İvan Gonçarov'un 1869'da yayımlanan Yamaç adlı eseri, Roman türünün önemli örneklerindendir. Ergin Altay çevirisiyle İletişim Yayınevi tarafından Türkçeye kazandırılmıştır. Bu sayfada, eserden akılda kalan en etkileyici bölümler bir araya getirildi.
Yamaç'tan En Beğenilen Alıntılar
Geç, hiçbir zamandan iyidir.
Yamaç, İvan Gonçarov
Öyle ya evde yemek ye, bir yere gitme, uykun olmasa da yat uyu… Niçin sıkayım kendimi bu kadar?
Yamaç, İvan Gonçarov
Güçlü güçlüyü sevmez hiçbir zaman. Yan yana geldiklerinde, keçiler gibi toslaşmaya başlarlar! Ama bir güçlüyle bir güçsüz iyi geçinirler. Biri gücü için sever ötekini, öteki de... yumuşak başlılığı, uysallığı, onun isteklerine boyun eğdiği için...
📖 Sayfa 507 · Yamaç, İvan Gonçarov
Uzaklara bakmanın ne gereği var? ... Kişi mutluluğu metreyle ya da kiloyla alır gibi mi alacak? Yanından geçerken yakala onu, birkaç yudum al, bıkmamak için bırak sonra, başka mutluluklar aramaya koş!
📖 Sayfa 623 · Yamaç, İvan Gonçarov
- Evlenince sever.
📖 Sayfa 204 · Yamaç, İvan Gonçarov
- Nasıl "evlenince sever" ? Sevince evlenir demek istiyorsunuz galiba?
- Anlaşıldı, anlaşıldı, sizin oralarda öyle yaparlar... Oysa biz burada önce sorup soruştururuz bir erkeği, nasıl bir insan olduğunu anlarız, içini dışını öğreniriz, sonra veririz kızımızı.
- Öyleyse burada kızlar evlenmiyorlar, onları erkeğe veriyorlar, büyükanne! Mantık var mı bunda?
Daha ne kadar baykuş gibi yaşayacağız? Gün ışığından korkacağız?...
📖 Sayfa 205 · Yamaç, İvan Gonçarov
Sonbahar, doğanın olduğu gibi, insanların üzerine de çökmüştü sanki... Ağaçlardan yaprakların döküldüğü gibi, insanlardan da gülümsemeler, gülüşler, sevinçler dökülmüştü.
📖 Sayfa 807 · Yamaç, İvan Gonçarov
"Başkalarının istediği gibi olsa nasıl olacaktı yaşamım?"
Yamaç, İvan Gonçarov
“İnsanın içine düştüğü en büyük felaket, kendisiyle yüzleşmekten kaçmasıdır.”
Yamaç, İvan Gonçarov
Bence, neye inanırsan inan: Tanrı'ya da, matematiğe de, felsefeye de inansan, hepsine uyar yaşam.
📖 Sayfa 270 · Yamaç, İvan Gonçarov
Can sıkıntısı denen şey olmasaydı yeryüzünde ne güzel olurdu yaşam! Ondan korkunç şey var mı?
📖 Sayfa 10 · Yamaç, İvan Gonçarov
Hiçbir zaman!.. Ne büyük bir yalan vardır şu "hiçbir zaman", "daima" sözcüklerinde!..
📖 Sayfa 710 · Yamaç, İvan Gonçarov
Yürümesini engelleyen ormansa, keser onu, denizleri gemilerle geçer, dağları deler... hiçbir engel tanımaz kişioğlu!
📖 Sayfa 869 · Yamaç, İvan Gonçarov
Fırtınalı bir yaşam durgun bir limana sürüklemez insanı.
📖 Sayfa 104 · Yamaç, İvan Gonçarov
Başkalarının kör, mutlu oldukları yerde ben niçin her şeyi görüyor, biliyorum? Her şeyi anlamam için bir hışırtı, hafif bir yel, sessizliğin kendi niçin yetiyor bana? Tatsız bir duyarlılık bu!
Yamaç, İvan Gonçarov
Yalan... şeytanın yeryüzüne attığı lanetlerden biridir yalan.
📖 Sayfa 637 · Yamaç, İvan Gonçarov
"Herkes vebadan kaçar gibi can sıkıntısından kaçıyor."
Yamaç, İvan Gonçarov
Senin gibi, durumlarından hoşnut olmayanlar mutluluğun ne olduğunu, kader kafalarına kafalarına indirince anlarlar ancak...
📖 Sayfa 200 · Yamaç, İvan Gonçarov
Oysa iki ahlak düşünüp bulmuş erkekler: Biri kendileri için, öteki kadınlar için!
📖 Sayfa 638 · Yamaç, İvan Gonçarov
- Her şey geçer, unutulur...
