Rahip Mouret'nin Günahı adlı eser, Emile Zola tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1943'te okurlarla buluşmuştur. Kitaptan derlenen bu sözler, okur beğenisine göre sıralanmıştır.
Rahip Mouret'nin Günahı'dan En Beğenilen Alıntılar
Avuntuyu hiçbir yaratıkta aramamıştı. İnsan herhangi bir varlığı her şey gibi düşünürse sarsılmaz. Rahip Mouret de her şeyin Tann'dan ibaret olduğuna, her şeyin alçakgönüllüğünden, itaatinden, saflığından ibaret olduğuna inanıyordu.
📖 Sayfa 35 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Ne zaman bir ses işitsem, hemen seni karşılamaya koşuyordum. Ama sen gelmiyordun.
Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Yerle aynı hizadaki kısık bir sesin birbirlerine mutlu ölümler dileyen bitkilerin sesinin dolaştığını duyuyordu.
📖 Sayfa 426 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Ben ağaçlar kadar yükseğim. Dökülen yapraklar öpücüklerdir.
📖 Sayfa 68 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Yatak odasına geçildi. Papazın kadehine doldurulan şarabı orada içmesi adetti. Odayı kutsamak dedikleri şeydi bu. Bu kutsama işi, uğur getiriyor, karı koca kavgasını engelliyordu.
📖 Sayfa 336 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Papazlık mesleğine girerken, tahribatını hala değerlendiremediği bir facia sonucunda aynı gün içinde anasız babasız kalmış, ailenin bütün servetini ağabeyine bırakmıştı. Dünyaya bağlılığı yalnızca kız kardeşi dolayısıylaydı. Onun deli doluluğuna bir tür dindarlık dolu bir sevgiyle bağlanmış, geçimini üstlenmişti.
📖 Sayfa 33 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Bir çocuğun yanağı öpülürken, ruhu öpülür onun.
📖 Sayfa 147 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Güç kalmadı bende artık… En küçük bir çakıl taşına takılsam düşerim.
Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Her şeyimi alıp gitseydin bile teşekkür edecektim sana.
Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Derin düşüncelere daldığı saatlerde, kendinden geçtiği sırada, uzun süre bir münzevi ıssızlığın, bir dağdaki kovuğun, hayatla ilgili hiçbir şeyin, ne insan, ne bitki, ne su, hiçbir şeyin kendini Tanrı'ya verdiği sırada kendisini rahatsız etmeyeceği bir köşenin özlemini çekmişti. Bu saf bir sevgi özlemi, fiziksel duyuya karşı bir nefret duygusu idi.
📖 Sayfa 31 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
“İnsan, ruhunu yitirecekse, evreni fethetmesi neye yarar?”
Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Kimi sevdiğini bilmiyordu. Ağlıyordu çünkü çok uzaklardaki birini seviyordu. Öteden beri hüzünlü bir insandı. Sonra tek çilesini oluşturan bu olağanüstü sevgi ihtiyacını temin etmek amacıyla papaz olmak istemişti
📖 Sayfa 36 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
98
📖 Sayfa 98 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
bu ellerin arasında aşağılığa Peder Archangias'ın kabalığı, Teuse Bacı'nın zorbalıkla karışık gevezeliği, genellikle omuzlarında hissettiği kamçı darbeleri gibiydi. Aşağı tabakadan insanların bütün hoyratlıklarıyla dolu gömülmekten dindarca bir zevk duyuyordu. Ebedi mutluluğu dünya zevkinin bu bayağılaşmasında, bütün varlığının bayağılaşmasında buluyordu. Bedenini bu hakarete uğratmaktan zevk duyuyor, nazik yaradılışını bu pisliğin içinde sürüklemekten hoşlanıyordu.
Susalım biraz. Yağmur sesini dinleyelim, çok hoş.
Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Rahip Mouret doğaya eziyet ederek, onu küçümseyerek, onun beşeri pisliklerinden sıyrılarak onur kazandığına inanıyordu.
📖 Sayfa 34 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Hiçbir şey yok, hiçbir şey, hiçbir şey. Tanrı diye bir şey yok!
📖 Sayfa 391 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Bir birlerine sarılmış yaratıklarla dolu bu karanlık ıssızlığın, bu boş odanın bir yerinde, çekili perdelerin arkasında, ateşli bir birleşme içinde, güneşin kollan arasında tat min olan doğanın ihtirası hissediliyordu.
📖 Sayfa 276 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Evet, hissettiği bütün kötülük, içtiği bir gülüşten kaynaklanıyordu
📖 Sayfa 143 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Alnında çıkardığı istavroz Allah ke lamını işittiğinde kesinlikle yüzünün kızarmayacağını, dudakları üstünde çıkardığı istavroz, iman tazelemeye her zaman hazır olduğunu, kalbinin üstünde çıkardığı istavroz kalbinin yalnızca Tanrı'ya ait olduğunu anlat mak içindi.
