Italo Calvino'nun 2020'de yayımlanan Bütün Kozmokomik Öyküler adlı eseri, Hikaye (Öykü) türünün önemli örneklerindendir. Eren Yücesan Cendey, Şemsa Gezgin çevirisiyle Yapı Kredi Yayınları tarafından Türkçeye kazandırılmıştır. Kitaptan derlenen bu sözler, okur beğenisine göre sıralanmıştır.
Bütün Kozmokomik Öyküler'den En Beğenilen Alıntılar
Birbirimize elimizi yaklaştıramadan bunca ayrı gidişten, birbirimize bunca yabancı kaldıktan, bu paralel akışa tutsaklıktan sonra, uzayın bu incecik oluşumu daha gerginleşecek ve aynı zamanda daha yumuşayacak, boşluk sıkışacak, hem de bu bizim dışımızdan değil de içimizden gelerek, Ursula kaşık H'x ve beni bir araya sıkıştıracaktı ve işte onun ve benim izlediğimiz o görünmez çizgi tek bir çizgiye dönüşecek, benim ve onun bir karışımıyla dolacak ve o yumuşaklığa ve gizliliğe girebilecekti, onu sarmalayacaktım, o benim bütün varlığımı emecek, oraya dek yalnız, kupkuru ve ayrı olduğuna yanacaktı.
📖 Sayfa 100 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Son demlerindeki bu varoluş hali, onu güzelliğinin doruk noktasına ulaştırmıştı. Şu gözlerimin karşısındaki gibi bir güzellik görmemişti yeryüzü.
Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
"Kimsin sen?" diye sordu.
📖 Sayfa 97 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
"Hiç kimse," dedim. "Ya sen, sen kim olduğunu biliyor musun?"
Mutluluğumun bedelini, yaşadığımın şeyleri anlamaktan vazgeçerek ödüyordum.
Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Başlarının içinde dolu olan o yapış yapış bulamaçtan her şey çıkardı doğrusu.
Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Yitirdiğim o dokunuş bir boşluk bıraktı bende.
📖 Sayfa 16 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Bazen insanoğlunu hayvani acımasızlığından söz edilir. Fakat böyle söylemek hayvanlara haksızlıktır. Hiçbir hayvan acımasızlıkta insanoğlu kadar usta değildir.
Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Birbirimizi nasıl anlayabilirdik? Dünyadaki hiçbir şey, gözlerimize göründüğü haliyle, birbirimize hissettiklerimizi dile getirmeye yeterli değildi.
📖 Sayfa 50 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Sadece boşluk sarmallarının, yoklukların, sessizliklerin, boşlukların, eksik bağlantıların, zaman dokusundaki söküklerin bende bir anlam ve değer duygusu yarattıkları bir döneme girdim.
Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Galaktik dönüşümüzün yarısını tamamlamış olmalıydık.
Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Sabretmek gerekiyordu, nasıl olsa, ikinci yarılar, her zaman daha hızlı geçer gibi gelirdi. Ama daha o galaktik yıl içerisinde, o an'a kadar olan biçimlerin geçici olduğu, sırayla her şeyin bir bir değişeceği anlaşıldı.
Mutluluğumun bedelini, yaşadığım şeyleri anlamaktan vazgeçerek ödüyordum.
📖 Sayfa 150 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Bu kabuk benden değişik bir şeydi, ama aynı zamanda benim en gerçek yanımdı, benim kim olduğumun açıklamasıydı.
📖 Sayfa 125 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Önemli olan geçmişe, onu şimdiye taşıyan daimi düzeltmelerle bir anlam vermektir. Hayat sürekli yeni dokunuşlara, eklemelere, dipnotlara gereksinim duyar. Aynen yazılmış bir sayfa gibi. Ölüm bu süreci bölerek araya girer ve hiçbir şey bundan kurtulamaz.
📖 Sayfa 361 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
"Kim bilir neden, amcamız niye karşı çıkıyor, hiç anlamıyoruz... Oysa dünyaya ne denli geniş bir açıdan bakar, kendince ne yargıları vardır..."
📖 Sayfa 65 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Karşımdaydı, o da beni arıyordu ve beni fark etmiyordu.
📖 Sayfa 49 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
L11'ye baktım, onun ardına dönüp telaşlı çığlıklar atarak kaçacağını umuyordum. Ama onun aldığı terbiyeyle, çevredeki dünyanın bayağılıklarını nasıl görmezden geldiğini unutmuştum.
