2016 tarihli Bütün Öyküleri, Virginia Woolf'un en bilinen eserlerinden biridir. Timaş Yayınları baskısıyla 496 sayfadır. Sayfa numaralarıyla birlikte, Bütün Öyküleri'ni işaretleyen okurların favori sözleri aşağıda.
Bütün Öyküleri'den En Beğenilen Alıntılar
Öyleyse yatağa uzanıp, gözlerini bir türlü kapatamayışına niye şaşırsın ki insan? - Bir şeyler karşı konulamaz biçimde açık tutuyordu onları-
📖 Sayfa 233 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
"Bu kitaba karımdan ve çocuklarımdan daha çok değer veririm, çünkü yoklar... benim atım ve araç gerecimdir, zira bıkkınlık verici yolculuklara katlanmamı sağlamıştır; olabilecek en iyi yol arkadaşıdır, çünkü içinde her zaman okuyacak yeni bir şey vardır ve uyumak istediğimde de sesini keser. Ben böyle bir kitap daha görmedim!"
📖 Sayfa 92 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
Siz kırıyorsunuz, geçiyorsunuz, gidiyorsunuz.
Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
Böbürleniyorum sanılmasın, öyle ki ben de yaldızlı bir iskemlede hiçbir şey yapmadan oturuyorum, hepimizin yaptığı gibi gömdüğüm bir anının üstündeki ölü toprağını atmak dışında...
📖 Sayfa 220 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
Güneş, benim öldüğüm gün de aydınlatacak mı camı ve gümüşü?
Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
Bunun üzerine, insan ilişkilerindeki tuhaflıklardan söz etmeye başladılar - insan batacak mı, çıkacak mı bunun nasıl bir şans işi olduğundan, insanın neden birilerini hatırlayıp, bir başkasını unuttuğudan, ıvır zıvır şeylerin ne kadar belirleyici olabildiğinden ve her gün düzenli olarak buluşan insanların nasıl olup da birdenbire yollarını ayırıp, birbirlerini bir daha görmeden yapabildiğinden...
📖 Sayfa 418 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
Kimse görmüyor, kimse umursamıyor. Başkalarının gözleri hapishanelerimiz; düşünceleri hücrelerimiz.
📖 Sayfa 185 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
Yaşam insanların gözlerinde gördüklerinizdir.
Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
Kendini kalabalığın ortasında tek başına hisseden kişinin yalnızlığı gibisi yoktur.
Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
''Anlam ne kadar hüzünlü bir şey. Nasıl da devasa bir vazgeçişi temsil ediyor." (s.134)
📖 Sayfa 134 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
-Virgina Woolf, Bütün Öyküler
Düşüncelerimiz yeni bir nesnenin üstüne nasıl da hesapsızca üşüşüyor, onu yerinden bir miktar oynatıveriyor, tıpkı bir saman parçasını kan ter içinde taşıdıktan sonra bırakıveren karıncalar gibi...
📖 Sayfa 133 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
"...anlam ne kadar hüzünlü bir şey!
Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
nasıl devasa bir vazgeçişi temsil ediyor "...
Çocukluğundan beri bir çiçeğe zarar vermenin doğadaki en eşsiz şeye zarar vermek anlamına geldiği öğretilmişti ona.
Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
-yani her şey yerli yerindeyken - müzik, hava, tatiller, mutlu olmak için her türlü sebep ortadaydı - o zaman da neredeyse hiçbir şey olmuyordu. İnsan mutlu değildi işte. Düzdü, sadece dümdüzdü, hepsi buydu...
📖 Sayfa 273 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
"Gerçeği," diye ısrarcı olduk.
📖 Sayfa 211 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
"Ah, gerçeği, dedi kekeleyerek," gerçeğin edebiyatla hiçbir ilgisi yok."
...
- ruhen. Siz de ruhen yaşadığımızı düşünmüyor musunuz - gerçek yaşamlarımızı?
📖 Sayfa 374 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
Ah bir karabatak sürüsü gibi kanatlarını çırpıp ciyaklayan insanların bu açgözlülüğü, bu haykırışları ne kadar acıklıydı - acıklıydı, ne zaman ki insan hissediyormuş gibi yapmayıp bunu gerçekten hissedebilirse!
📖 Sayfa 271 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
Ama, eğer insan yaşamı bir şeye benzetmek istiyorsa, yeraltı tünelinde saatte yetmiş beş kilometre hızla fırlatılmaya benzetmeli - insanın saçında tek toka kalmaksızın diğer tarafa inmesine. Tamamıyla çırılçıplak bir halde Tanrı'nın ayaklarının dibine atılmış! Postanede bir hazneye fırlatılmış kahverengi kağıttan koliler gibi...
📖 Sayfa 135 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
"Emin olmak ne kadar yorucu ve tırmalayıcı bir iş!"
📖 Sayfa 135 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
. ama meselenin kalbinde yatan, hepsinin söylemeye korktuğu şey, mutluluğun sudan ucuz oluşuydu
Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
"İnsanın kusurlarını itiraf etmesi kolay iş. Ama hangi akşam karanlığı, insanın erdemlerini saklayacak kadar koyudur?
Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
... ama benlik kendi kendine konuşurken, gerçekten konuşan kimdir?
📖 Sayfa 190 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
Benim babam nalbant, sizinki ise bir asilzade olsa, ister istemez birbirimiz için birer resim olmak zorunda kalacağız... Siz beni elimde bir nalla nalbantın kapısının önünde eğilmiş halde görüyorsunuz ve geçerken, "Ne kadar pitoresk!" diye düşünüyorsunuz. Bense, sizi arabanızın içinde, sanki ayak takımını selamlayacakmış gibi kurulmuş otururken görüyorum ve eski zengin aristokrat İngiltere'den ne güzel bir tablo diye düşünüyorum. Kuşkusuz ikimizin hükümleri de büsbütün yanlış, ama bu kaçınılmaz...
📖 Sayfa 350 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
Yeryüzünün tek kusuru ben miyim?
Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
"... Ama gelecek, - ellerini iki yana açtı--
📖 Sayfa 105 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
"kim bilebilir ki ne olacağını? Dünya yüzeyinden silinebiliriz bile Joan."
En iyisi dümdüz yazmaktı, insanın aklından geçenleri olduğu gibi yansıtmak, onu tıpkı annesinin dizleri dibinde yatan bir çocuk gibi konuşturmak
Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
Ama hayır. Yenilmeyi reddediyorum. Yerimden kıpırdamayacağım. Onu görmezden geleceğim. Bakın, şimdiden soluklaşmaya başladı. Neredeyse ondan ve onun uzaktan uzağa kulağıma gelen kinayelerinden kurtulacağım. Ama yine de onda, taviz vermek isteyen bütün o insanların meydana getirdiği acıma hislerini körükleyen bir şey var. Ve evinde birkaç kitabı, bir ya da iki tane resmi olduğu gerçeğine neden içerleyeyim ki? Ama benim asıl içerlediğim onun bana içerliyor oluşu - ne de olsa hayat bir hücum ve savunma işi olduğuna göre. Başka bir zaman onunla kozlarımı paylaşacağım, ama şimdi değil...
📖 Sayfa 457 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
Yaşam insanların gözlerinde gördüklerinizdir; yaşam onların öğrendiği ve öğrendikten sonra, bunu saklamaya çabalasalar da, farkında olmaktan hiçbir zaman vazgeçmemektir - neyin? Hayatın böyle olduğunun...
📖 Sayfa 177 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
"... Zira bütün bir düşünce eylemi insanın düşüncesini olabilecek tüm engellerden kurtararak kafasından atma çabasından ibaretti: Toplum denen şey de her bir düşünceyi, ortaya çıktığı anda, kıskıvrak yakalama, nüfuz ve baskı altına alma ve bir düşünceyi diğerine boyun eğdirme çabasından ibarettir."
📖 Sayfa 319 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
"Tuhaf bir şey şu sessizlik. Zihin yıldızsız bir gece gibi oluyor ve sonra bir meteor kayıyor, harikulade, karanlığın göbeğinde ve yok oluyor. Bu eğlence için hiçbir zaman yeteri kadar minnettar olmuyoruz."
📖 Sayfa 158 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
"Mecazlar kaygan, elde tutulamayan şeylerdir!"
📖 Sayfa 96 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
"Köpeklerin de aynen bizim gibi bir karakterleri vardır ve biz nasıl söylediklerimizle ve birçok başka küçük şeyle bu karakteri ortaya seriyorsak, onlar da kendi karakterlerini sergiler."
📖 Sayfa 425 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
"Köpeklerin de aynen bizim gibi bir karakterleri vardır ve biz nasıl söylediklerimizle ve birçok başka küçük şeyle bu karekteri ortaya seriyorsak, onlarda kendi karakterlerini sergilerler."
📖 Sayfa 425 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
"—bir şey olduktan sonra, onun nasıl önlenebileceğini görmek çok kolaydır."
📖 Sayfa 427 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
Standartları yükselip, beğenileri keskinleştikçe hayal kırıklıklarının sayısı da kontrolden çıktı.
Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
Hep söylenir, kendini kalabalığın ortasında tek başına hisseden kişinin yalnızlığı gibisi yoktur diye; romancılar bunu tekrarlar.
Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
"... insan ilişkilerindeki tuhaflıklardan söz etmeye başladılar — insan batacak mı, çıkacak mı bunun nasıl bir şans işi olduğundan, insanın neden birilerini hatırlayıp, bir başkasını unuttuğundan, ıvır zıvır şeylerin ne kadar belirleyici olabildiğinden ve her gün düzenli olarak buluşan insanların nasıl olup da birdenbire yollarını ayırıp, birbirlerini bir daha görmeden yapabildiğinden."
📖 Sayfa 418 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
"Otobüslerde ve metroda yüz yüze geldiğimizde, gözlerimizdeki belirsizliği, o donukluğun pırıltısını yansıtan aynaya bakıyoruz."
