
Şiir alanında yazılmış önemli eserlerden biri olan Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann'ın kaleminden çıkmıştır. Kitap 168 sayfadır. Sayfa numaralarıyla birlikte, Bu Tufandan Sonra'yı işaretleyen okurların favori sözleri aşağıda.
Bu Tufandan Sonra'dan En Beğenilen Alıntılar
“ gel, zamanıdır artık,
Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
gel ve tut beni, ey kutsal çılgınlık! "
“İnsanoğlunun sözü edilen büyük
Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
acısı, aslında korkunç bir ayrıcalıktır. Eğer durum böyleyse, yani bu acıyı taşımak, onunla birlikte yaşamak zorundaysak o zaman bunun tesellisi ne olacaktır ve hele bu teselli, ne işimize yarayacaktır?”
İnsanoğlu Gerçeği Taşıyabilecek Güçtedir.
Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
Yollar yitirmişler artık yolluklarını gözümde.
📖 Sayfa 20 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
Unutalım isterseniz,
Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
geçmişe gönderilip yanıtsız kalan mektupları !
Mucizeler yaratır zaman. Ama gelirse uygunsuz anda,
suçluluğun sesiyle kapıyı çalarak, evde yokuzdur.
En iyisi de yorulmak ve akşam geldiğinde
Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
serilivermek yatağa. En iyisi sabah, daha
ilk ışıklarla açmak gözlerini,
bakmak hep yerinde kalan gökyüzüne,
hiç aldırmamak yol vermeyen sulara
ve kaldırıp dalgaların üzerine gemiyi,
dümen kırmak o hep geri dönen
güneşli kıyılara.
Elbet anlamı olabilirdi: geçip gitmekteyiz dünyadan,
Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
sormamışlar gelirken, çekilmeliyiz şimdi yavaştan.
Ama konuşmamıza karşın, birbirimizi anlamadan
ve karşımızdakinin ellerine bir an bile ulaşamadan
Duydum ki dünyada akıldan çok zaman varmış ve gözlerimiz bize görelim diye verilmiş.
📖 Sayfa 40 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
.
Ama bilen var bir gerçeği:
📖 Sayfa 15 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
Tutan olmamıştı bizi kalalım diye..
.. bazen, düşlere doymuş mermerden kopma bir kıymıkla yaralanıyorum güzellikler karşısında savunmasız gözlerimden.
📖 Sayfa 24 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
.
Toprağı tırnaklarıyla kazma zahmetini gösteren, altında başkalarının mutsuzluklarını da bulabilir.
Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
.
Belki yıllar var ki, ölmekteyiz.
📖 Sayfa 12 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
Sürekli yükselmekte bulutlarımız.
İncelen havada ellerimiz şimdiden yitik,
ya artık sesimiz ve soluğumuz da kesildiğinde, son anlarımıza mı kalacak ilençler?
çocuk, kişiliklerini ucuz giysilere borçlu olan ötekilerin karşısında bir tanrı gibi.
📖 Sayfa 40 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
.
..geçip gitmekteyiz dünyadan, sormamışlar gelirken, çekilmeliyiz şimdi yavaştan.
📖 Sayfa 16 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
Ama konuşmamıza karşın, birbirimizi anlamadan ve karşımızdakinin ellerine bir an bile ulaşamadan,
yıkım bu işte.
Ve neyi kanıtlar ki yüreğin?
📖 Sayfa 21 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
Bir rakkastır dünle yarın arasında,
sessiz ve yabancı, ve ilan ettiği artık .
.
Dündü deyip geçmiyorum. Ceplerimizde bitmiş bir yazın kırıntıları, yine uzanmışız kötücül alayların döşeğine, .
📖 Sayfa 24 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
.
ve bir çarmıh dikilmiş, kendimizi tanıyamadan, yalnızlığımızda, silinip gidelim diye dünyadan...
📖 Sayfa 16 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
Yapmam gereken, yalnızca biraz dayanabilmek..
📖 Sayfa 89 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
Unutalım isterseniz, geçmişe gönderilip yanıtsız kalan mektupları!
📖 Sayfa 24 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
.

