Tuğçe Isıyel, okurların kitaplığında hep bir yeri olan yazarlardandır. Bu sayfada 3 eserinden derlenen 100 söz yer alıyor.
En Beğenilen Tuğçe Isıyel Sözleri
Hatırlamanın ve dahi unutmanın sırrına hiçbir zaman erişemeyecek insan canlısı
📖 Sayfa 53 · Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Bazı duygular bumerang gibi, kendinden çok uzağa fırlattığını sansan da geri dönüyor.
📖 Sayfa 21 · Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Çocukluk denilen şey tüm hayatın temeli.
📖 Sayfa 71 · Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Çocukluğumuzun başını okşamalı ve "uzanıp kendi yanaklarımızdan" öpmeliyiz.
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Başa çıkılması zor bir duyguyu başka bir duyguyla kapatınca insanın içinde sonsuz bölünmeler oluyor.
📖 Sayfa 69 · Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Insan canlısı sanırım bir nevi parazit.
📖 Sayfa 23 · Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Bence insan doğduğu andan itibaren, yaşayacak başka bir beden arıyor kendisine...
📖 Sayfa 23 · Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Insan sahip olamadığı şeyi yüceleştirmeye ne kadar meyilli bir canlı..
📖 Sayfa 42 · Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Insan nereden nereye geldiğini en çok tuttuğu günlüklerden anlıyor.
📖 Sayfa 41 · Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Düşünmemek ne güzel bir özgürlük.
📖 Sayfa 33 · Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Güçlü olmak, zor duyguları yok saymakmış.
📖 Sayfa 22 · Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
İnsan sevdiği şeyi nasıl da bastırıyor, Sonra da adına ""diyor.
📖 Sayfa 42 · Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Yaşamda amaç, kötülükten ayrı olarak
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
değil, kötülüğe rağmen iyiliği başarmaktır.
Anne, her şey tamam
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Tastamam
Ama babamın
Şu pencerede kalan
Bakışlarını
Alamadım bir türlü
Çakılmış köşesine
Alınmıyor alınmıyor
Insan tam olarak birleşemeyince tam olarak da ayrılamıyormuş.
📖 Sayfa 17 · Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
İnsanın kendiyle savaşı, tüm dünya savaşlarından daha büyük.
Parçalı Bulutlu, Tuğçe Isıyel
Insan alışkanlıklarından çok zor kurtuluyor.
📖 Sayfa 16 · Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Sahi aşka inanan var mıdır hala?
📖 Sayfa 14 · Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Bazı kokular bazı mekanlarla ve bazı insanlarla birleşince asla tahammül edilemeyen bir hal alıyor.
📖 Sayfa 48 · Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Ayrılık da bir tür taşınmak değil mi bir tür göç ediş.
📖 Sayfa 59 · Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Rotadan çıktınız.
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Rota yeniden oluşturuluyor.
Ilişkinin sorumluluğunu alamayan, ayrılığın sorumluluğunu nasıl alsın?
📖 Sayfa 33 · Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Derin bir yara, yara bandı ile iyileşmezmiş.
📖 Sayfa 18 · Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Kadının adı zaten yok ama özellikle küçük yerde anca bir erkeğin adının parçası oluyormuşsunuz.
📖 Sayfa 26 · Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Hangi canlı sevgiye ilgisiz kalabilir ki?
📖 Sayfa 60 · Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Hiçbir ayrılık yeni değil nokta her ayrılık, eski ayrılıkların devamı.
📖 Sayfa 13 · Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Sahip olunamayan şey hep en güzel, hep en kıymetli ve mutlaka elde edilmeliymiş gibi
📖 Sayfa 42 · Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
İnsan kendi duygularına kör olunca, başkasının duygusuna da kör kalıyor.
📖 Sayfa 33 · Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
İnsanın ağrıyan, sızlayan yeri neresiyse -bu bir tırnağın ucu bile olabilir- orası bedenin merkeziymiş gibi hissedilir. Varoluşun sızlayan yeri de hep çocukluktur sanki. Kişinin hayat evreleri içinde en fazla aksayan, su toplayan, kuruyan ve hatta kanayan yeri.