📖 Sayfa 837 · Yamaç, İvan Gonçarov
- Unutulur, ama bağışlanamaz...
Oh Tanrım! Başkalarının kör, mutlu oldukları yerde ben niçin her şeyi görüyor, biliyorum? Her şeyi anlamam için bir hışırtı, hafif bir yel, sessizliğin kendi niçin yetiyor bana? Tatsız bir duyarlılık bu!
📖 Sayfa 164 · Yamaç, İvan Gonçarov
Derin acılara ancak büyük ruhlar böylesine güçlü katlanabilirler... Kartallara olduğu gibi, onlara da bulutların üzerinden uçmak için güçlü kanatlar, uçurumların dibine bakmak için keskin gözler verilmiştir.
📖 Sayfa 781 · Yamaç, İvan Gonçarov
Fedakârlık etmeden, çaba harcamadan, yokluk çekmeden yaşanamazdı dünyada. "Yalnız çiçeklerin yetiştiği bir bahçe değildir yaşam."
📖 Sayfa 138 · Yamaç, İvan Gonçarov
“Doğa, insanın iç dünyasının en açık aynasıdır; sakinlik ve fırtına, umut ve çaresizlik hep orada yansır.”
Yamaç, İvan Gonçarov
Benim için durgun bir liman yoktur; ya acı çekeceğim... ya da düşlerle can sıkıntısı dolduracak yaşamımı!
📖 Sayfa 44 · Yamaç, İvan Gonçarov
“Bazen insanın ruhunda öyle bir boşluk olur ki, ne sevinç ne de keder sığar oraya; sadece sessiz, derin bir karanlık.”
Yamaç, İvan Gonçarov
Elden ne gelir, güzellikten anlamıyorsun! Bir başkası da müzikten, bazıları da resimden anlamaz. İnsan soyunun gelişmemişliğinin kanıtıdır bu...
📖 Sayfa 11 · Yamaç, İvan Gonçarov
Sevginin bir çaba harcanmadan, kendiliğinden kazanıldığını söylerler. Biliyorsunuz, kördür sevgi!..
📖 Sayfa 347 · Yamaç, İvan Gonçarov
Her şeyi gerekli, ciddi bir biçime sokarsak yaşam son derece tatsız, sıkıcı olur! Kişioğlunun düşünüp bulduğu, ona eklediği şeylerdir yaşamı güzelleştiren. Yaşamın tadı düzensizliklerden de, biçimden de, sizin o sıkıcı ilkelerinizden de uzaklaşmaktadır yalnızca...
📖 Sayfa 29 · Yamaç, İvan Gonçarov
Fedakarlık etmeden, çaba harcamadan, yokluk çekmeden yaşanamazdı dünyada. Yalnız çiçeklerin yetiştiği bir bahçe değildir, yaşam
Yamaç, İvan Gonçarov
Toplum acıyarak bakar düşene. ... suskunluğuyla cezalandırır onu.
Yamaç, İvan Gonçarov
"Beni ne zaman sevmeyeceksin?"
📖 Sayfa 133 · Yamaç, İvan Gonçarov
"Ölünce!"
Düşünüyorum,çünkü seviyorum.
Yamaç, İvan Gonçarov
Sonsuz bir aşk istiyorsun sen: Herkes ister aynı şeyi, ama yoktur böyle bir aşk...
Yamaç, İvan Gonçarov
Seveceğin insanın buna değip değmediğini kimseye sormadan sev, korkmadan yürü...
📖 Sayfa 490 · Yamaç, İvan Gonçarov
Kilit karşınızda, anahtarı da alın elinize. Bakalım daha neler göreceksiniz?
Yamaç, İvan Gonçarov
Bilirsin: "Bülbülün çektiği dilinin belasıdır!"
📖 Sayfa 202 · Yamaç, İvan Gonçarov
Bir şey almaya çalışmadan, bir şey istemeden seviyordu. Olduğu gibi kabul ediyordu sevdiği erkeği; onun başka türlü olup olmayacağı, olması gerekip gerekmediği üzerine hiç düşünmüyordu. Başka bir aşk var mıydı yeryüzünde, yoksa herkes onun sevdiği gibi mi seviyordu? Bunlara kafasını yormuyordu hiç.
📖 Sayfa 133 · Yamaç, İvan Gonçarov
Zamanında çok söyledim sana: Evlenme, diye, ama sen bildiğini okudun, sözümü dinlemedin, şimdi de görüyorsun!
Yamaç, İvan Gonçarov
“…Yalnız çiçeklerin yetiştiği bir bahçe değildir yaşam…”
Yamaç, İvan Gonçarov
" Söyler misiniz anam babam, insanları nasıl anlıyorsunuz siz merak ettim doğrusu! "
📖 Sayfa 469 · Yamaç, İvan Gonçarov
"Üzerimde bıraktıkları izlenime göre. "
... ama geç, hiçbir zamandan iyidir!