,
📖 Sayfa 21 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
dökülün yapraklar, kim bilir ne zaman güneşin kucakladığı, soğumuş dallardan, dökülün,
büyüyen gözlerden dökülen yaşlar gibi!
Bıkmışım artık zamandan,
📖 Sayfa 20 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
ve zamanın açlığı içimde.
Gidiyoruz, tozlanmış yüreklerimizle,
📖 Sayfa 15 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
ve çoktandır sertleşmiş artık yitirilenlerle,
Salt bizi duymamak değil onlarınki, sağırlaşmışlar
tozlanmış iniltilerimiz için yakınamayacak kadar.
...
Değeriz artık bir veda şarkısına!
Asla ağlamamalısın, der bir şarkı.
📖 Sayfa 14 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
Onun dışında bir şey diyen kimse yok.
.
En iyisi sabah, daha ilk ışıklarla açmak gözlerini, bakmak hep yerinde kalan gökyüzüne, hiç aldırmamak yol vermeyen sulara ve kaldırıp dalgaların üzerine gemiyi, dümen kırmak o hep geri dönen güneşli kıyılara.
📖 Sayfa 27 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
Üstünde yaşadığımız bu kararmakta, dilsizleşmekte ve çılgınlığın önünde geriye çekilmekte olan yıldızda, yüreklerdeki ülkeler boşaltılırken, onca düşünce ve duyguya veda edilirken, insanoğlunun sesi bir kez daha yankılandığında, bizler için yankılandığında, bunun insanoğlunun sesi olduğunun bilincine varamayacak biri düşünebilir mi?
📖 Sayfa 49 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
.
... nesneler bir yerlerde bir yuvaya kavuşabilmek için bizim gibi yersiz yurtsuzları gereksinirler.
📖 Sayfa 33 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
.
Hep bu hoşgörüler! Neden kimse ne olduğunu söylemiyor, neden dünyayı, sanki kendi kendimize yaklaşmamıza izin yokmuş gibi, hem kendi hayaletlerimizle, hem de başkalarının hayaletleriyle dolduruyoruz!
📖 Sayfa 33 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
.
Ve bir parçan değilim ne yazık ki .
📖 Sayfa 11 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
Yakınmaktır şimdi yapabildiğimiz, yalnızca.
Orpheus gibi, ben de biliyorum artık hayatın asla ayrılmadığını ölümden,
şimdi ben, maviliklerinde yüzmekteyim sonsuza değin kapanmış gözlerinin.
.
Gecenin çarmıhlarına gerilmiş uyumaktalar her şeylerini yitirenler gök gürültüleriyle sarsılan dehlizlerde,
📖 Sayfa 19 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
ama .
şimdi ben, maviliklerinde yüzmekteyim
Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
sonsuza değin kapanmış gözlerinin.
Bu tufandan sonra, isterim ki yalnızca güvercin, ama bir tek güvercin kurtulsun bir kez daha.
📖 Sayfa 18 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
Boğulurum çünkü bu denizde, uçup gitmese güvercin ve getirmese son anda o yaprağı.
.
Unutmayı arama! Anımsa! O zaman özlemlerinin cılız şarkıları bir bedene dönüşecektir.
📖 Sayfa 106 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
.
Bir heyecandı, o kadar. Bir daha olmayacak.
📖 Sayfa 59 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
Kimse bilmiyor umut olup olmadığını, ama olmasa bile, durum şimdi yine o kadar korkunç değil, ortalık yatışıyor, mutlaka umut olması gerekli değil...
Bir heyecandı, o kadar. Bir daha olmayacak.
“Okumak hiç kuşkusuz, tıpkı müzik dinlemek gibi, onsuz asla olamayacağım bir şey.”
📖 Sayfa 125 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
RAEBER: Nerede yaşadığınız önemli mi sizin için?
📖 Sayfa 118 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
BACHMANN: Hayır, bunun benim için artık hiçbir önemi yok. Önem verdiğim tek şey, içinde mümkünse iki masanın, duvarlarında da bir sürü kitabın bulunduğu, sakin bir oda..
o zaman o insanı yıkamaya kalkışmamalı, o insan için iyi olanı o insanın üstünden yıkayıp akıtmamalı, birini olmayan bir yeni yaşam için arındırmaya kalkışmamalı...
