Lord Byron'un kaleme aldığı Manfred, hikmetli sözleriyle okurların sıkça başvurduğu bir eserdir. Manfred için okurların en çok beğendiği sözler bu sayfada bir araya getirildi.
Manfred'den En Beğenilen Alıntılar
Kitaptan en etkileyici sözleri sizin için derledik; ama yine de en etkili söz, sizin beğendiğinizdir.
Ama şunu öğrendim ki, düşüncelerimiz,
📖 Sayfa 145 · Manfred, Lord Byron
En düzenli olmaları gerektiğinde bile,
En çılgın biçimlerde uçuşabilir.
Ellerimle değil, onun kalbini kıran kalbimle;
📖 Sayfa 75 · Manfred, Lord Byron
Kalbime baktı kalbi ve solup gitti. Kan döktüm,
Ama onunkini değil—onun kanı da döküldü sonra—
Gördüğüm hâlde engel olamadım buna.
Öğrendim zaten,— geceler boyu
📖 Sayfa 95 · Manfred, Lord Byron
Çıplak toprağa yasladım yüzümü dünyada,
Toza ve küle buladım başımı; aşağılanmayı
Tanıdım her yönüyle, kendi
Ümitsizliğime boyun eğdim, diz çöktüm
Kendi kaderimin önünde.
Öğrenmişti kaderini—sevdiğini öldürmüştü
📖 Sayfa 83 · Manfred, Lord Byron
Kimi öldürdüğünü bilmeden,
Ve bağışlanmadan ölmüştü—
Lambanın gazı tükeniyor, yenilense bile
📖 Sayfa 23 · Manfred, Lord Byron
Yine tükenir, gözlerim yorulup kapanmadan önce.
Arada başım düşse de uyku denemez buna,
Israrlı bir düşüncenin devinimi denebilir belki
Karşı koyamadığım: nöbetçi kalbim
Gözünü bile kırpmaz, yalnızca içe bakmak için
Kapanır bu gözler; yaşıyorum yine de ve taşıyorum
Nefes alan insanların görüntüsünü ve şeklini.
Ama yeistir bilgelerin öğretmeni;
Acı, bilgidir aynı zamanda: çok şey bilenlerdir
Ölümcül gerçek karşısında en çok üzülenler,
Aynı şeylerdir Bilgi Ağacı ile Hayat Ağacı.
Sakın ayrılamayacak
Manfred, Lord Byron
Kadar seviyor olmayasın hayatı?
Seni perişan Eden o hayatı!
-Nerelerdesin sen? Sen de kız kardeşlerin de yavaşsınız bu gece. -Kırılmış tahtları tamir ediyordum, aptalları evlendiriyor, hanedanları kurtarıyordum.
📖 Sayfa 89 · Manfred, Lord Byron
Zamanın ve korkunun soytarısıyız biz:
📖 Sayfa 81 · Manfred, Lord Byron
Günler gelir ve alır elimizdekini; devam ederiz yaşamaya,
Tiksinerek hayatımızdan, yine de korkarak ölümden.
Kimisi fazla zevkten ölür, kimisi okumaktan,
📖 Sayfa 127 · Manfred, Lord Byron
Kimisi eziyetten, kimisi yalnızca çalışmaktan,
Kimisi de kuruyan ya da kırılan kalpten;
Bu sonuncusu öyle bir illet ki
Ecel listesinde yazandan fazlasını öldürmüştür. 
Alışılmışın dışında bir şey var burada;
📖 Sayfa 97 · Manfred, Lord Byron
Dünyanın ötesine geçen tutkuları, arzuları,
Bizim bildiklerimizi öğretmiş ona—
Mutluluk değil bu bilgi, ne de ilim,
Daha ziyade, bir cehaletin başka bir cehaletle yer değiştirmesi.
Cennette ve kürede horatio,
Manfred, Lord Byron
sizin felsefenizin hayal edebileceğinden daha fazla şey var.
“ Üstümde beni tutan bir güç var,
Manfred, Lord Byron
Beni yaşamaya mahkûm eden;
Keşke hayat, ruhumun mezarı olan
Çoraklığı giderebilseydi içimdeki ”
Çıplak toprağa yasladım yüzümü dünyada,
Manfred, Lord Byron
Toza ve küle buladım başımı; aşağılanmayı
Tanıdım her yönüyle, kendi
Ümitsizliğime boyun eğdim, diz çöktüm
Kendi kederimin önünde.
Gecenin sessizliğinde çağırdım seni,
📖 Sayfa 105 · Manfred, Lord Byron
Dallarda uyuyan kuşları irkilterek,
Dağdaki kurtları uyandırarak,
Mağaralarda boşuna yakalandı adın,
Duvarlardan dönen ses oldu cevabım
Başka bir çok şeyden cevap aldım
Ruhlardan ve insanlardan,
Tek sen bozmadın sessizliğini.