📖 Sayfa 18 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Alnında çıkardığı istavroz Allah kelamını işittiğinde kesinlikle yüzünün kızarmayacağını, dudakları üstünde çıkardığı istavroz, iman tazelemeye her zaman hazır olduğunu, kalbinin üstünde çıkardığı istavroz kalbinin yalnızca Tanrı'ya ait olduğunu anlatmak içindi.
📖 Sayfa 18 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Hayatın en büyük yasası buydu, ölecekti.
📖 Sayfa 427 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Sevmekten daha güzel bir şey yoktur, sevilenleri korumanın dışında!
📖 Sayfa 304 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Dürüst insan, evren karşısında duygusuz olmalıdır.
📖 Sayfa 34 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Tanrım, öylesine ıssız bir evim ki ben, sen oturabilirsin içinde. Şükürler olsun sana Tanrı'm! "
📖 Sayfa 425 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Keşke hiç büyümeseydi insan.
Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
''Uzatmayın. Benden bir çuval buğday isterseniz, para vermeniz gerekir... Kızımı neden hiçbir şey almadan verecekmişim?''
📖 Sayfa 50 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Hayatın pisliklerini, etin filizlenmelerini, insanları buğday taneleri gibi serpen insan türünün o kaçınılmaz çoğalmasını düşünüyordu.
📖 Sayfa 90 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
İsa, eğer gerektiği gibi sevilirse her zaman sıcaktır ve halinden hoşnuttur.
📖 Sayfa 11 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Gene hasta sandı kendini, sağlığının tamamen yerine gelmesi için son bir şeye gereksinimi vardı:
📖 Sayfa 265 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Nerede arayacağını, nerede bulabileceğini bilmediği bir bütünlük gereksinimi, eksiksiz bir doyum gereksinimiydi bu.
Mouret, düşünce odasına iner, orada, duaların okunına sından sonra, yarım saat kadar, diz çöküp oturur, Igna cio'nun şu sözleri üstüne derin düşüncelere dalardı: “ İnsan ruhunu yitirecekse, evreni fethetmesi neye yarar?”
📖 Sayfa 125 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
"Seni seviyorum"... "Seni tanımıyorum, kim olduğunu bilmiyorum, nereden geldiğini bilmiyorum; ne anamsın ne kardeşimsin, oysa bütün kalbimi verecek kadar, dünyaya hiçbir şey ayırmayacak kadar seviyorum seni..."
📖 Sayfa 214 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
"Ben ağaç kadar büyüğüm. .
📖 Sayfa 49 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
"Dökülen yapraklar öpücüklerimdir .
Şeytan girmiş içlerine. Pisler, şeytan kokusu sinmiş üstlerine. Bacakları, kolları, karınları, her tarafları pis, şeytan kokuyor. Birtakım budalaları baştan çıkaran da bu işte...
📖 Sayfa 102 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Çünkü aile içinde, cennete kolay kolay gönderilmeyecek olanlar var. Sırayla günah çıkartmaya gelseler, çok hoş itiraflar işitirsin... Benim, onların günahlarının itiraflarını dinlemeye ihtiyacım yok, uzaktan izliyorum hepsini.
📖 Sayfa 63 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Kucağında kuzusuyla Mesih, çarmıhta İsa, bir bulut kenarında, gür sakalıyla sarkan Tanrı tasvirleri asla çekmemişti onu. Sürekli, Meryem'in güzel resimlerini, güleç, küçük ağzını, öne doğru uzanmış ince ellerini arardı. Bir zambak ve öreke arasında Meryem, başında güllerden tacıyla Meryem, başında yıldızlı tacıyla Meryem tasvirlerinin tümünü biriktirmişti yavaş yavaş. Onun gözünde güzel genç kızlardan oluşmuş bir aileydi bu.
📖 Sayfa 112 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
"Şeytan küreklerinin arasına kürek kürek kömür doldursun da gebersin"
📖 Sayfa 243 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Ölüm sıcağa soğuğa bakmaz oğlum!
📖 Sayfa 56 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Peder, onun Meryem Ana'ya böyle gönülden bağlanmasını eleştirirdi genellikle. Bunun, Tanrı'ya karşı gösterilmesi gereken sadakat ve kulluktan çalma olduğunu söylerdi. Ona göre, böyle bir bağlılık, ruhları gevşetir, dini kadınlaştırır, güçlü insanlara yakışmayan dinsel bir kırılganlık yaratırdı. Pede, Meryem'e, kadın olduğu için, güzel olduğu için, ana olduğu için karşıydı. Ondan sakınıyor, onun güzelliğine kapılmaktan, baştan çıkarıcılığına yenilmekten korkuyordu.
📖 Sayfa 111 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Bir tek kök bütün memleketin zehirlenmesine neden olmuştur.Tırmanır, çoğalır, yine de yaşar.