📖 Sayfa 137 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
Ama annemin dediği gibi en iyi hikâyeler ateş başında anlatılanlardır ve eğer yaşamımın son günlerini, gördüğü acayip şeylerin ve gençliğinde olup bitenlerin hikâyeleriyle bir kış akşamında bütün ev ahalisini susturup kendini dinleten yaşlı bir kadın olarak geçirirsem çok mutlu bir insan olacağım.
📖 Sayfa 99 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
Ah şu dünyadan paçamı kurtarabilsem, işte o zaman kendimi mutlu sayacağım.
📖 Sayfa 117 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
"Eğer okumayı öğrenmemiş olsaydık," dedi acı acı, "cehaletimizle çocuk doğurmaya devam edebilirdik ve bana kalırsa en mutlu yaşam biçimi de bu olurdu.
📖 Sayfa 182 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
Edebiyat, memnuniyetsizliklerimizin kayda geçirilmesidir.
📖 Sayfa 135 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
" Toplum denen şey de her bir düşünceyi, ortaya çıktığı anda kıskıvrak yakalama, nüfuz ve baskı altına alma ve bir düşünceyi diğerine boyun eğdirme çabasından ibarettir."
Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
"Şimdi sandalyemi yere vuracağım ki alt katta oturanlar hayatta olduğumu bilsin."
📖 Sayfa 54 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
"İnsanın yaşı en pazarlanabilir özelliği hâline geldi"
📖 Sayfa 59 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
"Sanki iyi bilinen bir yüzde yepyeni bir gülümseme belirmiş gibi; hem korkutucu, hem de davetkâr."
📖 Sayfa 101 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
"Ama annemin dediği gibi en iyi hikayeler ateş başında anlatılanlardır ve eğer yaşamımın son günlerini, gördüğü acayip ve gençliğinde olup bitenlerin hikayeleriyle bir kış akşamında bütün ev ahalisini susturup kendini dinletebilen yaşlı bir kadın olarak geçirirsem çok mutlu bir insan olacağım."
📖 Sayfa 103 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
''Anlam ne kadar hüzünlü bir şey. Nasıl da devasa bir vazgeçişi temsil ediyor."
📖 Sayfa 134 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
Yaşam kusurlu, yaşam kendi yasalarını dayatıyor, yaşam yolu kapatıyor, yaşam eğreltiotunun arkasında, yaşam bir tiran ama zorba değil! Hayır sizi temin ederim ki kendi isteğimle geliyorum; içimde eğreltiotları, çatal-bıçak takımları, dağılmış masa ve lekeli şişeler karşısında Tanrı bilir nasıl bir tiksintiyle geliyorum.
Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
Zira evlilik , kadını babasının evinde amaçsızca ortalikta dolaşan ve kimsenin dikkate almadığı bir gölge olmaktan cikarip birdenbire insanlarin görüp yol verdiği, bir ağırlığı olan,dikkate alinmasi gereken bir kişilik haline getirir.
📖 Sayfa 86 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
"Yabancı bir kuş gelip bir anlığına çatımıza konmuş da sonra uçup gitmiş gibi"
📖 Sayfa 96 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
Siz de, gerçek yaşamlarımızı, ruhen yaşadığımızı düşünmüyor musunuz?
📖 Sayfa 323 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
"... Erkeklerin çocuk doğurmasını sağlayacak bir yöntem bulmamız lazım! Bu bizim tek şansımız. Zira onlara masum bir meşguliyet alanı sunamadığımız sürece, ne iyi insanlar, ne de iyi kitaplar elde edebileceğiz; dizginlenemez etkinliklerinin meyveleri altında çürüyüp gideceğiz; ve bir zamanlar Shakespeare diye birinin yaşamış olduğunu bilecek tek bir insanoğlu bile kalmayacak!"
📖 Sayfa 215 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
"Ah, gerçeği, dedi kekeleyerek, gerçeğin edebiyatla hiçbir ilgisi yok."
📖 Sayfa 211 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
Şeylerin doğruluğuyla ilgili bu görünür kanıta sahip olmak garip gerçekten de; bu leylağın Zaman’ın havuzunda kusursuzca yüzmesi, korkusuzca, sanki bu yeterliymiş gibi-bu yansıma.
📖 Sayfa 230 · Bütün Öyküleri, Virginia Woolf
Sıkça Sorulan Sorular
Bütün Öyküleri kimin eseridir?
Bütün Öyküleri, Virginia Woolf tarafından yazılmıştır ve ilk kez 2016'da yayımlanmıştır. Türkçeye Deniz Arslan çevirmiştir.
Bütün Öyküleri kaç sayfadır?
Bütün Öyküleri, 496 sayfadır (Timaş Yayınları baskısı).
Bütün Öyküleri'nin en ünlü sözü nedir?
“Öyleyse yatağa uzanıp, gözlerini bir türlü kapatamayışına niye şaşırsın ki insan? - Bir şeyler karşı konulamaz biçimde açık tutuyordu onları-”