Kendi kendisini yargılayanın adaletinden çıkar en acı verici ceza.
📖 Sayfa 119 · Manfred, Lord Byron
Güzel ruh! Işıktan saçların ve
📖 Sayfa 67 · Manfred, Lord Byron
İhtişamla parlayan gözlerinde, dünyanın
Ölümsüzlüğe en yakın duran kızların cazibesi,
Renklendiriyor senin göksel varlığını, ve gölgede
Bırakıyor altında durduğun gökkuşağının güzelliğini. 
Cazibeyi çekip aldım dudaklarından;
📖 Sayfa 43 · Manfred, Lord Byron
Bilinen bütün zehirleri denedikten sonra,
En kuvvetlisinin seninki olduğunu anladım.
Derin olsa da uykun,
📖 Sayfa 39 · Manfred, Lord Byron
Uyumayacak ruhun;
Kaybolmayacak gölgeler vardır,
Kurtulamayacağın düşünceler vardır;
Asla yalnız bırakmayacak seni,
Meçhul bir varlığın kuvveti;
Zamanın asla değiştiremeyeceği bir anıya sahip olmak gibi çoğu zaman acı verici bir yeteneğe sahibim; tüm hayatım, tüm günleriyle bana silinmez bir resim gibi sunuluyor. Çizgiler hiçbir zaman birleşmez; renkler solmaz.
Manfred, Lord Byron
Gençliğimden bu yana
Manfred, Lord Byron
Ruhum insanların ruhlarıyla birlikte yürümedi
Ve yeryüzüne insan gözüyle bakmadı;
Onların hırslarının susuzluğu benim susuzluğum değildi,
Onların varoluş amacı benim amacım değildi;
Sevinçlerim, üzüntülerim, tutkularım ve güçlerim,
Beni yabancı yaptı.
“Kimisi fazla zevkten ölür, kimisi okumaktan,
Manfred, Lord Byron
Kimisi eziyetten ölür, kimisi yalnızca çalışmaktan,
Kimisi hastalıktan ölür, kimisi delirerek,
Kimisi de kuruyan ya da kırılan kalpten”
-Unutuş, kendini unutmak-
📖 Sayfa 35 · Manfred, Lord Byron
O soylediginiz gizli alanlardan çekip
Çıkaramaz mısınız istediğim şeyi?
-Ne özümüz ne de hünerimiz uygundur buna;
Velakin ölebilirsin istersen.
Manfred: Hayır dostum! Sana haksızlık yapmam ya da seni değiştirmem.
Manfred, Lord Byron
Canlı varlıklarla olan kaderim: Dayanabilirim—
Ne kadar acınası olursa olsun, yine de katlanılması gereken bir şey var—
Hayatta başkalarının hayal bile edemeyeceği şeyler,
Fakat uykularında helak olurlar.
Bir sürünün üyesi olmak istemedim hiç,
📖 Sayfa 125 · Manfred, Lord Byron
Lideri bile olsam onun—kurt sürüsü bile olsa.
Aslanlar yalnızdır, ben de öyle.
De bakalım ne istersin benden, Balçığın Evladı?
📖 Sayfa 33 · Manfred, Lord Byron
~
What wouldst thou, Child of Clay! with me? 
Görmesen bile yanından geçtiğimi,
📖 Sayfa 41 · Manfred, Lord Byron
Göz ucuyla hissedeceksin geçişimi
Şimdi ve her daim yakınında olan
Görünmeyen bir şey gibi, o an.
Konuş benimle! Yıldızlara bakıp durdum,
📖 Sayfa 105 · Manfred, Lord Byron
Nafile izledim gökyüzünü seni ararken.
Konuş benimle! Dolaştım bütün yeryüzünü,
Bulamadım bir benzerini—Konuş benimle!
And what with me wouldst Thou?
📖 Sayfa 27 · Manfred, Lord Byron
“ De bakalım, senin ne işin olur benimle? “
-Ne dilersin bizden, ey ölümlülerin oğlu— söyle?
📖 Sayfa 33 · Manfred, Lord Byron
- Unutkanlık
~
-What wouldst thou with us, son of mortals— say?
-Forgetfulness. 
Zamanın ve korkunun soytarısıyız biz:
Manfred, Lord Byron
Günler gelir ve alır elimizdekini; devam ederiz yaşamaya,
Tiksinerek hayatımızdan, yine de korkarak ölümden.
Bu berbat boyundurukla geçirilen günler boyunca-
Hüzünle çöken, veya acıyla, ya da sonu hüsran
Veya baygınlık olan neşeyle hızlı hızlı atan
Yorgun kalbin üstündeki bu yaşamsal ağırlıkla
Çağrına uymak üzere
📖 Sayfa 29 · Manfred, Lord Byron
Terk ettim doğduğum yeri—
Etkisine aldı büyün beni,
Rehberlik et şimdi bana!