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Soğuk, İnsanı dinç tuttuğu gibi eşyayı da daha diri mi yapıyor?
📖 Sayfa 71 · Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Sebebi her neyse bir ilişkide güvensizlik söz konusuysa orada gerçek birliktelikten söz edemeyiz.
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
İnsanın şu yaşta hala bilmediği renklerin olması ne büyük lütuf!
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
İnsan canlısı sanırım bir nevi parazit.Yaşayacağını düşündüğü, umduğu ya da hayal ettiği bir beden bulunca da buna “aşk” diyor belli ki …
📖 Sayfa 23 · Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Herkes dünyaya gelir ve zamanı gelince de gider ama herkes yaşamaz, herkes yaşamayı bilmez.
Parçalı Bulutlu, Tuğçe Isıyel
Zıtlıkların bir aradalığı yaşamın ahengini
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
sağlıyor.
Dünyada bu kadar çok ilişki yaşanırken bir o kadar da ilişki içinde kendini yalnız hisseden insanların varlığı ne kadar da ironik!
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Varoluşun sızlayan yeri de hep çocukluktur.
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
İnsana en tanıdık gelen, bir bedeni kendine mesken yapmak değil mi? Bence insan doğduğu andan itibaren, yaşayacak başka bir beden arıyor kendisine. İnsan canlısı sanırım bir nevi parazit.
Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Yaşayacağını düşündüğü, umduğu ya da hayal ettiği bir beden bulunca da buna "aşk" diyor belli ki...
En büyük kusur, kusursuzluk arayışının kendisinde.Olmayan bir şeyin peşine düşmekte.
Parçalı Bulutlu, Tuğçe Isıyel
Doğanın matematiği her şeyden büyük!
Parçalı Bulutlu, Tuğçe Isıyel
İnsanın tekâmülünün sırrı önce gölgeyi, sonra da kendi gölgesini fark etmesiyle başlıyor.
📖 Sayfa 22 · Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Kalp sızımı hayatın dışına koymayı nereden öğrenmişim kim bilir. Halbuki kalbini hissettiğin yer değil midir hayat, bu bir sızı bile olsa.
Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Sen beyaz bir sayfaydın benim için ama o sayfada kendi kendini lekeleyen koyu bir mürekkebe dönüşmüştün. Ve o mavi mürekkep lekesi kalbime sıçradı, başka lekelerle birleşti orada, bir daha da çıkmadı. Bir lekeydin artık sen. Kalbimin mürekkep lekesi. Bu yüzden ancak yazarak kurtulabilirdim senden, seziyordum bunu. Kim bilir ne zaman alacağım kalemi kâğıdı elime, şeytanımla ne zaman yüzleşeceğim acaba?
Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Ben keşke sadece ölümüne üzülüyor olsaydım, üç kulhu bir elhamla seni gömseydim, birkaç yasinle üzüntümü dindirmeye çalışsaydım. Seninle konuşacağıma Allah'la konuşsaydım. Bir ayrılıkta iki kişinin birden yaşaması çok saçma. Biri ölmeli; ölmeli ki ayrılık ayrılığa benzesin. Evet, keşke ölseydin.
Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Yuvayı dişi kuş kurarmış. Bunu kim öğretti bize? Yapmasın yuvayı dişi kuş filan. Yuva beraber yapılsın. Dişi kuş, erkek kuşa güven duymasa yapar mı o yuvayı? Niçin bunu kimse konuşmuyor? Niçin hep güçlü olmak ve kimseye ihtiyaç duymamak zorundayım. Kendi ayaklarım artık beni ya taşıyamıyorsa?
Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Yara izi, biraz da yaşam izidir.