📖 Sayfa 67 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Birinin işaretlerini diğerlerininkilerden ayırmayı, tanımayı öğrenmeye başlamıştım, hatta onları bekler olmuştum, bu beklemeye başladığım işaretleri arıyordum, hatta onlara başka işaretlerimle yanıt veriyordum ve onu ben harekete geçiriyordum, onun benimkilerle yanıt verdiğim bu işaretlerine âşık olduğumu söylemeliyim ve o da bana âşık olmuştu, yaşamdan başka ne beklenebilirdi ki?
📖 Sayfa 122 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Boşluk, ayrılık ve bekleyiş, biz buyuz.
Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Sözgelimi bir günü anımsıyorum da, o gün ben gerçekten kendim olmuştum, yani beni başkalarının görmesini istediğim gibi bir ben olmuştum.
📖 Sayfa 111 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Şimdi, uzayda bana ait hiçbir işaret yoktu. Yeni bir tane koyabilirdim, ama artık biliyordum ki, işaretler onları bırakanları yargılamaya da yarıyordu ve bir galatik yılda, beğeniler ve düşünceler değişmeye zaman buluyordu; ayrıca öncekiler, sonradan gelenlerle karşılaştırılıyordu. Diyeceğim şu ki, şimdi bu bana yetkin bir işaret gibi gelebilir, ama iki yüz ya da altı yüz milyon yıl sonra beni küçük düşürebilirdi.
📖 Sayfa 37 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Zaman geçiyor, ben var olmaktan ve ben olmaktan her geçen gün daha memnunum.
📖 Sayfa 181 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
“Tutsaklık durumundan kurtulmanın tek yolu, hapishanenin nasıl yapılmış olduğunu anlamaktır.”
Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Ben hücrelerimin hepsinde annemi ve babamı taşıyorum ve bu yükten asla kurtulamayacağım.
📖 Sayfa 194 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Onu en ince ayrıntılarına kadar düşünüyordum, onun nasıl biri olduğu değildi düşündüğüm, bu beylik ve kaba bir düşünme olurdu, biçimi olmayan o dişinin eğer sonsuz biçimlerden birini alırsa, nasıl bir olacağını, ama tabii gene her zaman kendi kalacağını hayal ediyordum. Ya da onun alması olası şekilleri değil de, onun o şekillere kazandıracağı niteliği düşünüyordum.
📖 Sayfa 123 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Görmesini bildikten sonra orada da güzellik vardı.
📖 Sayfa 149 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
"Uzaklaşırken, sen de yitersin! Burada kal! Ya da git de, nerede olduğunu anlamamız için ıslık çal!"
Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Bir saniyede yaşayabildiklerimiz her zaman çok özel yoğunluk taşıyan bir şeyler oluyor, gelecek beklentisinden, geçmişin anılarından sıyrılıyor, belleğin sürekli varlığından nihayet kurtuluyor.
📖 Sayfa 350 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
"Anlamak istiyorum."
📖 Sayfa 153 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
"Neyi?"
"Her şeyi, her şeyi."
Şimdi, yıllar sonra, hapsime neden olan iğrençlikler ve uğursuzluklar zinciri üzerine kafa patlatmayı bıraktım ve bir şeyi anladım: Tutsaklık durumundan kurtulmanın tek yolu hapishanenin nasıl yapılmış olduğunu anlamaktır.
Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Değişimler içindeki dünyada, ben de değişimler göstererek yoluma devam ettim.
📖 Sayfa 72 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Benim gerçekten kim olduğumu anlayabilecek bilgilere sahip kişiler, beni tanıyamamışlardı.
📖 Sayfa 114 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Gökyüzü gittikçe açılıyor, yıldızlar çoğalıyordu ve gece üzerime bir boşluk ırmağı gibi akıyor, beni çaresizlik ve tedirginlik içinde bırakıyordu.
Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
"Böyle yaşıyoruz biz;
Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
özgürlükle çevriliyiz ama özgür değiliz."
Görecek göz kimde vardı ki?
Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Bazı sorular sorulamazdı bile.
📖 Sayfa 70 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Uzun süre kimin anormal bir yaratık olduğu kimin olmadığı kuşkusu içimizi kemirdi durdu, ama artık epeydir bu da çözümlendi: Normal yaratıklar yeryüzündeki biz hepimiziz, anormal yaratıklarsa yeryüzünde var olabilecekken olmayanlardı; çünkü meydana gelen olaylar ve sonuçları onları değil, açıkça bizi, normal yaratıkları desteklemişti.