"I have quitted my birthplace,
Thy bidding to bide—
Thy spell hath subdued me,
Thy will be my quide."
Gecenin gölgesidir benim meskenim,
📖 Sayfa 30 · Manfred, Lord Byron
Neden ışıkla işkence eder bana senin sihrin?
"My dwelling is the shadow of the night,
Why doth thy magic torture me with light?"
Ama şu an korkuyorum göze aldığım şeyden:
Manfred, Lord Byron
Bugüne kadar hiç çekinmedim bakmaktan
Bir ruha, iyi olsun kötü olsun --titriyorum şimdi,
Ve tuhaf bir soğukluk hissediyorum kalbimde.
Her zaman en hakir gördüğüm şeye dönüştüm:
İnsani korkunun şampiyonuna.-Gece oluyor yavaş yavaş
... ama yaşıyoruz,
Manfred, Lord Byron
Hayatımızdan nefret ediyoruz ve hala ölmekten korkuyoruz.
Derin olsa da uykun,
Manfred, Lord Byron
Uyumayacak ruhun;
Kaybolmayacak gölgeler vardır,
Kurtulamayacağın düşünceler vardır.
Yalnızlığım yalnızlık değil artık,
Manfred, Lord Byron
Öfke ve hiddetle dolu -dişlerimi
Gıcırdatıyorum sabaha kadar,
Sonra da lanet ediyorum kendime bütün gün; -dua ettim
Delirmek için -- o lütuf da esirgendi benden
Kimisi fazla zevkten ölür, kimisi okumaktan,
Manfred, Lord Byron
Kimisi eziyetten ölür, kimisi yalnızca çalışmaktan,
Kimisi hastalıktan ölür, kimisi delirerek,
Kimisi de kuruyan ya da kırılan kalpten;
Bu sonuncusu öyle bir illettir ki
Ecel listesinde yazandan fazlasını öldürmüştür,
Her şekle girer, sayısız adla anılır.
Bak bana! Bu saydıklarımdan yalnızca birisi
Bile yeterliyken, ben bunların hepsini
Birden yaşadım; şaşmaz mısın şimdi
Bugüne kadar hayatta kalmama,
Ve hâlâ yeryüzünde olmama?
Çare sandığım şey işkencecim oldu;
Manfred, Lord Byron
İnsanüstü yardıma bel bağlayamam artık
Işık verirsin, ve batarsın haşmetinle.
Manfred, Lord Byron
Elveda sana! Artık görmeyeceğim seni.
İlk aşkıma ve mucizeme
Şahit olduğun gibi, son bakışım da
Senin olsun: parlamayacaksın artık
Hayatın ve sıcaklığın güzelliğiyle
Tükenen kişinin üzerinde. Öldü o;
Sıra bende.
Sessiz yapraklar kıpırdamazken
📖 Sayfa 39 · Manfred, Lord Byron
Tepenin gölgesinde,
Ruhum örtüşecek seninkiyle,
Bir güçle ve bir işaretle.
Sonra da lanet ediyorum kendime bütün gün;
Manfred, Lord Byron
dua ettim delirmek için o lütuf da esirgendi benden.
Sanki bir kefene sarınmış gibisin,
Manfred, Lord Byron
Sanki bir bulutu kuşanmış gibisin;
Sonsuza kadar kalacaksın orada,
Sonsuza kadar bu efsunun ruhunda.
İnsanlığın ortasına düştüm -Unutuşu aradım
Manfred, Lord Byron
Yaptığım her şeyde, hiçbir yerde bulamadım,
Ve sonunda öğrendim ki benim ilmim,
Uzun zaman peşinden koştuğum insanüstü sanatı
Ölümlüymüş burada; böylece yeis oldu benim meskenim-
Daimi ikametgahım.
Acı ve keder,
Manfred, Lord Byron
Kötülük ve korku,
Sarmalıyor bu ulusu-
Yine de ölüler en mutlusu,
Çünkü görünmüyor onlara
Kendi enkazlarının görüntüsü
Ölüm olabilir mi bu? Yanakları pembe pembe;
Manfred, Lord Byron
Ama bakıyorum da canlı bir renk değil bu,
Tuhaf bir kırmızı -Sonbaharın ölü yapraklara
Verdiği doğadışı bir kızıl gibi.
Aynısı! Tanrım!
Answer or I will teach you what I am?
📖 Sayfa 35 · Manfred, Lord Byron
~
Ya cevap verirsiniz bana, ya da kim olduğumu gösteririm size. 
Gecenin gölgesidir benim meskenim,
Manfred, Lord Byron
Neden ışıkla işkence eder bana senin sihrin?
