Veronica Raimo kitaplarından derlenen sözler, 2 farklı esere yayılıyor. Bu sayfada en beğenilen 100 tanesi bir arada.
En Beğenilen Veronica Raimo Sözleri
Sonra hayatta ona söylemek istediğim her şeyi söylemiş olduğumu idrak ettim. Artık yeni bir sözüm olmayacaktı. O da artık olmayacaktı. 
📖 Sayfa 64 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Okumak bir çamur deryasına dalmak gibiydi. Saatlerce onun içine batmış halde kalıyordum; bedenim pörsüyor, balçıklı su gözeneklerimden içeri sızıyordu.
📖 Sayfa 21 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
çiftler ayrılabilir ama insanlar asla.
📖 Sayfa 59 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
geceleri uyuyamıyorum.
📖 Sayfa 47 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
bizim tek derdimiz sevişmek
📖 Sayfa 108 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
geceleri uyuyamıyorum. kitap okumayı denemek aksi tesir yaratıyor. kitap iyiyse asla böyle bir kitap yazamayacağımı düşünüyor ve neden hâlâ yazmakta inat ettiğime takılıyorum. herhangi bir konudaki inat etmek neden? bırakmak da iyidir; yazmayı bırakmak, okumayı bırakmak, sigara içmeyi bırakmak, var olmayı bırakmak, ot gibi yaşamak ve ebediyen uyumak yeter. aslında uykuya dalabilsem bu anlamlı olurdu.
📖 Sayfa 47 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
onu benim için yalan söylemeye iten şey aşktan başka ne olabilirdi ki?
📖 Sayfa 86 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
neden hep yalan söylüyorsun bana?
📖 Sayfa 160 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Artık sana ait olmayan ama yine de seni terk etmeyi beceremeyen bir parçan vardır. 
📖 Sayfa 39 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
hissetmem gerekeni hissetmiyordum çünkü zaten ne hissetmem gerektiğini bilmiyordum. boş vermek kavramına her zaman yabancı olduysam bunun nedeni de çok basitti: neyi boş vereceğimi bilmiyordum.
📖 Sayfa 113 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Bana hep, ‘’Erkeklerin tümü şehvete düşkün’’ derdi.
📖 Sayfa 35 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Ölümden sonra, onu her gün düşünmekten ne zaman vazgeçtiğimi hatırlamıyorum. Eninde sonunda sona eriyor, aşk hikâyelerinde olduğu gibi. Mümkün değil gibi gelse de mümkün.
📖 Sayfa 93 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Dillendirmen istendiğinde her şeyin anlamı birbirine benziyor ve sanki gerçek sadece sükûnette bulunuyor.
📖 Sayfa 166 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Bir aileden bir yazar çıkarsa, o aile bitmiş demektir.
📖 Sayfa 9 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Paradoksun doruklarındayız
📖 Sayfa 88 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
En kötüsü başarısızlık değil, kararsızlık, belirsizliktir.
📖 Sayfa 39 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
benim için artık babam yoktu.
📖 Sayfa 65 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Anılarımızdan başka her şeyimizi elimizden alabilirler
📖 Sayfa 165 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Ben o çıkmazda bitmek bilmeyen saatler geçirdim. Çaresizlik içinde. Adeta çözümsüzlükle karşı karşıya kaldım. 
📖 Sayfa 39 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Bir insan öfkesine kolayca yenik düşüyorsa ona öfkeli denebilirdi ama öfke daimi hale geldiğinde etkisini yitirir.
Yalan Dolan, Veronica Raimo
Bir şeyden iğrenmek kadar iğrenç yoktur.
📖 Sayfa 41 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Ölüm korkunçtu ama yasın olanaksızlığı insanlık dışıydı.
Yalan Dolan, Veronica Raimo
Eylül yeniden yaşamaya başlamak için onurlu bir ay gibi görünüyordu gözüme.
📖 Sayfa 30 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Mutluydum, üzgündüm, her şey olması gerektiği gibi yaşanmıştı.
📖 Sayfa 26 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
ölümünden sonra, onu her gün düşünmekten ne zaman vazgeçtiğimi hatırlamıyorum. eninde sonunda sona eriyor, aşk hikayelerinde olduğu gibi. mümkün değil gibi gelse de mümkün. o an geliyor.
