Safiye Erol'un kalemi, edebiyat dünyasında derin izler bırakmıştır. 5 eserinden seçilen 100 söz, bu sayfada okurlarla buluşuyor.
En Beğenilen Safiye Erol Sözleri
Yürüdükçe fikirlerimin düğümü gevşer, çözülür ve nihayet düşüncem de yürüyüşüm gibi ahenkli, intizamlı bir akış bulur.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
"Beşeri meselelerin hiçbiri derin bir ciddiyete layık değildir; fakat... "
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Yurdum dedikçe gözümün önüne hep güvercinler ve leylekler gelir. Camilerden, şadırvan çeşmelerinden, hamamlarından, hanlarından ziyade kuşlarının kalbime yuva yapması nedendir, bilmem. Belki yurduma bağlı bin bir hatıra ve efsaneyi bana hatırlattıkları için…
📖 Sayfa 11 · Ciğerdelen, Safiye Erol
Otuz altı yaşındasın. Hayatta daldın çıktın,dört çevreye kulaç attın,feleğin çemberinden yağ gibi kaydın geçtin. Az gittin, uz gittin; dere tepe düz gittin. Hele bir dur da arkana bak, çekinme itiraf et: Bir çuvaldız boyu yol gitmişsin.
Ciğerdelen, Safiye Erol
Aksilikler olmasa ıslah hamleleri de olmazdı.
Makaleler, Safiye Erol
Sana o lazım, o lazım! Onsuz olamazsın. Olursan da işte böyle olursun.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Ger(eğer) belayı aşk ile hoşnut isen kavga nedir?
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Ben aşk filan bilmem, yeltenenlere acırım. Sakın beni seveyim deme, yaya kalırsın.
📖 Sayfa 31 · Ciğerdelen, Safiye Erol
Erkeğin çok okumuşu, kadı olur; kadının çok
📖 Sayfa 193 · Ciğerdelen, Safiye Erol
okumuşu cadı olur...
En büyük sürprizler en umulmadık zamanda olur.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Ben, tamamlayıcı maddeyi bulmadan vücuda gelemeyen kimya terkipleri gibi bir şeymişim, bütün ömrüm sevdiğime rastlayacağım güne kadar hep bir hazırlıktan ibaretmiş.
📖 Sayfa 23 · Ciğerdelen, Safiye Erol
Artık şüpheler durdu. Artık bir kuru acı kaldı. Tevilsiz, ümitsiz; koskocaman bir acı...
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Ben bir defa yanarım, iki değil.
📖 Sayfa 97 · Ciğerdelen, Safiye Erol
"Şunu iyi bil ki, sana bana ölüm var ; ayrılık yok,,, "
Ciğerdelen, Safiye Erol
... çok yaşayan hiç yaratamaz.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Onu meğerse ne kadar seviyormuşum. Neden böyle geç anladım?
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Artık hakiki aşk yoktu. Olsa bile kimse bunu itirafa cesaret edemezdi. Aşk ... Mizah mevzuu olmuştu. Hassas insan, gülünç insan demekti.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Kendimde yarattığım ateş kendimi ısıtıyor, dışarı vurmadan sönüp gidiyor.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Beni gizli kaynaklara ulaştıracak, bana ecel şerbetini sunacak olan sen misin?..
📖 Sayfa 29 · Ciğerdelen, Safiye Erol
Sevgimden şüphe ederek beni incitmeyiniz.
📖 Sayfa 28 · Ülker Fırtınası, Safiye Erol
Şu dünya meğerse ne acı şeymiş. Şu gönül denilen uçurum meğerse ne karanlık, ne derin, ne karışıkmış.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Belki hiçbir zaman tam manasıyla bahtiyar olmayacağım; zannediyorum ki çektiğim ıztırap bende tam manasıyla bahtiyar olmak kabiliyetini öldürmüştür.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Gecelerin kapkara sükuneti bütün benliğimi saran bir pansumandı.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Boşlukta yuvarlanıp gidiyoruz. Cennetten olduk; fakat yeryüzünü henüz bulamadık.
