Okurlar Alain Fournier'in eserlerini yıllardır büyük bir ilgiyle okuyor. Bu sayfada Alain Fournier kitaplarından en beğenilen 100 söz, kaynak eserleriyle bir arada.
En Beğenilen Alain Fournier Sözleri
Her düşüşünde, her seferinde değişen çığlıklar atıyordu, acı ve sevincin eşit ölçüde karıştığı dayanılmaz çığlıklar.
📖 Sayfa 121 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Çok daha gizemli şeyler arıyorum. Kitaplarda sözü edilen, yorgun prensin girişini bulamadığı şu kapalı yolu arıyorum. Sabahın en yitik saatinde, saatin çoktan on bir-on iki olduğunun unutulduğu anda ortaya çıkıverir... Ve birden, gür yaprakların arasında, görüşü kapatan dalları umutsuzca aralayınca, çıkış yeri küçücük, yuvarlak bir ışık olan, uzun, karanlık bir yol olarak karşıda beliriverir.
📖 Sayfa 128 · Adsız Ülke, Alain Fournier
"Serüvenimiz bitti. Bu yıl kış mezar gibi sessiz. Belki öldüğümüz zaman, belki sadece ölüm verecek bize bu yarım kalmış serüvenin gerisini ve sonunu ancak ölümden öğrenebileceğiz."
📖 Sayfa 143 · Adsız Ülke, Alain Fournier
"Her şey uyuyordu, her şey karanlığa gömülmüştü, her şey günün ilk ışıklarından önceki derin sessizliğe dalmıştı."
📖 Sayfa 114 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Mutluluk onun tuhaf acısını uyutmuş gibiydi.
📖 Sayfa 186 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Ağustos ayının sonlarındaydık, yaz bitmek üzeriydi.
📖 Sayfa 173 · Adsız Ülke, Alain Fournier
"Hiç güvenmeyin bana, ömrüm boyunca yalnızca delilikler yaptım."
📖 Sayfa 223 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Tanrım, burada çocukların sözü geçiyor galiba? Tuhaf bir yer!
📖 Sayfa 61 · Adsız Ülke, Alain Fournier
"Bana çok hayran olduğu için onu bıraktım; beni olduğum gibi değil, imgeleminde yarattığı gibi görüyordu. Oysa, bir yığın kusurum var benim. Çok mutsuz olurduk onunla birlikte."
📖 Sayfa 223 · Adsız Ülke, Alain Fournier
" Sana göstermek için bekliyordum."
📖 Sayfa 10 · Kayıp Malikane, Alain Fournier
bütün insanlar günahkar değil midirler?
📖 Sayfa 208 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Her şey bizim mutluluğumuz için ayarlanmış gibiydi. Ama ne yazık ki çok az tattık onu..
📖 Sayfa 174 · Adsız Ülke, Alain Fournier
"Her şey acıya dönüşüyor, kaynağına dönüyor."
📖 Sayfa 213 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Can çekişen insanlar var ...zamana gereksinim duyan insanlar var ..yarının gelmesini iç istemiyorlar. Kimileri için yarın bir pişmanlık acısı gibi başlayacak. Kimileri de korkunç yorgun olacaklar ve bu gece dinlenmelerine yetmeyecek. Bana gelince benim gibi gününü boşu boşuna harcamış birinin yarını beklemeye,ah yarın olsa demeye ne hakkı
📖 Sayfa 222 · Adsız Ülke, Alain Fournier
..bir gün içtenlikle, özgürce karar verip başkaları gibi olacağım, başkaları gibi yapacağım, dedim; ama o gün, insana bir ömür boyu yetecek acıları da yüklendim sırtıma...
📖 Sayfa 170 · Adsız Ülke, Alain Fournier
"Çünkü daha umudumu yitirmemiştim. Ölümün bunca yakın olduğunu sanmıyordum.”
📖 Sayfa 213 · Adsız Ülke, Alain Fournier
..öylesine mutsuzdu ve kendisine öylesine kızıyordu ki, ağlamak istiyordu.
📖 Sayfa 59 · Adsız Ülke, Alain Fournier
İnsan bağışlanmayacak kadar ağır bir suç işledi mi, bir yandan dayanılmaz acılar çekerken, bir yandan da, "Dünyanın bir yerinde beni bağışlayacak insanlar nasıl olsa vardır," diye hayal kurar.
