Batıkan Köse'den okurlara ulaşan sözler, yıllar geçse de etkisini koruyor. Bu sayfada 100 tanesi bir araya getirildi.
En Beğenilen Batıkan Köse Sözleri
Buranın insanları onca büyülü ayrıntı içinde gerçekle yetinerek yaşıyor, en ufak utançla gözlerini kaçırarak mutluluğu arnavut kaldırımlarında arıyordu.
📖 Sayfa 114 · Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
“Affedersiniz,” dedim.
“Neyi affedeceğimi söylemezseniz sizi affedemem."
''... bana yansımasını gördüğümüz sahte dünyanın geçici zevklerinden kaçınmam gerketiğini mi anlatıyordu?''
📖 Sayfa 61 · Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
''Dünya renksiz, sallantılı ve restorasyona muhtaçtı.''
📖 Sayfa 8 · Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
Sokak, acze düşenler, elden düşenler, birbirlerine düşenlerle dolu.
📖 Sayfa 69 · Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
''Geçmişe dair bir pişmanlık, geleceğe yönelik bir umut.''
📖 Sayfa 64 · Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
“Siz hangi otobüsü bekliyorsunuz?” dedi. “Otobüs değil, ilham bekliyorum,” dedim.
📖 Sayfa 126 · Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
“Niçin?”
“Şiirim için.”
“Şair misiniz?"
“Ilham gelirse olacağım.”
“Ne sıklıkla gelir ilham?”
“Hiç belli olmaz.”
“En son ne zaman geldi?”
"Hiç gelmedi ama gittiği çok oldu.”
Büro ortamı bana göre değildi. İçinde insan olan hiçbir ortam bana göre değildi.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
''Latince adlı kemiğin iyileşmesi için Arapça dua etmeye başladı bizim Sinan.''
📖 Sayfa 46 · Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
“Bu nasıl mani?” dedi.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
“Bana mani olamazsınız,” dedim.
Fabrikanın küçülmeye gittiğini açıklayıp komik maniler yazmazsam kovulabileceğimi anlattı. “Metaforlarınız formdan düşmüş,” diye de ekledi. Geçen hafta elimi uyak motoruna kaptırıp yerine tahta bir el takıldığı düşünülürse komik maniler yazamayışım hiç de tuhaf değildi.
Bakılacak onca şey varken kusura baktı.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
''Umutluydum.''
📖 Sayfa 28 · Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
Masama geçip elime yeşil kalemimi aldığımda karşımda yine sen belirdin. Kaşlarından buruşuk yorganıma ince bir kar yağarken beceriksiz dudaklarınla yanağımdan öpüp gülümsedin. Penceremden giren dallar çiçek açarak kuşları, kuşlar da ad vermekten korktuğum yıldızları çağırdı. Artık yazabilirdim. Anlatacak epey öyküm vardı.
Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
Tozları temizleyip rastgele sayfalardan kelimeler okudu. Sözcükler okudu olacaktı. Uzatmayalım Çağdaş, yoksa sadece Türkçe sözcüklerle konuşma iddiasına gireriz. Bak kelime demedin bu defa, işi öğreniyorsun. Benissimo, brutto, amico. Tümce de kur. Kurarsam sondaki harfler değişir. Neden? Anlatamam şimdi uykum var. Buona notte.
Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
Bugün düşler şahsi, gerçekler onur kırıcıydı.
📖 Sayfa 15 · Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
''Kendilerinde olan eksiklikleri başkalarında görüp çekiştirmekten başka işleri yoktu.''
📖 Sayfa 24 · Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
Aldığım memur maaşının on iki dakika içinde bitmesiyle intihar etmek üzere köprüye çıktım.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
“Nereye hemşerim?” diye bağırdı gişe memuru.
“İntihar edeceğim,” dedim.
“Yasak hemşerim, ikinci köprüye gideceksin, birinci köprüde intihar etmek yasak.”
Yamalı paltom, delik ayakkabılarımla çıktım yola.
Ummadık taş baş yarar, ummadık aşk kalp yorar
📖 Sayfa 38 · Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
Benim mutlulugumu istediğini söyleyip mutsuzluğuma sebep oluyordu.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
" "Nereye böyle?" diye sordu
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
"Köprüye dedim, "İntihar edeceğim."
"Kuyruk vardır köprüde, ben hisara gideceğim," dedi. "
''Hüznümden kaçarken muz kabuğuna basıp düştüm.''
