Elisa Shua Dusapin, okurların en çok sevdiği yazarlardan biridir. 3 farklı eserinden derlenen 100 söz, bu sayfada eserleriyle birlikte listelendi.
En Beğenilen Elisa Shua Dusapin Sözleri
...Her şey aşırıydı. Aşırı büyük, aşırı soğuk, aşırı boş...
📖 Sayfa 33 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
"Eskiden kalbimle okurdum,şimdiyse beynimle."
Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
...
📖 Sayfa 19 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
Çok okur musunuz?" diye sordu.
"Evet, üniversiteden önce. Eskiden kalbimle okurdum. Şimdiyse beynimle."
...
Neden Fransızca öğrenmek istediğimi sordu.
📖 Sayfa 56 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
-Annemin anlamayacağı bir dil konuşmak için.
Benim işimde tatil diye bir şey yoktur.
Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
“Sahilde hafif bir rüzgâr esiyordu. Dalgalar hıçkırık gibi kesik kesikti.”
📖 Sayfa 76 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
“Sokço beklemek dışında bir şey yapmıyordu. Turistleri, gemileri, insanları, ilkbaharın dönüşünü.”
📖 Sayfa 61 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
“Biliyor musun? Bir keresinde bir geyik görmüştüm.”
Paçinko Bilyeleri, Elisa Shua Dusapin
Her şey aşırıydı.
📖 Sayfa 33 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
Beni, kayalıkların üzerinde kuruyup gidecek kendi hikayemle bırakıp gitmeye hakkı yoktu.
📖 Sayfa 92 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
“Daha zamanımız var.”
📖 Sayfa 14 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
“İnsan hep zamanı olduğunu sanır.”
...Ona göre, insanın her daim iyileştirilebilecek şeyleri varmış... ...Sonuçta her şey ne iş yaptığına bağlıymış...
📖 Sayfa 23 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
Sizin çocuğunuz var mı?
📖 Sayfa 47 · Paçinko Bilyeleri, Elisa Shua Dusapin
"Hayır," diyorum hemen.
Omzunun üzerinden bana bir bakış atıyor.
"İleride olursa da dilerim kız olmaz, Gün gelecek kendini sizinle kıyaslayacaktır. Bu kaçınılmaz. "
Buradaki kumsallar öyle uzun zamandan beri süren bir savaşın bitmesini bekliyor ki neredeyse bunun gerçek olduğuna inanmayı bıraktık.
Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
“Çok okur musunuz?”
Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
“Evet- önceden kalbimle okurdum şimdiyse beynimle…”
Keskin karamel kokularıyla dakkoçi arabalarının önünde üç yüz metre boyunca uzanan bir kuyruk oluşturuyorlar.
📖 Sayfa 55 · Paçinko Bilyeleri, Elisa Shua Dusapin
...
📖 Sayfa 17 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
"Kışın ortasında Sokço'da ne işiniz var?"
"Sakinlik arıyorum."
...
...“İnsan hep zamanının olduğunu sanır.”...
📖 Sayfa 14 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
“İnsan hep zamani oldugunu sanir. “
Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
...Yer denemeyecek bir yerdi. Düşündüğünüz anda biçimlenen ardından dağılıp giden yerlerden, yağan karın denizin köpüğüyle buluştuğu ve kar tanelerinin bir kısmı buharlaşırken diğer kısmının denizle buluştuğu bir eşik, bir geçit...
📖 Sayfa 106 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
...yara izi,
bir balığın pulunda
fırça kesiği... (107.syf)
SON
Bence deniz birçok kahramana yetecek kadar geniş.
📖 Sayfa 66 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
Aptal olduğumu söyledi. Beni çok seviyormuş.
📖 Sayfa 83 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
“Akşamın geç saatlerinde internette geziniyorum.