📖 Sayfa 147 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Dünya’dan başka bir düşündüğüm yoktu. İnsanı olduğu kişi yapan o, Dünya’nın ta kendisiydi; burada, Dünya’dan koparılıp atıldığımız bu yerde ise, ne ben bendim, ne de o eski O’ydu; yeryüzüne dönmek istiyordum, onu temelli yitirmiş olma korkusu beni perişan ediyordu. Aşk hayallerimin mutluluğu, Ay ile Dünya arasında yuvarlandığımız an boyunca sürmüştü, yeryüzünden ayağım kesilince, aşkımın yerini, eksikliğini duyumsadığım şeyin özlemi almıştı, bir nerede, bir çevre, bir önce, bir sonra.
Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Ve o da bana aşık olmuştu, yaşamdan başka ne beklenebilirdi ki?
📖 Sayfa 122 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Belki de mutluluğumun bedelini, yaşadığım şeyleri anlamaktan vazgeçerek ödüyordum.
📖 Sayfa 153 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
İşte o kadın, o andan beri yitiktir ve biz onun anısına gözyaşı dökeriz.
📖 Sayfa 45 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Ben bir nokta biçiminde ona sığınıyor, nokta biçimindeki onu koruyordum ve bunun verdiği mutluluk, şımarıkça ve aynı zamanda da erdemli bir kendimden geçiş sağlıyordu. Daha fazla ne isteyebilirdim ki?
📖 Sayfa 44 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Vazgeçtim. Neye yarayacaktı ki?
📖 Sayfa 114 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Birbirimizi nasıl anlayabilirdik? Dünyadaki hiçbir şey, gözlerimize göründüğü haliyle, birbirimize hissettiklerimizi dile getirmeye yeterli değildi, ama ben nesnelerden tanınmadık titreşimler yakalamak için çıldırırken, o, nesnelerin özlerini sonuna dek renksiz kılmak dileğindeydi.
📖 Sayfa 50 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
... genelde bir öykü anımsanan anılardan oluşur, ama bu durumda öyküyü anımsamamak öykünün kendisi oluyor.
📖 Sayfa 180 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
"Anlamak istiyorum."
📖 Sayfa 153 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
"Neyi?"
"Her şeyi, her şeyi." Çevremi işaret ettim.
"Daha önce anladıklarını unuttuğunda anlayacaksın."
Artık biliyordum ki, işaretler, onları bırakanları yargılamaya da yarıyordu.
📖 Sayfa 37 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Bir anda, tüm karanlık, karanlık olmayan başka bir şeyin karşısında karanlık olarak belirlendi, bu öteki şey aydınlıktı.
Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Beni, yalnızca benim istediğim gibi görebilirsin.
📖 Sayfa 54 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Yüzlerce kez onu gördüğümü sandım, yüz kez de yitirdiğimi.
📖 Sayfa 50 · Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino
Sıkça Sorulan Sorular
Bütün Kozmokomik Öyküler kimin eseridir?
Bütün Kozmokomik Öyküler, Italo Calvino tarafından yazılmıştır ve ilk kez 2020'de yayımlanmıştır. Türkçeye Eren Yücesan Cendey, Şemsa Gezgin çevirmiştir.
Bütün Kozmokomik Öyküler kaç sayfadır?
Bütün Kozmokomik Öyküler, 362 sayfadır (Yapı Kredi Yayınları baskısı).
Bütün Kozmokomik Öyküler'in en ünlü sözü nedir?
“Birbirimize elimizi yaklaştıramadan bunca ayrı gidişten, birbirimize bunca yabancı kaldıktan, bu paralel akışa tutsaklıktan sonra, uzayın bu incecik oluşumu daha gerginleşecek ve aynı zamanda daha yumuşayacak, boşluk sıkışacak, hem de bu bizim dışımızdan değil de içimizden gelerek, Ursula kaşık H'x ve beni bir araya sıkıştıracaktı ve işte onun ve benim izlediğimiz o görünmez çizgi tek bir çizgiye dönüşecek, benim ve onun bir karışımıyla dolacak ve o yumuşaklığa ve gizliliğe girebilecekti, onu sarmalayacaktım, o benim bütün varlığımı emecek, oraya dek yalnız, kupkuru ve ayrı olduğuna yanacaktı.”