📖 Sayfa 70 · Adsız Ülke, Alain Fournier
"Benim sanat ve edebiyat ilkem: çocukluk."
📖 Sayfa 11 · Adsız Ülke, Alain Fournier
"Bazı yerlerde o da gülerdi ama usulca, sanki kahkahalarını sadece kendinin bildiği daha iyi serüvenlere saklıyormuş gibi."
📖 Sayfa 27 · Adsız Ülke, Alain Fournier
En küçük bir umut belirtisi olmaksızın, hâlâ bekliyorum , delilik tâbi
📖 Sayfa 143 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Umudu yitirdim artık varlığımın ne anlamı olabilir? Nasıl herkes gibi yaşayabilirim!
📖 Sayfa 170 · Adsız Ülke, Alain Fournier
"En küçük bir umut belirtisi olmaksızın, hâlâ bekliyorum; delilik tabi."
📖 Sayfa 142 · Adsız Ülke, Alain Fournier
"Ben," dedim, "bardaktan boşanırcasına yağmur yağarken, büyük bir şemsiyenin altında arabayla yolculuk yapmak isterdim."
📖 Sayfa 132 · Adsız Ülke, Alain Fournier
"Ve evde olduğu gibi yol boyunca okumak," diye ekledi bir başkası.
Ama geçmiş geri gelebilir mi?
📖 Sayfa 181 · Adsız Ülke, Alain Fournier
"Acı anılar! Yok olup gitmiş, boş umutlar!"
📖 Sayfa 123 · Adsız Ülke, Alain Fournier
" Çok güzelsiniz. "
📖 Sayfa 61 · Kayıp Malikane, Alain Fournier
Her zaman bir yitik kalem, çok pahalı defterler ya da öğrenmeyen çocuklar sorunu vardır...
📖 Sayfa 158 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Bu bilinmez dünyada, kendi seçtiği odada, bir gizemli insan, bir yabancıydı
📖 Sayfa 82 · Adsız Ülke, Alain Fournier
" Ayaktaydık ve kalplerimiz küt küt atıyordu."
📖 Sayfa 12 · Kayıp Malikane, Alain Fournier
Belki öldüğümüz zaman, belki sadece ölüm verecek bize bu yarım kalmış serüvenin gerisini ve sonunu ancak ölümden öğrenebileceğiz.
📖 Sayfa 143 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Bana gelince; benim dargınlıklara, kırgınlıklara pek aldırdığım yoktu!..
📖 Sayfa 153 · Adsız Ülke, Alain Fournier
cenneti bir kez de olsa görmüş olan biri, herkesin yaşadığı yaşama nasıl katlanabilir, nasıl uyum sağlayabilir artık?
📖 Sayfa 170 · Adsız Ülke, Alain Fournier
" Aklımda kalanlar yalnızca büyük bir sessizlik ve huzursuzluk hissiydi."
📖 Sayfa 27 · Kayıp Malikane, Alain Fournier
Yahu, bir dakika rahat kalamayacak mıyız burada?
📖 Sayfa 43 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Böylesine soylu bir kafanın içinde bunca delilik,
📖 Sayfa 207 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Bugün artık her şey bitti,
📖 Sayfa 50 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Bütün kötülükler ve bütün iyilikler...
" Bu üzerindeki de ne? Nereden aldın onu? "
📖 Sayfa 30 · Kayıp Malikane, Alain Fournier
" Nereye gittiğimi ben bile bilmiyorum! "
📖 Sayfa 30 · Kayıp Malikane, Alain Fournier
" Bu kargaşanın içinde sadece ben susuyordum."
📖 Sayfa 19 · Kayıp Malikane, Alain Fournier
" Hayatımda yeni bir sayfa açmıştı."
📖 Sayfa 13 · Kayıp Malikane, Alain Fournier
yürüyor, duruyor, sonra daha hızlı yürüyordu; tıpkı, belleğinde anıları arayan ya da onları gözünün önünden geçirmeye çalışan, onları çatıştıran, karşılaştıran, hesaplara vuran ve birden bulduğunu sanan ama ipin ucunu kaçırıp yeniden aramaya başlayan biri gibi...
