Eva Weaver kitaplarından derlenen sözler, 1 farklı esere yayılıyor. Bu sayfada en beğenilen 100 tanesi bir arada.
En Beğenilen Eva Weaver Sözleri
Bir gece prense, "Ölüm beni korkutuyor," diye fısıldadı. "Ölümün gözlerinin içine o kadar çok baktım ki."
📖 Sayfa 348 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Çok kötü bir olay yaşadığınızda, ruhunuzun bir parçasını katbettiğinizi söylerler. Ruhunuzun parçası gider, uzaklara sürüklenir.
📖 Sayfa 207 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Bir gece prense, "Ölüm beni korkutmuyor," diye fısıldadı. "Ölümün gözlerinin içine o kadar çok baktım ki. Ama sen dostum, gideceğim yere gelemezsin. Burada kalıp öyküyü anlatman gerek."
📖 Sayfa 348 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
O zamanlar ölüm, Azrail ya da bir tırpanı savuran siyah pelerinli bir iskelet değildi. Hayır ölümün üstünde Yeni Alman İmparatorluğu'nun seçkin tabakası için Almanya'da özel olarak diktirilen şık bir üniforma vardı.
📖 Sayfa 228 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
...Çocukların ne zaman öleceklerini bilmesi tuhaf bir şey..
📖 Sayfa 140 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
" Ölüm kuzey rüzgarı, her şeyi diri diri gömecek karla dolu bulutlardır. İnsanın ciğerlerini yakan, kemiklerini kıran, yaşama sevincini çalan soğuktur. Ateş başında bir yer kapabilmek için cinayet işletebilir, o berbat odun ocakları bile bunun için yeterlidir ."
📖 Sayfa 332 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
..Annem gittikten, pencere pervazındaki çiçekleri ayaklar altına alındıktan sonra bazı çiçekler nasıl oluyordu da hala büyüyebiliyordu?
📖 Sayfa 214 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
“ İki tarafın denk olmadığı bu savaşta, umudumuzu yitirmeden savaşıyorduk. “
Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
"Her ot sapının, eğilip ona, "Büyü, büyü!" diye fısıldayan bir meleği vardır." Hepimizin birbirimize ihtiyacı var, Kalim. Hepimizin umuda ihtiyacı var."
Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Bu insanlar hayatlarına ve işlerine her zamanki gibi devam ederken bizler, hayatta kalmayı zar zor başarıyorduk.
📖 Sayfa 100 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
" Savaşabilir ve onurlu bir biçimde ölebiliriz."
📖 Sayfa 243 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
“ İnsanın kendisini asla geçmişinden, anılarından ya da üstünde yürümeyi öğrendiği dünyadan koparamadığını fark ettim. “
Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
..Ne kaybettiklerimiz için yas tutacak vaktimiz vardı ne de kaybedecek bir şeyimiz..
📖 Sayfa 219 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Kaç kişinin öldüğünü asla bilemeyeceğiz. Ruslar rakamlarla hiç ilgilenmediler.
📖 Sayfa 334 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
"Paranız varsa hâlâ her şeyi satın alabiliyordunuz."
Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Hepimizin Umuda ihtiyacı var
📖 Sayfa 138 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
"Bana göre hepimiz aynı kokuşmuş gemide, aynı çürümüş teknedeydik."
📖 Sayfa 172 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Kırk sekiz saat, veda etmek için o kadar kısa bir zamandı ki..
📖 Sayfa 42 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
"Artık hiçbir şey kalmadığında şiir, ekmekten daha gereklidir.."
📖 Sayfa 93 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Leopold Staff
Damarlarımızda akan kan gibi anılarımız da içimizde yaşıyor; hepimizin ruhuna birer hiyeroglif gibi kazınıyordu.
📖 Sayfa 253 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Çabalarımıza karşı takındıkları kayıtsız tavır, bizim için en büyük hakaretti.
📖 Sayfa 239 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Max ışıkları titreyen mumlarla dolu bir alanın önünde durdu.
📖 Sayfa 338 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Prenses," Bunları ölüler için yakıyorlar," diyerek açıkladı. " Acaba kaç tane yakmamız gerek?" Gözleri sulanana kadar mumlarla baktı.
Çok kötü bir olay yaşadığınızda, ruhunuzun bir parçasını kaybettiğinizi söylerler. Ruhunuzun parçası gider, uzaklara sürüklenir.
📖 Sayfa 207 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Tuhaftı ama korkunun gerçekten bir tadı vardı: Kan gibi keskin, demirimsi ve acımsı bir tattı. Artık ne yesem, o tadı alıyordum.