📖 Sayfa 29 · Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Ayrılık uzun bir kelime. Öyle tek seferde yazıldığı gibi tek nefeste okunmuyor. Tel tel ayrılıyor insan, katman katman, ilik ilik, zar zar... Her evrede kendisinin başka bir haliyle karşılaşıyor. İçi dışına çıkıyor da, tekrar kendi içine girmesi zaman alıyor. Ayrılık, içindeyken öyle anlaşılamasa da sonradan bir kendine kavuşma olabilir mi acaba?
Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Ayrılık çoğunlukla pek istenmeyen bir son. Ama yine de, "ayrılmayı başarmak" diye de bir şey var.
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Farkında olalım ya da olmayalım içimizdeki tadilat hiç bitmez. Bitimsiz bir içsel dönüşüm ... Sürekli yeni baştan ... Taşınmalar ve yerleşmelerle sınanan ...
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Hayatımız karşılaşmalarla ve teğet geçişlerle örülü .
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Kişi sürekli mutlu hissetmeye odaklı çünkü başka bir duygu araya girerse dipteki taşları yerinden oynatacak ve kişi belki de bu durumla baş edemeyecek. Kısacası mutlulukla kendini uyuşturması gerekecek. Sürekli mutlu hissetme çabası, altta kaynayan başka olumsuz duyguları gizleyen kalın bir örtü işlevi görüyor. Fakat dipteki taşlar er ya da geç yerinden oynar. Çünkü bilinçdışı duyulmak için epey ısrarcıdır, kendisini duyurabilmek için sesini her seferinde biraz daha yükseltir. Ve sonunda gürültüden sağır eder benliğimizi. Yani duygudan kaçmak, derinde olan biteni daha katmerli hale getirir.
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Hiçbir şeyin merkezinde siz yer almazsanız. Siz olmasanız da bilirsiniz ki devam edecektir her şey kaldığı yerden. Bu bir değersizlik duygusu yaratmaz hatta epey özgürleştirici bir düşünme biçimi sunar.
📖 Sayfa 136 · Parçalı Bulutlu, Tuğçe Isıyel
Ya da bir ağaç olmalıydım ben , kökünden ayrı düşen.
Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Manavdan aldığım taptaze elmalar çürüyorlar şimdilerde bir kavanozun içinde. O artık yeni bir şey olacak elmadan yapıldığını unutmadan sirke olacak.
📖 Sayfa 219 · Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
"Günü yakala; yarına çok az güven."
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
“Peki insan nasıl dönüşür? En çok ötekinde ve ötekiyle.”
📖 Sayfa 30 · Parçalı Bulutlu, Tuğçe Isıyel
"Edebiyat, içimizdeki donmuş denizin buzlarını kıracak bir baltadır."*
📖 Sayfa 203 · Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
"Hayır" demenin sorumluluğunu almaktan kaçınan kişinin "evet"i ne kadar doyurucu ve inandırıcı olabilir ki!
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
İnsan ne yaşadığını unutuyor da, neyi yaşamadığını hiç unutmuyor.
Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Sessizliğe tahammül edebilmek, en temelinde kendimize tahammül edebilmekten geçiyor gibi gelir bana. Sessizlikle içimizin gürültüsünün ayyuka çıkması muhtemeldir ve bunu dinleyebilmek cesaret ister.
📖 Sayfa 71 · Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Bazen bir sorunu yok saymanın yolu, sorunun ''nesnesini'' başka bir biçime sokarak fazlasıyla görünür hale getirmektir.
📖 Sayfa 87 · Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Sona eren her şey, hep yeni bir başlangıcın habercisi.
📖 Sayfa 231 · Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
“Aile” ilkokul hayat bilgisi kitaplarında resmedildiği gibi sıcak bir yuva mıdır? Yoksa zaman zaman ilişkisizliğin ve iletişimsizliğin içimize işlediği yer midir? Nietzsche, Ecce Homo’da “İnsan en az anne babasıyla akrabadır” derken neyi kastetmektedir?