📖 Sayfa 714 · Yamaç, İvan Gonçarov
... sonbahar geldi. Sonbaharda bütün hayvanlar gibi, insanlar da kendi içlerine çekilirler.
📖 Sayfa 685 · Yamaç, İvan Gonçarov
Kuşlar bile gidiyorlar artık!.. Doğada her şeyin üzerine bir hüzün, bir karanlık çökerken, insanın ruhuna da çöküyor aynı hüzün, karanlık... Öyle değil mi?
Kırlarda, çiçeklerin, kuşların arasında çok hafif hissediyorum kendimi!
Yamaç, İvan Gonçarov
Neden evlenecekmişim? Karım beni bırakıp kaçsın diye mi?
Yamaç, İvan Gonçarov
Aşklar... Aşksız karşılaşmalar! İnsanların yaradılışlarında, kavramlarında ne tuhaf bir büyü var! Bizler, güçlü olan biz erkekler, bu kadınların babaları, kocaları, kardeşleri, çocukları olan bizler çok ağır biçimde suçluyoruz onları. Kendilerini küçük düşürdükleri, çamura buladıkları, sokak kadını oldukları için... lanetlerken, bir yandan da kötü yola itiyoruz onları! Kendimize bakmıyoruz hiç.. aşağılık davranışlarımızı hoş görüyoruz!.. Yüz karamızı, küçüklüğümüzü - kadının sırtına yükleyerek- açıktan açığa taşıyoruz, gizlemiyoruz!
📖 Sayfa 638 · Yamaç, İvan Gonçarov
-Neden geldiniz buraya?
Yamaç, İvan Gonçarov
-Canım sıkılıyor.
-Öyleyse aşık olun.
Bambaşka bir dünyası vardır inanan ruhun..
Yamaç, İvan Gonçarov
Birbirini seven insanların tartışması haz doludur derler.
Yamaç, İvan Gonçarov
Kırk bin kardeş kadar değil -Shakespeare çok az söylemiş- tüm insanların hep birden sevdikleri kadar seviyorum.
📖 Sayfa 646 · Yamaç, İvan Gonçarov
... seni de, şu ara sokağıyla, çitiyle, şu üvez ağaçlarıyla bu kenti de sırf onu sevdiğim için seviyormuşum meğer!
📖 Sayfa 662 · Yamaç, İvan Gonçarov
Hep okuyor. Ama ne okuduğunu hiç söylemez, kitaplarını kimseye göstermez. Onları nereden aldığını bile söylemez.
Yamaç, İvan Gonçarov
Ne büyük yalan vardır şu "hiçbir zaman", ve "daima" sözcüklerinde !..
Yamaç, İvan Gonçarov
Kişinin kendi dünyasında, kendi için yaşaması yaşamak değil, cansız bir duruştur.
Yamaç, İvan Gonçarov
Konuşmak, bir şeyler yapmak, cenkleşmek gerek.
Niçin benim gibi sıkılmıyor canı, niçin bana geldiği gibi ağır gelmiyor ona yaşam?
Yamaç, İvan Gonçarov
Ağzınızdan dökülenler söz değil, inci
Yamaç, İvan Gonçarov
"Uykuyla ölüm arasında bir şeydi bu, derin düşüncelere dalmış gitmiş gibiydi kent. Açık pencereler, alabildigine açılmış, ama konuşmayan birer ağıza benziyorlardı uzaktan. Bir soluk yoktu, nabız atmıyordu... Nereye kaçmıştı yaşam? Yere uzanmış bu bedenin gözleri, dili neredeydi? Her şey gri, yeşil bir renge bürünmüştü, susuyordu..."
Yamaç, İvan Gonçarov
Yalnız çiçeklerin yetiştiği bir bahçe değildir yaşam." diye geçiriyordu içinden.
Yamaç, İvan Gonçarov
Fedakarlık etmeden, çaba harcamadan, yokluk çekmeden yaşanamazdı dünyada...
‘Yaşamayı öğretir’ diyorsunuz, kendi biliyor muymuş bakalım yaşamayı?
Yamaç, İvan Gonçarov
Tuhaf olan ben değilim, sizsiniz!
Yamaç, İvan Gonçarov
Sıkça Sorulan Sorular
Yamaç kimin eseridir?
Yamaç, İvan Gonçarov tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1869'da yayımlanmıştır. Türkçeye Ergin Altay çevirmiştir.
Yamaç kaç sayfadır?
Yamaç, 904 sayfadır (İletişim Yayınevi baskısı).
Yamaç'ın en ünlü sözü nedir?
“Geç, hiçbir zamandan iyidir.”