Adsız Ülke, Alain Fournier
Dostlar arasında verilen “söz”, yaşamın yerini almakta, ona yön vermektedir.
📖 Sayfa 12 · Adsız Ülke, Alain Fournier
bu ıssız yerde bir şenlik var galiba.
Adsız Ülke, Alain Fournier
… bir tek o içimdeki fırtınaları dindirip barış sağlayabilirdi.
📖 Sayfa 10 · Adsız Ülke, Alain Fournier
"Görüyorsun ki Paris benim gibi delilerle dolu."
📖 Sayfa 140 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Sanki genç kız, ona çok önemli bir gizini açmışçasına, onun yanağında kalmış bir parça pudrayı ansıyacaktı.
Adsız Ülke, Alain Fournier
Artık hiçbir umut kalmadı. Dün akşamdan bu yana biliyorum bunu
📖 Sayfa 141 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Başlangıçta hemen duymadığım acı şimdi kıvrandırıyor beni.
“İnsan bağışlanamayacak kadar ağır bir suç işledi mi, bir yandan dayanılmaz acılar çekerken, bir yandan da, ‘Dünyanın bir yerinde beni bağışlayacak insan nasıl olsa vardır’ diye hayal kurar. Ne yaparsanız yapın, bunları iyilik olsun diye yaptığınıza önceden inanmış yaşlı insanlar, nineler, dedeler…”
📖 Sayfa 70 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Böylesine soylu bir kafanın içinde bunca delilik… Belki de serüven tutkusu her şeyden daha güçlü…
📖 Sayfa 207 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Ölmek istiyordum. Ama madem ki başaramadım bunu, bir çocuk gibi bir çingene gibi ancak eğlenmek için yaşamımı sürdürebilirim. Her şeyi bıraktım..
Adsız Ülke, Alain Fournier
Ölmek istiyordum. Ama mademki başaramadım bunu, bir çocuk gibi, bir Çingene gibi ancak eğlenmek için yaşamımı sürdürebilirim.
📖 Sayfa 111 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Ben, “saatler akıp gitsin”, “gün az sonra bitecek”, “günün hemen bitmesini istiyorum” diye düşünüp dururken, bütün umutlarını, bütün aşklarını, son güçlerini bugüne bağlamış insanlar var. Can çekişen insanlar var, zamana gereksinim duyan insanlar var, yarının gelmesini hiç istemiyorlar. Kimileri için yarın bir pişmanlık acısı gibi başlayacak. Kimileri de korkunç yorgun olacaklar ve bu gece dinlenmelerine yetmeyecek. Bana gelince; benim gibi gününü boşu boşyna harcamış birinin yarını beklemeye, “ah yarın olsa” demeye ne hakkı var?
📖 Sayfa 222 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Çok iyi bildiğim bir şeyin söz konusu olduğunun farkına varmaksızın ama bunu yüreğimin içinde duyarak dinliyordum.
Adsız Ülke, Alain Fournier
Acı anılar! Yıkılan umutlar!
📖 Sayfa 100 · Kayıp Malikane, Alain Fournier
İkimiz de mutluluğun yakın olduğuna, ona ulaşmak için yola koyulmamızın yeteceğine nasıl da inanmıştık.
📖 Sayfa 94 · Kayıp Malikane, Alain Fournier
Köylü hep orada,kımıltısız,inatçı,şapkası elinde,tıpkı adaletin uygulanmasını isteyen biri gibi.
Adsız Ülke, Alain Fournier
Bir gün içtenlikle, özgürce karar verip başkaları gibi olacağım, başkaları gibi yapacağım, dedim; ama o gün, insan bir ömür boyu yetecek acıları da yüklendim sırtıma…
📖 Sayfa 170 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Sus, şimdi kızdıracaksın beni
📖 Sayfa 71 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Ben, “saatler akıp gitsin”, “gün az
📖 Sayfa 222 · Adsız Ülke, Alain Fournier
sonra bitecek”, “günün hemen bitmesini istiyorum” diye düşünüp dururken, bütün umutlarını, bütün aşklarını, son güçlerini bugüne bağlamış insanlar var. Can çekişen
insanlar var, zamana gereksinim duyan insanlar var, yarının gelmesini hiç istemiyorlar. Kimileri için yarın bir pişmanlık acısı gibi başlayacak.
