Profil, şiir dünyasına Giuseppe Ungaretti'nin kazandırdığı özel bir eserdir. Türkçe baskısı Yapı Kredi Yayınları tarafından yayımlanmıştır. Kitaptan derlenen bu sözler, okur beğenisine göre sıralanmıştır.
Profil'den En Beğenilen Alıntılar
'Bir gün karanlığın olmadığı bir yerde buluşacağız...
Profil, Giuseppe Ungaretti
Doğrudan bir yaşanmışlığın kurmadığı bir şiirsel düşleme tanımıyorum ben.
Profil, Giuseppe Ungaretti
Irzına geçiyorlar gecenin, izliyorum..
Profil, Giuseppe Ungaretti
Yüreğim benim en azaplı ülke…
Profil, Giuseppe Ungaretti
"katledilmiş
📖 Sayfa 59 · Profil, Giuseppe Ungaretti
bir arkadaşın
yanına yatıp
sevdalı mektuplar
yazdım.."
Uzaktayım belleğimle
📖 Sayfa 70 · Profil, Giuseppe Ungaretti
peşinde o yitik hayatların
"Uçurum" diyordu, "düşüncenin, tüm kusursuzluğu, tüm saltık’lığıyla yerleştiği derinliktir, (...) çırılçıplak bir uçurum; o son çıplaklığındadır biçimi, saltık'lığında; dehşet duyarsınız o güzelim, sınırsız korkunçluk karşısında; korkunçtur çünkü biz, hayalgücümüzle, binlerce yıllık kişisel acılarımızla, tarihin ve zamanın peşpeşe dizdiği günlerin onu sokup çıkardığı kılıkların içinden algılayabiliriz saltık'ı ancak".
Profil, Giuseppe Ungaretti
…acı da, tıpkı neşe gibi aynı varlıksal yolculuğun bilinci, insan olmanın kanıtıdır.
Profil, Giuseppe Ungaretti
Hiçbir şarap, hiçbir uyuşturucu,
Profil, Giuseppe Ungaretti
ey erdem, ey görkemli us!
Senden çok içermeyecek bundan böyle
cenneti ve usun duruluğunu.
Hiçbir şey daha soğuk çirkin değil bu tekdüzelikten
Profil, Giuseppe Ungaretti
"Hiçbir şey daha soğuk daha çirkin değil
📖 Sayfa 81 · Profil, Giuseppe Ungaretti
bu tekdüzelikten"
Tedirgindi. Nasıl ve nereye yerleştireceğini, nasıl ve nerede yumuşaklığa dönüştüreceğini bilmediği, yıkıcı bir sevgi taşıyordu yüreğinden; yersiz yurtsuz, köklerinden koparılmış hissediyordu, müthiş bir kin duyuyordu kendine karşı, insanın ruhunda açılmış bir yaraydı sanki.
📖 Sayfa 19 · Profil, Giuseppe Ungaretti
İyice yalnız iyice çıplak
📖 Sayfa 68 · Profil, Giuseppe Ungaretti
ruhumu taşırım oysa ben
serapsız
Şiirin en eski biçimi
Profil, Giuseppe Ungaretti
Tanrı'ya bırakılmışlığın şarkısıdır.
Sonunda tümden gemsiz
Profil, Giuseppe Ungaretti
her zamanki yılgılı varoluş
zaman yürekle çarpmıyor artık
ne zaman tanıyor ne yer mutlu
Dudaklarımda bir mermer öpüğü
Boşluk duygusuyla dolu birinin boşluk karşısında dehşet duyması çok doğaldır.
📖 Sayfa 14 · Profil, Giuseppe Ungaretti
dünyadan geçişi sırasında insanın, nedeni hep karanlık kalmakla birlikte gitgide karmaşıklaşan, ezicilik dozu gitgide artan bir sürecin parçası haline geldiğini keşfetmiş olmasının şaşkınlığını vurguluyorlar. Sözcüğü şiirsel açıdan değerlendirmede, her an biraz daha tutsak oluyoruz rastlantıya, ya da, en iyi ihtimalle, olasılık kahinleri veya olasılık hesapçılarıyız bizler.
Profil, Giuseppe Ungaretti
İnsanlardan
📖 Sayfa 85 · Profil, Giuseppe Ungaretti
yanımdaki
pek azı
kaldı
Yüreğim benim
en azaplı ülke
Bütün bir gece
Profil, Giuseppe Ungaretti
dişlerini hırlarcasına açıkta bırakan ağzı
dolunaya dönük ellerinin mor şişkinliği
sessizliğime işleyen
katledilmiş bir arkadaşın yanına yatıp
sevdalı mektuplar yazdım
Hayata hiç bu kadar bağlanmamıştım
Özgürlük şiir gibidir, tanımlanamaz.
Profil, Giuseppe Ungaretti
"ırzına geçiyorlar gecenin, izliyorum."
