Ali İpek'in kalemi, edebiyat dünyasında derin izler bırakmıştır. 4 eserinden seçilen 100 söz, bu sayfada okurlarla buluşuyor.
En Beğenilen Ali İpek Sözleri
“En büyük yük eşya zannederdim bugüne kadar. Meğer asıl ağır olan emanet cümlelermiş.”
📖 Sayfa 71 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
"Nerede taş değse ayağına evine koşmaz mısın? İnsan dediğin, gömülmek istediği yerden ne kadar uzakta yaşayabilir ki? Nereye gidersek gidelim dudaklarımızdan çıkmayacak mı buralar?"
📖 Sayfa 10 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
İçinden gelen sızıyı bastırmak için başka şeyler düşünürken, gördüğü evlerin harap yerlerini kendisine benzetiyordu.
📖 Sayfa 24 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
“İnsan dediğin acının her türlüsüne dayanan varlıktır. Acının nereden geldiği değil, kimden geldiğini unutmasın yeter.”
Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
İnsan dediğin, gömülmek istediği yerden ne kadar uzakta yaşayabilir ki?
Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
"Bazen terliğin teki hiç ummadığın anda ummadık yerde önüne düşer, hayatını alt üst eder. Neye uğradığını şaşırırsın. O vakitten sonra istesen bile hiçbir şey eskisi gibi olamaz."
📖 Sayfa 62 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
“Hikâyeler anlatanın değil de dinleyenin maharetine bakarmış Süleyman..”
📖 Sayfa 61 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
İç geçirdikçe düğüm olup boğazına takılıyordu yaşadıkları.
Zaman Kaybından Ölen Kadının Hikayesi, Ali İpek
Hayat aynı olsa da herkese başka türlü dinletiyor kendini. Mevsim aynı mevsim ama kimi kışta doğuyor, kışta büyüyor, kar altında ölüyor. Hikâyesine bile bahar gelmiyor kimilerinin.
Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
Beyaz sayfaya neden temiz derler onu da bilmiş değilim. Yazı, yazgıda kirleniyor demek ki.
📖 Sayfa 47 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
“Kimse bugüne kadar bana gelip de seni rüyamda gördüm demedi. Yani düşün onca ömür tüketmişim. Onca kişiyle hukukum olmuş ama kimse gelip de demedi. Başkasının rüyasına girmedim hiç. Yalandan bile olsa ona da razıydım ama biri gelip duymak istediğim o cümleyi söylemedi."
Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
"Ölüm dediğimiz, kalanlara vakitsiz gelir."
📖 Sayfa 73 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
Gideli kaç yaprak düştü..
📖 Sayfa 44 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
"İşlemediğin günahın tövbesi zordur Muhlis."
📖 Sayfa 43 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
"Ben kafamı dağıttıkça topluyordu kader. Kaçtıkça peşimden geleceğini bildiğim hastalık gibiydi her şey. Uzaklaşamıyordum."
Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
"Biliyor musun Nurgül karşıma çıkıp gülümsemeden önce yabani otlar gibi yaşıyordum."
📖 Sayfa 55 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
Allah sanki yalnızlığı herkese pay ettikten sonra kalanını öylece bana bırakmış. İstasyonda herkesi uğurlayan, herkesin arkasından el sallayan adamım ben. Onlar bavulunu alıp gittiler de özlemlerini taşıyan ben kaldım.
📖 Sayfa 70 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
"Leke gibi değil, yara gibi biriktirmişsin. Kimse karşına geçip de zamanla düzelecek, kıştan sonra açacak çiçekler diye telkinde bulunmamış sana. Kim karşına geçebilmiş ki?"
📖 Sayfa 10 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
İnsanoğlu dediğin bugün var yarın yok, unutma!
Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
Bazen bir şey söylemek ister insan. Konuşamaz. Bir şey söylemediği için o şey her şey olur.