📖 Sayfa 15 · Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
“Hayırdır Mustafa.” dedim.
Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
“Hiç sorma.” dedi, sormadım.
"Denizde vapur, rayda tren olmalıydı insan. Tuhaflıklara alışmalı, hep de beni bulur demeden gülüp geçmeliydi. Bir sözcüğün hemen sonuna yapıştırılan virgülün arkasından bilge sözler söylenmesinden hoşlanmasam da bunu söylemek zorundayım. Hayat, masalsı şeylerin kendini gösterip gerçekleşecekmiş gibi yaklaşarak tam dokunacağı sırada gerçekleşmemesiymiş."
📖 Sayfa 47 · Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
"Bir şeyler bulmalı, değişik bir şeyler yaşamalı ki günler benzememeli birbirine."
📖 Sayfa 47 · Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
“Espri alır mıydınız?”
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
“Yok, kullanmıyorum.”
"Adınız?" dedi.
📖 Sayfa 29 · Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
"Yok," dedim.
"Sanınız?" dedi.
"Buralara ulaşmamıştır," dedim.
Bazen içinde o güzel kadınların dolaştığı keyifli bir öykü yazayım, bazen de ağlatayım herkesi, öyle bir şey yazayım ki herkes bunu ben de yaşamıştım deyip üzülsün diyorum. O insanlar gibi kimse beni anlamıyor demek istemiyorum. En anlaşılmaz insanın bile en derin düşüncelerinde anlaşılmak gibi bir ümidi olduğunu biliyorum.
Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
''Hep böyle olurdu. Sesizliğin keyfini süreyim derken birinin sesine ihtiyaç duyardım.''
📖 Sayfa 59 · Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
“Kiminle konuşuyorsun?” dedi Sinem.
📖 Sayfa 85 · Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
“Sansürden geçecek bir öykü anlatıyorum herkese,” dedim.
“Ben de var mıyım?” dedi.
“Artık varsın,” dedim.
Cebinden bir toka çıkarıp hemen saçlarını toplamaya başladı. “Korkma,” dedim, “benim betimlediğim kadar görecekler seni.”
“Hayırlı işler ağabey, kaça verirsin bu demliği?” dedim.
Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
“On kağıda bırakırım.”
“On kağıda bırak, ben beş kağıda alayım.”
''Kaçan çoraplar ve fırsatlarla geçti hayatım.''
📖 Sayfa 10 · Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
“Olur.”
Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
“Sence…”
“Hayır.”
“Peki…”
“Sanmam.”
“O halde…”
“Umarım.”
“Sonuç olarak…”
“Sanırım bir şeyler yapmak zorundayız.”
"Rayını beğenmeyen bir tren gibisin, demişti. Bir tanıdık değil, yaprak gözlü kız demişti. Hayır, makinist gibiydim. Tek yol olduğunu bile bile bir demir yığınına yön vermeye çalışırdım çünkü."
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
Başım ağrıyor dediğimde kimsenin benimle ilgilendiği yoktu. ...Varsa yoksa vertigo, borderline, blumia’ydı.
Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
“Korkma,” dedim, “benim betimlediğim kadar görecekler seni.”
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
'' 'Kusura bakmayın' dedim.
📖 Sayfa 23 · Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
Bakılacak onca şey varken kusura baktı.''
Şehrin en tanınmış ve tanınmış gibi yapan varlıklı insanlarının gözde semtlerinden birinin büyük sahnesindeki gösterimde yine gördüklerimden, birbirinden kaçışan âşıklardan bahsederken tüm dünya koca bir kafesmiş, ben de sergilenen bir uzak diyar hayvanıymışım gibi hissettim.
Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
"Niye yazmıyorsun deyip yüzüme yaklaştı.
Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
İstediğim şeyleri mi yazayım, okunacak şeyleri mi? dedim.
Okuyacağın şeyleri yaz, dedi."
Kalkar kalkmaz bu öykünün girişi daha iyi olabilirdi diye düşündüm.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
"Mağara dönemlerinden kanımızda taşıdığımız sahiplenme duygumuz, cüzdanımızda taşıdıklarımıza düşman kesilerek hesabı hep bize ödetir. İnsanlık tarihinde, buluşmayı önerenlerin hiçbiri buluşmasından kar ederek ayrılmamıştır."
Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
Sevdiğimin gözünden düştüm.