Paçinko Bilyeleri, Elisa Shua Dusapin
Kore ziyareti için yılın en uygun zamanı eylül ayı. Adayı yarımadaya bağlayan feribotlar güneydeki Fukuoka'dan kalkarak Busan'a ulaşıyor…”
O gece rüyamda yerde sürünen bir insan silueti görüyorum.
📖 Sayfa 106 · Paçinko Bilyeleri, Elisa Shua Dusapin
“Hayvanların deri değiştirmesi gibi ölmeliydik biz de. Yaşlandıkça derimiz şeffaflaşırdı. Sonunda içimizdeki her şey görünür olurdu, damarlar, kemikler, duygular, her şey. Deri aynı zamanda bir ayna görevi görürdü. İnsanlar bizde kendisini görebilirdi. Biz nihayet tamamen şeffaflaşmadan önce.”
📖 Sayfa 115 · Paçinko Bilyeleri, Elisa Shua Dusapin
...Beni, kayalıkların üzerinde kuruyup gidecek kendi hikayemle bırakıp gitmeye hakkı yoktu...
📖 Sayfa 92 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
...Bakışımı sevdiğini söylemişti. Bunu o söylemişti. Duygudan yoksun, soğuk ve acıma sız bir hakikat gibi, tamamen sağduyulu.
Sağduyulu olmasını istemiyordum. Beni çizmesini istiyordum...
“Bazen gerçekten söylemek istediğim şeyi asla tam olarak aktaramayacağım diyorum kendime.”
📖 Sayfa 79 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
"İnsan hep zamanı olduğunu sanır."
📖 Sayfa 14 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
“Eskiden kalbimde okurdum. Şimdiyse beynimle.”
📖 Sayfa 19 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
"... Sanırım, bitirdikten sonra artık üzerinde söz hakkımın olmayacağı bir dünyayı kaybetmekten korkuyorum."
📖 Sayfa 79 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
Çok okur musunuz?
Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
Evet, üniversiteden önce. Eskiden kalbimle okurdum. Şimdiyse beynimle.
Kitaplığı tarıyorum. Rousseau, Chateaubriand. Edebiyat üzerine denemeler, İsviçreli romantikler. Tarih kitapları. Fransız Devrimi. Bu kitapların okulda öğrendiğim tarih hakkında değil, başka bir gezegende aynı anda gerçekleşen başka, paralel bir tarih hakkında olduğu hissine kapılıyorum.
📖 Sayfa 18 · Paçinko Bilyeleri, Elisa Shua Dusapin
...Savaş sizin kumsallarınızın üzerinden de geçti, evet, ama her şeye rağmen, savaşın izlerini taşısa bile, orada hayat devam ediyor...
📖 Sayfa 63 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
...Taslak lar varmış, nihai bir şey yokmuş. Her hikâye, bir sonraki nin taslağıymış... ..."Yarattığım hikâye her zaman benden uzaklaşır, en sonunda kendi kendini anlatmaya başlar..."
📖 Sayfa 79 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
Her yanından kış ve balık damlayan Sokço bekliyordu. Sokço beklemek dışında bir şey yapmıyordu.Turistleri, gemileri, insanları, ilkbaharın dönüşünü.
📖 Sayfa 61 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
"Hayvanların deri değiştirmesi gibi ölmeliydik biz de. Yaşlandıkça derimiz şeffaflaşırdı. Sonunda içimizdeki her şey görünür olurdu, damarlar, kemikler duygular, her şey. Deri aynı zamanda bir ayna görevi görürdü. İnsanlar bizde kendisini görebilirdi bir gün biz nihayet tamamen şeffaflaşmadan önce. O noktada, son nefesimizi çocuğumuza vermek için onun yanına giderdik."
📖 Sayfa 115 · Paçinko Bilyeleri, Elisa Shua Dusapin
Uyumadığım sürece hiçbir şeyin değişmeyeceği , hiçbir şeyin eskimeyeceği izlenimine kapılıyorum. Ve kulağımdan sızan sıvı kadar iltihaplı bir yer kabuğuna sıkışmış kalmış gibi hissediyorum.
