Kolektif'in kaleme aldığı Otobüsün Penceresinden, hikmetli sözleriyle okurların sıkça başvurduğu bir eserdir. İlk kez 2022'de yayımlanmıştır. Bu bölüm, kitaptan en çok alıntılanan sözlere ayrılmıştır.
Otobüsün Penceresinden'den En Beğenilen Alıntılar
Hayata karışmışları değil,hayatı karışıkları sevdin...
📖 Sayfa 157 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
Bir insanın büyük bir acısı olduğu sessizliğinden belli olur muydu?
📖 Sayfa 182 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
Ne kadar yer değiştirirsek değiştirelim, asıl yuvamız, rüyalarımızda ev olarak nereyi görüyorsak orası bence. (Pelin Buzluk)
📖 Sayfa 161 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
Bilmekle tanık olmak arasındaki fark, algıyı değiştiriyor...
📖 Sayfa 38 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
Otobüs bizi bir yere götürecekti ama o yol boyunca içinde yaşadıklarımız da hayatımızın önemli anılarından biri olarak kalacaktı.
📖 Sayfa 9 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
"Bütün güzel kitapları okumaya zaman yetmeyecek baba
📖 Sayfa 186 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
"Dünyayı görmeye de..."
"Birkaç yabancı memleket görebilsem keşke."
"Bir yerden bir yere gitmek güzel şey baba." "Allah niye hepimizi aynı insan yapmıyor ?"
(Şebnem işigüzel)
Hiçbir hatırlanan yok yere hatırlanmaz ki...
📖 Sayfa 143 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
Şu hayatı ne yaşadığımızı bilemeden geçiriyoruz.
📖 Sayfa 50 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
Sevdiklerimiz ölse de, dostluklar bitse de, doğa yok olup gitse de o umudu hep diri tutmak lazım. Ne zaman içini bir karanlık kaplasa bu sabahı düşün delikanlı. Karanlıkta yola çıktık, aydınlığa ulaştık. Bazen puslu olur, bazen parlak, ama güneş mutlaka doğar.
📖 Sayfa 220 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
Rakı içip sohbet edecek yaştayız, oturmuş çubuk kraker kıtırdatıyoruz.
📖 Sayfa 198 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
“Günün birinde bir sırt çantasıyla otogara gidip sadece ismini ilginç bulduğum bir yere kalkan ilk otobüsle yollara düşmek hayalimden hâla vazgeçmiş değilim.Gideceğim yerin niteliği değil belirleyici olan, sözcüklerin cazibesi daha çok.”
Otobüsün Penceresinden, Kolektif
Aile olmak ne zor, ne çetrefilli ve ortasına sorgusuz sualsiz düştüğümüz, alışmakla da yükümlü olduğumuz bir kurallar kaideler silsilesi.
📖 Sayfa 57 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
İçi akrabalarımız denen yabancılarla dolu bir araç değil mi aile olmak, yıllar boyunca aynı istikamete doğru giden, içinde hoş tatlı durakları olsa da sonunda hiçbir yere varamadigimiz bir hikaye.
Otobüsün içi ŞİMDİ' yi yaşatıyor; dışarısı ise GELECEK ve GEÇMİŞİ bir arada gösteriyor. Her şeyin geride kalışını gözlerinin içine sokuyor. Otobüs zamanın kendisi oluyor.
📖 Sayfa 150 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
Kendi mücadelemde başkalarının kalp kırıklıklarına yerim yoktu.
📖 Sayfa 29 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
Aile olmak ne zor, ne çetrefilli ve ortasına sorgusuz sualsiz düştüğümüz, alışmakla da yükümlü olduğumuz bir kurallar kaideler silsilesi.
📖 Sayfa 57 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
İnsan elinden çıkan araçlar bile böyle ince düşünceliyken onları var eden insanlar niye bu kadar hoyrattı?
📖 Sayfa 183 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
Her şey çocuklukta saklı çünkü, dönüşü olmayan geçmişte.
📖 Sayfa 43 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
"Otobüs yolculuklarında iki tip insan vardır." Diye söze girdi adam, 'susmayı bilmeyenlerle sessizliği sevenler. Belli ki sen gevezelikten hoşlanmayanlardansın delikanlı. Hiç merak etme, çenesi düşüklerden değilim. Sohbet bizi bir yerlere götürürse bilemem tabi.'
📖 Sayfa 210 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
Geceleri uyuyamam otobüste.
📖 Sayfa 9 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
Bu dünyanın sadece bize ait olmadığını bir kere daha hatırlayacağız.
📖 Sayfa 216 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
Mutsuz muyduk, çok değil, çünkü mutlu günlerin geleceğine inanıyorduk ve bu umudu yitirmememiz gerekiyordu.