📖 Sayfa 76 · Profil, Giuseppe Ungaretti
"içime boşalıyor hayat
📖 Sayfa 58 · Profil, Giuseppe Ungaretti
bir özlem oylumunda,"
Bir zamanlar
Profil, Giuseppe Ungaretti
bilmezdim
sıradan
herhangi bir şey olduğunu
göğün
akşamsı çürüyüşünün
bile
Bir şehir biliyorum
📖 Sayfa 67 · Profil, Giuseppe Ungaretti
Güneşe dolar her gün
Ve herşey o ana yakalanır
Bir akşam ayrıldım oradan
Ötüşü sürüyordu yüreğimde
Ağustos böceğinin...
"Gerçek bilgi'ye varmayı deniyoruz" diyor Ungaretti, "kendi derinliğimizde ulaşmaya çalışıyoruz oraya -Dante de denedi oraya varmayı, tüm Komedya’yı oraya varmak için yazdı- ama olmuyor işte, bir türlü varamıyoruz oraya.”
Profil, Giuseppe Ungaretti
ve bilmiyordu artık
Profil, Giuseppe Ungaretti
Kuran'dan ezgiler dinletilen halkının çadırında bir kahvenin tadıyla yaşamayı
Ve bilmiyordu çözmeyi
kendini bırakmışlığın şarkısını
GÜNBATIMI
📖 Sayfa 62 · Profil, Giuseppe Ungaretti
Ten rengi gökyüzünün
Vahalar uyandırır
Sevda göçebesine.
Bunca derin bir uykudan uyanmak zor iş, biliyorum. İnsana, elinden tutmuşlar da Dostoyevski'ye götürüyorlarmış gibi geliyor, biliyorum.
Profil, Giuseppe Ungaretti
Bunca derin bir uykudan uyanmak zor iş, biliyorum. İnsana, elinden tutmuşlar da Dostoyevski'ye götürüyorlarmış gibi geliyor, biliyorum.
Profil, Giuseppe Ungaretti
Şunu da biliyorum ki son zamanlarda insan uykuya sığınmak istiyor hep.
Uyku oysa, doğaldır, gene bellek’e götürüyor bizi.
Güzellik düzlemine taşınan yaratı simgeleri çoktan hazırdı Olimpos'da. Nitekim talan edildi Olimpos.
Profil, Giuseppe Ungaretti
“Seviyor sevmiyor
📖 Sayfa 63 · Profil, Giuseppe Ungaretti
sırladım kendimi papatyalarla
kök verdim”
"Kayıptır, dinler, aydınlık ister, inindedir ve de her şeyin ötesinde "bilmemenin/dehşeti içinde”
📖 Sayfa 23 · Profil, Giuseppe Ungaretti
SESIZLIK
📖 Sayfa 67 · Profil, Giuseppe Ungaretti
Bir şehir biliyorum
Güneşe dolar her gün
Ve herşey o ana yakalanır
Bir akşam ayrıldım oradan
Ötüşü sürüyordu yüreğimde
Ağustos böceğinin
Beyaza boyalı
Gemiden
Gördüm
Şehrinim yitişini
Azıcık
Bir kucak ışık bulanık havada
Asılı.
Ölüme o kadar alışmış ki, hayatı bir kaza sonrası gibi algılıyor sürekli. Hiçbir nesne yok ki ona o 'batış'ı, o yokoluşu duyurmasın: o 'batış' kendi hayatı, baştan sona; bakışının bir rastlantı sonucu takıldığı şu veya bu nesne.
📖 Sayfa 28 · Profil, Giuseppe Ungaretti
zaman yürekle çarpmıyor artık
Profil, Giuseppe Ungaretti
ne zaman tanıyor ne yer
mutlu
…
📖 Sayfa 61 · Profil, Giuseppe Ungaretti
Yumarız gözlerimizi
bir gölde yüzüşünü görmeye
bitimsiz vaadlerin
Kendimize döneriz ki izimiz kalmış yerde
bu gövde
çok ağır şimdi bize
Sancıya dönmüşüz yüzümüzü
📖 Sayfa 72 · Profil, Giuseppe Ungaretti
herhangi
canlı bir lif gibi
neden yakınıyoruz ki biz?
Bulduğum zaman
📖 Sayfa 9 · Profil, Giuseppe Ungaretti
bu sessizliğimde
bir sözcük
bir uçurum gibi
hayatıma kazılmıştır
Bu taş gibi
📖 Sayfa 75 · Profil, Giuseppe Ungaretti
Öyle soğuk
Öyle sert
Öyle yabancı
Öyle ruhsuz
Bu taş gibi
Ağıdım görülmez gözle...
SAN MARTINO DEL CARSO
📖 Sayfa 85 · Profil, Giuseppe Ungaretti
Bu evlerden
Yalnız
Birkaç
Parça duvar kaldı
Insanlardan
Yanımdaki
Pek azı
Kaldı
Yürekte oysa
Eksik haç yok
Yüreğim benim
En azaplı ülke.
Dünya...
📖 Sayfa 71 · Profil, Giuseppe Ungaretti
Uykuda, suya düşen bir gezide
Ve rastlarsa ölüme
Uyumaktır daha gerçek.