📖 Sayfa 99 · Paçinko Bilyeleri, Elisa Shua Dusapin
..."Bir imgeyi şekillendiren şey ışıktır."...
📖 Sayfa 66 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
..."Bir hikâyenin sona erdiğini nasıl anlıyorsunuz?"...
...Hiç bitmeyecek bir hikâyenin peşinde. Her şeyi an- latacak, herkes tarafından anlaşılacak bir hikâyenin. Bir fabl. Tam bir fabl."
📖 Sayfa 82 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
"Fabllar üzücüdür."
"Hepsi değil, hayir."
"Kore fabllarının hepsi öyledir. Okumalısınız."
"Shiny'e varıyorum. Büyükbabam ışıklı tellerin, neonların ve spotların fişini çekmiş. Ön cepheyi ilk kez karanlık görüyorum. Sokağın bu köşesinde sadece iki lamba var, taksi durağının iki yanında. Bu kadar az olduğunu daha önce fark etmemiştim. Paçinko her şeyi aydınlatıyordu. Gecenin tüm böceklerini kendine çekiyordu."
📖 Sayfa 104 · Paçinko Bilyeleri, Elisa Shua Dusapin
“Beni, kayalıkların üzerinde kuruyup gidecek kendi hikâyemle bırakıp gitmeye hakkı yoktu.”
📖 Sayfa 92 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
“Bırakın da Fransız, Normandiya’sına dönsün.”
📖 Sayfa 82 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
-Çok okur musunuz ?
Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
"Evet. Esikden kalbimle okurdum, şimdiyse beynimle."
“Dünyanın iki tarafında da tarih her birinin görmek istediği şekilde yazılmıştır.”
📖 Sayfa 80 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
“Dışarıda, don hücumu altında, dalgalar direnmeye çalışıyordu ama giderek ağırlaşıp yavaşlıyor ve kıyıda mağlubiyetle parçalanıyordu.”
📖 Sayfa 47 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
I didn’t want to be his eyes on my world. I wanted to be seen. I wanted him to see me with his own eyes. I wanted him to draw me.
Winter in Sokcho, Elisa Shua Dusapin
"Ülkelerine gidememek onları üzüyordur."
📖 Sayfa 49 · Paçinko Bilyeleri, Elisa Shua Dusapin
"Hayır," diye yalan söylüyorum.
"Halbuki uçakla çok yakın, sadece iki saat."
"O kadar basit değil."
İki falez arasında tel tel dağılan bir ip misali, ne zaman kopacağını bilmeksizin üzerinde bir cambaz gibi yürüyoruz, arafta yaşıyoruz.
📖 Sayfa 64 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
...Dünyanın iki tarafında da tarih hep birinin görmek istediği şekilde yazılmıştır.
📖 Sayfa 80 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
Sokça beklemek dışında bir şey yapmıyordu. Turistleri, gemileri, insanları, ilkbaharın dönüşünü.
Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
“Kuzey Kore sadece altmış kilometre kuzeydeydi.”
📖 Sayfa 16 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
“ Çok okur musunuz “ diye sordu.
📖 Sayfa 19 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
“ Evet… eskiden kalbimle okurdum. Şimdiyse beynimle. “
“Dünyanın öteki tarafında kalmış bir bedenin yankısı.”
📖 Sayfa 62 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
Kayda değer bir şey değil.
📖 Sayfa 81 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
Uyumadığım sürece hiçbir şeyin değişmeyeceği, hiçbir şeyin eskimeyeceği izlenimine kapılıyorum.
📖 Sayfa 99 · Paçinko Bilyeleri, Elisa Shua Dusapin
Dürbün arkasında gözyaşı dökmek, aman ne dayanışma!
Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
Bilmediğim bir şeyi, orada, dünyanın öteki yanındaki parçamı keşfetmemi sağlamıştı, tüm istediğim buydu. Onun kaleminde, mürekkebinde var olmak, ona bulanmak, gördüğü tek kadın olmam… Bakışımı sevdiğini söylemişti. Duygudan yoksun, soğuk ve acımasız bir hakikat gibi, tamamen sağduyulu.