📖 Sayfa 13 · Ciğerdelen, Safiye Erol
Ne engin ne zengin bir hayat!
📖 Sayfa 17 · Ciğerdelen, Safiye Erol
Bir o var, bir de ben varım. Bir de ikimizden ayrı müstakil bir şahsiyet, bir kuvvet var: Sevmek.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Kalbinin kırıldığı yeri ebediyyen terk edip yola revan olmak, daimi hareketle hatıraları öldürmek...
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Besbelli ki dünya terazisinde her kişi ağırlığı kadar okka çeker. Sen beni hafif tutarsın... Acep eksiklik benim çekimde değil de, bozukluk senin tartında olmaya..
📖 Sayfa 146 · Ciğerdelen, Safiye Erol
Aşk insanı nasıl içli, dertli, mahçup, dilsiz, mantıksız, hesapsız yapar.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
"Geçmişin küllerini eşeleyerek bir şifâ kıvılcımı bulamazsam öleceğim. Çünkü bütün vârımı kaybettiğim hiçbir şey değil, sevdiğimi kaybettiğim ki ya yurt aşkı yâhut dedelerin, ninelerin rûhu bana imdat etmezse ben şifâ bulmam."
📖 Sayfa 19 · Ciğerdelen, Safiye Erol
Birbirimizin varlığında kaynayıp erimiştik.
📖 Sayfa 54 · Ciğerdelen, Safiye Erol
Ey sevilenler!..
Ciğerdelen, Safiye Erol
İnsanı hasretle inleten hatıralar bırakmayın!
Çünkü bütün varlığın başlangıcı ayrılıktır.
Ciğerdelen, Safiye Erol
Aşk! Daima aşk.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Ne olurdu, masallardaki gibi bir sihirli külah giyerek gözden kaybolsa da şu kadına üzüntüsüz, heyecansız, doya doya bakabilse? Onu böyle hırsızlama gözetlemek hiç gönlünü doyurur mu?
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Necdet, itiraf edilmeyen bir aşkın bütün hasretli ezikliği ile için için eriyerek "Ah!.. Ne yakın fakat ne kadar uzak" diye düşünüyordu.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
İnsan, nerede bir ümit görürse hemen ömrünün bütün ağırlığını bu cılız saman çöpüne bağlamaya hazırlanıyor.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Evvela aşırı bir aşk, sonra aşırı aşkların olağan tepkisi hayal kırılışı.
📖 Sayfa 239 · Ciğerdelen, Safiye Erol
Dernekle karşılanan bir kahramanın maiyeti gibi Necdet, onun yoluna atılan çiçekleri alkışları toplayarak yürüdü.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Biz insanlar birbirimizi yaralamak, yalnız bırakmak için elimizden geleni hatta gelmeyeni bulup başarmakta hiç gecikmiyoruz.
📖 Sayfa 238 · Ciğerdelen, Safiye Erol
Dünyada tek bir kahramanlık vardır. O da hayatı olduğu gibi görmek ve buna rağmen sevmektir.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Muhabbet bir tekne hamur mu ki içine dilediğin mayayı salasın?
📖 Sayfa 187 · Ciğerdelen, Safiye Erol
''Ay da batar, gün de batar, ben fani olana tapamam.''
📖 Sayfa 13 · Çölde Biten Rahmet Ağacı, Safiye Erol
Talih sizi: yere vurdukça siz hacıyatmaz gibi boylanın, talihe meydan okuyun.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Hakikat nerede başlar?
📖 Sayfa 22 · Ülker Fırtınası, Safiye Erol
Kelimelerin tükendiği yerde...
Terk-i yar eyle yahut terk-i diyar eyle gönül.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Gâh giderim medreseye Ders okurum
📖 Sayfa 101 · Çölde Biten Rahmet Ağacı, Safiye Erol
Hak için ,
Gâh giderim meyhaneye Dem çekerim
Aşk içün...
