CANLI

İnsanlar İçinde Bir İnsan: Kolektif'in Antoloji Üzerine Seçme Sözler

İnsanlar İçinde Bir İnsan - Kolektif kitap alıntıları ve sözleri

Kolektif'in 2018'de yayımlanan İnsanlar İçinde Bir İnsan adlı eseri, Antoloji türünün önemli örneklerindendir. Türkçe baskısı Yapı Kredi Yayınları tarafından yayımlanmıştır. İnsanlar İçinde Bir İnsan'ı okuyanların en çok beğendiği sözler burada bir araya geldi.

Yazar:Kolektif
İlk Yayın:2018
Yayınevi:Yapı Kredi Yayınları
Sayfa Sayısı:732
Dil:Türkçe
ISBN:9789750813368
Okuma Süresi:20 sa. 44 dk.
Türler:Antoloji, Edebiyat, Hikaye (Öykü)

İnsanlar İçinde Bir İnsan'dan En Beğenilen Alıntılar

insanoğlu rakibini düşünceleriyle yenmeli fikrine sahipti. Eh, birbirinin üstüne çöküp kol, bacak bükmeyi ayılar da becerir, değil mi?

📖 Sayfa 621 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

"Öğrenmemiş. Sevmeyi. Ne kendini ne de kimseyi."

İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

"Bir hap olsaydı keşke; unutma hapı. Güzel olmayan her yaşam parçasını bir daha diriltmemek üzere bellekten silip yok eden bir hap."

İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

"Yaşamım boyunca üç kez ağladım," diyordu yaşlı adam, "ikisi kendilerimin ardından, bir kez de bir kadının..."

📖 Sayfa 608 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Konuşmaktan yorgun düşmüşüz ikimiz de. Artık herkes kendi yüreğiyle söyleşmeye, hesaplaşmaya başlamış.

📖 Sayfa 628 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Uyandın. Ama artık benim sana yetişecek ne sesim, ne halim kalmıştı. Sen de tekrar uykuya daldın.

📖 Sayfa 28 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Konuşmalarımız da umutsuzluk üstüneydi hep. Arasıra bir çıkış yapıyorduk belki ama onun parlaklığı da kapkara gökte bir iz bırakmıyordu tabii. Sürüncemedeydik.

📖 Sayfa 410 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Bir roman kadar uzun bir tümce,
-- Sonra işte yaşlandım.
(Gülten Akın)

📖 Sayfa 604 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

"Zaman geçiyor. Bizler zamanın içinde yüzdüğümüz halde zamanın geçişini değil de, o geçtikten sonra, sadece geçmiş olduğunu hissedebiliyoruz."

İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Genç olmuşsun... Dilediğini yapamadıktan sonra kaç para eder gençlik?

📖 Sayfa 169 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Şarkılar vardı o yaz. Her yaz gibi yazın kendi sarkıları:
"Bir ihtimal daha var, o da ölmek mi dersin?"
"Yine bu yaz ada sensiz içime hiç sinmedi."
"Çıkar yücelerden haber sorarım."

📖 Sayfa 373 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Evini seçme, döşeme şansı var da insanın, mezarını yok.

📖 Sayfa 497 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

"...her çocuk gibi bende inanırdım masallara ve masallar güzeldi. Bugün bile inanabilsem keşke..."

İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

"Okudukça, iç dünyan hızla zenginleşiyor. Bir daha vazgeçemiyorsun."

İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

"...yalnız huzur istiyorum, yalnız huzur! Başka bir şey değil, huzur!"

İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Yalnızlığın alfabesini sökeli yıllar oldu. Bıraktığım sayfadan devam edeceğim.

📖 Sayfa 304 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

"Ya sevinç? Çok muydu insanlara bir parça sevinç? Hemen bir acı mı izlemeliydi sevinci?"

İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

"Kendimizle savaştık durduk, başkalarıyla savaştığımızı sanırken..."

İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Kendimizle savaşıp durduk, başkalarıyla savaştığımızı sanırken...

📖 Sayfa 611 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Sen elbet yoksun.
Sen olsan, ben o hallere mi düşerim!.

📖 Sayfa 580 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Dostum haklıydı, alınmayan bir kitabı beyaza çevirmekten, hiç yazılmamış, hiç yaşanmamış saymaktan başka ne gelirdi elden? Hem o zaman başkaları, gençler, yeniler doldurabilirlerdi beyaz sayfaları.

📖 Sayfa 374 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Şişe içinde ırmağa atılmış bir mektup
gibiyim. Hem ırmağın içindeyim, hem ona bir katkım yok. Hem diyeceğim bir şeyler var şişenin içinde kapanmış, hem ırmağın bunlardan haberi yok ve olmayacak. Hem ırmak beni bir yerden bir yere götürüyor, hem gittiğimiz yönü ben saptayamıyorum. Hem ırmak bana dokunuyor, hem ben ırmağa dokunamıyorum. Birbibirimize
değmiyoruz.