📖 Sayfa 92 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
Sağduyulu olmasını istemiyordum. Beni çizmesini istiyordum.
"Çok okur musunuz ?" diye sordu.
Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
"Evet, üniversiteden önce. Eskiden kalbimle okurdum. Şimdi ise beynimle."
"Bir keresinde bir geyik görmüstüm. Miyajima'da. İstedikleri gibi dolaşan bir sürü geyik var orada, ama insanlar onları besledikçe aptallaşıp ölmeye başlıyorlar. Kendi başlarına nasıl yiyecek bulacaklarini unutuyorlar. Ya da şeker hastası oluyorlar."
📖 Sayfa 43 · Paçinko Bilyeleri, Elisa Shua Dusapin
Üzerinde geleneksel, beyaz keten giysileri var. Fotoğrafın üzerinden geçen zaman giysilerin rengini hem Kore’de hem Japonya’da yas rengi olan sarımsı bir tona dönüştürmüş.
📖 Sayfa 25 · Paçinko Bilyeleri, Elisa Shua Dusapin
"insan hep zamanı olduğunu sanır."
📖 Sayfa 14 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
Ama onun ruh hali yüzünden kendimi suçlamam ya da sessizlikleri doldurmaya çalışmam gerekmiyor.
Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
Bazen hiçbir şey söylememek en yüksek sesle konuşmaktır. Sadece geçmiş değil, suskunluk da miras kalır.
Paçinko Bilyeleri, Elisa Shua Dusapin
Televizyonda Aslan Kral'ı izliyordum. Sözümona müzede gerçeğini görmek istemiştim, ama korkmuştum işte. Büyükannem Walt Disney'e yabancıydı. Kaseti geri sardım ve birlikte izledik. Çizgi film izleme alışkanlığımız işte böyle başladı. Bazen yemek yaparken ya da evi temizlerken, ekrana bakmadan, kendisi için bir tane açtığı da oluyordu. Özellikle de her an çalan müziği seviyordu, bu sayede Fransızca konuşmalarına rağmen anlayabiliyordu.
📖 Sayfa 66 · Paçinko Bilyeleri, Elisa Shua Dusapin
İfadesi değişmedi. Belki canını sıkıyordum. Ama onun ruh hali yüzünden kendimi suçlamam ya da sessizlikleri doldurmaya çalışmam gerekmiyor, dedim kendime.
📖 Sayfa 17 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
Yine sayfaları çevirdim.
📖 Sayfa 106 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
Hikâye çözünüyordu. Gözlerimin önünde, parmaklarımın arasından kayıp eriyip yok oluyordu. Kuş, gözlerini kapamıştı. Kâğıdın üzerinde sadece mavi vardı. Gök mavisi mürekkepli sayfalar.
Paçinko her şeyi aydınlatıyordu. Gecenin tüm böceklerini kendine çekiyordu.
📖 Sayfa 104 · Paçinko Bilyeleri, Elisa Shua Dusapin
Ağır ve görkemli bir alay, denizdeki Samanyolu...
Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
"hayvanların deri değiştirmesi gibi ölmeliydik bizde. yaşlandıkça derimiz şeffaflaşırdı. Sonunda içimizdeki her şey görünür olurdu, damarlar, kemikler, duygular, her şey. Deri aynı zamanda bir ayna görevi görürdü. İnsanlar biz de kendisini görebilirdi, biz nihayet tamamen şeffaflaşmadan önce. O noktada, son nefesimizi çocuğumuza vermek için onun yanına giderdik"
Paçinko Bilyeleri, Elisa Shua Dusapin
Bazı tonlamalar "yapmamanızı tercih ederim" anlamına gelir, bazıları ise "gerçekten nasıl isterseniz" anlamına.
