Sonsuzluğun Sonu adlı eser, Isaac Asimov tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1984'te okurlarla buluşmuştur. Okur oylarıyla sıralanan bu sözler, Sonsuzluğun Sonu'dan özenle derlendi.
Sonsuzluğun Sonu'dan En Beğenilen Alıntılar
“İnsanın kendi ruh hali ile ilgili bir sorunla uğraşması, içinde bulunduğu bataklığı sopayla dövmesine benziyordu.”
📖 Sayfa 128 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
“… artık Dünyanın ne olduğunu biliyordu: Özgürlüğün sınırsızlığıyla kuşatılmış bir hapishane…”
📖 Sayfa 231 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
“Kurallarda bir defa değişiklik yapıldı mı her şeyin büyük bir tutarsızlık yumağına dönüşmesi uzun sürmeyecekti.”
📖 Sayfa 39 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
“Ne zaman birisi belirli bir alanda tam bilgi sahibi olmadığını belirterek konuya girse, hemen ardından o alandaki kesin kanaatini belirtecek demektir.”
Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
"Ne acayip, duygular insanla kafa buluyor..."
📖 Sayfa 200 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
“… kırılmış bir şeyi tekrar birleştirmek mümkün değildi.”
📖 Sayfa 22 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
“…yalnızlık içinde yemek yiyor, yalnızlık içinde okuyor, yalnızlık içinde uyuyor ve yalnızlık içinde ertesi günü bekliyor.”
📖 Sayfa 119 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
Bir zamanlar her şey çok basitti. Uğrunda yaşanacak idealler ya da en azından sloganlar vardı.
📖 Sayfa 22 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
“Fakat bu şartlar altında bilgisizlik son derece huzursuz ediciydi.”
📖 Sayfa 63 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
“Eğer bir toplum hata yaparsa sadece kendini etkilemez, sonraki toplumların da bundan etkileneceğini unutma."
📖 Sayfa 110 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
"… Artık onu bir kadın, hatta farklı bir birey olarak göremiyordu. Kendinden bir parça haline gelmişti. Garipti, hiç ummazdı ama kendisinin bir parçasıydı işte."
📖 Sayfa 70 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
Benim bu kadar mutlu olmama imkan yok. Hastayım herhalde.
📖 Sayfa 119 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
“Bir kadının elbiseleriyle uğraşmaktan vazgeçer…”
📖 Sayfa 54 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
“Çok doğru. Hiç geçici ilişki için müracaat ettin mi, Teknisyen?”
Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
“Hayır, Bilgisayar.”
“Düşünür müsün?”
“Hayır, Bilgisayar.”
“Belki de düşünsen iyi edersin. Sana daha geniş bir bakış açısı sağlar. Bir kadının elbiseleriyle uğraşmaktan vazgeçer, onun başka Sonsuzlarla olabilecek muhtemel ilişkilerinden rahatsızlık duymamayı öğrenirsin.”
“Çağının ötesinde bir adamdı demek ki, değil mi?”
📖 Sayfa 45 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
“… duygusal bir davranış bariz bir handikaptır.”
📖 Sayfa 10 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
"... elli milyar insandan ona neydi? Yalnızca birini önemsiyordu. Bir kişi."
📖 Sayfa 10 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
“Aşırılıklar hiçbir zaman sağlıklı değildir.”
📖 Sayfa 27 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
“...kitaplarla kendisini özdeşleştirmek çok komikti, onlara yapılan hakareti kendisine yapılmış bir hakaret gibi hissetmek.”
📖 Sayfa 88 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
Makineler, problem çözümünde insanlardaki zekâ kıvraklığına erişemezler, yalnızca hızlıdırlar. Sadece hızlı!
📖 Sayfa 232 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
“Uyku zamanı, beyhude düşüncelerin birbirini izlemesinden ibaretti.”
📖 Sayfa 138 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
Sorunları çözmek toplumun kendi işi değil midir?
📖 Sayfa 110 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
Eğer bir toplum hata yaparsa sadece kendini etkilemez, sonraki toplumların da bundan etkileneceğini unutma.
“…bu toplum yüzlerce açıdan hasta bir toplumdu…”
Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
Ve uykuya dalmadan önce, Noýs'u düşündü.
📖 Sayfa 61 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
Zamanda paradoks yoktur, çünkü Zaman paradokslardan kasıtlı olarak kaçınır…
📖 Sayfa 101 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
“Bu insanların böbürlenmeleri son derece tiksindirici değil mi?” demişti. “Kim kendi malının daha iyi olduğunu söyleyen birine inanacak kadar enayi olabilir? Adam malını kötüleyecek değil ya. Abartmanın da bir sınırı var mı ki?”
Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
“Aynı Gerçekliğin aynı Zamanında iki noktayı birden işgal eden bir insan, kendisiyle karşılaşma riskine maruz kalır.”
📖 Sayfa 101 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
“…zevkine, yürüyüşüne, konuşma tarzına, ifade güzelliğine, kısacası bir ögeler bileşiğine âşık olmuştu.”
📖 Sayfa 83 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
"Bir kitaplık. O hâlde raflarda duran şeyler de kitap olmalı. Doğru mu?"
📖 Sayfa 89 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
“Sorunları çözmek toplumun kendi işi değil midir?”
Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
“Öyle, ama biz bu örnekteki toplumu Zaman içinde inceledik ve sorunu tatmin edici bir biçimde çözemiyorlar. Eğer bir toplum hata yaparsa sadece kendini etkilemez, sonraki toplumların da bundan etkileneceğini unutma. Aslında çoğaltıcı sorununa tatmin edici bir çözüm bulmak mümkün değil. Atom savaşları ya da hayalperestlikler gibi izin verilemeyecek şeylerden biri. Gelişmeler asla tatmin edici değil.”
İnsanoğlu, kendi teknik zekâsının gereğinden fazla gelişmesinden de korunmalıydı. Bu her şeyden önemliydi.
📖 Sayfa 118 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
''Bu şartlar altında, duygusal bir davranış bariz bir handikaptır.''
📖 Sayfa 10 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
Bu kitaplarla kendisini özdeşleştirmek çok komikti, onlara yapılan hakareti kendisine yapılmış bir hakaret gibi hissetmek.
📖 Sayfa 88 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
Hâlâ nazikti, fakat artık soğuk davranıyordu.
📖 Sayfa 14 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
“…deliliğin bir anlamı var mıydı? Hatta herhangi bir şeyin?”
📖 Sayfa 183 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
“Bakışları Harlan’a nazik, sevgi doluymuş gibi geldi. Ama bu nasıl olurdu? Kız, istediğini elde etmişti. Başka ne kalmıştı? Kızın bileklerini yakaladı ve boğuk bir sesle, “Benimle gelir misin? Şimdi? Hiç soru sormadan? Ne dersem onu yaparak?”
Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
“Gelmem şart mı?”
“Şart, Noÿs. Çok önemli.”
“Öyleyse gelirim.”
Bu, yerküre işte. İnsanlığın sonsuz ve tek yuvası değil, yalnızca sınırsız bir maceranın başlangıç noktası.
📖 Sayfa 239 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
Müzik de tıpkı kar taneleri gibi, kendini bir çalgının tekrar edemiyor ve güzelliğinden hiçbir şey yitirmiyordu.
📖 Sayfa 83 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
Benim bu kadar mutlu olmama imkân yok. Hastayım herhalde. Sayıklıyor olmalıyım. Bir akıl hastanesine kapatılmışım da hayal kuruyorum ve farkında bile değilim.
📖 Sayfa 119 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
“Öylesine güzel, öylesine rahattı ki… ona bakarken onun için yanıp tutuşuyordu…”
📖 Sayfa 102 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
Bir zamanlar her şey çok basitti. Uğrunda yaşanacak sözler, ülküler vardı.
Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
Belki de mutluluk şudur: Başka bir yerde olmanız, başka bir şey yapmanız, başka biri olmanız gerekirdi duygusuna kapılmamak.
Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
O sadece bir kızı sevmiyordu. Kızın elbise seçimindeki zevkine, yürüyüşüne, konuşma tarzına, ifade güzelliğine, kısacası bir öğeler bileşiğine aşık olmuştu.
📖 Sayfa 83 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
“Geçen saatler kâbus gibiydi… kendi zihninde kapana kısıldığını hissediyordu.”
📖 Sayfa 96 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
Artık aptallar seni dışlayacak ve sürgündeymişsin gibi gelecek. Alışacaksın.
Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
Sonsuzlukta bir son nokta yoktur. Sonsuzluk diye adlandırılmasının nedeni de bu zaten.
Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
“Benim bu kadar mutlu olmama imkân yok. Hastayım herhâlde.”
📖 Sayfa 119 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
"Hiç kimsenin tanımadığı ve gerçekte Sonsuzluğu başlatan gizemli Mallansohn ve yeni olasılıklar, sonsuza kadar ve sonsuza kadar ve sonsuza kadar…"
📖 Sayfa 69 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
“Sen ısırgan otunu gerektiğince sıkı kavra; o, düşmanı rahatça ezebileceğin kalın bir sopa hâline gelir.”
Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
"Sonsuza kadar yaşayacaksın. Sen bir Sonsuzsun"
📖 Sayfa 68 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
"Beni neden görmek istediğinizi sorabilir miyim, efendim?"
📖 Sayfa 31 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
Kendi yeteneklerime fazla güvenerek hata yaptım.
📖 Sayfa 186 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
Yüzyıl değişmemişti. Değişen kendisiydi.
📖 Sayfa 47 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
∞
📖 Sayfa 10 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
Yalnızca birini önemsiyordu.
Bir Kişi.
Öte yandan bu süreç, içine kapanmasına neden olmuştu.
📖 Sayfa 47 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
Yabancı, konuya girdi:
📖 Sayfa 13 · Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov
"Ben Sosyolog değilim."
Voy gülümsesi.
"İşte bu kulağa kötü geliyor. Ne zaman birisi belirli bir alanda tam bilgi sahibi olmadığını belirterek konuya girse, hemen ardından o alandaki kesin kanaatini belirtecek demektir."
Sıkça Sorulan Sorular
Sonsuzluğun Sonu kimin eseridir?
Sonsuzluğun Sonu, Isaac Asimov tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1984'te yayımlanmıştır. Türkçeye Yosun Erdemli, Alperen Keleş çevirmiştir.
Sonsuzluğun Sonu kaç sayfadır?
Sonsuzluğun Sonu, 240 sayfadır (Monokl baskısı).
Sonsuzluğun Sonu'nun en ünlü sözü nedir?
““İnsanın kendi ruh hali ile ilgili bir sorunla uğraşması, içinde bulunduğu bataklığı sopayla dövmesine benziyordu.””