📖 Sayfa 93 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Ömrümce bardağın dolu tarafını görmedim. Boş tarafını da görmedim. Bardağı her an devrilecekmiş gibi gördüm. Ya da hiç göremedim.
📖 Sayfa 147 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Duygusal bir insan her şeyin süreceğini zanneder; romantik bir insan umarsızca sürmemesini diler.
📖 Sayfa 163 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Annesi ilk feminizm dersini o an vermeye karar verdi: “Erkeklerin yaptıklarını önemseme!”
📖 Sayfa 62 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
tembelliğim özgürlük hissimi alt ediyor 
📖 Sayfa 85 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Şeytan çömleği yapar, kapağı eksik kalır.
📖 Sayfa 42 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Yine de bir beceri sahibi olmanın olmamaktan yeğ olduğunu kim söylemiş? Şimdi ne yapmayı bildiğimi sorsalar yirmi yaşlarımın utancına tekrar gark olurum ama o zamandan beri anladığım tek bir şey varsa o da ölümden ziyade gerçekten daha fazla korktuğumdur.
📖 Sayfa 134 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Bir hayali uzun süre beslemek, bir bostan ekip biçmek kadar sıkıcıdır.
Yalan Dolan, Veronica Raimo
Ortak keder, mutlak neşedir.
Yalan Dolan, Veronica Raimo
"Gökyüzünde daima seni koruyan biri var."
📖 Sayfa 67 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Annemin inancına göre telefon bizim yeryüzündeki varlığımızın kanıtı ve eğer gelen aramaya yanıt vermiyorsak ölmüşüz demektir.
📖 Sayfa 11 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
"Sözlük için en fenası nedir biliyor musun?"
📖 Sayfa 87 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
"Hayır."
"Söyleyecek sözünün kalmaması."
"Tamam."
Beşinci sınıftayken, mezuniyet sınavlarından önce bana, akut eklem romatizması teşhisi kondu. Hastalık hastası ailemde de gerçek bir hasta olması genel bir coşkuyla karşılandı.
📖 Sayfa 82 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Herhangi bir elemle yüz yüze geldiğimde tüm ömrümü şu terimlerle yorumlarım yeniden: Bir şeyi terk etmek ile geri edinmek arasındaki daimi çatışma. Arada kalan dünyanın ebedi laneti.
📖 Sayfa 41 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Anılarımızın çoğu biz farkına varmadan terk eder belleğimizi, şevkle abartırız, kapı kapı dolaşan seyyar satıcılar gibi methederiz, hikayemize kulak verecek birini ararız. İndirimli, yarı fiyatına.
📖 Sayfa 165 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Gerçek olmayan şeyler hayal etmekten, söylemekten,kışkırtmaktan kendimi kandırıncaya kadar vazgeçmedim.
Yalan Dolan, Veronica Raimo
"Anılarımızdan başka her şeyimizi elimizden alabilirler"derler.İyi de mümkün olsa bile böyle bir gaspı kim ne yapsın?
📖 Sayfa 165 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Ne zaman kendimi küçücük bir odaya, kuralları olan bir oyuna hapsolmuş hissedersem kaçmaya yeltenmek yerine odanın ve kuralların mantığını alaşağı ettim.
📖 Sayfa 25 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Bir süre önce Berlin'de kayıp bedenlerden söz eden bir tiyatro gösterisi izledim. Arjantinli desaparecidos anneleri, Meksika sınırından geçerken kaybolan oğullarını arayan Orta Amerikalı anneler, PKK'nın çocuklarını zorla dağa kaçırmasını protesto eden Kürt anneler. Tekrar kucaklayabilecekleri, hatta gömecekleri bir bedenin varlığıydı önemli olan. Ardından ağlayabilecekleri bir beden. Dönebilecekleri bir beden. Yıllar boyunca bedenini aradığı evladının yokluğuyla karşılaşmış annelerin mahvolmuş, yok olmuş yüzleri. Ölüm korkunçtu ama yasın olanaksızlığı insanlık dışıydı.