Zavallı insanlar! Büyük saadeti ararlar. Büyük saadet onlara geldiği vakit kuvvetleri yetmez, kaldıramazlar.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Bir zamanlar ben de "Zavallı Necdet" gibiydim. Aşıktım, çok çektim, ölüyordum. Belki de öldüm. Belki de bu şimdiki halim, bir nevi taşlaşmak neticesidir.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Hakikat nerede başlar? Kelimelerin tükendiği yerde... Bir insan ki dudakları mühürlenir, gözlerinde alev alev bir ifade belirir, onun içinde su katılmadık bir hakikat vardır; fakat söyleyemez.
📖 Sayfa 22 · Ülker Fırtınası, Safiye Erol
"Biz artık öldük, diyorum;
📖 Sayfa 231 · Ciğerdelen, Safiye Erol
o bana karşı, ben ona karşı öldük."
Hakiki kuvvetin sesi hiçbir zaman patırtılı çıkmaz.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Ben onun muhabbetini ciğerimin kanına dokudum, cismine el koyamazsam ne zarar? Bu can tende oldukça...
📖 Sayfa 73 · Ciğerdelen, Safiye Erol
Ne ettimse ettim, hicrânımı dindiremedim.
📖 Sayfa 133 · Ciğerdelen, Safiye Erol
“Din terbiyesinin niçin aleyhinde bulunuyorlar anlamam. Bazı kimseler fazîlet öğrenmek için dîne ihtiyaç yok, Allah ve peygamber mefhumlarını öğrenmesek de olur, diyorlar. Soruyorum: Hak, vicdan, ahlâk mefhumlarını da öğrenmeden olur mu? Yoo... Onlar lâzım, diyorlar. Âdeta meyvasını yiyip ağacını inkâr etmeğe benziyor.”
Makaleler, Safiye Erol
Benliğimden bir parça koparıp geride bırakmak icap edecek. Ve sendeleyeceğim ve düşeceğim. Fakat düştüğüm yerde yatakalmayacağım. Tekrar ayağa kalkacağım ve yoluma devam edeceğim ve geri dönmeyeceğim.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
En büyük acı sevip de karşılık görmemek değil, sevip de karşılık görür gibi olduktan sonra aşkın paçavra edildiğine şahit olmaktır.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Eski zaman kadınları gibi sırf evlenmiş olmak için evlenemem. Ancak kuvvetli bir sempati neticesi...
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Sen ne kadar benden geçsen artık bir daha yabancı ellere geçemezsin. Yeryüzünde tek adalet varsa oda şudur ki: Bir manaya en yakın ulaşan, o manaya en yüksek bedeli ödeyen kişidir.
📖 Sayfa 223 · Ciğerdelen, Safiye Erol
Benim gibi sersemler aşık olunca dili tutulur. Yahut söz söylesek bile en enayi laf ne varsa onu saçmalarız.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Fakat... Kendimde dünyayı kırıp geçirecek bir kudret duyduğum o dakikada anladım ki dünyanın en korkak insanı seven insandır. Canzi’yi ürkütüp kaybetmek korkusu yanında ölüm gülünç bir şaka gibi kalırdı.
📖 Sayfa 33 · Ciğerdelen, Safiye Erol
Aşk, mensubiyettir. Mensubiyet, aşkın yegane inandırıcı tezahürüdür.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Yürek sızısını unutmak için herkesin kendine göre bir yolu var. Kimi Cem kasesine el vurur, kimi mürşit eteğine sarılır yahut kendini musiki seline koy verir. Küçücük avuntularla doyunanlar da vardır. Kuş beslerler, sümbül soğanı üretirler, futbola gönül bağlarlar.
📖 Sayfa 255 · Ciğerdelen, Safiye Erol
Her kim ki aşkını doğrudan doğruya sevdiğinin yüzüne karşı söyleyebildi, onun aşkı yalandır, yalandır...
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Sizi sevdim demek gönlümü örseliyor; bu söz ne kadar hafif, ne kadar hiç.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
“Zarar yok, efendim, kimse vatanında peygamber olamazmış.”
