Rainer Maria Rilke'nin Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine adlı kitabı, şiir konusunda dikkat çekici bir bakış sunar. İlk kez 2008'de yayımlanmıştır. Kitabın en çok işaretlenen cümleleri, sayfa bilgileriyle birlikte aşağıda.
Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine'den En Beğenilen Alıntılar
Ve yoksulsun sen: bahar yağmuru gibi,
📖 Sayfa 8 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
....
Ve bir şey mi senin karşında üşüyen kuşlar,
Bir şey mi günlerce aç kalan köpek,
Ve bir şey mi senin karşında kendinden kaçışlar,
Hayvanlardaki uzun sessizlik hüzünlü bakışlar,
Tutup kapatıldıkları unutulmuş olsa gerek?
Ben henüz bir bilen değilim acıda, –
📖 Sayfa 11 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
Ondan bu büyük karanlık küçük kılıyor beni;
O 'Sen' isen ama: ağırlaş, çök içeri:
Ki bütün elin gerçek olsun bana
Ve ben de sende bütün çığlığımla...
Ben henüz bir bilen değilim acıda,
Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
ondan bu büyük karanlık küçük kılıyor beni.
Onlar sadece zengin olmayanlar, istençleri yok onların ve dünyaları yok;
📖 Sayfa 37 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
korkuların son izleriyle damgalananlar ve her yanları çarpık ve kopuk.
.
"Büyük kentler gerçek değil; aldatırlar
📖 Sayfa 30 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
gündüzü, geceyi, hayvanları ve çocuğu;
susmaları yalan, gürültülerinde yalan var."
Tanrım, herkese kendi ölümünü nasip et.
Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
Olsun yaşamdan çıkan ölmek,
orda sevgi vardı, anlam ve sefalet.
Ne diye yükselmez o alaca karanlıklarına şimdi -yoksulluğun büyük akşam yıldızı.
📖 Sayfa 64 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
Yoksulun evi bir sunak mahfazası gibidir
📖 Sayfa 54 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
Orada ebedi olan bengi aşa dönüşür
Ve akşam inince, usuldan düşünür
Kendine dönmeyi geniş bir dairede
Ve dolu yankıyla yavaştan içine kapanır
TANRIM, herkese kendi ölümünü nasip et.
📖 Sayfa 20 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
Olsun yaşamdan çıkan ölmek, orda sevgi vardı, anlam ve sefalet.
ÇÜNKÜ biz yalnızca suretiz ve yaprak.
Herkesin içinde o büyük ölüm açarak, yemiş olur, her şey ister ona dönmek.
.
Ve yoksulsun sen: bahar yağmuru gibi, kentin damlarına kutlu düşen, ve bir dilek gibi, hükümlülerin besledikleri bir hücre içinde, dünyasız ebediyen.
📖 Sayfa 41 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
.
Yenilendir onu temiz bir aşla, şebnemle, öldürülmemiş yemekle ancak, tarlalardan kopan yaşamla, duaya durmuş gibi sakin ve nefes gibi sıcak.
📖 Sayfa 24 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
.
SEN yoksul olansın, sen parasız pulsuz,
📖 Sayfa 40 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
sen taşsın, yeri yurdu olmayan,
sen tutup atılan cüzzamlı çulsuz,
kent dışında çıngırakla dolanan.
EY nerede o, arı olan, nereye tınılayıp yitti?
Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
EY nerede o, arı olan, nereye tınılayıp yitti?
Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
Ne diye duyumsarlar onu, sevinç içindeki genci,
sabırla bekleyen yoksullar, uzak değil ki onlar?
Ne diye yükselmez o alaca karanlıklarına şimdi
yoksulluğun büyük akşam yıldızı.
Zorluyorsun beni, Tanrım, yaban bir zamana.
📖 Sayfa 13 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
BÜYÜK kentler gerçek değil; aldatırlar
Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
gündüzü, geceyi, hayvanları ve çocuğu;
susmaları yalan, gürültülerinde yalan var
ve eşyalarında, duran uslu uslu.
TANRIM, herkese kendi ölümünü nasip et.
📖 Sayfa 19 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
Olsun yaşamdan çıkan ölmek,
orda sevgi vardı, anlam ve sefalet.
uzun geceler elde olmayan sızlanma ve soğuk yıllar yitirmiş kavgasını gücünü.
📖 Sayfa 16 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
Ve salt karanlıkta ölüm yatakları durur, ve yavaş yavaş özlerler onları;
ve ölürler uzun uzun, sanki zincirleme ölürler...
.
BELKİ ağır dağlar arasından gitmekteyim
📖 Sayfa 11 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
sert damarlar içinde, bir maden cevheri gibi yalnız;
ve öyle derinim ki, bir son görmemekteyim
Cinsiyet miyiz yalnız ve kadın kucağı verici mi pek?