Yalan Dolan, Veronica Raimo
Kendimi dünyanın geri kalanının göremediği bir karantinanın kahramanı gibi hissediyordum.
📖 Sayfa 20 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
“Bildiği tek ahlaki ilke, kendi endişesi.”
📖 Sayfa 63 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Dillendirmen istendiğinde her şeyin anlamı birbirine benziyor ve sanki gerçek sadece sükunette bulunuyor.
📖 Sayfa 166 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Başkalarının evlerinde yaşamayı seviyorum. Onların kitaplarını, plaklarını, seks oyuncaklarını, komşularının orgazmlarını keşfediyorum; şampuanlarını kullanıp fincanlarında kahve içiyorum. Bu yabancılaşmada kendimi buluyorum. Şeytanın çömlekleri ve kapakları deyiminin aksine daima şu deyişe inandım: "Kendini
📖 Sayfa 45 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
başkalarının yerine koy." İşte o yerde kendimi iyi hissediyorum, tanımadığım dolapları açıyorum, bulduğumu giyiyorum. Aynada
kendime bakıyor ve kendimi yeniden tanıyorum.
"Anılarımızdan başka her şeyimizi elimizden alabilirler" derler. İyi de mümkün olsa bile böyle bir gaspı kim ne yapsın?
📖 Sayfa 165 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Anılarımızın çoğu biz farkına varmadan terk eder belleğimizi; geri kalanları biz yeniden doldururuz, çevreye saçarız, şevkle abartırız, kapı kapı dolaşan seyyar satıcılar gibi methederiz, hikayemize kulak verecek birini ararız. İndirimli, yarı fiyatına.
Uykuya dalmadan önce bana sorardı: "Minik dualarını ediyor musun?"
📖 Sayfa 53 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Başına minik sıfatı ekleyerek engizisyonu daha az tehditkâr mı kılmak istiyordu bilmiyorum.
Biri vatanı için ölmeye hazırsa onu savunurken savaşta can verebilir ama yazmak için ölmeye hazır olmak ne demekti?
Yalan Dolan, Veronica Raimo
Okumak bir çamur deryasına dalmak gibiydi.
Yalan Dolan, Veronica Raimo
Okuduğum kitap iyi değilse bu sefer de kağıt israfını dert ediniyorum. Bu derdimi daha derin bir düşünceye dönüştürüyorum. Bu felaket için kurban edilmiş her masum dal için üzülüyorum. Tüm gün bu gibi nedenlerle canından olmuş başka masum dalları düşünerek kederleniyorum. Kitapçıları, kütüphaneleri, sonsuz dal mezarlıklarını düşünüyor ve anılarımızın bir parçasını geleceğe, bizden sonra gelenlere iletmek uğruna yarattığımız kıyıma yanıyorum.
📖 Sayfa 47 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Her zaman gerçeğe kendi yorumumuzu katma yollarını arar, gerekirse manipüle ederiz. Kimi zaman gerçeği baltalarken kendimize bir
📖 Sayfa 160 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
şüphe payı, olayların doğruluğunu belirleyebilecek ince bir açıklık bıraksak da genellikle tersi olur: Başlangıçtaki yalanımızı ya da yalana yol açan esas olayı tamamen unuturuz.
Anılarımızın çoğu biz farkına varmadan terk eder belleğimizi; geri kalanları biz yeniden doldururuz, çevreye saçarız, şevkle abartırız, kapı kapı dolaşan seyyar satıcılar gibi methederiz, hikayemize kulak verecek birini ararız. İndirimli, yarı fiyatına. Bellek benim için küçükken oynadığım o zar oyunu gibi; Asıl olan nafile mi, hileli mi olduğuna karar verme meselesi.
📖 Sayfa 165 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Birlikte üzülmek onun mutluluk kaynağı: Ortak keder, mutlak neşedir.
📖 Sayfa 11 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Ve aslında hayatım boyunca yaptığım şey buydu. Ne zaman kendimi küçücük bir odaya, kuralları olan bir oyuna hapsolmuş hissetsem kaçmaya yeltenmek yerine odanın ve kuralların mantığını alaşağı ettim.
📖 Sayfa 24 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
ben hep yalnızdım...