📖 Sayfa 68 · Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
...
Karın içinde gömülmüş gururumun parçalarını ararken, atkı satan genç adamın parlayan ayakkabılarını gördüm.
"İyi misin abi ?" dedi.
"Kırdık." dedim.
"Bacağı mı ?" dedi.
"Gururu" dedim.
Yaşadığım maceranın ne gülünç ne de ciddi tarafını görebiliyordum.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
“Espri alır mıydınız?”
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
“Yok, kullanmıyorum.”
Topladım tezgâhımı, sinemadan ağlayarak çıkanların arasına karıştım. Komikleştirecek bir hadise bulma umuduyla karıştırdım gazeteleri. Yanlışlıkla güldürdüğü seyircilerden birinin hayatına son veren palyaço Fatih’in fotoğrafına da o yağmurlu gece rastladım. Gözlerine değil kırmızı palyaço burnuna bant çekilmiş.
Sokak, acze düşenler, elden düşenler, birbirine düşenlerle dolu.
Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
“Veresiye espri satılmaz.”
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
gözlerimin bozulmasından değil, gözlük takmaktan korkuyordum. gözlük takarsam babama benzerdim.
📖 Sayfa 110 · Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
Tüm dünya koca bir kafesmiş, ben de sergilenen bir uzak diyar hayvanıymışım gibi hissettim...
Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
Okuduğum öykülerde tam da kahramanın benim gibi umutsuz olduğu anlarda doğu masallarının yaşlı bilgesi gelir, kahramanı teselli eder ve ona içindeki gücün anahtarını sunarak yeni sorunları çözmek için başka diyarlara giderdi.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
Sorun şu ki etrafımda yemci amca ve güvercinlerden başka kimse yoktu.
“Bu nasıl öykü oğlum?”
Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
“Kötü mü?”
“Yine diyalogla başlamışsın. Sıkıyorsun okuyucuyu, okuyucu bunları istemiyor.”
“Ne istiyor okuyucu?”
“Ne bileyim? Yazar olan sensin. Şaşırt okuyucuyu, onlara yeni bir şeyler ver.”
Batıya özenmiş bir doktorun kliniğindeydim. Halılar duvarda değil yerde, perdeler tepeden bir silindire sarılı, tablolar insansızdı. Aslan başlı maun masa üzerindeki danteli saymazsak her şey batıdandı. Batının eşyaları içinde bir doğu hastalığına tutulmuş bekliyorduk.
Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
“Ağabey bana iki öykü sar.”
Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
“Az bekle çıkar.” Elleri yana yana tezgâha öyküleri bıraktı, üstü başı mürekkepti. Elimi uzattım “Dokunma.” dedi. Yazıcıdan yeni çıkmışlar.
“Durum mu olay mı yeğenim?” dedi.
“Olay olsun.” dedim, bu ara pek durumum yok.
Babamın uçuk zevkleri ve parayı kullanmada Lidyalılar kadar tecrübeye sahip oluşuyla kapımızda haciz memurları eksik olmazdı.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
Baş intihar mühendisi olarak görev yaptığım Yaratıcı İntiharlar Departmanında sekreter olarak çalışan Burcu Hanım’la olan konuşmalarımız günaydınlardan öteye geçmiyor, bana bir yabancıymışım, otobüste gördüğü önemsiz yüzlerden biriymişim gibi davranıyordu. Ne zaman ona yaklaşıp bir şeyler sormaya hazırlansam iri kalçalı Hülya Hanım ve onun Fransızca sözcükleri araya giriyor, Burcu Hanım da başlarda kıskançlık sandığım fakat aslında tiksinme olan bir ifadeyle “Gitmem lazım Umut Bey.” diyerek benden uzaklaşıyordu.
Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
En tarifsiz duyguların bile bir adı varken...
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
herkes, olduğu ve olmak istediği halleriyle bir kavga içindeydi.
📖 Sayfa 24 · Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
İyi misin abi? dedi.
Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
Kırdık, dedim.
Bacağı mı? dedi.
Gururu dedim...
Çavlan benden sekiz buçuk santim uzundu.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
Ayakkabılarımdan dört, giydiğim beş kat çoraptan bir santim kazansam da hala kapatmam gereken üç buçuk santim kalıyordu. Belediyenin bozuk döşediği kaldırımları hesaba katsaydım gururum bu kadar kırılmazdı. Aramızda sekiz buçuk santimden fazlası vardı. Tam onu öpecekken dudaklarım omzunda, hevesim kursağımda kaldı.