📖 Sayfa 47 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
Buradan ayrılmaya, hikayesiyle birlikte alıp başını gitmeye, onu dünyanın öbür ucunda sergilemeye hakkı yoktu. Beni, kayalıkların üzerinde kuruyup gidecek kendi hikayemle bırakıp gitmeye hakkı yoktu.
📖 Sayfa 92 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
“Üç gün, çalkantılı bir denizde ilerleyen geminin ağır ritmiyle geçti.”
📖 Sayfa 94 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
Savaş sizin kumsallarınızın üzerinden de geçti, evet, ama her şeye rağmen, savaşın izlerini taşısa bile, orada hayat devam ediyor. Buradaki kumsallar öyle uzun zamandan beri süren bir savaşın bitmesini bekliyor ki neredeyse bunun gerçek olduğuna inanmayı bıraktık. Bu yüzden oteller inşa edip dekoratif ışıklar asıyoruz ama her şey sahte, iki falez arasında tel tel dağılan bir ip misali, ne zaman kopacağını bilmeksizin üzerinde bir cambaz gibi yürüyoruz, arafta yaşıyoruz. Bir de bitmek bilmeyen şu kış!
📖 Sayfa 63 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
…”Sence babam öldü mü?” … “ Öyle olmasını tercih ederim. En azından nerede olduğunu bilirdim.”
📖 Sayfa 96 · Paçinko Bilyeleri, Elisa Shua Dusapin
“Normandiya’yı duymuş muydunuz?” diye sordu.
📖 Sayfa 19 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
“Maupassant okudum..”
Bana doğru döndü.
“Nasıl bir yer sizce?”
Düşündüm.
“Güzel… biraz hüzünlü.”
“Benim Normandiyam, Maupassant’ınki gibi değil artık.”
“Olabilir. Ama Sokço gibi.”
“Bir imgeyi şekillendiren şey ışıktır.”
Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
“Düşlerinize hissettirmeden sızan”
📖 Sayfa 92 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
" Yarattığım hikaye her zaman benden uzaklaşır, en sonunda kendi kendini anlatmaya başlar."
📖 Sayfa 79 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
Yarattığım hikâye her zaman benden uzaklaşır, en sonunda kendi kendini anlatmaya başlar... O zaman başka bir tane hayal ederim fakat ben anlamadan şekillenen ve bitirmem gereken bir hikâye var. Nihayet yenisine başlayabildiğimde, bütün süreç yeniden başlar...
📖 Sayfa 79 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
Böyle güzel bir genç kız, hala bekar...
Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
Sınıf arkadaşlarından biri yazın intihar etmiş. Bir önceki yıl, Şişman bir oğlan olduğu için öğretmeni ödev kağıdına adı yerine ‘domuzcuk’ yazdırıyormuş.
📖 Sayfa 112 · Paçinko Bilyeleri, Elisa Shua Dusapin
Japonya’da eğitim gerçekten böyle mi?
“Hayvanların deri değiştirmesi gibi ölmeydik biz de. Yaşlandıkça derimiz şeffaflaşırdı. Sonunda içimizdeki her şey görünür olurdu, damarlar, kemikler, duygular her şey. Deri aynı zamanda bir ayna görevi görürdü. İnsanlar bizde kendisini görebilirdi, biz nihayet tamamen şeffaflaşmadan önce. O noktada, son nefesimizi çocuğumuza vermek için onun yanına giderdik.”
📖 Sayfa 115 · Paçinko Bilyeleri, Elisa Shua Dusapin
iki falez arasında tel tel dağılan bir ip misali, ne zaman kopacağını bilmeksizin üzerinde bir cambaz gibi yürüyoruz, arafta yaşıyoruz.
📖 Sayfa 64 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
Hızlı hızlı soluyorlar. Büyükbabam da öyle. Yaşlanmış bedenlerini aynı ritimde besliyorlar. Birbirlerine benzediklerini geçiriyorum içimden. Birlikte yaşamanın sonucunda yüz hatları birbirine yaklaşmış olmalı.