Seurel, geçenlerde senden beni düşünmeni istemiştim. Şimdi, tersini istiyorum: Beni unutsan daha iyi olur. En iyisi her şeyi unutmak.
📖 Sayfa 143 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Onlara yanı başlarında duran mutluluğu bulmalarını öğretirdim.
📖 Sayfa 159 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Moinelle' ciğim her zamanki gibi delisin gene
📖 Sayfa 71 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Korkunç yalnızım
📖 Sayfa 112 · Adsız Ülke, Alain Fournier
"İnsan bağışlanmayacak kadar ağır bir suç işledi mi, bir yandan dayanılmaz acılar çekerken, bir yandan da, 'Dünyanın bir yerinde beni bağışlayacak insanlar nasıl olsa vardır,' diye hayal kurar. Ne yaparsanız yapın, bunları iyilik olsun diye yaptığınıza önceden inanmış yaşlı insanlar, nineler, dedeler..."
📖 Sayfa 70 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Hakkında hiç konuşmadığımız ama birlikte yaşadığımız bir bekleyişin arkadaşı…
📖 Sayfa 203 · Adsız Ülke, Alain Fournier
İnsan bağışlanamayacak kadar ağır bir suç işledi mi,bir yandan dayanılmaz acılar çekerken,bir yandan da ,"Dünyanın bir yerinde beni bağışlayacak insanlar nasıl olsa vardır." diye hayal kurar.
📖 Sayfa 70 · Adsız Ülke, Alain Fournier
… mutluluğun yaklaştığına, ona ulaşmak için yola çıkmamızın yeteceğine nasıl da inanmıştık ikimiz!..
📖 Sayfa 117 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Bu bilinmez dünyada, kendi seçtiği odada, bir gizemli insan, bir yabancıydı. Elde ettiği şeyler umduklarının çok üzerindeydi.
📖 Sayfa 82 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Okuyor, yazıyor, geçmiş günleri anımsıyordum.
📖 Sayfa 204 · Adsız Ülke, Alain Fournier
… bütün engellere karşın, bir şeyler yapmak, bir yerlere varmak tutkusunun içinde gittikçe büyüdüğünü duyuyor olmalıydı!
📖 Sayfa 53 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Benzersiz bir coşku, benzersiz bir merak ve benzersiz bir dostluk duygusuyla sarıldık!
📖 Sayfa 111 · Adsız Ülke, Alain Fournier
bütün varlığını bir öfke kapladı
📖 Sayfa 53 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Ne yazık! Arkadaki perde yüzünden pencere hâlâ beyaz. Yitik malikânenin genç kızı gelip bu perdeyi açsa bile artık ona söyleyecek bir şeyim yok.
📖 Sayfa 143 · Adsız Ülke, Alain Fournier
"Her zaman aptallıklar ettim her zaman mutsuz oldum."
📖 Sayfa 163 · Adsız Ülke, Alain Fournier
İnsan bağışlanmayacak kadar ağır bir suç işledi mi bir yandan dayanılmaz acılar çekerken bir yandan da, "Dünyanın bir yerinde beni bağışlayacak insanlar nasıl olsa vardır." Diye düşünür.
📖 Sayfa 70 · Adsız Ülke, Alain Fournier
… hayal kırıklıklarını çiğneyip durmak…
📖 Sayfa 185 · Adsız Ülke, Alain Fournier
yeryüzünün en sakin mutluluğu içinde yüzüyor gibiydi.
📖 Sayfa 73 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Ama biri gelip bütün bu dingin çocuk eğlencelerinin hepsini elimden aldı...
Adsız Ülke, Alain Fournier
"Gerçekten, gerçekten, yeryüzünde bir tek o içimdeki fırtınaları dindirip barış sağlayabilirdi. Ama artık olanaksız."
📖 Sayfa 10 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Yürüyor, duruyor, sonra daha hızlı yürüyordu; tıpkı, belleğinde anılan arayan ya da onlan gözünün önünden geçirmeye çalışan, onları
Adsız Ülke, Alain Fournier
çatıştıran, karşılaştıran, hesaplara vuran ve birden bulduğunu sanan ama ipin ucunu kaçırıp yeniden aramaya başlayan biri gibi...