📖 Sayfa 25 · Ciğerdelen, Safiye Erol
Eğer onu seveydin, bir lahza düşünmeden tehlikenin altına girecektin. Fakat bir erkeğin bu işi yapması için pek derinden sevmesi lazım.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Daha anlamadın mı hayatım? Bize ölüm var, ayrılık yok.
📖 Sayfa 237 · Ciğerdelen, Safiye Erol
Ver elini beraber yürüyelim. Her gün pençe pençeye kavga da etsek, birbirimizin gözünü de oysak, sen bir köşede, ben öbüründe ölmektense boğuşarak yaşamak yeğdir.
Belki de hakiki hayat felsefesi buydu: Hiçbir şeye şaşmamak, temkini kat'iyen bozmamak, en acı felakete de "olağan şeyler" demek...
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Her şeyi bir parça öğrendim, her çanağa parmak attım. Fakat bütün bildiğim hiçbir şey yok. Ben yarım bir insanım.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Çok bilen insan sakatlanır, dünyaya elvermez olur.
Ciğerdelen, Safiye Erol
Ey talihim!..
Al bütün ilmimi, fennimi; bana bir lahza gaflet ver!
Kuvvet, derin kuyulara muntazam fasılalarla düşen damlalar gibi ahenkli ve ağır şıpırtılarla konuşur.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Bende varken bu kalbi selim, arşı alaya körkütük gelirim.
📖 Sayfa 103 · Çölde Biten Rahmet Ağacı, Safiye Erol
Neyzen Tevfik
Kıskançlık illeti, tefrih(ayrılma) devresinde bile insanı perişan eden bir hastalık gibi daha o zamanlar varlığımı bürümüştü
📖 Sayfa 47 · Ciğerdelen, Safiye Erol
Kendisi seviyordu. Sevmenin bütün safhalarından geçip her birini ayrı ayrı tatmıştı.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Fakat bir insan evvela kendi saadetini düşünmelidir. En büyük şefkati, en ince itinayı evvela kendi nefsine borçludur.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Hatırlamak tekrar yaşamak demektir.
📖 Sayfa 19 · Ülker Fırtınası, Safiye Erol
Varlık aleminde görünür ve görünmez her şey insana aşıktır. Her şey sessiz bir vurgunlukla şu özleyiş yalvarışını okur: “ Beni anla, beni yen, beni kullan. Yaradılışın mânâsına kavuşmaklığım senin eline verilmiştir, ademoğlu beni hasretime ulaştır, senin zafer anıtında ben malzeme olayım...”
📖 Sayfa 260 · Ciğerdelen, Safiye Erol
Gerçek, bir erkek, kadın düzenlerine akıl erdiremez.
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Param kısmen haysiyetsizlikle kazanıldı. Fakat bu dünya ki haysiyetin temeli nereden gelirse gelsin paradır...
📖 Sayfa 25 · Ciğerdelen, Safiye Erol
İşte hep biliriz ki güvercin sevda, leylek de esrar kuşudur.
📖 Sayfa 11 · Ciğerdelen, Safiye Erol
Nafile dövünme, zavallı! Senin geçmiş ve gelecek ömürlerinde de nasibini hep budur: Özlemek, kavuşmak, ayrılık.
📖 Sayfa 223 · Ciğerdelen, Safiye Erol
O insanlar bir altın çağı yaşadılar, eski Yunan zamanında... Eski Yunan, sinesinde şarkı ve garbı birleştirmek saadetine ermişti; bu yüzden mükemmel oldu. Sonra miras bölündü: Yunan’ın ilim iştiyakı, tasnif etmek, teşkilatlandırmak kudreti, hürriyet iptilası garba gitti. Bu tarafa ne kaldı? Yaratılış sırrına hürmet, fanilik şuuru, ferde huzur ve ahenk verebilecek dünya görüşü -yani kader ve kısmete inanma- güzellik.
📖 Sayfa 21 · Ciğerdelen, Safiye Erol
Sevdiğim ise vicdânımın ta kendisidir.