📖 Sayfa 22 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
-Sonsuzlukla fuhuşa kalkıştık,
ve varsa doğum döşeği, doğurduk demek düşüğünü kendi ölümümüzün artık;
eğri büğrü, dert yüklü cenini,
ki o (sanki korkunç bir şeyden ürkmüşçe) örttü gözün gözelerini elleriyle
ve artık belirgin alnında
yazılı çekmediği acının korkusu,
-ve hepsi kapatır sanki bir fahişe aslında sancılar içinde ve sezaryen doğumu.
Onlar var edildiler arasında yüz zalimin,
Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
ve yüzlerine bağrılır her saat vuruşu,
dönenirler yalnız başına etrafında hastanenin
ve beklerler korku içinde giriş gününü.
ONLAR öyle sakinler; nerdeyse eşyaya benzerler.
Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
Ve onları odanıza davet ederseniz,
yeniden kendilerine gelen dostlar gibidirler,
ve değersiz şeyler altında yitip giderler
ve kararırlar duran bir gereç gibi.
Yoksulun evi eli gibidir çocuğun
📖 Sayfa 55 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
Ve yeryüzü gibidir yoksulun evi,
Gelecekteki bir kristalin parçasında
Bazen ışıklı bazen karanlık düşüşün kaçışında
Yoksul sıcak yoksulluk gibi bir ahırda
Ve yine de akşamlardır, her şeydir orada
Ve bütün yıldızların ondandır hareketi.
Çünkü biz yalnızca suretiz ve yaprak
Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
Herkesin içinde o büyük ölüm açarak
Yemiş olur, her şey ister ona dönmek
Ve gözleri güller gibi yumuldu,
Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
ve saçları doluydu aşk geceleriyle.
BELKİ ağır dağlar arasından gitmekteyim sert damarlar içinde, bir maden cevheri gibi yalnız; ve öyle derinim ki, bir son görmemekteyim ne de uzağı: her şey yakınlık oldu diyeyim ve bütün yakınlık taş oldu apansız
Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
Ve şarkı söyleyince, dönerdi dün bile
📖 Sayfa 61 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
Ve unutulan her şey ve gelirdi
Yoksulun evi eli gibidir çocuğun
📖 Sayfa 55 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
O almaz, yetişkinlerin istediğini
Yalnızca süslü kıskaçları olan bir böceği,
Derenin yonttuğu yuvarlak taşı,
Akan kumu ve tınılayan midyeleri
O asılı kalmıştır bir kantar gibi
Ve bildirir algıyı en hassas sesli
Uzun titreşimli duruşuyla kabuğunun
Yoksulun evi eli gibidir çocuğun
ve ilerleme derler kendi salyangoz izlerine
Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
ÇÜNKÜ yoksulluk içten yükselen büyük bir ihtişam…
📖 Sayfa 39 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
Artık kalmaz bir yara izi isimlerinin
Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
bedenlerinde geriye, döllenmeye hazır
döşekte tohumu gibi o tohumun,
seni o sonsuzluktan doğuracaktır.
"Lou Andreas-Salome, Rilke'den ayrıldıktan sonra, Nietzsche ve Sigmund Freud ile de birlikte olur. 1912-13 yıllarında Freud'dan öğrendiği psikolojik çözümleme yöntem ve bilgisi, Rilke'ye de her zaman destek olacaktır. Freud, Lou'nun cenaze töreninde yaptığı konuşmada, 'Hayatta oldukça çaresiz kalan büyük şair Rainer Maria Rilke için esin kaynağı ve müşfik bir ana olduğu biliniyor,' ifadesini kullanır."
📖 Sayfa 5 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
–yüksel pazarkaya
geldi rahibeler bir alay,
Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
akıttılar sevgili erkeklerine gözyaşlarını.
kapanmaktan başka şey istemez sanki bir yara
Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
çıplaklığını örtemez şan şöhret;
Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
bir yetim çocuğun günlük giysisi
daha görkemlidir ve sanki bir servet
Yeryüzünün onlar için bir mekanı yok mu?
📖 Sayfa 53 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
Kimi arıyor rüzgar? Kim içiyor derenin aydınlığını?
Göletlerin derin sahil düşünde yok mu
bir boş yer yansıtmak için eşiği kapıyı?
Onlara yalnızca ufak bir yer yeter,
ağaç gibi herşeyleri olacak bir yer.
Ve insanları hizmet verir kültüre
📖 Sayfa 56 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
ve düşerler dengesiz abartı çukuruna,
ve ilerleme derler kendi salyangoz izlerine
ve hız yaparlar, yavaş gittikleri yerde
ve yosmalar gibi duyumsarlar titrek pırıltıyla
ve daha çok gürültü yaparlar maden ve camla.
