
Deniz Gezgin'in Ahraz adlı kitabı, roman konusunda dikkat çekici bir bakış sunar. İlk kez 2012'de yayımlanmıştır. Roman alanında Ahraz'dan öne çıkan sözler bu sayfada derlendi.
Ahraz'dan En Beğenilen Alıntılar
Her uyanış, bir unutuştu.
📖 Sayfa 21 · Ahraz, Deniz Gezgin
Her şeyin, her ânın bir kokusu vardı ve kokular iç içeydi. Denizde rüzgârın, rüzgârda tuzun, tuzda taşın, taşta etin, ette sütün, sütte hüznün kokusu vardı (...)
📖 Sayfa 49 · Ahraz, Deniz Gezgin
"Hiç mi iyi kimse yoktur burada."
Ahraz, Deniz Gezgin
"Olmaz mı, herkes kendine göre iyi, zannedersin ki kötülük kapının dışındadır, örtesin yüzüne orda kalır. Bir suç işlense önce yetimleri işaret ederler, onların örtecek kapısı yok ya o hesap. . .
Belki de ömründe ilk kez rüya görüyordu; parıldayan yaldızlı bir kâğıt örtüyordu her şeyi.
📖 Sayfa 17 · Ahraz, Deniz Gezgin
“Bilmeyenler bilmezler,sabahın kokusu gecenin ardının buhurudur,kimseler uyanmadan uçar gider…”
📖 Sayfa 19 · Ahraz, Deniz Gezgin
hâlâ şükredecek çok şey vardı.
📖 Sayfa 105 · Ahraz, Deniz Gezgin
“ O seni yetim olarak bulup bir sığınak vermedi mi ? “
📖 Sayfa 182 · Ahraz, Deniz Gezgin
( Duhâ 6 )
Mutluluk gelip geçen bir hissiyattı şüphesiz; anlık bir duygu...
Ahraz, Deniz Gezgin
~
📖 Sayfa 105 · Ahraz, Deniz Gezgin
Çiğ süt emmişiz hepimiz hiçbir şey bulamasak kendi kendimizi yeriz.
~
“ Denizde gece her şeyi örtendir ; belki sinsi bir suç ortağı ya da sağlam bir sırdaş... “
📖 Sayfa 19 · Ahraz, Deniz Gezgin
Zaman büyüteç merceğinden görünür kalanlara, her şey ağırlaşır, buharlaşır ve dolaşır.
Ahraz, Deniz Gezgin
~
📖 Sayfa 129 · Ahraz, Deniz Gezgin
Hiç kimseyle gerektiğinden fazla münasebete girme…
~
“ Her şey değişiyordu; toprak, rüzgâr, tuzlu ve tatlı sular, binaların ve insanların yüzleri, her şey hızla dönüşüyordu. “
📖 Sayfa 63 · Ahraz, Deniz Gezgin
“Büyümek göze batmaktı sadece…”
📖 Sayfa 19 · Ahraz, Deniz Gezgin
...senin anlaşmak dediğin nedir ki, her bizi duyan anlıyor mu ki ne dediğimizi...
Ahraz, Deniz Gezgin

“Zaman büyüteç merceğinden görünür kalanlara,her şey ağırlaşır,buharlaşır ve dolaşır..”
📖 Sayfa 157 · Ahraz, Deniz Gezgin
“Unutmak sağ çıkmaktı, bunu yapamazsa o kuyuya yuvarlanacaktı; kendi karanlık kuyusuna…”
📖 Sayfa 79 · Ahraz, Deniz Gezgin
“ Unutmak sağ çıkmaktı... “
📖 Sayfa 79 · Ahraz, Deniz Gezgin
''...bazı sözcükler vardır ilaç gibi örter yarayı...''
Ahraz, Deniz Gezgin
Varlığını bir türlü bu dünyaya sığdıramamıştı ki içine eğilip baksın.
📖 Sayfa 18 · Ahraz, Deniz Gezgin
Kalmak, sinsi bir kaderin sahibinin eline tutuşturduğu intihar silahı gibidir; âciziyyetin doruklara ulaştığı bir hiçlik hali. Rüyasında koşan bir kötürümün uyanışı kadar ağır ve kaçışı imkânsızdır. Zaman büyüteç merceğinden görünür kalanlara, her şey ağırlaşır, buharlaşır ve dolaşır. Yorganın altındaki karanlık gibi sınırsızdır kalma hali, bir adım dahi ilerlemeden içinde öylece duran, geceyi uzatan uykusuzdur kalan.
Ahraz, Deniz Gezgin
... bir ömürlük dert vurmuştu kirpiklerinin kıyısına.
📖 Sayfa 26 · Ahraz, Deniz Gezgin
“Her uyanış bir unutuştur…”
📖 Sayfa 21 · Ahraz, Deniz Gezgin
Peki ya kendisi, o da eskiyor muydu, bir hatırası ya da içinde yaşattığı var mıydı çekip giden? Varlığını bir türlü bu dünyaya sığdıramamıştı ki içine eğilip baksın.