📖 Sayfa 31 · Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Mutfakta bir başıma olmak, kendime yaptığım en büyük iyilikmiş gibi geliyor. Gerçek bir meditasyon ve kendimle en hakiki temas alanı... Şimdi ve burada'yı deneyimlediğim yerler arasında açık ara en önde olanı.
📖 Sayfa 48 · Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Milan Kundera'nın dediği gibi ''Yavaşlık hatırlatır, hız unutturur." Unutmak istiyoruz ama neyi? Yaralarımızı, acılarımızı, zaaflarımızı, geçmişimizi, geleceğimizi, şimdiki zamanımızı. .. Durursak yakamıza yapışabilirler, kendilerini hatırlatabilirler.
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Şüphe bir umut felsefesidir.
📖 Sayfa 114 · Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
"Aile", ilkokul hayat bilgisi kitaplarında resmedildiği gibi sıcak bir yuva mıdır? Yoksa zaman zaman ilişkisizliğin ve iletişimsizliğin içimize işletildiği yer midir? Nietzsche, Ecce Homo'da "İnsan en az anne babasıyla akrabadır" derken neyi kastetmektedir?
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Bazı yiyecekler kalabalıklara yazgılı. Tek kişilik mutfaklardan, bir başınıza kurduğunuz sofralardan pek hazzetmiyorlar. Sizi tek başınalığınızdan pişman etmek ister gibi bir halleri oluyor. Bir afralar tafralar, laf sokmalar ... Kocaman popolarıyla bir o yana bir bu yana salınıp göz devirmeler ...
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Herkesin kırılma noktası kendi hikayesi kadar; kimi inceldiği yerden, kimi sertleştiği yerden...
Parçalı Bulutlu, Tuğçe Isıyel
Değişimin getirdiği tüm o yalnızlaştırıcı dönemeçlerden geçmek, yerini bulamamak, yerleşememek… Kaybolmuş gibi hissetmek… Ama biliyorsun geçecek.
📖 Sayfa 218 · Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Sosyal medya, yalnız kalamayışların bir imdat butonu haline gelmiş durumda.
📖 Sayfa 105 · Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Kahvaltının mutlulukla bir ilgisinin olup olmadığını bilmiyorum ama enginarı özlememin annemi özlemekle kesin bir ilgisi var.
📖 Sayfa 50 · Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Ağaçları dinlemeyi öğrenen ağaç olmayı arzulamaz artık. Kendisi dışında başka bir şey olmayı arzulamaz. Yurt budur. Mutluluk budur.
📖 Sayfa 223 · Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Duvarlar evin derisini oluştururlar. Belki de pek çok hayvan türünün aksine insanlar deri değiştiremediği için ev değiştirir ve adına da "taşınmak" denir.
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
"Bireyin 'hayır' diyemediği bir koşulda anlamlı bir 'evet' de yoktur" der Rollo May.
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
“Duvara güzel bir tablo asabilmemiz için önce oraya sağlam bir çivi çakmamız gerekir.”
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
“Kim diyebilir ki, benim komplekslerim, mutsuzluklarım, olumsuz tarafım yok.”
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde
📖 Sayfa 45 · Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
İsmet Özel
Zaman kaybolan bir şey, ama ikinci kez zaman kaybetmenin de âlemi yok.
📖 Sayfa 131 · Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
İnsanın ağrıyan, sızlayan yeri neresiyse - bu bir tırnağın ucu bile olabilir - orası bedenin merkeziymiş gibi hissedilir. Varoluşun sızlayan yeri de hep çocukluktur sanki.
📖 Sayfa 26 · Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Günümüzde, bireylerin tek başına kalabilme becerileri gelişmediğinden, duygusal tarafı zayıf, bağ değil bağlantı kurulan veya bağımlı olunan, çiftleşilen ama çift olunamayan, çabuk tüketilen, çürütülen ilişkiler kurulduğunu görüyoruz
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Eğer kişi kendisine dair güvenli bir bakış geliştiremezse, kendisini görmezden gelirse, içsel gerçekliğini inkâr ederse dış bakışlar üzerinden inşa eder benliğini. Ve o dış bakışın varlığına bağımlı hale gelebilir.