Paçinko Bilyeleri, Elisa Shua Dusapin
“Yemek yeren çok güzel görünüyorsun kızım.”
Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
"Yarattığım her hikâye benden uzaklaşır, en sonunda kendi kendini anlatmaya başlar... O zaman başka bir tane hayal ederim fakat ben anlamadan şekillenen ve bitirmem gereken bir hikâye var. Nihayet yenisine başlayabildiğimde bütün süreç yeniden başlar."
📖 Sayfa 79 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
"Bir hikayenin sona erdiğini nasıl anlıyorsunuz?"
📖 Sayfa 66 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
“İnsan hep zamanı oldugunu sanır.”
📖 Sayfa 15 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
Ve denizdeki şu adam, kışın ortasında sezgilerine güvenerek kendini dalgaların arasına bırakmış ve arkasında hayal meyal seçilen bir kadın silueti, bir omuz, bir karın, bir göğüs, bel oyuğu, sonra hepsi küçülüp bir çizgiye dönüşüyordu, uylukta
📖 Sayfa 106 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
bir mürekkep sızıntısı, uzun, ince bir yara izi,
bir balığın pulunda fırça kesiği.
Bir hikâyenin sona erdiğini nasıl anlıyorsunuz?
📖 Sayfa 66 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
"Beni, kayalıkların üzerinde kuruyup gidecek kendi hikayemde bırakıp gitmeye hakkı yoktu."
📖 Sayfa 92 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
Sessizlik, üç hafta önceki havadan daha dondurucuydu.
Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
“Ertesi gün, Sokço boyunca uzanan kumsalda yürüyüş yapmaya gittim.”
📖 Sayfa 16 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
“Kerrand’a, denizkabuğu ve denizhıyarı toplamak için, yıl boyunca her türlü hava koşulunda on metre derinlere kadar dalabilen Jeju Adası kadınlarından bahsettim.”
📖 Sayfa 57 · Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
Uyuyamadığım sürece hiçbir şeyin değişmeyeceği, hiçbir şeyin eskimeyeceği izlenimine kapılıyorum.
📖 Sayfa 99 · Paçinko Bilyeleri, Elisa Shua Dusapin
"Bu yüksekliğe dayanamıyorum. Başımı döndürüyor. Ben sisi seviyorum. Uzağı görmeyi zorlaştırıyor. Ufku kapatıyor. İnsana zamanı olduğu, hiçbir şey görmeye hakkı olduğu izlenimi veriyor. Hiçbir şeyin gelmediği izlenimi."
📖 Sayfa 50 · Paçinko Bilyeleri, Elisa Shua Dusapin
Çalışmaya başladığımdan beri her sabah kızarmış ekmek ve litrelerce sütlü kahveyi mideye indiriyordum, kesinlikle zayıflamamıştım.
Sokço'da Kış, Elisa Shua Dusapin
Ben sisi seviyorum. Uzağı görmeyi zorlaştırıyor.
📖 Sayfa 50 · Paçinko Bilyeleri, Elisa Shua Dusapin
Ufku kapatıyor. İnsana zamanı olduğu, hiçbir şey görmemeye hakkı olduğu izlenimi veriyor. Hiçbir şeyin gelmediği izlenimi."
Eğlenmesini isterdim. Biraz eğlenmesini. Kulaklarını tutmak, deriyi kulak zarına kadar ayırmak ve içine doğru eğilip yalvarmak isterdim : Eğlen.
📖 Sayfa 33 · Paçinko Bilyeleri, Elisa Shua Dusapin
Japonya’da yaşayan Koreliler için hiçbir zaman Kuzey ya da Güney olmadı. Onlara göre, hepimiz Joseon’dan gelen insanlarız. Artık var olmayan bir ülkenin insanlarıyız.
Paçinko Bilyeleri, Elisa Shua Dusapin
Ama hâlâ bir dilimiz var.”