📖 Sayfa 387 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

"Her zaman böyle olabilsek! Herkes, hepimiz, bütün dünya, dünyanın bütün insanları her an böyle cıvıl cıvıl, güneş vurmuş kalaylı kaplar gibi pırıl pırıl olabilsek! Gamdan, kederden, tasadan kurtulsak, yunsak, arınsak!"

İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Kargaşalık ağır basıyor yaşayışımızda. Hep birbirimizi suçluyoruz.

📖 Sayfa 306 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Eğer bir hikayeyi kadınlar da dinlemiyorsa, o kadar kelimeyi ziyan etmeye gerek yokmuş zaten.

📖 Sayfa 705 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Mesafeler endaze ile ölçülmez çocuğum. Gönlüne sor bunu.

📖 Sayfa 631 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

"Burayı," diyorum ayamı göğsünde gezdirip, "Burası, benim memleketim."

📖 Sayfa 699 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Bütün bir yaşam o dışarıdaki. Geçip gidiyor. Ya da ben geçip gidiyorum. Birbirimize değmiyoruz.

📖 Sayfa 388 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

"Düşünmesini bilmeyen insana laf anlatmak çok zordur"

İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Son aylarda-ya da yıllarda- sürekli bir bezginlik içindeydik. Hiçbir şey eskisi gibi olmayacakmış gibi, düzelmeyecekmiş gibi, önceleri katlandığımız, sonraları boyun eğdiğimiz şu bezginlik bile aynı kalmayacakmış gibi.

📖 Sayfa 410 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Yokluk zalim bir düşman. Yokluğun eline düşen iflah olmuyor.

📖 Sayfa 290 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Öyle ya da böyle devam ediyordu da hayat, pes etmemeye kararlıydım, küçük bahaneler icat edip bir biçimde tutunmam gerektiğine inandırdım ben de kendimi.

📖 Sayfa 715 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Yalnızlığın alfabesini sökeli yıllar oldu.

📖 Sayfa 317 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

İnsanın hatırladıkları yaşadıklarının çok azı.

📖 Sayfa 499 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Bir gün ders ortasında kürsüden alınıp götürülüşüm; evlerimizi hayatlarımızı kimliklerimizi didik didik eden Tomsonlu... kuşkulu korkulu bakışlarını üzerimde hissettiğim apartman komşuları; bir bölük silahlı asker arasında komik miki filmlerini andıran ufacık küçücük halimdi.

📖 Sayfa 479 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Acının üstüne varmalıdır. O seni yok edeceğine, sen onu.

📖 Sayfa 487 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

O kaldı karanlıklarda, o yapamaz güneşsiz.

📖 Sayfa 253 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Sevgiyi kimi kitaplarda okuduğumda, yok oğlum diyorum, senin becerebileceğin bir duygu değil bu... Senin gibilerin harcı değil bunca sarsıntılar.. Karın da belki o yüzden her koynuna girişte ağladı, altı aya varmadan taksitle alınmışların hepsini toplayıp başka birine gitti...

📖 Sayfa 390 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Artık yeni insanlar sevmekte güçlük çektiğin yaşlara geldiğinde, daha az müşkülpesent ve muhtemelen daha cesur olduğun yaşlarında bir yolunu bulup çok sevmeyi başardığın birini havaalanına bıraktıktan sonra, o dev ayrılık makinesinin kapısından çıkıp birkaç saat önce birlikte geçtiğiniz yollardan, bu defa tek başına elin kolun bomboş dönerken kuru ekmek gibi ufalanıyordu için.

📖 Sayfa 713 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Bir çocuk yok yere öldürülür, sonra öz anası bile susarsa, başka çocuklar da öldürülür artık değil mi? Kötüler, "Bak biz haklıymışız,” derler, "hesap soran yok çünkü. Analar bile susarsa, meydan bizimdir." Analar hesap sormazsa kim sorar?

📖 Sayfa 369 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Oysa ölüm derler bunun adına, bugün onu bulduysa, yarın seni bulur, bir bakarsın, iki eli yakandadır.

📖 Sayfa 70 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Çay rengindeki gözlerini yaşlı görmeye gelemem hiç.

📖 Sayfa 192 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Her şey yıkılıyor. Duvarlar, kaleler, şatolar, yıldızlar, heykeller, hayaller, inançlar, değerler, geçmişe bağlanan her şey... Her şey tuzla buz, paramparça!...
Merhaba yeni dünya!
Elveda Alyoşa!...

📖 Sayfa 482 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Son aylarda -ya da yıllarda- sürekli bir bezginlik içindeydik. Hiçbir şey eskisi gibi olamayacakmış gibi, düzelmeyecekmiş gibi, önceleri katlandığımız, sonraları boyun eğdiğimiz şu bezginlik bile aynı kalmayacakmış gibi.