Zaman Kaybından Ölen Kadının Hikayesi, Ali İpek
Eksik bırakılmış hikâyede adı geçenlerin durağıydı burası.
Zaman Kaybından Ölen Kadının Hikayesi, Ali İpek
Kimse yok ile kimsem yok aynı şey değil…
📖 Sayfa 9 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
"Aşk bitince aşkla bakmak da bitiyormuş," dedi içinden ve ekledi: "O yüzden eski tatları, bilindik kokuları arayıp duruyorum her yerde."
📖 Sayfa 69 · Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
“Hayat aynı olsa da herkese başka türlü dinletiyor kendini. Mevsim aynı mevsim ama kimi kışta doğuyor, kışta büyüyor, kar altında ölüyor. Hikayesine bile bahar gelmiyor kimilerinin.”
📖 Sayfa 71 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
Bence düğme dediğimiz şey kalp gibi, hafıza gibidir. İnsan bazen oradan sökülür. Bazen oradan iliklenir. Oradan düğümlenir. Tertiplenir. Kimse görmez. Ben söküldüğüm yeri arıyorken siz ise üzerini örtmüşsünüz.
Zaman Kaybından Ölen Kadının Hikayesi, Ali İpek
"Gözlerime uzun uzun bakarak, 'Gidelim buralardan.' dedi. Beni sevdiğini doğrudan söylese anca bu kadar olurdu dedim kendi kendime."
📖 Sayfa 56 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
“..Nerede taş değse ayağına evine koşmaz mısın? İnsan dediğin, gömülmek istediği yerden ne kadar uzakta yaşayabilir ki?”
📖 Sayfa 10 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
"Ben takatimi pencere önünde yetiştireceğimiz çiçeklere, kapıda beni karşılarken elimden alacağın poşetlere, kışlık kavanozların sıkışmış kapaklarına ayırmıştım. Bugün böyle bitmeseydi seni kimselerin sevmediği kadar sevecektim."
📖 Sayfa 73 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
"Allah sanki yalnızlığı herkese pay ettikten sonra kalanını öylece bana bırakmış. İstasyonda herkesi uğurlayan, herkesin arkasından el sallayan adamım ben. Onlar bavulunu alıp gittiler de özlemlerini taşıyan ben kaldım. Kalakaldım."
📖 Sayfa 68 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
İçinde anne olmayan her şey sendeleyip düşerdi. Anne yetişememekti. Kavuşamamaktı. Yine de beklemekti. Bir sarılışın eksikliğini yıllarca aynı göğüste taşıyıp kimseye söyle-memekti. Eksildikçe insanı tamamlayan yerdi. Doyurdukça sevinen, bosa gitmesin diye biriktirendi. Sabırdı. Sükünetti. Bazen bir bohça arasından çıkan tığ işi mendildi. Bazen bir fesleğen kokusuydu. Bazen defter kenarına iliştirilmiş heceydi. Rağmen'di. Lakin'di. Fakat'tı. Çocukluğa açılan kapıydı. Birbirine bağlandıkça düğümlenen yutkunmaydı.
Zaman Kaybından Ölen Kadının Hikayesi, Ali İpek
Leke gibi değil, yara gibi biriktirmişsin. Kimse karşına geçip de zamanla düzelecek, kıştan sonra açacak çiçekler diye telkinde bulunmamış sana. Kim karşına geçebilmiş ki? Onca acıyı taşımak kolay değil, başkasına sormayın, bana sorun demişsin..
📖 Sayfa 10 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
Gitmek kolaydır aslında. Gözümüzü kararttık mı önümüze bakar siliniriz buralardan.
📖 Sayfa 11 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
Annem bize her şeyi öğretti. Öğretmediği bir tek yalnızlıktı, onu da giderken bıraktı.
📖 Sayfa 116 · Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
Nereye atacaksın elindeki o taşı? Kuyuya mı, kuytuya mı, gölgeye mi, karanlıklara mı, cennet meyvelerine mi, cehennem çukurlarına mı? Kime atacaksın peki? Musa’ya mı, İsa’ya mı,… iblis’e mi? İblis ne anlar taştan!