Kafaya takmamıştım ki, kalbime takmıştım. Kitap bitiversin, her şeyi unuturdum.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
Babama göre babaları doktor olanlar doktor, avukat olanlar avukat, mühendis olanlar mühendis olmalıydı. Babası memur olanlarsa bu asil görevi devam ettirmek için sınavlara girmeli ve ailesine denize kıyısı olan bir yazlık almalıydı.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
hep böyle olurdu. sessizliğin keyfini süreyim derken birinin sesine ihtiyaç duyardım.
📖 Sayfa 58 · Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
Sigara yanığıyla delinmiş bir perdenin boşluğundan onu izlediğimi biliyormuş gibi başını kaldırıp sevdiğimi bilmiyormuş gibi sözlerini kaçırırdı.
📖 Sayfa 126 · Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
Birdenbire bir rüzgâr penceremi aralayıverdi. Dans eden perdemin arasından bir bulut çıkıverdi. Rüzgârla beraber kapıyı çalmadan içeri giren bir sis, sesini kaybeden bir yaprak ayaklarıma tırmanıverdi.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
''yaptığınız espriler mahkemede aleyhinize kullanılabilir. bir espri yapamazsanız mahkeme sizin için bir tane yapacaktır.''
📖 Sayfa 13 · Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
"Kendilerinde olan eksiklikleri başkalarında görüp çekiştirmekten başka işleri yoktu. Herkes olduğu ve olmak istediği halleriyle bir kavga içindeydi."
📖 Sayfa 24 · Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
Yastığa kafasını koyar koymaz canını sıkan ne varsa aklına geldi...
Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
"Abi bana iki öykü sar."
📖 Sayfa 7 · Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
"Az bekle çıkar." Elleri yana yana tezgaha öyküleri bıraktı, üstü başı mürekkepti. Elimi uzattım, "Dokunma," dedi. Yazıcıdan yeni çıktılar.
"Durum mu olay mı yeğenim?" dedi.
"Olay olsun," dedim, bu aralar pek durumum yok.
Düşver Hanım’la aramda uygunsuz bir ilişkinin başlayacağını hissediyor fakat bu uygunsuzluk hoşuma gidiyordu. Sonunda ilgimi çeken bir şey vardı ve bu sevmediğim bir insanın oldukça düzgün bir uzvuydu. Rüyalarımda hep onu görüyor, hep onu arzuluyordum fakat gerçekteki hali hiç mi hiç ilgimi çekmiyordu.
Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
Üstüm başım kirpik içinde, aklım onun gözlerinde kaldı. Etrafımda çapaklı, çapaksız yüzlerce göz vardı. Hepsi beni ve hayallerimi izliyor, bu tuhaf bahçe içinde nereye koşarsam peşimden geliyor, bu bahçe hayallerimdeki saklı hayatı yaşayabileceğim yere hiç mi hiç benzemiyordu.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
Ben de gözü mü vardı? “Göremiyorum.” diye bağırdı, bir de baktı ki gözü sahiden ondaydı.
Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
Yanaklara konmuş boyalı parmaklar, sevgilisine yaklaşmaya çalışan dirsekler gördüm. Karşısındakiyle beş dakika daha konuşabilmek için aktarmadan kazanacağı altmış kuruştan vazgeçen fedakâr genç adamlar da yok muydu? Vardı tabi ama ben görmedim. Enseme değen saçlarla huylandım. Kadının biri eğilmiş kulağımın içine bakıyordu. Yoksa onun perşembe alışkanlığı da kulağı kirli bir adam bulmak mıydı? Böylelerinin kulakları deliksiz olurdu.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
Karşı masada Deli Dumrul, epey sakinleşmiş, nasıl da gülüyor yüzü.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
“Hayırdır,” dedim.
“Hayırdır,” dedi.
İkinci köprü bozmuş işleri.
“Kimse gülmedi mi?” dedim.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
“Biri güldü. Onu da sevgilisi gıdıklıyordu,”
yedinci tesadüfi karşılaşmamızdı. iki aylık aralıklarla tuhaf mekanlarda karşılaşır, daha sonra da haberleşiriz deyip konuşmazdık. birbirimizi görünce bu kadar sevindiğimiz halde niye görüşmezdik? birbirini çok az tanıyan iki insanın içebileceği en iyi şey olan türk kahvesinden içerken nedense bu konudan hiç bahsetmedik.