📖 Sayfa 156 · Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Yanlız kalabilme becerisi,sevme becerisinin koşuludur.
📖 Sayfa 90 · Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Susulduğu zaman anlatı içeride biçimlenir, daha derine kök salar, usul usul ama tüm endamıyla dışarı taşacağı anı bekler. Susmak anlatının estetiğidir.
📖 Sayfa 71 · Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Anlattıkça anlatıyor, ancak dinlemiyor. Karşı tarafı merak etmiyor, ona soru sormuyor, sadece kendi meseleleriyle meşgul çünkü.
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Bedenlerimizin terli yerlerine dokunuyoruz da, ruhlarımızın terli yerlerine tahammül edemiyoruz, hatta ondan iğreniyoruz. Biz olmanın "ben" olmayı yok edeceğini zannediyoruz.
📖 Sayfa 89 · Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Görünen o ki, bazı kişiler, hatta ülkedeki iktidarlar için ölümlü halimizle baş etmenin yolu dikili bir ağaçtan değil, dikili bir konuttan geçiyor ne yazık ki.
📖 Sayfa 61 · Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Hayatımızda ve kendimizde ölmekte olanın yolundan çekilip, yaşaması gerekenlere izin vermediğimizde, kısacası bazı yaşamları doğurabilmek için bazı ölümleri göze almayı başaramadığımızda duygusal olarak kendi ölümümüzü hazırlıyoruz.
📖 Sayfa 141 · Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Bir yaşam hiçbir zaman yanlış bir patika yüzünden ters gitmez, anayol yanlış olduğu için ters gider.
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Hayatımız kayıplarla ve vazgeçişlerle örülü bir yolculuk.
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Yaşam dediğimiz biraz da belirsizliğin öbür adı.
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Hayat karşılaşmalardan ibaretse, bu karşılaşmaların iyiliği veya kötülüğü üzerinde değil, her karşılaşmanın deneyimsel zenginliği ve dönüştürücülüğü üzerinde durmayı kıymetli buluyorum. Çünkü hayatı yaratıcı bir sürece dönüştürmek ancak bu şekilde mümkün.
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Karşılaşmalar hep sürer. Bir şeyle karşılaşmamızın bittiğini sandığımızda bile artık o şeyin yokluğuyla karşılaşırız.
📖 Sayfa 12 · Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
İnsan bildik, tanıdık olana çekilir.
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Yaşam, bir karşılaşmalar mesaisi.
📖 Sayfa 14 · Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
İnsan denilen, dört tarafı geçmişle çevrili etten bir zaman parçası.
📖 Sayfa 55 · Benim Yüzümden, Tuğçe Isıyel
Bence kaybolmak yolun şanındandır. Hiç kaybolmamak, aslında yaşamamaktır. Her kayboluş başka bir keşiftir.
📖 Sayfa 226 · Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Mutfağından geçmediğiniz ve ya mutfağınızdan geçirmediğiniz biriyle olan ilişkinizi ne kadar derinleştirebilirsiniz? Midenin yukarısında bir yerlerde kalır o ilişki...O kadarlıktır.
📖 Sayfa 52 · Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Bir şey hakkında çok fazla konuşan, sürekli aynı noktayı vurgulayan kişinin, o şeyle bir derdi var diye düşünürüm.
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel
Kendisini karşı tarafa açmaktan kaygı duyan, çünkü açtığı vakit enfekte olacağını düşünen insan canlısı, bu karşılaşmaları engellediğinde dışarıdan beslenme şansını da yitirecektir. İçsel kaynaklar dışarıdan beslenmediğinde zamanla tükenip çoraklaşır. Böylece insan kendi kapalı sistemini yaratır. Kendi kapalı sistemini yaratan kişilerde ve toplumlar da yaratıcılığın gelişmeyeceği aşikar.
Ya Hiç Karşılaşmasaydık, Tuğçe Isıyel