📖 Sayfa 60 · Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
Tek dayanağım suskunluğum.
📖 Sayfa 48 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
Belki bahar gelmemişti ama kış bitti.
📖 Sayfa 7 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
-Hor Kullanma Tarihi, "Çerçeve"
Daha hayattayken kendini hesaba çekmen, gerekirse amel defterini omzundaki meleklere bırakmadan kendin yazman gerekir.
📖 Sayfa 30 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
Hep aynı rüyayı görüyorum. Belki buralardan gitsem, rüyam da değişecek..
📖 Sayfa 57 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
Hayat bana diyeceğini dedi. Şimdi de yapacağını yapıyor.
📖 Sayfa 71 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
Başka zamanlar kalmamış.Tüketmişsin. Kim bilir kaç kez kırmışlardır seni buralarda. Yazgı ne demişsin. Yoruldum demişsin. Yeter demişsin. Küle üfleyecek nefesin kalmamış. Susamışsın.
📖 Sayfa 1 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
içmemişsin. Dilinin ucunda biriktirmişsin. Yaralarını gömecek ağaç dibi bırakmamışsın. Tutunduğun her şeyi duvar zannetmiş, küfretmişsin.
“Allah sanki yalnızlığı herkese pay ettikten sonra kalanını öylece bana bırakmış….”
Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
İnsan ardına bakmalı ama arkasına bakmamalı. İkisi aynı şey değil.
📖 Sayfa 48 · Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
Halbuki insanoğlu her şeyi düşünmeli, ona göre savaşmalı, sabretmeli, bilmeli, ölçmeli, biçmeli, yaşamalı, hatta ona göre ölmeli değil mi?
📖 Sayfa 64 · Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
"Aşk bitince aşkla bakmak da bitiyormuş," dedi içinden. "O eski tatları, bilindik kokuları arayıp duruyorum her yerde."
Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
Kimse bugüne kadar bana gelip de seni rüyamda gördüm demedi. Yani düşün onca ömür tüketmişim. Onca kişiyle hukukum olmuş ama kimse gelip de demedi. Başkasının rüyasına girmedim hiç. Yalandan bile olsa ona da razıydım ama biri gelip duymak istediğim o cümleyi söylemedi. Allah sanki yalnızlığı herkese pay ettikten sonra kalanını öylece bana bırakmış.
📖 Sayfa 68 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
Sesinden evvel şefkatiyle tanıştım, sonra hiçbir yere oturmayan kalbinden taşan sevgisini gördüm zamanla. İçime sarmaşık gibi yayılan ve bedenimi saran o duygunun aşk olduğunu sonradan öğrendim.
📖 Sayfa 124 · Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
Aşk da öyledir; görürsün, vurulursun, ne yapar eder alırsın ama fazla gelir. Bozulmasın diye elinden, dilinden ne gelirse, o ne seviyorsa onu yaparsın…
📖 Sayfa 49 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
anneler oğullarını anlatırken duygularını katarlar, duyduklarını katmazlar.
📖 Sayfa 99 · General Şıvasko, Ali İpek
Ağlamak zorunda kaldığım zamanlarda düşündüğüm tek kişi annemdi.
📖 Sayfa 116 · Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
Ansızın gidenleri bilemem ama vakti olanlar dizini kırıp da iki kelam yazsın kağıda. Kalanları da düşünsün bir zahmet. Öyle ayrılsın ayrılacaksa.
📖 Sayfa 34 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
Şururi, insanoğluna bahşedilen kelimeler vardır demişti dizesinde. Kimi cezadan sayılan kimi mükafattan sayılan sözcüklerdi hayat dedikleri.
📖 Sayfa 38 · General Şıvasko, Ali İpek
Hem çiçeğin kurumasını hem de yaşamasını ister mi insan?