📖 Sayfa 46 · Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
aramızdaki üç santim, karşıdan gelen bir yabancının hamlesiyle artınca yüzüne baktım. güldü nedensizce. neden sizce? yoksa o da mı bunun bir öykü olduğunu biliyor?
Baş intihar mühendisi olarak görev yaptığım Yaratıcı İntiharlar Departmanında sekreter olarak çalışan Burcu Hanım’la olan konuşmalarımız günaydınlardan öteye geçmiyor, bana bir yabancıymışım, otobüste gördüğü önemsiz yüzlerden biriymişim gibi davranıyordu.
Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
Aldığım memur maaşının on iki dakika içinde bitmesiyle intihar etmek üzere köprüye çıktım.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
“Nereye hemşerim?” diye bağırdı gişe memuru.
“İntihar edeceğim,” dedim.
“Yasak hemşerim, ikinci köprüye gideceksin, birinci köprüde intihar etmek yasak.”
“Bana bir öykü anlatsana.”
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
“Ne olsun içinde?”
“Mizah olsun.”
“İnce mi kalın mı?”
“İnce.”
“Ne kadar ince?”
“9mm.”
Bey demeseydi aşık olacaktı, demek rüya değildi. Aklında yine eskilerden bir pişmanlık sahnesi: İlk aşkını öpeceği sırada süt dişlerinden biri ağzından fırlayıp kızın suratına yapışmıştı. “Misafir gelecek birazdan.” diye bağırdı anne, kalkıp yüzünü yıkadı. Çapak ve kirpiklerinin içinde akan hayallerini görür gibi olup annesinin lavaboya çamaşır suyu döktüğünü fark etti. Bugün düşler şahsi, gerçekler onur kırıcıydı.
Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
Apartmanın ışığı söndü. “İşte bu,” diye bağırarak kollarını açtı. Ani hareketleri apartmanın ışık sensöründen daha hızlı algılayan komşu teyze, ayağında olması gereken terliklerini eline alarak yanlarına indi.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
Tam da ona yazdığım şarkıyı çalarken gitarın teli kopunca bunu tanrıdan gelen bir işaret olarak kabul ettim. Direk ondan gelmiş de olabilirdi fakat ben tanrıdan olsun istiyordum. Eşya bile insanda düş kırıklığı yaratmayı alışkanlık edinmişken bir insana nasıl güvenecektim?
Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
Giriş katı bakkal olan bir apartmanda ne kadar batılı olabilirdim ki?
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
En tarifsiz duygularla en gereksiz eşyaların bile adı varken obadaki tek adsız bendim. Keşke dünya öküzün diğer boynuzuna atlasaydı da her şeyin yerli yerindeliğine karşı gelen bir şeyler olsaydı. Kimsenin bir ada ihtiyacı olmazdı o zaman. Kahramanlıklar hoş, korkaklıklar boş görünmezdi.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
büro ortamı bana göre değildi. içinde insan olan hiçbir ortam bana göre değildi. yıpranmış ritüellerine alışmak için oyunlarını öğrenmek gerekiyordu. kafeteryadaki afiyetolsunculuk oyunu benim usta olduğum tek oyundu.
📖 Sayfa 76 · Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
önümde bir yere ulaşmak istemeyen insan adımları.
📖 Sayfa 46 · Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
Dünyanın en talihsiz insanı olmak benim değil, bana tekdüze bir rol yazan tanrının suçu olmalıydı. "Suçu değil, tercihi" dedi Sinem.
📖 Sayfa 75 · Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
“Öldünüz,” dedi Azrail.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
“Ölemem. Bir saat sonra operada olmam lazım, kız arkadaşımla buluşacağım, sinirlidir, panik ataktır, en önemlisi biletlere 476 lira verdim,” dedi.