📖 Sayfa 172 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
“ Damardan besler gibi yavaş yavaş ve birer birer özgürlüğümüzün parçalarını sildiler, onurumuzu yerle bir ettiler. “
Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Artık hayatımızın bedeli buydu: üç somun ekmek ve bir kavanoz çilek reçeli.
📖 Sayfa 174 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
"... Ama bildiğin gibi benim için umut, çaresizlikten daha tehlikeli oldu."
📖 Sayfa 285 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Tuhaftı, ama korkunun gerçekten de bir tadı vardı: kan gibi keskin, demirimsi ve acı bir tattı. Artık ne yesem tadı korku gibi geliyordu.
Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Hayatın en zor dönemlerinde bile umutları yeşerten olaylar olur. Bazen umut; prens, kız, şapşal görünümlü ve dişlerinin çoğu dökülmüş timsah kumlasıyla oyunlar sergileyen kuklacı bir çocuk olarak gelir..
Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
..Tuhaftı ama korkunun gerçekten bir tadı vardı: Kan gibi keskin, demirhindi ve acı bir tattı. Artık ne yesem o tadı alıyordum.
📖 Sayfa 172 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Artık hiçbir şey kalmadığında şiir, ekmekten daha gereklidir.
📖 Sayfa 93 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
"Tek bir harf nasıl da her şeyi değiştirebiliyordu."
Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Bu yeni dünyaya gelince, insanın kendisini asla geçmişinden, anılarından ya da üstünde yürümeyi öğrendiği dünyadan koparamadığını fark ettim.
📖 Sayfa 253 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
"Bu yüzden, sıradan bir palto gördüğünüzde katlarının arasında neler olabileceğini, ceplerinde ne tür anıların korunduğunu düşünün. Geceleri size fısıldayabilir."
📖 Sayfa 420 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
"Uyan da etrafına bak.! Hepimiz değişiyoruz, her şey değişti.!"
📖 Sayfa 119 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Yine de asla bir yabancının gülümsemesine kanma. Ayağa kalkmalıyım. Burda ölemem.
📖 Sayfa 16 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Evet ölülerin artık ayakkabıyı ihtiyacı yoktu ama kimsenin, diğer dünyaya yalın ayak girmemesi gerekirdi..
📖 Sayfa 74 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Birden, büyükbabamın yanımda yürüdüğünü hissettim. Bakışlarımı yerden ayırmadım ama oradaydı. Büyükbabamın ılık varlığı yanı başımdaydı.
📖 Sayfa 102 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
"Çok kötü bir olay yaşadığınızda, ruhunuzun bir parçasını kaybettiğinizi söylerler. Ruhunuzun o parçası gider, uzaklara sürüklenir..."
📖 Sayfa 207 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
...umut, çaresizlikten daha tehlikelidir.
📖 Sayfa 285 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
"Eskiden kendilerini dürüst olarak nitelendirenlerden bazıları, acımasız birer leşçil hayvana dönmüştü. Midelerine giren kramplarla çılgına dönmüşlerdi. Bazıları da içlerinde var olduğunu bilmedikleri iyilikler keşfetmişlerdi."
📖 Sayfa 292 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Getto sokaklarında bir ileri bir geri giden, tıklım tıklım kenarlarına bir teknedeki mülteciler gibi tutunan insan sürülerini taşıyan tramvay, geçmişin acı bir hatırlatıcısı gibiydi. Tramvayın önünde, rakam yerine Davud Yıldızı vardı. Kullanabildiğimiz tek hat buydu.
📖 Sayfa 46 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
" Kitapların dostluğuna bayılıyordu: Kokularına ve ağırlıklarına. Ve her birinin bir kez açıldığında bambaşka bir dünya yansıtması çok hoşuna gidiyordu."
📖 Sayfa 354 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Her ot sapının, eğilip ona, 'Büyü, büyü!' diye fısıldayan bir meleği vardır.
📖 Sayfa 138 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
"Her hayat önemli Mika."
📖 Sayfa 160 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
..Diğer koğuşları da ziyaret ettik. Genel koğuşa ve iç hastalıkları için kullanılan koğuşa gittik. Her seferinde TB(Tüberküloz) Koğuşu'na geri döndük. Orası, çocukların birbirlerini iyi tanıdıkları, aralarında gerçek bir yoldaşlık ve destek bulunan, özel bir yerdi. Son duraklarıydı..Çünkü hiçbiri o koğuşta çıkamayacaktı.
📖 Sayfa 137 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Dışarıda hayatını tehlikeye atan, kuklalarla değil silahlarla savaşan insanlar var. Asıl fark yaratan onlar.
📖 Sayfa 93 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Utancın ne olduğunu, insana ne korkunç şeyler yaptığını çok sonra anlayabildim.