Yalan Dolan, Veronica Raimo
Kitap okumayı denemek aksi tesir yaratıyor. Kitap iyiyse asla böyle bir kitap yazamayacağımı düşünüyor ve neden hala yazmakta inat ettiğime takılıyorum. Herhangi bir konudaki inat etmek neden? Bırakmak da iyidir; yazmayı bırakmak, okumayı bırakmak, sigara içmeyi bırakmak, var olmayı bırakmak, ot gibi yaşamak ve ebediyen uyumak yeter. Aslında uykuya dalabilsem bu anlamlı olurdu.
📖 Sayfa 47 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Değiştirilemez bir zaman. İstediğim an dönebilirim oraya ve bu beni mahvediyor. Oraya dönersem, hiçbir şey değişmemiş olur. Yapmamalıyım ama yapabilirim.
📖 Sayfa 47 · Beni Yazma, Veronica Raimo
Anılarımızın çoğu biz farkında olmadan doldururuz, çevreye saçarız, şevkle abartırız, kapı kapı dolaşan seyyar satıcı gibi methederiz,hikayemize kulak verecek birini ararız. İndirimli, yarı fiyatına.
📖 Sayfa 165 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
“(…) ama onun sesini fiziksel varlığından daha çok özlüyorum ve zihnim hiç unutmadığım numarasını çeviriyor. Bugün bile değer verdiğim telefon numaralarını ezberliyorum ve istesem de zihnimden silemiyorum.”
📖 Sayfa 94 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Herhangi bir elemle yüz yüze geldiğim de tüm ömrümü şu terimlerle yorumlarım yeniden: Bir şeyi terk etmek ile geri edinmek arasındaki daimi çatışma. Arada kalan dünyanın ebedi laneti.
📖 Sayfa 41 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Yeni din değiştirenlerde olur bu, başlarına gelen her şeyi Tanrı'nın bir işareti olarak yorumlamaya meyillidirler.
📖 Sayfa 118 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
böylesine uçlarda yaşanmış bir hayat, onu yaşamamış biri tarafından bu kadar sarsıcı anlatılamazdı.
📖 Sayfa 30 · Beni Yazma, Veronica Raimo
“Geceleri uyuyamıyorum.
📖 Sayfa 47 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Kitap okumayı denemek aksi tesir yaratıyor. Kitap iyiyse asla böyle bir kitap yazamayacağımı düşünüyor ve neden hala yazmakta inat ettiğime takılıyorum. (…)
Okuduğum kitap iyi değilse bu sefer de kâğıt israfını dert ediniyorum.”
Küçükken "şehvetli" kelimesi beni korkuturdu.Böyle ıslak,yapış yapış bir his verirdi.Anlamını bilmezdim ama söylenişi dehşet vericiydi.
📖 Sayfa 36 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Nihayetinde kitapların keşfi bizim için bir tür kaçış değil, can sıkıntımızı hafifletici bir eylemdi. Onu beyaz ve balçık olarak hayal
📖 Sayfa 21 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
edebiliyordum: Okumak bir çamur deryasına dalmak gibiydi. Saatlerce onun içine batmış halde kalıyordum; bedenim pörsüyor,
balçıklı su gözeneklerimden içeri sızıyordu. Ansızın her şeyin bir anlam kazandığını, bedenlendiğini hissediyordum ve etim can sıkıntısına dönüşüyordu. Bir kitap hoşuma gidiyor mu gitmiyor mu, bilmiyordum.
“Anılarımızın çoğu biz farkına varmadan terk eder belleğimizi; geri kalanları biz yeniden doldururuz, çevreye saçarız, şevkle abartırız, kapı kapı dolaşan seyyar satıcılar gibi methederiz, hikâyemize kulak verecek birini ararız.”
📖 Sayfa 165 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
En derin yalnızlık anlarımı tuvalette otururken yaşadım.
📖 Sayfa 39 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Aşklarımın hepsi tam olarak platonikti.
Yalan Dolan, Veronica Raimo
Ömrümce bardağın dolu tarafını görmedim. Boş tarafını da görmedim. Bardağı her an devrilecekmiş gibi gördüm. Ya da hiç göremedim. Zaten bardak da yoktu. Hiçbir şey yoktu. Çirkin bir sehpanın önündeydim ve üzerinde bir şey yoktu. Sehpa da yoktu belki de. Hatta çoktan yok oldu. Bir şeyin yokluğunda geriye şaşkınlığım kalıyor.
