı taşımış bir toprak zerresinde.Yıllanmış bir ağacın gövdesinde. Sihir bendeydi, bedenimde ve bir parçası Tanrı’ya ait olan ruhumda.
📖 Sayfa 285 · İklimler, Tuba Arık
Evrendeki her şeyin bir amacı vardır. Uyumsuz hiç kimse, tuhaf hiçbir şey yoktur, rastlantılar yoktur. Sadece anlamadığımız şeyler vardır.
📖 Sayfa 244 · İklimler, Tuba Arık
Mümkün halde olan tüm şeyler var olmaya gereksinim duyar.
📖 Sayfa 35 · Melankoli, Tuba Arık
Yaşıyorsun ama anılarımız da yaşıyor mu hâlâ?
📖 Sayfa 299 · İklimler, Tuba Arık
Nereden, nasıl geliyorsun ey sevgili güzellik, diye sordum ona.
Bilir misin, ne çok acı verdin.
Ve veriyorsun hâlâ bana…
Kim bilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi.
📖 Sayfa 410 · İklimler, Tuba Arık
Kaç kişi güzelliğini sevdi.
Belki gerçek aşkla belki değil;
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
İçimde konuşan ayrı bir varlık vardı sanki.
Paranoya, Tuba Arık
"Sessizliği dinle Fegel, " dedi fısıltıyla. "O başka konuşur. "
Paranoya, Tuba Arık
"Sarıl bana," dedim. "Sadece sarıl, ihtiyacım olan tek şey bu. İşte o zaman sırtıma bıçak da saplansa canım yanmayacak."
📖 Sayfa 206 · İklimler, Tuba Arık
Nefret ve sevgi aynı anda çarpıyordu kalbimde, ikisi de çok güçlüydü ve ben o gücün altında durmadan eziliyordum.
Paranoya, Tuba Arık
Romanlardaki gibi bir sevgi sahiden var mı acaba, bundan vazgeçmek mi gerekir yoksa diye sordum kendi kendime. İnsanı yenilgiden ancak ölüm kurtarıyor, onu mahkum eden de bu.
📖 Sayfa 221 · İklimler, Tuba Arık
Derinizi yakan bir ateş parçası değildir yangın. Kalbinizin üzerine çöken ve hiç sönmeden alev alev yanan bir hardır.
📖 Sayfa 335 · Melankoli, Tuba Arık
Aşk buydu sanırım. Kör bir aşksa daha da beterdi bu kıskançlık hissi. Ruhuna yaydığı acıyla sana durmadan zulmediyordu.
📖 Sayfa 342 · İklimler, Tuba Arık
Doğa beni iyileştiriyordu evet, olan buydu. Beton yığınları insanlığın en büyük hastalığıydı.
📖 Sayfa 449 · Paranoya, Tuba Arık
Dayanacaktım. Tıpkı Ovidius’un sözleri gibi.
📖 Sayfa 504 · Melankoli, Tuba Arık
“Dayan ve üstele. Bu acı, adım adım senin iyiliğine dönüşecek.”
Hiçbir şey olmayan bir şey,
📖 Sayfa 395 · Melankoli, Tuba Arık
Hiçbir şey olmayan bir şeye âşık olmuş.
Hiç var olmamış hiç var olmamışın yolunu kesmiştir.
Hepsi hayal ya gerçek?
"Farz et ki tam şu bulunduğumuz anda o yine yok, niçin yeniden başlamamalı yani?"
📖 Sayfa 96 · Melankoli, Tuba Arık
O kilit sadece kapıya vurulmamıştı, acı içinde kıvranan ruhuma da vurulmuştu. Kapana kısılmştım ve kaçıp gizlenebileceğim hiçbir yer yoktu.
📖 Sayfa 89 · Paranoya, Tuba Arık
Benim bir umudum bile yok. Yaşıyorken ölüyorum. Tıpkı Augistunus'un dediği gibi: Yaşamıyorum ama hayattayım, öyle güçlü ki isteğim, ölmemekten ölüyorum.
📖 Sayfa 209 · Paranoya, Tuba Arık

“Ne ölmeyi ne de yaşamayı istiyorum. Sadece gidiyorum.”
📖 Sayfa 216 · Paranoya, Tuba Arık
"Herakleitos der ki; doğanlar hem yaşamayı hem de ölümü kabullenirler ve arkalarında çocuklar bırakırlar, böylece ölüm yeniden doğar.”
📖 Sayfa 417 · Melankoli, Tuba Arık
“Her beşikte bir mezarın tohumu vardır, diyen Platon gibi."
Her şey zehirdir,hiçbir şey yoktur ki zehirli niteliği olmasın. Bir şeyi zehirli yapan sadece onun dozudur.