📖 Sayfa 51 · Ciğerdelen, Safiye Erol
Aşktır âşıkları şeydâ kılan
📖 Sayfa 74 · Ciğerdelen, Safiye Erol
Aşktır âşıklar rüsvâ kılan
Aşktır her köşede kavga kılan
Yanayım ey şem’-i rûşen yanayım
-Halacığım, ben bir kadın sevdim.
📖 Sayfa 237 · Ciğerdelen, Safiye Erol
-Onu anladık zaten... Sevdinse sevdin. Dert etmek ne için?
-Halacığım, anlaşamadık.
-Anlaşmak da ne demekmiş? Hep yeni düzen laflar. Erkekle kadının anlaşması yoktur. Beraber kalıyorlar mı, kalmıyorlar mı sen bana ondan haber ver.
Ne acayip, ne aykırı şeyler yaşıyorum!
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Halk türküsünün dediği gibi: “Senin hatırın için herkese paşam dedim.”
📖 Sayfa 30 · Ciğerdelen, Safiye Erol
“Sersem! İslam dinine olan aşkımı görmezsin de Hristiyanlara merhametimi mi görürsün? Venedik bize o zaman yumuşak helva gelirdi, acelesi yoktu. Hele Müslümanları bir araya yuğuralım dedik...”
📖 Sayfa 18 · Ciğerdelen, Safiye Erol
Onu sevgi ile sarhoş edip ayılmasına meydan vermemek, alt edilmiş olduğunu ona unutturmak lazımdır.
📖 Sayfa 217 · Ciğerdelen, Safiye Erol
Ruhu gitmiş ceset gibi, kuruyakalmıştım.
📖 Sayfa 27 · Ciğerdelen, Safiye Erol
İnsan ömrü iğreti imiş. Şimdi var, şimdi yok.
📖 Sayfa 64 · Ciğerdelen, Safiye Erol
Senin ruhun da vücudun da ona muhtaçtır. Sana o lazım, o lazım!
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Onsuz olamazsın. Olursan da işte böyle olursun.
Ben yok olmuşum ne zarar? Sevgim hiç bir iz bırakmadan benimle göçecek ona yanarım...
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
İkiliği ortadan kaldırmak isteyen aşık, hayatın düşmanı oluyor. Çünkü bütün varlığın başlangıcı ayrılıktır.
📖 Sayfa 109 · Ciğerdelen, Safiye Erol
Ezeli cevher, bölünüp ayrılmak, türlü değişik şekiller almak suretiyle kainat vücuda gelmiştir. Ayrılık bertaraf edilince sen yok, ben yok, insan yok, hayvan yok; ancak yekpare bir hamur var.
Ey korkunç güzelliğiyle beni ölüm dehşetine uğratan mana! Evet sen busun: Aşık, hayatın ve insanlığın düşmanıdır.
…artık iç dünyasının sesleriyle dış dünyasının velvelesini birbirinden ayırt edemez olmuştu.
📖 Sayfa 205 · Ciğerdelen, Safiye Erol
Hiç sevmiyor beni.
📖 Sayfa 29 · Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol
Hakkı da var ya, güzel değilim, bir şey değilim.
Beni ne yapsın?
Akrep etmez akrabânın akrabâya ettiğini. Bu böyle gelmiş böyle gider.
Ciğerdelen, Safiye Erol
Yaşayıştan mutluluk payı alamayanların gözü başkalarının sevda şenliğini kaldırır mı? Bu kıskançlık değildir, can dayanmaz bir yürek ezikliğidir.
📖 Sayfa 242 · Ciğerdelen, Safiye Erol
Ey güneş! Artık güneş değilsin. Zaten hiçbir zaman güneş değildin. Sana bütün şaşaayı bahşeden benim gönlümdü. Senin küçük parıltını ilahi bir pertavsız gibi namütenahi büyüterek seni güneş yapan gönlüm. Sen bu muakkisi kırdın, kendi saltanatını yıktın. Var şimdi kuytularda ışılda, kör kandil!
Kadıköyü'nün Romanı, Safiye Erol