📖 Sayfa 61 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
.. kimse açık ve seçik konuşamaz olmuş; ne söylenirse, dudakların kenarından akıp gidiyor, neredeyse hiç anlaşılmıyor, ve artık kimsenin de konuşmak istediği yok, yalnızca bir şeyler söylemek istiyorlar, o kadar, çünkü nasıl olsa her şey dudakların kenarından akıp gidiyor, duble olarak.
📖 Sayfa 58 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
Ve ardından gözlerden de akmaya başlıyor, neredeyse hiçbir şey görülemiyor.
.
“Yaşamın bütünü, o yaşamı elde tutabilme çabasından başka bir şey değildir; güzellik ise, ölümü arayışı nedeniyle, yaşamla çelişki demektir.”
📖 Sayfa 91 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann

Düşünmek, insan ancak tek başınayken olabilir, yalnız olmak iyi bir şeydir.
📖 Sayfa 55 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
.
Sarhoş akşam, mavi ışıklarıyla sırtında, bir şarkıdır tutturuyor pencerede yalpalayarak.
📖 Sayfa 13 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
Kırılıyor camlar. Akşam, kanlı çiziklerle yüzünde giriyor içeriye, istediği benim karanlığımla boğuşmak.
.
. çiçekler ise uçup gitmek istiyorlar; çünkü geçmişi anıtlardan daha canlı kılan süprüntü ve çürümüşlük kokusuyla baş edebilmeleri olanaksız.
📖 Sayfa 38 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
.
Çünkü insanoğlu, gerçeği taşıyabilecek güçtedir.
📖 Sayfa 45 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
Gücümüzün yazgımızdan daha ötelere uzanabildiğini, insanoğlunun elinden pek çok şeyi zorla alındıktan sonra bile doğrulabileceğini, insanın düş kırıklıklarıyla, yani kendisini aldatmaksızın yaşayabileceğini, ağır bir yazgıyı taşımak zorunda kalmış olan sizlerden daha iyi kimse kanıtlayamaz.
Öyle sanıyorum ki, insanoğlu belli bir gururu duymak hakkına sahiptir- bu, yeryüzünde karanlıklar içindeki tutukluluğu sırasında vazgeçmeyenin ve doğruyu aramaktan geri kalmayanın duyacağı gururdur.
.
İnsanoğlunun sözü edilen büyük acısı, aslında korkunç bir ayrıcalıktır.
📖 Sayfa 43 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
Eğer durum böyleyse, yani bu acıyı taşımak, onunla birlikte yaşamak zorundaysak o zaman bunun tesellisi ne olacaktır ve hele bu teselli, ne işimize yarayacaktır? O zaman -yani bence, demek istiyorum- o teselliyi sözcüklerin aracılığıya gerçekleştirmek, uygunsuz kaçacaktır. Çünkü böylesi, göze nasıl gözükürse gözüksün, çok yetersiz, çok ucuz, çok sıradan bir girişim olacaktır.
.
" Bu sözde uygar dünyada, görünüşte uygar davranan insanlar arasında gerçekte sürekli bir savaşın egemenliğinden kuşku mu duyuyorsunuz? İnsanların birbirlerini ağır ağır öldürmekte olduklarına inanmıyor musunuz?
📖 Sayfa 8 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
Kimi zaman herkes açık ve seçik görebiliyor bu gerçeği, ama uzun zaman parçaları boyunca da insanlar yine belli bir dinginlik içersinde yaşayıp gidiyorlar, küçük yaralarıyla, yaralanmalarıyla birlikte ve aslında yaşanabiliyor da bunlarla."
.
Belki kaç gökyüzünden geçmişizdir böyle donuk gözlerle, kim bilir?
📖 Sayfa 12 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
Yani bizler, zaman sürgünleri ve topraklarından kovulmuş, bizler yersiz yurtsuz gece uçucuları.
.
geçip gitmekteyiz dünyadan, sormamışlar gelirken, çekilmeliyiz şimdi yavaştan..
📖 Sayfa 16 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
Ve neyi kanıtlar ki yüreğin?
📖 Sayfa 21 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
Bir rakkastır dünle yarın arasında, sessiz ve yabancı, ve ilan ettiği artık kendi dökülüp gidişidir zamandan...
