Şiir alanına Oruç Aruoba'nın kazandırdığı Ol / An, 1994'te yayımlanmıştır. Bu sayfada, eserden akılda kalan bölümler okur beğenisine göre sıralı.
Ol / An'dan En Beğenilen Alıntılar
Gözlerim kararıyor, arada bir
Ol / An, Oruç Aruoba
düşünemeyince seni
Hiç olmayacak mısın?
Ol / An, Oruç Aruoba
Hep bu belirsiz sessizlik mi kalacak içimde, sevinçler gelmeyecek mi içime
Hiç olmayacak mısın ?
Ol / An, Oruç Aruoba
Hep bu belirsiz sessizlik mi kalacak , içimde sevinçler gelmeyecek mi ?
Hiç olmadı, belki hiç olmayacak
Ol / An, Oruç Aruoba
o renkli güçlü kanatlar
o hafif esintili uçuş
o aldırmaz bakış
olmadı hiç
olmayacak.
Hiç olmayacak mısın?
Ol / An, Oruç Aruoba
Hep bu belirsiz sessizlik mi kalacak içimde, sevinçler gelmeyecek mi
içime -
ben
birkaç tatsız tutku
bir de küçücük neşe
özlerken seni?
içimde yaşayan insanlar azaldı.
Ol / An, Oruç Aruoba
“Ne çok ölü düşün var senin .
📖 Sayfa 175 · Ol / An, Oruç Aruoba
Kırık dökük gerçeklerin üşüşünce düşüncene
ne çok canlı acın var senin .
Bölük pörçük gerçeklerin inince içine
ne çok katı kanın var senin
Ne çok diri ölün var senin …”
İçimde yaşayan insanlar
Ol / An, Oruç Aruoba
azaldı:
Acıyla doluyum artık—
Ol / An, Oruç Aruoba
kalmadı hiç boş yerim:
boşaldı sözcükler
kalmadı eylem.
Ne çok
Ol / An, Oruç Aruoba
diri
ölün var senin.
hiç ölemediğim yerde
Ol / An, Oruç Aruoba
hiç olmadım ki
öleyim.
yorgun gözlerim, sözlerim —
Ol / An, Oruç Aruoba
Ben zaten hiç olmadım ,
📖 Sayfa 27 · Ol / An, Oruç Aruoba
Hep vardım oysa ki..
o renkli güçlü kanatlar
Ol / An, Oruç Aruoba
o hafif esintili uçuş
o aldırmaz bakış—
olmadı hiç
olmayacak.
Zaten
tırtılım da kozam da
olmadı benim hiç—
kelebegim, hiç:
Sözcükler gelip geçiyor içimden
Ol / An, Oruç Aruoba
Yürüyorum bir yanım aydınlık bir yanım karanlık ...
📖 Sayfa 55 · Ol / An, Oruç Aruoba
Belki bitiririm bir gün
Ol / An, Oruç Aruoba
dökülüp gitmeden bütün dut yaprakları
Buradayım:
📖 Sayfa 12 · Ol / An, Oruç Aruoba
Yüzyıl oldu.
Önümden geçen yol
tıkandı,
Çevremdeki bahçeler
daraldı,
içimde yaşayan insanlar
azaldı:
Yalnızlaştım.
Buradayım:
📖 Sayfa 13 · Ol / An, Oruç Aruoba
Yüzyıl önce başladım beklemeye.
Yavaş geçip gitme zamanı:
Dumanlar isler puslar,
Yağmurlar
Sıcaklar
Soğuklar, rüzgarlar
Kemirdi her yanımı
Tahtalarım birer birer çürüdü,
Boyalarım parça parça döküldü,
Payandalarım teker teker çöktü
Yüzyıl oldu.
"içimde yaşayan insanlar
Ol / An, Oruç Aruoba
azaldı:
yalnızlaştım."
Dimdik, sapasağlam
Ol / An, Oruç Aruoba
ayaktayım
burada.
Gidiyorsun
📖 Sayfa 92 · Ol / An, Oruç Aruoba
Bütün hüzünlerimi göndersem seninle
üzülür müsün?
Ben
📖 Sayfa 186 · Ol / An, Oruç Aruoba
çiçekli baharında gençliğimin
yüreğim umut dolu
yürüyen.
Acıyla doluyum artık kalmadı hiç boş yerim.