📖 Sayfa 147 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Ve aslında hayatım boyunca yaptığım şey buydu. Ne zaman kendimi küçücük bir odaya, kuralları olan bir oyuna hapsolmuş hissetsem kaçmaya yeltenmek yerine odanın ve kuralların mantığını alaşağı ettim. Gerçek olmayan şeyler hayal etmekten, söylemekten, kışkırtmaktan kendimi kandırıncaya kadar vazgeçmedim. Atılan zarın daima beş geleceğine ikna olsam da bu asla işe yaramadı.
📖 Sayfa 24 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Boş vermek kavramına her zaman yabancı olduysam ,bunun nedeni de çok basitti :
Yalan Dolan, Veronica Raimo
Neyi boş vereceğimi bilmiyordum.
Ağabeyim ayda birkaç kez ölür.
📖 Sayfa 11 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Arayıp kayıp haberini veren de annem olur.
"Ağabeyin telefonuma yanıt vermiyor" der bir nefeste.
Annemin inancına göre telefon bizim yeryüzündeki varlığımızın kanıtı ve eğer gelen aramaya yanıt vermiyorsak ölmüşüz demektir.
"Ölümünden sonra, onu her gün düşünmekten ne zaman vazgeçtiğimi hatırlamıyorum. Eninde sonunda sona eriyor, aşk hikayelerinde olduğu gibi. Mümkün değil gibi gelse de mümkün. O an geliyor. "
Yalan Dolan, Veronica Raimo
Ne gözyaşı ne öfke ne rahatlama. Uyuşmuş, körelmiş bir kayıtsızlık.
📖 Sayfa 13 · Beni Yazma, Veronica Raimo
Ağustos ortasından itibaren Dennis’in gereğinden fazla duygusal mesajları, kısa ve kaçamak yanıtlara dönüştü, sonra da tamamen kesildi.
📖 Sayfa 62 · Beni Yazma, Veronica Raimo
Ömrümce bardağın dolu tarafını görmedim. Boş tarafını da görmedim. Bardağı her an devrilecekmiş gibi gördüm. Ya da hiç göremedim. Zaten bardak da yoktu.
📖 Sayfa 147 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Bugün düşündüğümde olayların yaşanma hızına şaşırıyorum. Benim seksi keşfim, bedenleri, hatta uzun olanlarını keşfim, sadece babaların ihanet etmediğine dair keşfim, hayatımın yolunda gitmeyen anlarında her zaman kendimi bulduğum başka bir şehri keşfim. Bir başkası için Tanrı'nın keşfi.
📖 Sayfa 118 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Romantizmden anladığım, tehditkâr şirretlikti.
📖 Sayfa 32 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Ömrüm boyunca bardağın dolu tarafını görmedim.Boş tarafını da görmedim.Bardağı her an devrilecekmiş gibi gördüm.Ya da hiç görmedim. Zaten bardak da yoktu.
📖 Sayfa 147 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Hastaların bedenleri başka bedenleri de dönüştürür.
📖 Sayfa 65 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Annem bana ve ağabeyime şöyle dedi: "Tanrı'ya şükür, dedeniz ölüyor." Yani Tanrı'ya şükür, Cenova'daki protestolara katılmayacağız.
📖 Sayfa 63 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Bunu ona hatırlattığımızda söylediklerini inkâr etmiyor, ancak bunda ne gibi bir tuhaflık olduğunu da anlamıyor. Bildiği tek ahlaki ilke, kendi endişesi.
“Okumak bir çamur deryasına dalmak gibiydi. Saatlerce onun içine batmış halde kalıyordum; bedenim pörsüyor, balçaklı su gözeneklerimden içeri sızıyordu.”
📖 Sayfa 21 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
…Sahipsiz özgürlüğün tadını çıkarıyorum.
Yalan Dolan, Veronica Raimo
Erkeklerin tümü şehvete düşkün..
Yalan Dolan, Veronica Raimo
Erkeklerin yaptıklarını önemseme!