ORDA yaşıyor insanlar, beyaz çiçek gibi, solgun,
📖 Sayfa 17 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
ve ölüyorlar hayretle bu zor dünya yüzünden
Kendi ağzımda,
📖 Sayfa 13 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
kapanmaktan başka şey istemez sanki bir yara;
“ve ağladı -çünkü cennetlerin hiçbiri
Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
bir saatçik bile ona ait değil.”
kapanmaktan başka istemez sanki bir yara
Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
KENTLER ama yalnızca kendi paylarını ister
📖 Sayfa 56 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
ve her şeyi çekerler kendi akışlarına.
Hayvanları boş tahta gibi paramparça eder
ve birçok halkı tüketirler yaka yaka.
VE insanları hizmet verir kültüre
ve düşerler dengesiz abartı çukuruna,
ve ilerleme derler kendi salyangoz izlerine
ve hız yaparlar, yavaş gittikleri yerde
ve yosmalar gibi duyumsarlar titrek pırıltıyla
ve daha çok gürültü yaparlar maden ve camla.
Ve varsa onları korumak isteyen bir dile
Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
reşitlik bağışla ve geçir onu harekete.
Acıları var o büyük acıdan yana
📖 Sayfa 46 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
Ondan kopup düştü insan ufak bir derde
Ve yoksulsun sen: bahar yağmuru gibi,
📖 Sayfa 41 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
kentin damlarına kutlu düşen,
ve bir dilek gibi, hükümlülerin besledikleri
bir hücre içinde, dünyasız ebediyen.
Ve hastalar, uzanınca başka türlü
kendilerini mutlu bilen; çiçekler gibi ray arasında
öyle zavallı yoksul yolculuğun serseri rüzgarında;
ve kapanıp ağlanılan avuç içi gibi, öyle yoksul...
Kalabalık sıkıştırır ve düşünmez onları sakınmayı,
📖 Sayfa 17 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
biraz kararsız ve takatsız olsalar da aman, -
yalnızca ürkek köpekler, yok yerleri yurtları,
gider sessizce peşlerinden bir zaman.
Ve bir gece ver ona, kalsın diye insan gebe
Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
hiçbir insan derinliğine henüz erişmeyene;
bir gece ver: orda açsın bütün şeyler,
ve ona leylaktan daha güzel bir koku ver
ve rüzgarının kanadından fazla salındır
ONLAR değiller. Onlar sadece zengin olmayanlar,
📖 Sayfa 37 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
istençleri yok onların ve dünyaları yok;
korkuların son izleriyle damgalananlar
ve her yanları çarpık ve kopuk.
“Sanki bir hile onları her gün yanıltıyor,
Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
artık hiç oldukları gibi olamıyorlar;
para çoğalıyor, bütün güçlerine el atıyor
ve şark rüzgarı gibi büyük, onlarsa ufaklar”
“Sen bilmeyen yurt yüzü,
Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
dünyaya artık hiç giremeyen;
her gereksinim için pek büyük ve ağır.
Fırtınada ulursun. Sen bir arpsın,
onu çalan herkes parçalanır.”
Çünkü sesim büyüdü iki yana doğru
📖 Sayfa 28 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
ve bir güzel koku oldu ve çığlık atmak:
biri hazırlamak ister uzaklara doğru,
öbürü olmalı yalnızlıklarımın ruhu,
yüzü ve uhrevi mutluluğu ve meleği ancak.
ve yavaş yavaş özlerler onları;
📖 Sayfa 16 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
ve ölürler uzun uzun,
ve ama bir ihtiyarın peşinden
📖 Sayfa 14 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
kimsenin bilmediği yola takılayım.
Zorluyorsun beni, Tanrım, yaban bir zaman(d)a.
📖 Sayfa 13 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
ve öyle derinim ki, bir son görmemekteyim
📖 Sayfa 11 · Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
ne de uzağı: her şey yakınlık oldu diyeyim
ve bütün yakınlık taş oldu apansız.
Diğer insanlar ipi koparmış gibi;
Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke
onlar ama dururlar, kökten ibaret
bir çiçek gibi ve kokarlar melisa gibi
ve yaprakları çentikli bir zerafet.
Sıkça Sorulan Sorular
Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine kimin eseridir?
Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, Rainer Maria Rilke tarafından yazılmıştır ve ilk kez 2008'de yayımlanmıştır. Türkçeye Yüksel Pazarkaya çevirmiştir.
Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine kaç sayfadır?
Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine, 64 sayfadır (Cem Yayınevi baskısı).
Yoksulluk Ve Ölüm Üzerine'nin en ünlü sözü nedir?
“Ve yoksulsun sen: bahar yağmuru gibi, .... Ve bir şey mi senin karşında üşüyen kuşlar, Bir şey mi günlerce aç kalan köpek, Ve bir şey mi senin karşında kendinden kaçışlar, Hayvanlardaki uzun sessizlik hüzünlü bakışlar, Tutup kapatıldıkları unutulmuş olsa gerek?”