📖 Sayfa 432 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Bir çocuk yok yere öldürülür, sonra öz anası bile susarsa, başka çocuklar da öldürülür artık değil mi? Kötüler, "Bak biz haklıymışız, " derler, hesap soran yok çünkü.

📖 Sayfa 353 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Gülüşün al bir gül gibi tomurcuklanırdı yüzünde.

📖 Sayfa 370 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Kaçacak kadın kaçar... Kocası her akşam eve erkenden gelse de, kucağında bebesi olsa da, kaçacağı varsa kaçar. Ben kaç aylıkmışım annem gittiğinde?

📖 Sayfa 390 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Son aylarda -ya da yıllarda- sürekli bir bezginlik içindeydik. Hiçbir şey eskisi gibi olamayacakmış gibi, düzelmeyecekmiş gibi, önceleri katlandığımız, sonraları boyun eğdiğimiz şu bezginlik bile aynı kalacakmış gibi. Konuşmalarımız da umutsuzluk üstüneydi hep. Ara sıra bir çıkış yapıyorduk belki ama onun parlaklığı da kapkara gökte bir iz bırakmıyordu tabii. Sürüncemedeydik.

📖 Sayfa 410 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Oysa benim istediğim bir güler yüz, tatlı söz ondan.

📖 Sayfa 134 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Bir yere vatanım diyebilmek için orada doğup büyümenin yetmediğini pahalı öğrenmiş bir kuşağın çocuklarıydık biz.

📖 Sayfa 327 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Yoksa bu adamları, anaları, dövülsün diye mi doğurmuştu, bu çocuklar, ölmek için, kurşunlanmak için mi gelmişlerdi dünyaya?

📖 Sayfa 220 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Bugün, içimde incecik bir hüzün, seni düşündüm.

📖 Sayfa 508 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

“Ben sandallar içinde bir sandal, denizler içinde bir deniz, insanlar içinde bir insan…”

📖 Sayfa 9 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Ne çok sevmiştim! Bedenim ve belleğim ne kadar unutkandı.

📖 Sayfa 375 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Uzaklarda, çok uzaklarda kalmış bir gençlik ışıltısı geçmiş olmalı, bu yüzden, saçlardan ve ellerden.

📖 Sayfa 493 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Çoğu kez koşuşturan, kimi kez salına salına yürüyen, çarpıştıklarında birbirlerine kötü kötü bakan, kimi kez kol kola, gülerek geçip giden, genellikle yalnız, suratsız, kavgaya hazır, bazan dalgın, görmeden bakan, aldırışsız bir dinginlik içinde akıp duran insanlar.

📖 Sayfa 407 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

"Ben önemli değilim," diyordu, "Sen de değilsin. Kendini önemli sananların hiçbiri önemli değil. Yaşa sadece."

📖 Sayfa 718 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Amaçsızca ve bir anda karar verilerek çıkılan yolculukların ilham verici, hatta kimi zaman yenileyici olduğu söylenir. Belki de "yaşama sanatı" saçmalığına inanmış olanların uydurmasıdır bu, bilmiyorum.

📖 Sayfa 671 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Onca süs püs içinde güzelliği yitip gitmiş.

📖 Sayfa 289 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Ben aslında, doğduğum evde ölmek isterdim. Daha çok şey biriktirmek ve onları birer birer çocuklarımın torunlarına vermek isterdim. Şimdi herkes var, hiçbir şey yok. Büyüyünce de olmaz, biliyorsun. Yaşamak, bir meslek değilmiş. Boşuna yazıyoruz. Yazık!

📖 Sayfa 593 · İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif

Sıkça Sorulan Sorular

İnsanlar İçinde Bir İnsan kimin eseridir?

İnsanlar İçinde Bir İnsan, Kolektif tarafından yazılmıştır ve ilk kez 2018'de yayımlanmıştır.

İnsanlar İçinde Bir İnsan kaç sayfadır?

İnsanlar İçinde Bir İnsan, 732 sayfadır (Yapı Kredi Yayınları baskısı).

İnsanlar İçinde Bir İnsan'ın en ünlü sözü nedir?

“insanoğlu rakibini düşünceleriyle yenmeli fikrine sahipti. Eh, birbirinin üstüne çöküp kol, bacak bükmeyi ayılar da becerir, değil mi?”

Bu sayfadaki alıntılar okur paylaşımlarından derlenmiştir. Kaynak eser: İnsanlar İçinde Bir İnsan — Kolektif. Eserin tamamı için kitabı edinmenizi öneririz.
Bu yazıyı paylaş Link kopyalandı ✓

وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ

“Şüphesiz sen pek büyük bir ahlâk üzeresin.”

Kalem Sûresi, 68/4