Sanki bir başka mutluluk uğruna bütün kucaklaşmalardan sıyrılıyormuşum gibi...
📖 Sayfa 96 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
Akşam, kanlı çiziklerle yüzünde
📖 Sayfa 13 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
giriyor içeriye, istediği benim karanlığımla boğuşmak.
Düşünmek, insan ancak tek başınayken olabilir, yalnız olmak iyi bir şeydir.
📖 Sayfa 53 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
“Günün birinde beynimin içinde bir bölüm körelecek, harfleri kavramamı sağlamış olan bölüm. O zaman artık her haber ve her mektup zararsız olacak.”
📖 Sayfa 83 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
Bugüne kadar bana zaman zaman neden her şeyin iyi olacağı, hepimizin iyi olacağımız ütopik bir ülkeyi, ütopik bir dünyayı düşündüğümü, tasarımladığımı sordular. İnsan sürdürdüğümüz şu günlük yaşamın iğrençlikleriyle sürekli yüz yüzeyken buna yanıt vermek, bir çelişki olabilir, çünkü sahip olduklarımız, aslında bir hiç düzeyinde...
📖 Sayfa 155 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
Kimse bilmiyor umut olup olmadığını, ama olmasa bile, durum şimdi yine o kadar korkunç değil, ortalık yatışıyor, mutlaka umut olması gerekli değil... Bir heyecandı, o kadar. Bir daha olmayacak.
📖 Sayfa 59 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
Anlaşılır olmak istiyorum ve gittikçe daha anlaşılır olmak istiyorum – ama bu, hassasiyeti, bence zaman zaman güç anlaşılırlığı dışlamıyor.
📖 Sayfa 133 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
ve bir kadın sırtında eskimiş, kurşun rengi elbisesi, kaçıyor akşamdan, daha kuytularda saklanmak için...
📖 Sayfa 13 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
Gidiyoruz, tozlanmış yüreklerimizle,
📖 Sayfa 15 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
ve çoktandır sertleşmiş artık yitirilenlerle..
Çünkü ağustos böcekleri de bir zamanlar insandılar. Hep şarkı söyleyebilmek için yemeye, içmeye ve sevmeye son verdiler. Şarkılara kaçışları sırasında gittikçe daha kuruyup küçüldüler; şimdi özlemleriyle yitik, özlemleriyle büyülenmiş olarak şarkılar söyleyip duruyorlar -ama aynı zamanda da Ianetlenmiş olarak, sesleri insan sesi olmaktan çıktığı için.
📖 Sayfa 102 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann

İnsan, ancak maddeyi aşan bir şeylere sahip olduğunda zengindir. Ve ben bu maddeciliğe, bu tüketim toplumuna, bu kapitalizme, burada yapılan korkunç şeylere, bizim sırtımızdan zengin olma hakkına sahip bulunmayan insanların böyle zenginleşmelerine inanamıyorum.
📖 Sayfa 155 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
Yaşamın bütünü, o yaşamı elde tutabilme çabasından başka bir şey değildir.
📖 Sayfa 87 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
Birikte ve birbirlerine duydukları hayranlıklarıyla müzik ve söz bir öfkedir, bir başkaldındır, bir aşk ve bir itiraftır.
📖 Sayfa 48 · Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann
Bu ikisi ölüleri uyanık tutup yaşayanları tedirgin ederler, özgürlük tutkusuna öncülük yaparlar ve gocunacak nedeni olanı uykusuna dek izlerler.
Etkin olabilmeye yönelik çok güçlü bir istençleri vardır.
Sıkça Sorulan Sorular
Bu Tufandan Sonra kimin eseridir?
Bu Tufandan Sonra, Ingeborg Bachmann tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1990'da yayımlanmıştır. Türkçeye Ahmet Cemal çevirmiştir.
Bu Tufandan Sonra kaç sayfadır?
Bu Tufandan Sonra, 168 sayfadır (Metis Yayıncılık baskısı).
Bu Tufandan Sonra'nın en ünlü sözü nedir?
““ gel, zamanıdır artık, gel ve tut beni, ey kutsal çılgınlık! "”