Ya sana bütün umudun sona ermediğini söylersem?..
📖 Sayfa 171 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Dünyanın bir yerinde beni bağışlayacak biri nasıl olsa vardır.
Adsız Ülke, Alain Fournier
Bu yıl kış mezar gibi sessiz...
Adsız Ülke, Alain Fournier
Yaşamımın gidişi birdenbire değişmişti. Meaulnes gideli çok olmuş, serüveni de eski, hüzünlü ama bitmiş bir öykü gibi geliyordu bana.
📖 Sayfa 136 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Ama bu zavallı adamın bütün öyküsü bu noktada düğümlenmiyor mu? Bir yüzü hırsız ve serseri, öteki yüzü ise melek gibi bir insan.
📖 Sayfa 125 · Adsız Ülke, Alain Fournier
''Can çekişen insanlar var, zamana gereksinim duyan insanlar var, yarının gelmesini iç istemiyorlar. Kimileri için yarın bir pişmanlık acısı gibi başlayacak. Kimileri de korkunç yorgun olacaklar ve bu gece dinlenmelerine yetmeyecek. Bana gelince; benim gibi gününü boşu boşuna harcamış birinin yarını beklemeye, 'ah yarın olsa' demeye ne hakkı var ?''
📖 Sayfa 222 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Geçmiş zaman! Yitik mutluluk!
📖 Sayfa 203 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Haftalar, aylar geçti. Geçmiş zaman! Yitik mutluluk!
📖 Sayfa 203 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Ona bakıyordum,ona bakarken bir çocuk gibi mutluluk duyuyordum.
📖 Sayfa 214 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Kunduram kırmızıdır...
📖 Sayfa 85 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Elveda aşklarım...
Ebediyen elveda!
"O öldüğüne göre, her şey çekilmez, her şey acı artık."
📖 Sayfa 213 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Ne babam ne kız kardeşim ne evim ne aşkım var...
📖 Sayfa 111 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Bir an önce atlatmak istediğim bu akşam garip bir şekilde bunaltıyor beni. Ben, "saatler akıp gitsin," "gün az sonra bitecek," "günün hemen bitmesini istiyorum" diye düşünüp dururken, bütün umutlarını, bütün aşklarını, son güçlerini bugüne bağlamış insanlar var.
📖 Sayfa 222 · Adsız Ülke, Alain Fournier
İnsan bağışlanmayacak kadar ağır bir suç işledi mi, bir yandan da, "Dünyanın bir yerinde beni bağışlayacak insanlar nasıl olsa vardır" diye hayal kurar.
📖 Sayfa 70 · Adsız Ülke, Alain Fournier
İnsan bağışlanamayacak kadar ağır bir suç işledi mi, bir yandan dayanılmaz acılar çekerken, bir yandan da "Dünyanın bir yerinde beni bağışlayacak insanlar nasıl olsa vardır" diye hayal kurar. Ne yaparsanız yapın, bunları iyilik olsun diye yaptığınıza önceden inanmış yaşlı insanlar, nineler, dedeler hayal edilir.
📖 Sayfa 70 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Sigara içmek, kıvırcık olsun diye saçlara şekerli su sürmek, yollarda Tamamlama Sınıfı'nın kızlarını öpmek ve alay etmek, çitlerin arkasından gelip geçen rahibelere takılmak, kasaba yaramazlarının en büyük eğlencesiydi.
📖 Sayfa 147 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Bir yüzü hırsız ve serseri, öteki yüzü ise melek gibi bir insan.
📖 Sayfa 125 · Adsız Ülke, Alain Fournier
''...ama cenneti bir kez de olsa görmüş olan biri, herkesin yaşadığı yaşama nasıl katlanabilir, nasıl uyum sağlayabilir artık? Başkalarının mutluluğu bana
📖 Sayfa 170 · Adsız Ülke, Alain Fournier
acı bir alaymış gibi görünmeye başladı .''
Bir sabah pantolonlarının, paltolarının asılı olduğu kendi odasında değil de perdeleri, yaprakları andıran uzun bir odada uyanıyormuş. Orada ışık öylesine tatlı akıyormuş ki, insan tadına bakabileceğini sanabilirmiş.
📖 Sayfa 59 · Adsız Ülke, Alain Fournier