📖 Sayfa 41 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Hepimiz aynı biyolojik özelliklere sahip değil miydik? Kan pompalayan bir kalbimiz, ciğerlerimiz ve kırmızı renkli ılık kanımız yok muydu?
📖 Sayfa 198 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Acaba ateşe yaklaşsam yanar mıydım?
📖 Sayfa 61 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
İnsanlar gözlerimizin önünde açlıktan ölüyorlardı; yaşayan cesetler duvarlara yaslanmış dururken ya da yere yığılmışken, yanlarından geçenler kaderlerini görmezden geliyorlardı.
📖 Sayfa 47 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Büyükbabamın eşyalarının ve hayatının ağırlığı altında zor nefes alıyordum.
📖 Sayfa 40 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
fakat yanımda, tek bir sevdiğim bile yoktu. Kalabalıkların arasında kaybolmayı, kimsenin beni fark etmemesini istiyordum. Yine de yalnızlık içimi açlık gibi kemiriyordu
📖 Sayfa 253 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Benim için umut, çaresizlikten daha tehlikelidir.
📖 Sayfa 284 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
|Çok kötü bir olay yaşadığınızda, ruhunuzun bir parçasını kaybettiğinizi söylerler. Ruhunuzun bir parçası gider, uzaklara sürüklenir.
Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Kar tüm ayrıntıları gizliyor..
📖 Sayfa 13 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Büyükbabama dünyadaki herkesten daha fazla hayranlık duyardım.
📖 Sayfa 21 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Yine de, asla bir yabancının gülümsemesine kanma.
Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Onu, on beş yaşımın tüm varlığıyla, o kalabalık dairede, o kasvetli sabahta istiyordum. Gettonun acılarının tam ortasında. Kendimi hiç o kadar yalnız hissetmemiştim.
Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
İnsanlar çok feci bir olay meydana geldiğinde,
Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
ruhunuzun bir parçasını kaybettiğinizi söylerler. O parça gider, uzaklara bir yerlere sürüklenir.
Seninle birlikte yıldızları görmek istiyorum."
Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Eskiden güneşe bayılırdım, ama güneşin olanca haşmetiyle parıldadığı o yazdan tiksinmiştim.
Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Nasıl olur da, hiçbir şey olmamış gibi parlarsın?
Bu yeni dünyaya gelince insan kendisini asla geçmişinden, anılarından ya da üstüne yürümeyi öğrendiği dünyadan kopamadığını fark ettim.
📖 Sayfa 253 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Geçmişi düşününce onun, o zaman bir şekilde başına gelecekleri bilip bilmediğini merak ediyordum.
📖 Sayfa 57 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
İnsanların çirkin şeyler yarattıkları bir dünyaydı bu..
📖 Sayfa 63 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Asla bir yabancının gülümsemesine kanma.
📖 Sayfa 16 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
"Nathan, dikiş makinesini de yanında getirmişti ve geceler boyunca yan sokaktaki küçücük odasında çalışıyor; paltolara, gömleklere ve pantolonlara, insnaların en değerli şeylerini, hayatlarının hatıralarını gizleyebilecekleri gizli cepler dikiyordu."
📖 Sayfa 49 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
"Sandalyemi Ellie'ye biraz daha yaklaştırdım. Neredeyse hiç konuşmadığımız halde, yakınında olmak beni rahatlatıyordu. Her yerden çok, oraya, onun yanına gittim"
📖 Sayfa 154 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Neredesin, anne? Giysilerine, gülümsemene ne oldu?
📖 Sayfa 193 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Kemikleri ısınsa bile kalbindeki donmuş bölge eriyecek miydi?
📖 Sayfa 323 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Her şey bir anda olup bitti.
📖 Sayfa 42 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Gerçekten de sesim, güvenilmez bir araçtı. Hainlere en kalın Ve kötü, soytarıya ise en tiz sesi vermek beni çok eğlendiriyordu.
📖 Sayfa 70 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Führer, şehri, askerlerinin yeri döven siyah deri botlarından daha sert vurdu. Şehrin tüm güçleri onun karşısında titredi.
📖 Sayfa 27 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Hepsi bir anda olmadı ama -bizi damardan besler gibi yavaş yavaş ve - birer birer özgürlüğümüzün parçalarını sildiler, onurumuzu yerle bir ettiler.
📖 Sayfa 28 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Odamın dört bir yanında kitaplar dururdu; yastığımın altında bile vardı.
📖 Sayfa 21 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Annem dışarıya gizlice izlediğiniz için uçakları çekeceğinizden endişe ediyor, uçaklara bakarsan bombaların üstümüze yağmayacağını düşünüyordum.