📖 Sayfa 58 · Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
İnsan kapandı bitti zannediyor da hiç kapanmıyor.
📖 Sayfa 68 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
Yürüyüşünde bir yokuşun sabrı,bakışında bir tarlanın sessizliği vardı.
📖 Sayfa 47 · Zaman Kaybından Ölen Kadının Hikayesi, Ali İpek
İnsan ölmeden önce yüzünü bırakır kalanlara. En son nasıl görürsen o kalır geriye.
📖 Sayfa 44 · Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
En büyük yük eşya zannederdim bugüne kadar. Meğer asıl ağır olan emanet cümlelermiş. Taşıyıp duruyorum. Ben ağzımı açtıkça sen kapatıyorsun. Anladım ki onu değil koyacak, sığdıracak yer kalmamış sende..
📖 Sayfa 71 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
Acı da sevinç de noktalanır. Başka sayfaya geçersin. Kimi doğrudan cümleyi pat diye bitirir. Kimi yorgun mermidir, cümle aralarından geçe geçe gelir ama o cümle eninde sonunda ne kadar uzasa da biter.
📖 Sayfa 51 · Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
Şehir dediğin farkında olmadan insanın üzerine zimmetleniyormuş meğerse.
📖 Sayfa 14 · Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
Herkes günahını boynuna assın ama kimse gitmesin habersiz. Gidenin elinden tutmasın kimse. Haklı çıkmasın gittiği yollardan.
Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
Kim doğru bildiğinin yalan olduğu fikriyle yüzleşmek ister ki?
📖 Sayfa 54 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
Cinnet getiren insan öldürmeye merhametinden başlar.
Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
Güzel hikâyelerin kötü anlatılması mı yoksa kötü hikâyelerin güzel anlatılması mı iyidir?
📖 Sayfa 48 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
Bir kadının varlığı, kendi kendine yetmezmiş bu dünyada. Onu kanıtlamak gerekirmiş...
📖 Sayfa 101 · Zaman Kaybından Ölen Kadının Hikayesi, Ali İpek
Bilmez misin, ya hikâyeye gelenler ya da hikâyeden gidenler konuşulur buralarda. Onlar da unutulup gitmezler mi? Hem hangi hikâye bütünüyle akılda kalmış ki bugüne kadar?
📖 Sayfa 13 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
Evlilik, eğik bir duvarı tutmak gibidir doktor; kenara çekilmeden, ayakta mı yoksa düşmeye mi yakın olduğunu asla bilemezsiniz. Elinizi çekmeden yükün kimde olduğunu anlayamazsınız, ancak bıraktığınız zaman emin olursunuz. Koca bir ömrü elim hiç titremesin diye tüketmiş biriyim. Şimdi o duvarın ağırlığı altında nefes almaya çalışıyorum.
📖 Sayfa 29 · Zaman Kaybından Ölen Kadının Hikayesi, Ali İpek
Hani bazen ölüm orucunda ezan okunmaz ya bir türlü. Açlıktan değil, susuzluktan değil, insanlıktan bekledikleri bir parça anlayışı suda ıslatıp kuşların önüne bırakır gibi, yarısında kapı çalan türkü gibi, uzasa da yerini kaptırmak istemediğin kuyruklar gibi, mezbahada kesilmeyi gözleri dolu dolu bekleyen kurbanlıklar gibi bekliyordum.
📖 Sayfa 45 · Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
“diri kendini belli etmez isterse ama ölü öyle değil ki baktığında anlarsın. bir şey saklamaz, saklayamaz. insan ölmeden önce yüzünü bırakır kalanlara. en son nasıl görürsen o kalır geriye.”
