Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu'nun 2018 tarihli Deneme-İnceleme alanında öne çıkan eseridir. Kitabın en beğenilen satırları, sayfa bilgileriyle birlikte burada.
Daire'ye Dair'den En Beğenilen Alıntılar
Varmak fiili, aslında var(lık) sözcüğünün kökenidir. Çağatayca'da barmak şeklinde telâffuz edilir. Nitekim barış-mak (=varışmak) sözcüğü de "iki şeyin birbirine varması, kavuşması" anlamında buradan türer.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Ne zaman bir şeye bakarsam, o şeyin de bana baktığını bilirim, Çünkü baktığımın her hâl u kârda bana bakan bir yüzü vardır. Şayet arkasını dönmüşse, o takdirde, arkasına ve tabiatıyla arkasından baktığımı düşünürüm; yanısıra, onun da bana arkasıyla baktığını.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Kapatırlar seni bir hâl-i haraba yalınız;
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Ol karanlık geceler kendine bir yâr ara bul!
Uzman, daha az şey hakkında git gide daha çok şey bilen, sonunda da hiç hakkında her şeyi bilen adamdır.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Görmek bir dünyayı bir kum taneciğinde
📖 Sayfa 35 · Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
VE bir cenneti yabanıl bir çiçekte
Sığdırıver o hâlde avucunun içine sınırsızlığı
VE dahi bir tek ânın içine sonsuzluğu
William Blake
Sığdırıver o halde avucunun içine sınırsızlığı.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Bak, yine defter-i irfana sığmaz bir söz gelmiş dîvaneden. Seninse gücün tükendi.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
İnsanoğlu kendi gerçeğinden kaçtıkça, kendini gerçekten de var zanettikçe, bunalmaktan asla kaçınamaz.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
"Harabîyim, olsun ne çıkar?"
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Kısacası kemâl ararken, tamıtamına zevâl bulduk..
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Ne yazık değil mi, bir zamanlar bilmek bilmeyi bilmek idi; bilmek bizatihi kendin bilmek idi.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
İnsanlar birbirlerine eşit davranamazlar. Ancak birbirlerine âdil davranabilirler.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Nefsinin tafralarına kanıp sanma ki hakikate sahipsin, sen hakikate dahilsin.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Aradıkça bulacağımı değil, olacağımı düşünüp müteselli olmaktan geri kalmadım. Ne buldum, ne oldum ve fakat bulmaktan da, olmaktan da vazgeçmedim.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Bu yolda yürümenin bedeli, tâlibin yolun başındayken kendini kaybetmesi, mükâfatı ise yolun sonunda kendini tekrar ve fakat bu sefer farklı bir surette bulmasıdır.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Çünkü bakan ortadan kaldırılamıyorsa, ortadan kalkmak ya bakışın, ya da bakılanın payına düşmek zorunda.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
En nihayet insanı özler hale geldik; zira adalet, merhamet ve şefkati özler hale geldik.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Ey gönül, kendini vezn etmeye kantar ara bul!
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Yürü git, kantarına halis olan ayâr ara bul!
Bunama yaşlıların değil, yüreği büzüşmüş olanların ve adına dünya denilen düşte düşün yorumundan habersiz bir biçimde uyuklayanların yazgısı.
📖 Sayfa 34 · Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Dost bî-perva, felek bî-rahm, devran bî-sükûn
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Dert çok, hem-dert yok, düşmen kavî, talî zebûn
Her yol ayrımında, önümdeki en makul seçenek, hep bana, yaptığımı yapmaya devam etmek olarak göründü: aramak. Evet, sadece aramak. Her hâl u kârda, hem de ne pahasına olursa olsun aramaya devam etmek.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Sabretmeli acele etmemeli, her bir taleb'e karşılık ödenecek bedelin "talep edilenin" kıymeti miktarınca olduğu/olacağı asla hatırdan çıkarılmamalıdır.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Ne söylesem ki harabım, ne eylesem ki harab!
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Gönlümün ışkın sâyesinde aydınlandığını kabul ediyorum. Ancak ustam, uzun zaman önce, bana, sâye sözcüğünün gölge anlamına geldiğini öğretmişti.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Demek ki ben doğrudan ne ışığa, ne de karanlığa muhtacım. İhtiyaç duyduğum şey: gölge.
Sadece ışığa değil, en az ışık kadar karanlığa da muhtacım.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Yürümeye devam et, yol insanı terbiye eder..
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Ve devamlı kaçmaktan kaçış yoktur.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Yeryüzünde insan dışında “ahlâk sahibi canlı” yok; zira yeryüzünde insan dışında “akıl sahibi canlı” yok. Nitekim adalet yetisinin oluşmasını mümkün kılan da insanın akıl sahibi, ahlâk sahibi bir canlı türü olması.
📖 Sayfa 46 · Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Işığı görebilmem için karanlığa muhtacım.
📖 Sayfa 11 · Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Her yol ayrımında, önümdeki en makul seçenek, hep bana, yaptığımı yapmaya devam etmek olarak göründü: aramak.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
En nihayet insanı özler hâle geldik; zira adalet, merhamet ve şefkati özler hâle geldik.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Neredesin ey Hz. İnsan?
Ben dediğim ben değilem; ben dediğim sensin hep. Ruhum dediğim, cânım dediğim ben değilem, sensin hep!
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Ey tâlib!
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Nefsinin tafralarına kanıp sanma ki hakikate sahipsin, sen hakikate dahilsin.
Korku önce kişiyi değil, kişiliği öldürür. Kişilik ölünce, kişi de kendiliğinden ölmüş olur.