📖 Sayfa 24 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Çok kötü belalar yaşadığınızda ruhunuzun bir parçasını kaybettiğinizi söylerler ruhunuzun parçası gider uzaklara sürüklenir
📖 Sayfa 207 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
"Benim için umut çaresizlikten daha da tehlikelidir."
Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Acaba ateşe yaklaşırsam yanar mıydım? İlk başlarda onu görmezden gelmeye çalıştım.
📖 Sayfa 61 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Bir sandalye çekti, öne eğildi ve nefes almama fırsat vermeden, yüzümü ellerinin arasına aldı. Elleri narindi, inceydi,ılık ve yumuşaktı. O anda, tüm varlığımı onun ellerine teslim edebilirdim.
📖 Sayfa 120 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
"Çok kötü bir olay yaşadığımızda, ruhumuzun bir parçasını kaybettiğimizi söylerler.."
Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Domuz gibi görünüyor, domuz gibi kokuyoruz…
Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
İstedikleri de bu; bizi domuza dönüştürmek ve insan olduğumuzu unutturmak.
"Hangi kalpten söz ediyorduk?"
📖 Sayfa 122 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
...Nüfusun Yahudi olmayan çok küçük bir bölümü için yeterli yiyecek vardı. Almanlar için iki somun, Polonyalılar için bir somun, Yahudiler için bir dilim. Annemin çorbaları her geçen gün daha sulu olmaya başladı. Süt ya da yumurta yoktu, et ise hiç bulunmuyordu. Açıkçası Almanların planı bizi aç bırakmaktı.
📖 Sayfa 31 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
"Uçurumdan sarkan bir halata tutunur gibi bu umuda sarılmam gerekiyordu ama halat kaygandı ve yıpranmıştı."
📖 Sayfa 187 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Bir zamanlar olduğum çocuğun hayatı artık paramparçaydı.
📖 Sayfa 45 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
"Fakat Mara, örgüsünü almadan evden çıkmamaya başladı ve başını kaldırmadan, top top yünler kullanan bir örgücü olup çıktı. Örgülerine her şeyini katıyordu: yalnızlığını ve öfkesini, yanıtlanmamış sorularını. Ördüğü desenler ne kadar zor olursa o kadar iyiydi. Hüznünü yutması için karmaşık, yıldız Norveç desenleri; asabiyete karşı bembeyaz moher; suçluluk ve utanç hissini bastırmak için tarak genişliğinde şişlerle örülmüş bir ceket..."
📖 Sayfa 366 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
" İnsanın asla kendisini geçmişinden, anılarından ya da üstünde yürümeyi öğrendiği dünyadan koparamadığını fark ettim. Damarlarımızda akan kan gibi anılarımız da içimizde yaşıyor; hepimizin ruhuna birer hiyeroglif gibi kazınıyordu."
Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Fakat katledilmeyi bekleyen tavşanlar gibi eve hapsolmuştuk.
📖 Sayfa 24 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
O karanlığın isimini de öğrendi : Soykırım
📖 Sayfa 356 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Kendimi hiç bu kadar yorgun hissetmemiştim
📖 Sayfa 417 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Tuhaftı ama korkunun gerçekten bir tadı vardı:Kan gibi keskin,demirimsi ve acı bir tattı.
📖 Sayfa 172 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
"Tuhaftı ama korkunun gerçekten bir tadı vardı: Kan gibi keskin, demirimsi ve acı bir tattı. Artık ne yesem, o tadı alıyordum."
📖 Sayfa 172 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
“Hepimiz aynı biyolojik özelliklere sahip değil miydik? Kan pompalayan bir kalbimiz, ciğerlerimiz ve kırmızı renkli ılık kanımı yok muydu?”
📖 Sayfa 198 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Sık sık şair Leopold Staff'ın, "Artık hiçbir şey kalmadığında şiir, ekmekten daha gereklidir..."dizelerini düşünürüm.
📖 Sayfa 93 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Yine sandalyesine çöker ve kitabını açardı. Sonra da tıpkı derin sulara atlayan bir dalgıç gibi ona ulaşamayacağım bir yerde kaybolurdu.
Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
"Birileri yorgun kemiklerimizden ve perişan haldeki ruhlarımızdan büyük paralar kazanıyordu."
📖 Sayfa 195 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
"Sonra, beni hiç tanımıyormuş gibi yanımdan geçti."
📖 Sayfa 168 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Haftalar boyunca, evden mümkün olduğunca az çıktım. Palto ikinci evim, mağaram, sessiz dostum gibiydi. Bu sırada dış dünya giderek daha çaresiz ve düşmanca bir ortama dönşünüyordu.
📖 Sayfa 45 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver
Her yerden çok oraya, onun yanına aittim.
📖 Sayfa 170 · Kuklacı Çocuk, Eva Weaver