📖 Sayfa 44 · Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
Ekmek yanarsa kül, bozulursa küf kokar. Her şey bozulduğu gibi karışır havaya. Her şey gittiği gibi kalır. Annemin kokusu önce üstümüzden gitti; sonra bu halılardan, rengini sadece babamın sevdiği koltuklardan, mutfaktaki bezlerden, eşikteki paspaslardan, tül perdelerden. Dolapta elbise bıraksaydı oradan kolay kolay gitmezdi kokusu ama elbiselerinin hepsini kendiyle götürdü. İnsan bir parça elbisesini bilerek de olsa bırakmaz mı giderken? Kainata sığmayan annem bir valize sığıp gitti. Nereden çıkarsa çıksın mutfaktan çıkmazdı kokusu derdim. Oradan da gitti.
📖 Sayfa 116 · Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
Omzumdaki melekler bile amel defterime aynı satırları yazmaktan bıkmışlardı emindim.
📖 Sayfa 55 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
"Allahım bunca zulüm varsa sen neredesin?" dedi.
📖 Sayfa 78 · General Şıvasko, Ali İpek
Bir çiçeğe bakamadığını çiçek kuruyunca anlamamalı insan.
📖 Sayfa 123 · Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
Nerede taş değse ayağına evine koşmaz mısın ?
Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
Bana geçenlerde ne sordu biliyor musun; kayıplar neden ölülerden sayılmıyor resmi evraklarda? Hakikaten öyle değil mi? Kimse kayıpları ölülerden saymıyor. Kimsenin ölmediği, öldü sayılmadığı cinayetler değil midir onlar?
📖 Sayfa 111 · Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
İnsan dediğin aç olduğunu da, neye aç olduğunu da bilmeli.
📖 Sayfa 124 · Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
Korkana korkma denirmiş. Merak edene merak etme. Ağlayana ağlama.
📖 Sayfa 85 · General Şıvasko, Ali İpek
“Kimse karşına geçip de zamanla düzelecek, kıştan sonra çiçekler açacak diye telkinde bulunmamış sana…”
Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
Zahmetsiz mutluluk eksik değil midir? Hangi tebessüm durduk yere gelir?
📖 Sayfa 17 · Zaman Kaybından Ölen Kadının Hikayesi, Ali İpek
"Ağırlıklarımı attığım için, hatta ağırlıkları bir daha taşımayacağım sözüne inandığım için hafiflemiştim."
📖 Sayfa 124 · Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
Sevilmenin yükünü taşımaktan çekinirdi. Sevilen biri bir varlık iddiasında bulunmaz mı?
Zaman Kaybından Ölen Kadının Hikayesi, Ali İpek
Küçükken giydiğim ayakkabıların hepsi büyüktü ayağıma.
📖 Sayfa 31 · General Şıvasko, Ali İpek
Dokundu bir kere gözlerime.
📖 Sayfa 56 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
Bilmediğini bilmeyince iyisin.
📖 Sayfa 82 · Zaman Kaybından Ölen Kadının Hikayesi, Ali İpek
Kimileri yaşar ve kimileri de yaşayanları izlermiş sadece.
📖 Sayfa 124 · Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
Aşılmayacak, geçilmeyecek mesafe sadece gönüllerdedir
📖 Sayfa 22 · General Şıvasko, Ali İpek
Koşunca herkesin umurunda oluyorsun herkes bir şey mi oldu diye panikliyor. Aslında sana değil o panik hali, kendilerine ama yürüyünce kimse sana bakmıyor. Yürüdüm ben de.
📖 Sayfa 47 · Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
Bazı çocuklar hiç büyümez. Bazı çocuklarda tekrar tekrar büyütülür.
📖 Sayfa 41 · Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
Hatırlamıştı. Unutmamıştı. İkisi aynı şey değil ki. Hatırlamak ayrı, unutmak ayrı. Hatırlamakta da unutmak var elbette.
Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
İlk zamanlar öyle çaresiz, öyle yalnız ve
📖 Sayfa 68 · Zaman Kaybından Ölen Kadının Hikayesi, Ali İpek
öfkeli hissediyordum ki umarım başına bir şey gelmiştir diyordum. O da onu affetmem için atılan inşaatın temeliydi.