Ol / An, Oruç Aruoba
"Yaşamıyorum -
Ol / An, Oruç Aruoba
yaşamıyor insanlarım."
Yaşamıyorum
Ol / An, Oruç Aruoba
Yaşamıyor insanlarım
Burdayım
Yüzyıl oldu
Bekliyorum
Yalnızım burda
Buradaydım:
📖 Sayfa 37 · Ol / An, Oruç Aruoba
Yitiyordum...
Yürüyorum
📖 Sayfa 55 · Ol / An, Oruç Aruoba
Bir yanım karanlık
Bir yanım aydınlık..
Buradayım:
Ol / An, Oruç Aruoba
Çiçekleniyorum...
Bırak
📖 Sayfa 140 · Ol / An, Oruç Aruoba
düşüneyim seni burada.
Bırak
düşleme beni orada.
Özlediklerim , neredeler ?
Ol / An, Oruç Aruoba
Gidiyorsun
📖 Sayfa 94 · Ol / An, Oruç Aruoba
Bütün kendimi göndersem seninle
götürür müsün?
Sen karanlık beynimin aydınlık köşesi siyah düşüncelerimin beyaz döşeği pırılpırılsın burada.
📖 Sayfa 139 · Ol / An, Oruç Aruoba
Gelip geçmek
📖 Sayfa 202 · Ol / An, Oruç Aruoba
geçip gitmek
işim.
Bitkinim,
yorgun gözlerim, sözlerim -
ellerim
bitik.
Yitik
miyim?
Özledik seni —
Ol / An, Oruç Aruoba
yoktun.
Hiç olmayacak mısın?
Hep bu belirsiz sessizlik mi kalacak
içimde, sevinçler gelmeyecek mi
içime —
Bilemesen nereye koyacağını ellerini,
Ol / An, Oruç Aruoba
Bilsen nasıl özlediğimi ellerini…
Sen
📖 Sayfa 139 · Ol / An, Oruç Aruoba
karanlık beynimin aydınlık köşesi
siyah düşüncelerimin beyaz döşeği
pırıl pırılsın
burada.
Ben
ışıklı yolunun karanlık köşesi
beyaz düşlerinin siyah döşeği
kapkarayım
orada.
Yerim nerede bileceğim,
Ol / An, Oruç Aruoba
Yolum nereye bulacağım.
Gidiyorsun
📖 Sayfa 92 · Ol / An, Oruç Aruoba
Bütün acılarımı göndersem seninle
Yıkılır mısın?
“Beynim yıkılmış bir labirent :
📖 Sayfa 184 · Ol / An, Oruç Aruoba
bütün dehlizleri tıkalı
bütün tavanları göçük
bütün duvarları çökük—
içinde yitilemeyecek bile
Beynim taşlaşmış bir ağaç :
bütün dalları çatlak
bürün yaprakları kırık
bütün kökleri kömür—
çürüyüp ölemeyecek bile…”
Kaç kez çıktı ay, indi sen gelmeyeli.
📖 Sayfa 153 · Ol / An, Oruç Aruoba
Uzakta şimdi.
Sarardı yaprak, kurudu dal seni görmeyeli.
Uzaktasın şimdi.
Kaç kez geldi güz, geçti sen olmayalı.
Burada şimdi.
Kızardı yaprak, kırıldı dal senle dolmayalı.
Gidiyorsun
📖 Sayfa 92 · Ol / An, Oruç Aruoba
Bütün ışıklarımı göndersem seninle aydınlanır mısın?
Gidiyorsun
Bütün sevinçlerimi göndersem seninle mutlanır mısın?
Gidiyorsun
Bütün hüzünlerimi göndersem seninle üzülür müsün?
Gidiyorsun
Bütün acılarımı göndersem seninle yıkılır mısın?
Sözcükler gelip geçiyor içimden
📖 Sayfa 11 · Ol / An, Oruç Aruoba
anlamsızlığa doğru,
eylemler geçip gidiyor elimden
çaresizliğe doğru.
gerçeklerin üşüşünce düşüncene
Ol / An, Oruç Aruoba
ne çok
canlı
acın var senin.