📖 Sayfa 100 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
"Bilmem herkese mi öyle olur ama ben rüyaya yavaş yavaş girerim. Sanki tenha bir devlet dairesinin koridorunda yürürsün hani, adım adım sızar, başka bir âleme geçersin. O koridorun tam ortası ne tuhaftır, değil mi? Ne buradasın, ne orada. İki âlemi de görürsün, işitirsin, iki cihanın hisleri de kalbine işler."
📖 Sayfa 109 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
Her şey çocuklukta saklı çünkü, dönüşü olmayan geçmişte. Yokülkede.
📖 Sayfa 43 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
Hiçbir hatırlanan boş yere hatırlanmaz ki...
📖 Sayfa 143 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
Hem kendi hikayemi yaşamayı ertelemekten daha kötü ne olabilir ki?
📖 Sayfa 63 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
"Başkasının acısına bakmak kendimizinkini yatıştırır mı, yoksa kanatır mı?"
📖 Sayfa 164 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
Şehirde her birimizin farklı istikamette seyreden hayatlarına ve hiç karşılaşmama ihtimalimize inat bu kırmızı otobüs bizi buluşturmuştu.
📖 Sayfa 58 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
Oysa ben şair doğmuştum, şair olmalıydım ve bunun için de bu otobüs yolculuğunu yapıp İstanbul'a gitmeliydim. Kararım kesin, aşığım da. Bir şairin başka neye ihyitacı var ki?
📖 Sayfa 56 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
...İhsan abi keşke benim babam olsa diye geçirdim içimden ama sonra düşündüm, benim değil, Rıdvan' ın babası olsun. Benim gene iyi kötü bir tane var, Rıdvan' ın hiç yok.
📖 Sayfa 199 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
İnsan kendisini seyahatte tanırmış, uçurumun kenarında.
📖 Sayfa 49 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
"Bir yolculuk boyunca yavaş yavaş hafızamdan sileceğim bütün olup bitenleri, kendimi hiçbirinin yaşanmadığına, benim hayal gücümün bir parçası olduğuna İnandıracağım. Durak durak yok olan bir yaz tatili. Beynimin tatlı oyunu, ama belki de 0 yılları, tam da ergenlik yıllarımı ayakta geçirmeme sebep olan tek şey.'
Otobüsün Penceresinden, Kolektif
Aslı Perker
"Manzara akar, o manzarayı görmek hayatın yeniden başlıyor olması duygusu, sizin o sırada sizin yolda olmanız bambaşka bir şey. Bir yere gidiyor olmak çok güzel. Bir mekâna bağlı değilsiniz, otobüste o koltuklarda birçok duyguyu birlikte yaşıyorsunuz. Bir yandan geride bıraktıklarınızın kederi var. Bir şehri bırakıyorsunuz, aileyi bırakıyorsunuz ama bir yandan da sizi yeni umutlara, yeni kavuşmalara götürüyor otobüs. Ben 18 yaşımda bir otobüsle Gaziantep'ten İstanbul'a geldim ve yazar oldum. Büyük umutlara doğru yol alırken bana eşlik eden o otobüsü hiç unutmadım."
Otobüsün Penceresinden, Kolektif
Ahmet Ümit
O gece bir otobüse atlayıp onun yanına gidecekti. O yanıtta yazan kent dünyanın neresinde olursa olsun...
📖 Sayfa 76 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
....her yolculuk gibi bu yolculuk da hepimizi degistirecekti. Bu yoldan geri dönen olsa bile , bir daha aynı kişi olmayacaktı.
📖 Sayfa 59 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
Ne zaman içini bir karanlık kaplasa bu sabahı düşün delikanlı. Karanlıkta yola çıktık, aydınlığa ulaştık. Bazen puslu olur, bazen parlak, ama güneş mutlaka doğar
📖 Sayfa 220 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
Şu hayatı ne yaşadığımızı bilemeden geçiriyoruz. Aptal tekrarlarla dolu, anımsayıp anlatacak hiçbir yanı yok, sıkıcı. Belki de en iyisi kaybolmak.
📖 Sayfa 51 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
Tüm sorunların yetişkinler tarafından çözüleceğine inanan bir çocuktu o zamanlar.
📖 Sayfa 73 · Otobüsün Penceresinden, Kolektif
Sıkça Sorulan Sorular
Otobüsün Penceresinden kimin eseridir?
Otobüsün Penceresinden, Kolektif tarafından yazılmıştır ve ilk kez 2022'de yayımlanmıştır.
Otobüsün Penceresinden kaç sayfadır?
Otobüsün Penceresinden, 232 sayfadır (Doğan Kitap baskısı).
Otobüsün Penceresinden'in en ünlü sözü nedir?
“Hayata karışmışları değil,hayatı karışıkları sevdin...”