📖 Sayfa 18 · Ahraz, Deniz Gezgin
... bilmek değil hissetmek istiyordu. Varlıktan çok yokluktu merak ettiği, hiçlik; tıpkı kendi gibi.
📖 Sayfa 52 · Ahraz, Deniz Gezgin
“Herkes kendine göre iyi, zannedersin ki kötülük kapının dışındadır…”
📖 Sayfa 130 · Ahraz, Deniz Gezgin
"Zamanın peşinde bir tohum gibi uçan kokular, dokundukları şeylere sinerek ürer ve hayatın bileğine anlam mühürlerler. Bu yüzden anlamsızlığın bir kokusu yoktur."
📖 Sayfa 49 · Ahraz, Deniz Gezgin
“Sesleri tanımayan biri için sessizlik diye bir şey de yoktur…”
📖 Sayfa 49 · Ahraz, Deniz Gezgin
-Gerçekten Okunmaya Değer-
Ahraz, Deniz Gezgin
Bu hayatta ince topuklarla salınan hanımefendi diye anılan kadınlar kadar bastığı yerden ses getiren kadınlarda var…
Hayatı kucaklamış hayatındakileri sırtlamış.Aslanın ağzından ekmeğini alan.Dimdik ayakta durmak için kimseye gerek duymayan.Kendi ellerinden kendi tutan.Olanla yetinen olmayanlar için nasip diyen.Kendine dayanan.
Şu koca dünyaya kocaman yürekleriyle meydan okuyan.
‘Gerektiğinde hanımefendi gerektiğinde de efendilere taş çıkartan!Kadınlar Onlar…’
~
📖 Sayfa 130 · Ahraz, Deniz Gezgin
Bunların böyle salya akıttıklarına bakma sen, kavgadan köpek gibi korkarlar. Hemen kepenkleri örter, sesi keserler, dövüşmeyi değil daha çok."
~

"Nasıl anlaşıyorsunuz delikanlıyla? Tuhaf, sanki söylenenleri duyuyor gibi," dedi papaz.
Ahraz, Deniz Gezgin
"Hiçbir lisan yabancı değil ona, kulağı da dili de yüreğinde bu çocuğun, senin anlaşmak dediğin nedir ki, her bizi duyan anlıyor mu ki ne dediğimizi...
Hangi ev içine oyulan yersizlik duygusunu dindirebilirdi ki, hangi yapı, belki bir ağaç kovuğu.
Ahraz, Deniz Gezgin
"Ne garip değil mi? Ömrün tek bir çizgi üstünde sağa sola sapmadan öylece dosdoğru gidecek sanırken sen, koca hayat en olmadık anda karşına dikenli bir gonca gül çıkarıyor, ya çizgiyi bozmayacak ama etini çizdireceksin ya da kendine bir yamuk çizip oradan gideceksin."
📖 Sayfa 108 · Ahraz, Deniz Gezgin
Babasız oğlanlar yüzlerinde anasoylu bir iz taşırlar. Ağızlarının kenarında yuvarlak mahcup bir yay ve başları bir tarafa eğimlidir; günaşık gibidirler.
Ahraz, Deniz Gezgin
Denizde gece her şeyi örtendir, belki sinsi bir suç ortağı ya da sağlam bir sırdaş; ne olup bittiğini kimse bilmez kör saatlerde. Suların canavarları gece çıkar gezintiye, avların büyüğü gece düşer tuzağa. Gece ağırdır; masuma uyku, sarhoşa cesaret verir, diptekileri çağırır; biçimleri, şeyleri, yaşı ve kuruyu, erkeni ve ışığı tersyüz eder. Bilmeyenler bilmezler, sabahın kokusu gecenin ardının buhurudur, kimseler uyanmadan uçar gider
Ahraz, Deniz Gezgin
“İnsan yine aynı insandı nihayetinde; faniliği tuttu mu bir kere, yalanına kendi bile inanırdı…”
📖 Sayfa 190 · Ahraz, Deniz Gezgin
Kalmak, sinsi bir kaderin sahibinin eline tutuşturduğu intihar silahı gibidir; aciziyyetin doruklara ulaştığı bir hiçlik hali.
Ahraz, Deniz Gezgin
“Peki ya kendisi, o da eskiyor muydu, bir hatırası ya da içinde yaşattığı var mıydı çekip giden? Varlığını bir türlü bu dünyaya sığdıramamıştı ki içine eğilip baksın…”
📖 Sayfa 18 · Ahraz, Deniz Gezgin
“Gece ağırdır; masuma uyku, sarhoşa cesaret verir, diptekileri çağırır; biçimleri, şeyleri, yaşı ve kuruyu, erkeni ve ışığı tersyüz eder. Bilmeyenler bilmezler, sabahın kokusu gecenin ardının buhurudur, kimseler uyanmadan uçar gider…”
📖 Sayfa 19 · Ahraz, Deniz Gezgin
Varlığını bir türlü bu dünyaya sığdıramamıştı.
📖 Sayfa 18 · Ahraz, Deniz Gezgin
İçin kanıyor şimdi biliyorum, bir can aldın diye dövünüyorsun. Korkma çocuk, biz o cennete hiç alınmadık.