📖 Sayfa 253 · Paranoya, Tuba Arık
Eğer sormak istediğin ölümden korkup korkmamamsa, hayır korkmuyorum. Ölüm bir bitiş değil, aksine başlangıç. Çünkü hayat bu kadar çirkinse, ölümün güzel olması gerekir. Aksi halde tanrının adaletinden şüphe ederim.
Paranoya, Tuba Arık
İyi olmayacağım Petra. Zaman bana iyi gelmeyecek. Günler, aylar, yıllar geçtikçe daha çok delireceğim. Ağlarken gülmeye başlayıp, delirirken akıllanacağım, sonra yeniden delireceğim. Bitmek bilmez bir döngü. İşte bana olacak olan bu. Bunu sende biliyorsun.
📖 Sayfa 208 · Paranoya, Tuba Arık
Ne dünya ne de yaşayabileceğim başka bir evren üzerinde, senden başka gidebileceğim hiç kimsem yok Fegel. Sen mutluluğa açılan tek kapısın benim için. Aşka giden tek yolsun. Körüm herkes için. Sağırım. Dilsizim. Sakatım. Bir tek sende tamamım.
📖 Sayfa 150 · Melankoli, Tuba Arık
En yorgun ırmak benim Dickie, ve yavaş yavaş denize doğru dökülüyorum..
Melankoli, Tuba Arık
Buda der ki; Ruhu kirli olan, bunu yüzüne yansıtır.
Paranoya, Tuba Arık
Sevilmek tutuşmak demektir. Sevmek , tükenmeyi bilmeyen bir yağ ile ışık saçmak. Sevilmek fani olmaktır, sevmekse baki olmak.
📖 Sayfa 149 · Melankoli, Tuba Arık
R.M. Rilke
Doğumu ve ölümü sessiz geçenler kötü yaşamamıştır.
📖 Sayfa 544 · Paranoya, Tuba Arık
Tanrılardan korkmaya gerek yok.
📖 Sayfa 375 · Paranoya, Tuba Arık
Ölümden korkmaya gerek yok.
Mutluluğa ulaşılabilir.
Acıya katlanılabilir .
Eğer düşmanın gerekli erdemle donatılmışsa onu devirmenin hiçbir anlamı yoktur. Bu sana bir şey kazandırmaz, aksine kaybettirir.
Paranoya, Tuba Arık
Bilmiyorum, yaşamakta mısın öldün mü?
Melankoli, Tuba Arık
Dünyada bir yerlerde bulabilir miyim seni?
Yoksa akşamın karanlığında,
Bir ölüyü mü düşünmeli?
Birdenbire klasik Feg tabiatıyla muzip ruh hali içinde olduğum yerde yuvarlandım. Tanrım, şaka gibiydim, bir on dakika kadar önce karalara bürünüp matemin kucağında kıvranıyordum, şimdiyse aklıma üşüşen bin bir türlü fırlamalıkla ne denli akıl dengesi bozuk bir kız olduğumu kanıtlıyordum. Kendimden korkmuştum.
📖 Sayfa 125 · İklimler, Tuba Arık
Baktığımızı görmüyor, gördüğümüze bakmıyorduk.
Melankoli, Tuba Arık
Uyuyor, uyanıyor, kabullenmediğim bu hayata devam ediyordum.
📖 Sayfa 181 · Melankoli, Tuba Arık
Değişen ruh halim beni hiç yanıltmıyordu. Ben hasta ruhlu, zaafları olan, paronayası zirve yapmış şimdi de melankolisiyle dibe batan zavallı bir insandım. Daha ne kadar düşer, alçalırdım?
📖 Sayfa 111 · Melankoli, Tuba Arık
Hər insan birazcık deliydi ve paranoya her insanın mühürlü bir kaderiydi.
📖 Sayfa 263 · Paranoya, Tuba Arık
Tek kelime edemeden düştüm yine onunla birlikte karlı yollara. Bir adımda parçalanıp diğerinde toparlandım ve bundan sonraki hayatımın her daim bu şekilde geçeceğini bir kez daha anladım.
📖 Sayfa 381 · Paranoya, Tuba Arık

... acı hatıralarını gülüşünün altına sakladı.
Paranoya, Tuba Arık
"Yaşamıyorum ama hayattayım, öyle güçlü ki isteğim,ölmemekten ölüyorum."
Paranoya, Tuba Arık
Tıpkı Augistunus’un dediği gibi: "Yaşamıyorum ama hayattayım, öyle güçlü ki isteğim, ölmemekten ölüyorum."
📖 Sayfa 209 · Paranoya, Tuba Arık
"Benim gecem sensin" Fegel, dedi. "Benim gündüzüm sensin. Ruhumun dinginliği sensin. Günlerim, aylarım, yıllarım, sensin. Sensiz yapamam. Cehennemin içinde bile cennetimsin, sensiz hiçim, seninle varım ben, seninle tamamım."