Bunca derin bir uykudan uyanmak zor iş, biliyorum. İnsana, elinden tutmuşlar da Dostoyevski'ye götürüyorlarmış gibi geliyor, biliyorum. Şunu da biliyorum ki son zamanlarda insan uykuya sığınmak istiyor hep.
📖 Sayfa 105 · Profil, Giuseppe Ungaretti
"Bir gülüşün kıvrak anlık kıvrımında
📖 Sayfa 61 · Profil, Giuseppe Ungaretti
duyarız bağlandığımızı
kösnül filizlerden bir kasırgaya
Güneş toplar bizi bağbozumunda
Yumarız gözlerimizi
bir gölde yüzüşünü görmeye
bitimsiz vaadlerin
Kendimize döneriz ki izimiz kalmış yerde
bu gövde çok ağır şimdi bize."
(Yıldızlı gökyüzü de bitecek)
Profil, Giuseppe Ungaretti
Neden bunca istiyorum Tanrı’yı?
Ölüme o kadar alışmış ki, hayatı bir kaza sonrası gibi algılıyor sürekli.
Profil, Giuseppe Ungaretti
İçime boşalıyor hayat
📖 Sayfa 58 · Profil, Giuseppe Ungaretti
bir özlem oylumunda
Sonunda
📖 Sayfa 64 · Profil, Giuseppe Ungaretti
tümden gemsiz
her zamanki yılgılı varoluş
zaman yürekle çarpmıyor artık
ne zaman tanıyor ne yer
mutlu
Zamanın benim için de geçiyor olması kaçınılmaz bir yazgı.
📖 Sayfa 97 · Profil, Giuseppe Ungaretti
Zavallı yüreğim
Profil, Giuseppe Ungaretti
bilmemenin
dehşeti içinde.
Hiçlik duygusuna, boşluğun dehşetine, ve bir takım yan çarelerle hiçliğin yok olabileceği inancının saçmalığına içkin değil midir yıkım duygusu?
📖 Sayfa 100 · Profil, Giuseppe Ungaretti
Dünyanın ölümsüz
Profil, Giuseppe Ungaretti
yüzüne baktığından beri
bilmeyi istedi bu divane
düşerek
kaygılı yüreğinin
labirentine
Ezdi düzeltti kendisini
bir ray gibi
yüreğim dinlemede
ama bir bakıyordu
yitik bir seferi izlemede
bir dümen suyu gibi
Bu şiirden
📖 Sayfa 57 · Profil, Giuseppe Ungaretti
bana
bitimsiz giziyle
o hiç kalır
Evrenin o ilk, bozulmamış sessizliğinde, ad'ların Tanrı'nın yarattığı saltık dilde henüz şey'lere ters düşmediği 'ilk' zaman katmanında varolan saf, som sözcük'tür. Onu bulmak yani şiiri kurmak, dinmez bir arayış, bitmek tükenmez bir kazı anlamı taşır. Evrenin, gizemin yüreğine, yer altına, su altına uzanan upuzun bir yolculuktur; yol ise bilinmezlerle dolu o korkunç, korkunç olduğu ölçüde çekici uçurum, yani hayat.
Profil, Giuseppe Ungaretti
Her bir anı
📖 Sayfa 70 · Profil, Giuseppe Ungaretti
bir başka kez
yaşadım -ben
koyu bir çağda
benden dışarı.
BATIK LİMAN
📖 Sayfa 57 · Profil, Giuseppe Ungaretti
oraya varır şair
Ve ışığa döner sonra şarkılarıyla
Ve yayar çevreye onları
Bu şiirden
Bana
Bitimsiz geziyle
O hiç kalır.
Kendimize döneriz ki
Profil, Giuseppe Ungaretti
izimiz kalmış yerde
bu gövde
çok ağır şimdi bize
Sevgili
📖 Sayfa 92 · Profil, Giuseppe Ungaretti
Ettore Serra
şiir
dünyadır insanlık
kendi hayatımız
sözcükle çiçeklenen
duru hayreti
çıldırtıcı mayanın
Bulduğum zaman
bu sessizliğimde
bir sözcük
bir uçurum gibi
hayatıma kazılmıştır
Bir şairim ben
📖 Sayfa 91 · Profil, Giuseppe Ungaretti
bağlaşık bir çığlık
düşlerin
pıhtısıyım
…
…
📖 Sayfa 89 · Profil, Giuseppe Ungaretti
Dünyanın ölümsüz
yüzüne baktığından beri
bilmeyi istedi bu divane
düşerek
kaygılı yüreğinin
labirentine
Sıkça Sorulan Sorular
Profil kimin eseridir?
Profil, Giuseppe Ungaretti tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1993'te yayımlanmıştır. Türkçeye Işıl Saatçioğlu çevirmiştir.
Profil kaç sayfadır?
Profil, 118 sayfadır (Yapı Kredi Yayınları baskısı).
Profil'in en ünlü sözü nedir?
“'Bir gün karanlığın olmadığı bir yerde buluşacağız...”