Halbuki affetmemeyi bilmeli insan.
Annem bize her şeyi öğretti. Öğretmediği bir tek yalnızlıktı, onu da giderken bıraktı. Şimdi öğren öğrenebilirsen, çöz çözebilirsen. Kim bilir nereye gitti annem? Gördüğüm bütün güvercinlerin kulağına annemi görüp görmediklerini o yüzden soruyorum...
📖 Sayfa 116 · Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
...babasından kalan mirastı suskunluğu.
📖 Sayfa 53 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
Hepsini yerli yerine koymayı öğrendim de içime hem ateş hem su gibi düşen aşkın karşılığını bulamadım. Onu da tatmadan, yaşamadan ölmeyeceğimi biliyordum. O geldi.
📖 Sayfa 124 · Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
Bazılarının dönüşü mektup gibidir. Ağzın açık bakarsın ne anlatacak diye. Bazılarının ise gidişi mektup gibidir. Açsan da duymak istediğin cümleler yoksa içinde keşke yazmasaydı dersin. Açsan üzüleceğin şeyler varsa niyesi sana kalır ömrün boyunca. Yine de yazmalı insan, söylemeli, söyleyebilmeli...
📖 Sayfa 41 · Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
Leke gibi değil yara gibi biriktirmişsin.
📖 Sayfa 12 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
Mezar dediğin sadece ölümün değil, hayata dair son izlerin de yeri değil midir?
📖 Sayfa 118 · Zaman Kaybından Ölen Kadının Hikayesi, Ali İpek
Bir kadın var olduğunu hep ispat etmek zorunda mıdır?
📖 Sayfa 66 · Zaman Kaybından Ölen Kadının Hikayesi, Ali İpek
Bir kadın olarak, hatırlanmak istiyorum belki. Her seferinde bunu şunun için yaptım demekten sıkıldım. Varlığımı geçtim.
Yokluğumu konuşuyorum artık.
"Kaderin önüne geçilmiyor neticede. Doğrudur. Ecel kapıyı çaldığında... Ne çalması yahu? Ecelin kapı çaldığı nereden görülmüş? Neye uğradığına şaşakalırsın vallahi. Ne diyor Nebi: 'Ölmeden önce ölünür.' Daha hayattayken kendini hesaba çekmen, gerekirse amel defterini omzundaki meleklere bırakmadan kendin yazman gerekir. Ölen göçüp gidiyor zaten. Gözlerini, defterini, hesabını, kitabını kapatıp gidiyor da. Olan arkada kalanlara oluyor. Değil mi Muhlis?"
📖 Sayfa 32 · Gidelim Buralardan Muhlis, Ali İpek
Annem bize her şeyi öğretti. Öğretmediği bir tek yalnızlıktı, onu da giderken bıraktı. Şimdi öğren öğrenebilirsen, Çöz çözebilirsen. Kim bilir nereye gitti annem? Gördüğüm bütün güvercinlerin kulağına annemi görüp görmediklerini o yüzden soruyorum. Gökyüzünde süzülen her kuştan medet umarak ondan haber alırım diye gözlerim hep yukarıda.
📖 Sayfa 116 · Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
Bazılarının dönüşü mektup gibidir. Ağzın açık bakarsın ne anlatacak diye. Bazılarının ise gidişi mektup gibidir. Açsan da duymak istediğin cümleler yoksa içinde keşke yazmasaydı dersin.
📖 Sayfa 41 · Kimsenin Ölmediği Bir Cinayet Öyküsü, Ali İpek
Mezarlıkları görmüyor musunuz? Yaşarken yapılamayanların anıtları değil mi o taşlar?
📖 Sayfa 66 · Zaman Kaybından Ölen Kadının Hikayesi, Ali İpek
Ağrının mekânı beden değil, bellektir.
📖 Sayfa 62 · Zaman Kaybından Ölen Kadının Hikayesi, Ali İpek