📖 Sayfa 381 · Paranoya, Tuba Arık
Her geçen gün, her bakımdan gittikçe daha da iyileşiyorum.
📖 Sayfa 203 · İklimler, Tuba Arık
Güneşin doğuşunu izlemek. Belki de dünyayı katlanılır kılan tek şeydi.
Melankoli, Tuba Arık
Uyumak istiyordum. Uyumak ve asıl gerçeğe açmak gözlerimi. Bütün bunların bitmesini istiyordum. Bir kâbustan korkuyla sıçrayarak uyanmak gibi. Her kâbusu kabullenebilirdim, yeter ki uyandığımda yanımda Petra olsun. Sadece o.
📖 Sayfa 24 · Melankoli, Tuba Arık
"Bana kimsin dediklerinde, artık kim olduğumu biliyorum Fegel. Dünyalar güzeli bir varlığın gölgesiyim. Tek amacım bu benim. Senin varlığına bir gölge olarak eşlik etmek. Seni sevmek, seni daha çok sevmek, senin önünde her daim eğilmek."
📖 Sayfa 470 · İklimler, Tuba Arık
Bu dünyada araf yoktur, sadece cennet ve cehennem vardır. Zira ıstıraplara sabırla katlanan cennete, bunu yapmayan ise cehenneme sahiptir.
Paranoya, Tuba Arık
Tanrı, hayalleri insanlar anlık da olsa mutlu olsunlar diye bahşetmişti. Bunu şimdi daha iyi anlıyordum.
📖 Sayfa 123 · Paranoya, Tuba Arık
"Bütün renklerini gördüğün insandan korkma..."
İklimler, Tuba Arık
Bugün gökyüzünde ne kadar çok bulut kümesi vardı. Hava iyice serinlemişti. Sanırım bir yerlerden kışın esintisi geliyordu.
📖 Sayfa 409 · Melankoli, Tuba Arık
Dünya o olmadan dönüyordu. Hikayelerim yarım kalmıştı. Hayallerim eksik.
📖 Sayfa 292 · Melankoli, Tuba Arık
Tanrı bacaklarımı aldığı gibi, koltuk değneklerimi de almıştı ve bu halde yürü diyordu bana. Sonraki hayatında bu şekilde yürü.
📖 Sayfa 298 · Melankoli, Tuba Arık
Başımı çevirip şöyle diyorumdum ona: Sana bakmadan beş dakika durabilecek miyim bakalım.
📖 Sayfa 91 · Melankoli, Tuba Arık
Hiçbir zaman otuz saniyeden fazla dayanamazdım.
Ölümü aramaya gerek yoktu, o her yerdeydi. Görüp göremeyeceğim her yerde.
📖 Sayfa 204 · Paranoya, Tuba Arık
Bazen öyle dayanılmaz bir karamsarlığa bürünüyoruz ki, duyduğumuz acı bütün bildiklerimizi darmadağın ediyor.
📖 Sayfa 327 · Paranoya, Tuba Arık
Bütün bu kalabalık kalbindeki yalnızlığı giderecek mi peki ?
📖 Sayfa 257 · Melankoli, Tuba Arık
“Onu seviyorum, onu bu dünyadaki her şeyden çok seviyorum ve bu çocukluk değil. Geçici bir histe değil. Gittikçe artan, büyüyen, devleşen bir ruh çarpıntısı.”
İklimler, Tuba Arık

Uyuyor, uyanıyor, kabullenmediğim bu hayata devam ediyordum. Kafka'nın kepaze yaşamına.
📖 Sayfa 181 · Melankoli, Tuba Arık
Yıkılmış yuvama kaldırıyorum kadehimi.
📖 Sayfa 665 · Melankoli, Tuba Arık
Kin, öfke dolu hayatıma.
Yalnızlığına ikimizin,
Ve sana kaldırıyorum.
Yalanına bana ihanet eden dudaklarımın,
Gözlerindeki ölü soğukluğuna.
Hayatın bu kadar acımasız,
kaba oluşuna,
Ve kurtarmamasına bizi Tanrı’nın.
Shakespeare, her şeyden önce kendine karşı dürüst ol der, neden sen de dürüst olmuyorsun?
📖 Sayfa 480 · Paranoya, Tuba Arık
"İstediğim birazcık huzurdu, sessizlikti. Çok mu şey istiyordum? Bir dağ başında doğayla baş başa yaşamak ne de güzel olurdu..."
Paranoya, Tuba Arık
"Dünyayı dinin yönettiği dönemler yaşandı. Bir daha yeryüzüne gelmeyecek İskenderiye Kütüphanesi yakılıp yağmalandı. Eğer o kütüphane zarar görmeseydi dünya bugün bambaşka bir yazgıyla dönecekti ama insanlık bu fırsatı elinden kaçırdı."
📖 Sayfa 128 · İklimler, Tuba Arık