📖 Sayfa 80 · Ahraz, Deniz Gezgin
"Hiç mi iyi kimse yoktur burada."
📖 Sayfa 130 · Ahraz, Deniz Gezgin
"Olmaz mı, herkes kendine göre iyi, zannedersin ki kötülük kapının dışındadır, örtersin yüzüne orda kalır.
"Hemşire hanım tansiyonunu ölçtü, bu tansiyonla yaşamıyor olman lazım."
📖 Sayfa 41 · Ahraz, Deniz Gezgin
"Belki de öyledir," diye geçirdi içinden Adile… "Belki de yaşamıyorumdur."
Bekleyelim bakalım, zaman her şeyi önümüze getirecektir.
📖 Sayfa 123 · Ahraz, Deniz Gezgin
"Oysa ölüm içine girmiş, götürecek bir şey bulamayınca, bir daha dönmemecesine çıkıp gitmişti."
📖 Sayfa 33 · Ahraz, Deniz Gezgin

“Şeytan yükümüzü sırtlanan günah keçisi değilse nedir?”
📖 Sayfa 11 · Ahraz, Deniz Gezgin
(...)doktorlar hastalığını hiç bilemedi. Bana kalırsa küskünlüktü illeti, çok örselenmişti.
📖 Sayfa 137 · Ahraz, Deniz Gezgin
vakti zamanında bütün ağaçlar birlik olmuş içlerinde en görmüş geçirmiş olan zeytin ağacının başına toplanmışlar. Gel demişler bize lider ol, kuralları sen koy, topumuzu sen yönet. Zeytin daha en başından, 'Olmaz,' deyivermiş, 'yağımı, dermanımı bırakayım da sizinle mi uğraşayım, krallığınız sizin olsun, benim zenginliğim bana yeter, ' kovup savmış hepsini. .
Ahraz, Deniz Gezgin
Yorganın altındaki karanlık gibi sınırsızdır kalma hali, bir adım dahi ilerlemeden içinde öylece duran, geceyi uzatan uykusuzdur kalan.
Ahraz, Deniz Gezgin
Denizde gece her şeyi örtendir, belki sinsi bir suç ortağı ya da sağlam bir sırdaş; ne olup bittiğini kimse bilmez kör saatlerde.
📖 Sayfa 19 · Ahraz, Deniz Gezgin
“... seni bana yabancı yapan ne varsa boşa ...”
📖 Sayfa 105 · Ahraz, Deniz Gezgin
“Bazı sözcükler vardır ilaç gibi örter yarayı, sızıyı dindirir bir an için.”
📖 Sayfa 145 · Ahraz, Deniz Gezgin
“Bir ev, içinde yaşam olmazsa hızla çöker derler, duvarları nefessiz kalırsa çatlar, ahşap organlan çürür…”
📖 Sayfa 138 · Ahraz, Deniz Gezgin
Yalanlan örtmek için içli bir köy kahvaltısı, açgözlülüğü yatıştırmak için sakızlı kahve, ilişkilerdeki buzu eritmek için dondurma, bir de bunca uğraşa değdiğini hissetmek için tok karnına oturulan bir rakı sofrası; dikkatleri dağılırsa sıra bozulabilirdi.
Ahraz, Deniz Gezgin
Daha da bekledi... hiç yılmadı, dakikalar saatleri kovaladı, sabahken öğlen, derken akşam oldu, güneş suya uzandı. O beklemeyi sürdürdü.
📖 Sayfa 71 · Ahraz, Deniz Gezgin
“Bir türlü sonuna varamadığı bir sırdı uyku.”
📖 Sayfa 69 · Ahraz, Deniz Gezgin
“Sevgi bir kuştur gelir az ötene konar, gidip tutayım dersin, hop bir de bakmışsın uçmuş dama konmuş, sen peşine düştükçe o kaçar durur…”
📖 Sayfa 91 · Ahraz, Deniz Gezgin
Ne garip degil mi? Ömrün tek bir çizgi üstünde sağa sola sapmadan öylece dost
📖 Sayfa 108 · Ahraz, Deniz Gezgin
doğru gidecek sanırken sen, koca hayat en olmadik anda karsina dikenli bir gonca gül çıkarıyor; ya çizgiyi bozmayacak ama etini çizdireceksin ya da kendine bir yamuk çizip oradan gideceksin."
Mevsim fark etmeksizin, yağmur hüznü taşıyan şarkılar, geçmiş ve gelecek ayrılıklardan doğuyordu.
📖 Sayfa 145 · Ahraz, Deniz Gezgin
"İçin kanıyor şimdi biliyorum, bir can aldın diye dövünüyorsun. Korkma çocuk, biz o cennete hiç alınmadık…”
📖 Sayfa 80 · Ahraz, Deniz Gezgin
Sıkça Sorulan Sorular
Ahraz kimin eseridir?
Ahraz, Deniz Gezgin tarafından yazılmıştır ve ilk kez 2012'de yayımlanmıştır.
Ahraz kaç sayfadır?
Ahraz, 200 sayfadır (Can Yayınları baskısı).
Ahraz'ın en ünlü sözü nedir?
“Her uyanış, bir unutuştu.”