Tuvalet kâğıdının son iki yaprağı ona yağmur ormanlarının yok oluşunu hatırlattı. Yağmur ormanlarının yok oluşu da her defasında kredi kartı numarasını isteyen üst kattaki çevreci kızı. “Pandaları severim,” demişti kıza. Köpeği tekmelemişti akşamına da. Buna dürtme de denebilirdi. Köpek ev sahibinindi. Perde arkasından Talat Bey görmüş, edindiği dedikodu malzemesiyle Müşerret Hanım’a yanaşırım düşüncesiyle olayı abartarak D. Bey’in apartmandaki saygınlığını düşürmüştü.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
Her öykü noktayla biter diye bağırdı arkamdan. Kiraya vermiştik nokta parasını, gülümsedim yine de.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
Tokadı atıp atına atladı. Bakar diyordum, bakmadı. Dörtnala sürdü atını. Adım olsaydı seslenirdi. Döner diye beklerken ufuk çizgisiyle bir oldu.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
Büro ortamı bana göre değildi. İçinde insan olan hiçbir ortam bana göre değildi. Yıpranmış ritüellerine alışmak için oyunlarını öğrenmek gerekiyordu. Kafeteryadaki afiyetolsunculuk oyunu benim usta olduğum tek oyundu.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
“Şamandan ruhsal destek alıyorum,” dedi.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
“Kaça alıyorsun?” dedim.
“Seans başı üç tavşan postu,” dedi.
“Evimiz de kitaplıklar olacak. Her gün farklı bir roman okunacak soframızda, renk renk ayraçlar kullanacağız.” dedim. İnandın. Yürüdük sahil boyunca, deniz fenerlerini, kaçak öykücüleri geçtik. El ele tutuşmadık, çekinirdin belki. İnsanların sesine tıkadık kulaklarımızı, sonra bizim olaysız öykümüz başladı..."
Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
Benim adı konmuş veya konacak bir hastalığım yoktu. Aile dostlarımızdan Yüksel ağabeyin küçükken hiç de güzel bulmadığım kızı Duygu’yu –yani kalkık burunlu güzel doktoru– görmek için gelmiştim. Rüyadan rüyaya görüştüğüm Burcu adında bir güzel vardı tabi fakat ona da hastalık dense ülkenin açık hava tımarhanesine döneceğinden hiç şüphe yoktu.
Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
“Rüya görme ehliyetinizi alabilir miyim?”
Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
“Buyurun.”
“Beyefendi sizin rüya görme ehliyetinizin süresi ben anaokulundayken dolmuş. Şu hesaba elli lira yatırıp rüya ehliyeti sınavına tekrar girmeniz gerek. Şu evrakları da Düşver Hanım’a imzalatıp Şirret Hanım’a onaylatacaksınız.”
"Zaman gösterir." dedi.
📖 Sayfa 38 · Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
"Zaman işine gelmeyen şeyi göstermez." dedim.
Evin yolunu tutacakken ilham perisi tuttu yakamı. Hatırlar mısın ilk hikâyeni beraber yazmıştık. Hatırlamam anımsarım, hikâye değil öykü yazmıştık dedim. Emekliymiş, borcu varmış, edebiyat mafyası peşindeymiş, sakla beni abi. Paragrafın arasına sığar mıydı?
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
“Misafir gelecek birazdan.” diye bağırdı anne, kalkıp yüzünü yıkadı. Çapak ve kirpiklerinin içinde akan hayallerini görür gibi olup annesinin lavaboya çamaşır suyu döktüğünü fark etti. Bugün düşler şahsi, gerçekler onur kırıcıydı.
Şahsi Düşler ve Onur Kırıcı Gerçekler, Batıkan Köse
Martıya benziyordu kaşları ya da çocukça çizilmiş bir M harfine.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
Başka bir beni gösteren vitrin, kendini görmek isteyen bir ayna, arkadaşı kayınca dilek tutan bir yıldız gördüm.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
Kulakları tıkalı olacaktı ki kimseye saygı duyamıyordu. Kaçan çoraplar ve fırsatlarla geçti hayatım diye söylendi.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
Güleç bir how are you, çekingen bir good. Geçmişe dair bir pişmanlık, geleceğe yönelik bir umut. İngilizce dersinde yanındaki sarışın yerine kara tahtaya baksaydı (ki bu tahta aslında çoğu okulda yeşildir) Amerikalı ortaklarla konuşup ortak bir nokta bulabilirdi.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse
Düştüm sokağa gecenin bir yarısında, (hangi yarısı olduğunu bilmeden) öykümü bitirebileceğim imlaevine bakındım. Noktalarda yüzde elli indirim, patron çıldırdı, ünlem alana parantez bedava. Köşe başında sarhoş şair Salih Abi “Bu saatte çıkmazdın sen.” Konuştuğun ben değilimdir belki.
Noktalı Virgülle Biten Bir Kitap, Batıkan Köse