📖 Sayfa 45 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Anlarsınız ya, insan yapayalnız kalınca her şeyi tuhaf görmeye başlar. Ağaçlar ağaç değildir, toprak canlı bir insan halini alır, taşlar insana hikâyeler anlatmaya başlar, saçma sapan şeyler sizin anlayacağınız...
📖 Sayfa 68 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
İnsan ruhunu kaybederse evreni fethetmesi neye yarar.
📖 Sayfa 118 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Aşağı tabakadan insanların bütün hoyratlıklarıyla dolu bu ellerin arasında aşağılığa gömülmekten dindarca bir zevk duyuyordu. Ebedi mutluluğu dünya zevkinin bu bayağılaşmasında, bütün varlığının bayağılaşmasında buluyordu. Bedeni bu hakarete uğramaktan zevk duyuyor, nazik yaradılışını bu pisliğin içinde sürüklemekten hoşlanıyordu.
📖 Sayfa 102 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Senin sevilmeye ihtiyacın var, anlıyor musun?
📖 Sayfa 153 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
İşte kalbim kan içinde; artık o hiç kimsenin değildir, senindir.
📖 Sayfa 323 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
"insan ruhunu kaybederse evreni fethetmesi neye yarar?"
📖 Sayfa 118 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
“Bir gün seni bırakırsam eğer lanet et bana, bedenim gereksiz ve zararlı bir ot gibi kurusun seni terk edersem!”
📖 Sayfa 181 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Sessizce işkence çekiyor, kendini mahvediyor, saatlerce dalgın kalıyor, korkunç bir iç mücadeleyle kıvranıyor ve bu mücadelenin şiddeti yüzünü kaplayan acı terinden belli oluyordu.
📖 Sayfa 295 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
" Sen benim sevgilimsin, benim tenimden geliyorsun, bir tek vücut olalım diye seni kollarımın arasına almamı bekliyorsun... Rüyamda seni görüyordum. Benim göğsümdeydin, sana kanımı, adalelerimi, kemiklerimi veriyordum. Can acısı duymuyordum. Kalbimin yarısını alıyordun, öyle yavaşça alıyordun ki böyle ikiye bölünmekten haz duyuyordum. Sana bırakmak için en iyi neyim varsa, en güzel neyim varsa onu arıyordum. Her şeyimi alıp götürseydin bile sana teşekkür edecektim. "
📖 Sayfa 166 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
İnancının verdiği alçak gönüllülüğü korumak için cahil kalmak istiyordu.
📖 Sayfa 123 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Çiçekler bir güncük yaşar. Oysa benim gibi kötü ısırganlar üzerinde sürdüğü taşı aşındırır.
📖 Sayfa 375 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Evet, hayatı inkâr ediyorum, türün ölmesi onu çoğaltan iğrençlikten daha iyidir diyorum. Günah her şeyi kirletiyor.
📖 Sayfa 137 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
“İnsan gerçekten pişmanlık duyarsa, gene kurtulmuş sayılır, değil mi peder?”
📖 Sayfa 299 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
İnsan bunu hemen anlamıyor.Sevgi kalple beraber büyüyor.
📖 Sayfa 215 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Başkaları bilmezler ama sen gayet iyi bilirsin ki ben artık yalnız senin boynuna sarılıp yaşayabilirim. Başka yerde değil.
📖 Sayfa 310 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
İnsan boğuluncaya kadar derdini böyle içinde saklamaz ki.
📖 Sayfa 273 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
“Bu felsefi araştırmalar ve incelemeler çağrında inancı öldüren papazlar ve yorumculardır. “
Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Bu dinsizler, ancak Tanrı’nın zengin olduğuna inandıklarında gelirler onun evine…
📖 Sayfa 304 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Kalbim kalbinin içinde erirdi.
📖 Sayfa 223 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Seviyorum; insanların azını,
Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
hayvanların çoğunu,
çiçeklerin hepsini...
Ben ağaçlar kadar büyüğüm. Dökülen yapraklar da öpücüklerdir.
📖 Sayfa 69 · Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola
Sıkça Sorulan Sorular
Rahip Mouret'nin Günahı kimin eseridir?
Rahip Mouret'nin Günahı, Emile Zola tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1943'te yayımlanmıştır. Türkçeye İsmail Yerguz çevirmiştir.
Rahip Mouret'nin Günahı kaç sayfadır?
Rahip Mouret'nin Günahı, 447 sayfadır (Oğlak Yayıncılık baskısı).
Rahip Mouret'nin Günahı'nın en ünlü sözü nedir?
“Avuntuyu hiçbir yaratıkta aramamıştı. İnsan herhangi bir varlığı her şey gibi düşünürse sarsılmaz. Rahip Mouret de her şeyin Tann'dan ibaret olduğuna, her şeyin alçakgönüllüğünden, itaatinden, saflığından ibaret olduğuna inanıyordu.”