Olacak öylesine bir aydınlık ki,
📖 Sayfa 46 · Ol / An, Oruç Aruoba
varlık çatlayacak
Olacak öylesine bir karanlık ki,
yokluk parçalanacak
Olacak öylesine bir doluluk ki,
oluş patlayacak
Saysam unuttuklarımı
📖 Sayfa 183 · Ol / An, Oruç Aruoba
sen bile şaşarsın
saysam unutacaklarımı
kendim bile şaşarım.
Yaşadıklarım
dalgın ve suskun
anımsadıklarım
solgun ve cansız.
Saysam yaşayacaklarımı
şaşmazsın
saysam unutmayacaklarımı:
Sayamam şaşarım.
Ah! İnsanın yabanıl yüreğine denk bir yurt yok; nasıl, güneşin ışınları yeryüzünde ilkin olgunlaştırdığı bitkileri sonradan kurutup yakarsa, insan da öldürür yüreğinde gelişen tatlı çiçekleri; neşelerini, yakınlığın ve sevginin.
Ol / An, Oruç Aruoba
Geri getirecek misin güneşlerini?
📖 Sayfa 136 · Ol / An, Oruç Aruoba
Donuk gözlerim özlüyor seni.
Gidiyorsun
📖 Sayfa 92 · Ol / An, Oruç Aruoba
Bütün sevinçlerimi göndersem seninle
mutlanır mısın?
sen sarsıntılı durak; ulaştığım sonunda; senin de yaşlı gözlerin; benim özlemim, serin; ulaşamadığın.
Ol / An, Oruç Aruoba
sen kaygılı sığınak; vardığım sonunda; senin de acılı özlemin; benim gözlerim, derin; varamadığın.
var mısın?
Sen:
📖 Sayfa 45 · Ol / An, Oruç Aruoba
Kısık sesimin özlediği
serin tını.
Kırık sesimin istediği
dingin tını.
Bezgin sesimin beklediği
gergin tını.
Varsın
geleceksin.
"Ben buradayım:
Ol / An, Oruç Aruoba
kendimi bıraktığım yerde."
Neleri, kimleri bırakıp ilerlediğim -
📖 Sayfa 26 · Ol / An, Oruç Aruoba
neleri, kimleri anımsadığım, özlediğim
belli olmayan
hiç olmadığım, hiç olmayan
o uyku.
Ben de bulacağım o zaman seni,
Ol / An, Oruç Aruoba
hiç ulaşamadıgım yıllar boyu.
Ara ara dokunuyorum sana
Ol / An, Oruç Aruoba
Buradan oraya.
Sen:
📖 Sayfa 45 · Ol / An, Oruç Aruoba
Kısık sesimin özlediği
serin tını.
Uzağımda gelişiyorsun :
Ol / An, Oruç Aruoba
işitiyor musun
şarkımı?
Biraz kıpırdasan uyumadan önce —
Ol / An, Oruç Aruoba
bilemesen
nereye koyacağını ellerini,
biraz oynatsan bileklerini
düşünürken beni
uyayamadan önce —
bilsen
nasıl özlediğimi ellerini
bileklerini.
Ama kimse de demesin ki bizi yazgı ayırıyor!
Ol / An, Oruç Aruoba
Biziz bunu yapan, biz biziz kendimizi bilinmezin gecesine; herhangi başka bir dünyanın soğuk yabancılığına, fırlatıp atmaktan haz alan - olabilseydi; güneşin alanını da terkeder, yanılgı yıldızının sınırlarının ötesine saldırırdık. Ah! insanın yabanıl yüreğine denk bir yurt yok; nasıl, güneşin ışınları yeryüzünde ilkin olgunlaştırır bitkileri sonradan kurutup yakarsa, insan da öldürür yüreğinde gelişen tatlı çiçekleri; neşelerini, yakınlığın ve sevginin…”
Zaten
📖 Sayfa 27 · Ol / An, Oruç Aruoba
tırtılım da kozam da
olmadı benim hiç.
kelebegim, hiç...
Ben zaten
hiç olmadım.
Hep vardım oysa ki...
Sıkça Sorulan Sorular
Ol / An kimin eseridir?
Ol / An, Oruç Aruoba tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1994'te yayımlanmıştır.
Ol / An kaç sayfadır?
Ol / An, 224 sayfadır (Metis Yayınları baskısı).
Ol / An'ın en ünlü sözü nedir?
“Gözlerim kararıyor, arada bir düşünemeyince seni”