📖 Sayfa 72 · Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
İnsanın özü farkedilmediği sürece, adaletin de özü farkedilemez.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Hakikat benim! Deseydim, elbette gocunurdum; dediğim sadece şu; ben Hakikatim! Ey tâlib! Nefsinin tafralarına kanıp sanma ki hakikate sahipsin, sen hakikate dâhilsin.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Düşünme kendi toprağına ihanet edemez. Ben bizini bulmadıkça yola çıkamaz.
📖 Sayfa 31 · Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Düşünmek, ağaca baktığında tohumu, tohuma baktığında ağacı görmektir.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Gerçekte mâlik olmadığı bir şeye mülkiyet iddiasında bulunduğu için.
📖 Sayfa 34 · Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Evet, sadece aramak. Her hâl u kârda, hem de ne pahasına olursa olsun aramaya devam etmek.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Demek ki ışığı görebilmem için karanlığa muhtacım..
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
"Ey tâlib! Nefsinin tafralarına kanıp sanma ki hâkikâte sahipsin, sen hâkikâte dahilsin."
📖 Sayfa 24 · Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Yola çıkılacaksa, başka bir şey için değil; sadece, ama sadece hakikate ermek için yola çıkmalı.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
" Ne söylesem ki harâbım,
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
ne eylesem ki harâb!"
İnsan niçin bunalıyor?
📖 Sayfa 34 · Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Gerçekte mâlik olmadığı bir şeye mülkiyet iddiasında bulunduğu için. Özünü bilmekten korktuğu için, insan, ölmekten de korkuyor. Evet, öleceğini bilmekten de, ölmekten de korkuyor. Bunalımı da bundan.
İnsanoğlu kendi gerçeğinden kaçtıkça, kendini gerçekten de var zannettikçe, bunalmaktan aslâ kaçınamaz. Bunama yaşlıların değil, yüreği büzüşmüş olanların ve adına dünya denilen düşte düşün yorumundan habersiz bir biçimde uyuklayanlann yazgısı.
Kişi yola kendinden çıkar ve sonunda -varabilirse- yine kendine varır.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Aşk olmaksızın ilim, âlimi bir yere kadar çıkarır; ilim olmaksızın aşk da âşıkı bir mertebeye kadar taşır.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Kendini tanımayan, kendine âdil davranmaz; kendine âdil davranmayan, başkalarına âdil davranmaz.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Yargı sözcüğü, yarmak’tan gelir. Yarmak ikiye ayırmak, yani bölmek, bölüştürmek, dolayısıyla paylaştırmak demektir. Yargıçlara yargıç denmesi, yargıda bulunmaları nedeniyledir; “hüküm vermek” anlamında yargıç değiller aslında; “tarafların haklarını hak ettikleri kadarıyla paylaştırıp bölüştürmek” anlamında yardıkları için yargıç deniyor kendilerine.
📖 Sayfa 53 · Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Kendini tanımayan, kendine âdil davranmaz; kendine âdil davranmayan, başkalarına âdil davranmaz.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Ne ayıp değil mi, yola çıksaydık hikmet azığını yanımızda taşır, kemâle ermeye çalışırdık; bizse bile isteye yoldan çıkıp kurda kuşa azık olduk. Kısacası kemâl ararken, tamıtamına zeval bulduk.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
İnsanoğlu kendi gerçeğinden kaçtıkça, kendini gerçekten de var
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
zannettikçe, bunalmaktan aslâ kaçınamaz.
Bilmek bilmeyi bilmek idi; kişi kendini bilmeye, kendini tanımaya çalışmadığı takdirde, yani gerçek amacı “kendini tanımak” olmadığı takdirde, uğraşlarının boşa gideceğini asla aklından çıkarmamalıydı.
📖 Sayfa 41 · Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Hakikate topluca yürünülemez!
📖 Sayfa 27 · Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Parantezin açılması da elimde değildi; kapanması da elimde olmayacak. Parantezi kim açtıysa o kapatacak, burası kesin.
📖 Sayfa 3 · Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Sığdırıver o hâlde avucunun içine sınırsızlığı
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Kişi yola kendinden çıkar ve sonunda -varabilirse- yine kendine varır. Hakikatini bulursa, Hakikat benim! der ve fakat hakikati bulursa ben Hakikatim ! der. Böylelikle ilkinde hakikate sahip ,ikincisindeyse aid (dahil) olduğunu düşünür.
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Uzman, bir tek konuyu ne kadar mümkünse o kadar bilmeye çalışan adamdı.
📖 Sayfa 41 · Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Taşlarla konuştuğunu hatırlamayan insanoğlu, bitkilerin sesini
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
dinlemeyi unutalı çok oldu; hayvanlarla alâkasını kesmekle kalmadı; varlığa tahammülsüzlüğü yüzünden insanlık kıyısından da uzaklara sürüklendi.
Ey talib, bir kere olsun kendi peşinden koşmayı denesen, ah bir denesen.
📖 Sayfa 32 · Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu
Sıkça Sorulan Sorular
Daire'ye Dair kimin eseridir?
Daire'ye Dair, Dücane Cündioğlu tarafından yazılmıştır ve ilk kez 2018'de yayımlanmıştır.
Daire'ye Dair kaç sayfadır?
Daire'ye Dair, 76 sayfadır (Kapı Yayınları baskısı).
Daire'ye Dair'in en ünlü sözü nedir?
“Varmak fiili, aslında var(lık) sözcüğünün kökenidir. Çağatayca'da barmak şeklinde telâffuz edilir. Nitekim barış-mak (=varışmak) sözcüğü de "iki şeyin birbirine varması, kavuşması" anlamında buradan türer.”