Bir ses var rüzgârda
Manfred, Lord Byron
Sevinmeni yasaklayan;
Ve gece esirgeyecek senden
Suskunluğunu gökyüzünün;
Ve gündüz öyle bir güneş çıkacak ki,
Batsın isteyeceksin bir an önce.
Uygun bir kabir olabilir benim için böylesi;
Manfred, Lord Byron
Huzur içinde yatar o zaman kemiklerim dipte;
Saçılmamış olur kayalar üzerine
Rüzgârların eğlencesi olarak böyle --böyle olsun işte--
Bir sıçrayışa bakar. --Elveda, açılan gök kubbe!
Böyle sitemkâr bakma bana-
Benim için yaratılmamışsın sen
Yeryüzü! Al beni her şeyimle!
Dünyanın yüzü delirtti beni, ben de
Manfred, Lord Byron
Onun gizemlerine sığındım, ve onu
Yönetenlerin evine vardım aşarak engelleri-
Ama yardım edemediler bana. Yapamadılar
Onlardan istediğim şeyleri, ben de
Vazgeçtim istemekten.
Sevdim ve yok ettim onu!
Manfred, Lord Byron
CADI. Ellerinle mi?
MANFRED. Ellerimle değil, onun kalbini kıran kalbimle;
Kalbime baktı kalbi ve solup gitti.
Ne uyumak ne de ölmek olacak,
Manfred, Lord Byron
Kaderinde senin;
Ama ölüm yine de yakınında
Olacak, korku salmak için;
Bak! Büyü işlemeye başladı bile,
Sessiz zincirler bağladı seni;
Hem kalbini hem de beynini
MANFRED. Unutuş, kendini unutmak-
Manfred, Lord Byron
O söylediğiniz gizli alanlardan çekip
Çıkaramaz mısınız istediğim şeyi?
RUH. Ne özümüz ne de hünerimiz uygundur buna;
Velakin ölebilirsin istersen.
MANFRED. Ölüm bunu bahşeder mi ki bana?
Acı, bilgidir aynı zamanda: çok şey bilenlerdir
Manfred, Lord Byron
Ölümcül gerçek karşısında en çok üzülenler
İhtiyar! Herhangi bir gücü yok din adamlarının,
Manfred, Lord Byron
Herhangi bir sihri yok duanın, arındırmıyor
Tövbe, yakarış, veya oruç,
Çile de, hatta bunların hepsinden daha etkili olan
Dahili işkenceleri o derin çaresizliğin,
Yani cehennem korkusundan azade pişmanlığın
Yıldızlar her yerde, mehtap parlayan karlarla
Manfred, Lord Byron
Kaplı dağların üzerinde. -Ne kadar güzel
Doğadan kopamıyorum, gece
Benim için insanlardan daha tanıdık bir
Yüz oldu hep; onun yıldızlı karanlığında
Ve yalnız güzelliğinde
Başka dünyaların lisanını öğrendim.
İtaat etmiyorum size, ruhumun yavaş yavaş
Manfred, Lord Byron
Çekildiğini hissediyorum, ama itaat etmiyorum;
Alıp verecek nefesim olduğu müddetçe de
Reddedeceğim isteğinizi -bedensel gücüm oldukça
Mücadele edeceğim, karşımda ruhlar olsa da; alacaksanız
Parça parça almak zorundasınız beni.
Sahte gözyaşlarından senin, damıttım
Manfred, Lord Byron
Öldürme gücüne sahip bir özü;
Sonra sıkıp akıttım kapkara kanını
Kalbinin kapkara pınarından;
Gülüşünden kaçırdım yılanı,
Bir çalılığa çöreklenmiş gibiydi orada
Ehlileştiremedim tabiatımı; hevesle
Manfred, Lord Byron
Hizmet etmek istedi aklını çelene -teskin etmek, talep etmek,
Sürekli izlemek, her yeri gözlemek,
Ve yaşayan bir yalana dönüşmek istedi, güçlü bir şeye
"Asla çok geç değildir,
📖 Sayfa 123 · Manfred, Lord Byron
Kendini kendi ruhunla uzlaştırmak ve kendi ruhunu
Tanrı'yla barıştırmak için. Hiç mi ümidin yok senin?"
Sıkça Sorulan Sorular
Manfred kimin eseridir?
Manfred, Lord Byron tarafından yazılmıştır. Türkçeye Tamer Gülbek çevirmiştir.
Manfred kaç sayfadır?
Manfred, 159 sayfadır (Ötüken Neşriyat baskısı).
Manfred'in en ünlü sözü nedir?
“Ama şunu öğrendim ki, düşüncelerimiz, En düzenli olmaları gerektiğinde bile, En çılgın biçimlerde uçuşabilir.”