Yalan Dolan, Veronica Raimo
“En kötüsü başarısızlık değil, kararsızlık, belirsizlik.”
📖 Sayfa 39 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Uzun boylu erkeklere güvenemiyorum. Tatminsiz hırsımla, bir metre yetmiş santimi geçmeyen erkeklerle kendimi daha rahat hissediyorum. İnsan daha iyi sarılabiliyor, gözlerinin içine daha iyi bakabiliyor, giysiler değiş tokuş edilebiliyor ve artık binmeyi
📖 Sayfa 57 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
bildiğim bisikletin selesini her sefer ayarlamak gerekmiyor.
Gerçek bir nedeni yoktu ama o zaman beni her gün ayakta tutan sağlam bir yakınmadan mahrum kalırdım.
📖 Sayfa 45 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Ömrümce bardağın dolu tarafını görmedim. Boş tarafını da görmedim. Bardağı her an devrilecekmiş gibi gördüm. Ya da hiç göremedim. Zaten bardak da yoktu. Hiçbir şey yoktu.
📖 Sayfa 147 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
“Anılarımızdan başka her şeyimizi elimizden alabilirler” derler. İyi de mümkün olsa bile böyle bir gaspı kim ne yapsın?
📖 Sayfa 165 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Anılarımızın çoğu biz farkına varmadan terk eder belliğimizi; geri kalanları biz yeniden doldururuz, çevreye saçarız, şevkle abartırız, kapı kapı dolaşan seyyar satıcılar gibi methederiz, hikayemize kulak verecek birini ararız.”
Boşuna adımın harflerini yer değiştirince "Aşkı çağır" anlamı çıkmıyor.* Yani çağırıyorum, gelmiyor.
📖 Sayfa 97 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
“Neden bilmem, hayatımın en dramatik anlarında kendimi hep pizza yerken buluyorum.”
📖 Sayfa 65 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Anılarımızdan başka her şeyimizi elimizden alabilirler derler, iyi de mümkün olsa bile böyle bir gaspı kim ne yapsın?
Yalan Dolan, Veronica Raimo
Onu yazlık açık hava sinemasında gördüğümden beri hükümranlığının sadık bendesiydim. Saplantılar boşluktan beslenir; benim ihtiyacım olan tüm boşluk da önüme serilmişti.
📖 Sayfa 23 · Beni Yazma, Veronica Raimo
Yoksulların sorunu asla öngörülü olamamaları, romantik tutkularını kazanç kaynağına dönüştürememeleridir.
📖 Sayfa 59 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Havadan sudan muhabbetten tedirgin olurum; kendimi fazla göz önünde, hayata geç kalmış hissettirir: Hem temel bilgilerinden yoksunum hem bu konuda deneyimim yok.
📖 Sayfa 110 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Nihayetinde kitapların keşfi bizim için bir tür kaçış değil, can sıkıntımızı hafifletici bir eylemdi. Onu beyaz ve balçık olarak hayal edebiliyordum: Okumak bir çamur deryasına dalmak gibiydi. Saatlerce onun içine batmış halde kalıyordum; bedenim pörsüyor, balçıklı su gözeneklerimden içeri sızıyordu. Ansızın her şeyin bir anlam kazandığını, bedenlendiğini hissediyordum ve etim can sıkıntısına dönüşüyordu. Bir kitap hoşuma gidiyor mu gitmiyor mu, bilmiyordum. Amaç hiçbir zaman o değildi. Hatta okumanın haz vermesi kavramı söz konusu bile olamazdı. Neden böyle yararsız bir isyana gerek vardı?
📖 Sayfa 21 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Ağabeyim Tanrı'yı bazen Freud ile aldatıyor. Yıllardan beri psikanalize gidiyor.
📖 Sayfa 57 · Yalan Dolan, Veronica Raimo
Ben de bedava terapi almak için onun bu müdavimliğinden yararlanıyorum. Rüyalarımı yorumlamasından hoşlanıyorum. Sırf
açıklamasını dinlemek için rüya uyduruyorum. Gazetelerdeki gönül postası köşelerini yazanların sahteliği aşikar mektupları seçmeleri gibi. Biliyorum çünkü bir sürü yazdım.