Ivan Turgenyev'in Hikayeler I adlı kitabı 1949'da yayımlanmış, 245 sayfalık bir Edebiyat eseridir. Bu bölüm, kitaptan en çok alıntılanan sözlere ayrılmıştır.
Hikayeler I'den En Beğenilen Alıntılar
Kalbim anlaşılmaz bir duygunun tesiriyle eziliyordu, sanki bir şey bekliyor, yahut geçmiş saadeti hayalimde canlandırıyordum.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
İnsanın bir bitki olmadığını, uzun müddet yeşerip çiçeklenemeyeceğini aklımdan bile geçirmiyordum. Gençlik yaldızlı kurabiyeler yer de bunu günlük ekmeği sanır. Hâlbuki ekmeği de arayacağı zaman gelecektir...
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Vera'ya bakarken şöyle düşünmüşümdür: Evet, Goethe haklı: iyi insan vuzuhsuz temayülleri ile gerçek yolun ne olduğunu daima hisseder.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Kimsenin merhametine de ihtiyacım yok; benim kendi kalbim ölmüştür, buraya da sırf onu ebediyen gömmek için geldim.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Nereye gitsem, neye baksam, her yerde bu hatıralar açıkça, en ince noktalarına varıncaya kadar açıkça ve sanki bilinen, belli halleriyle hareketsiz duruyorlarmış gibi gözümün önüne geliyordu. Sonra bu hatıraların yerine başkaları geçti, sonra... sonra yavaş yavaş zihnimi geçmişten kurtardım. Yalnız bağrıma çöküp uyuklayan bir yük kaldı. İnanır mısın, aziz dostum, su bendinde, bir söğüt ağacı altında otururken birdenbire ağlamaya başladım. Ve eğer oradan geçen bir köylü kadından utanmasaydım, ilerlemiş yaşıma rağmen daha epey ağlayacaktım.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Gözlerimin tam önünde siyah bir perde asılı duruyor; ruhumda bir ağırlık, bir korku... Kendimi tutabiliyorum; görünüşte, yalnız başkalarının yanında değil.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Yüreğim sık sık değilse de, sızlayarak çarpıyordu. Artık kendimi saadet hayallerine kaptıramaz, saadete inanmaya cesaret edemezdim.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
İçimde olup bitenleri kendi kendime itiraf etmeye cesaret edemiyor, ne olduğunu kendim de anlamıyordum. Sanki ruhumda serseri bir sis dolaşıyordu.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Bir gün ona: "Hepimiz, yani zamanımızın insanları yorgunuz" demiştim. O "Kendini yorup kırmaya lüzum yok, demişti, insan nefesini ya tamamıyla yenmeli yahut da olduğu gibi kalmalı"...
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
O ise sakin bakışlarıyla bana bakıyordu. Korkmadıkları zaman kuşlar da böyle bakar.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Görüyorsunuz ya, hayatımda ne bir esrar, ne de bir fevkalâdelik var.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Duvara yaslanmış, gamlı bir tabloyum ben.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
"Sen, tıpkı buz gibisin: erimedikçe taş gibi sağlamsın: amma, bir defa eriyince de benden bir iz bile kalmaz."
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Ne olursa olsun her şeyi yenmeye kendi kendime söz vermiştim.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
İhtiyarlamakta olduğumun nasıl farkına vardım, bilir misin? Bak: ben şimdi neşeli duygularımı büyütmeye, kederli duygularıma ise hâkim olmaya çalışıyorum. Gençliğimde ise bunun tam tersine hareket ederdim. O zamanlar hüzünlü görünmeyi sever, neşeli coşkunluklardan utanırdım .
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
.....yanından hızlı hızlı ilerlediğim
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
duvarın tam üstüne kurulmuş olan ufak
pavyonların birinden bir kadın sesi duyuldu. Bu
ses, bilmediğim bir şarkıyı söylüyordu, bu seste
öyle çekici bir şey vardı ki, şarkının sözleriyle
ihtiraslı, sevinçli bekleyişini anlatmak istediği
belliydi.
Tuhaf bir mahcubiyete kapılmıştım. Yanında oturuyordum, hayalimde yaşattığım, ıstıraplar içinde beni heyecanlandıran, o kadının yanında oturuyordum, aynı zamanda kalbimde bir ağırlık, bir soğukluk duyuyordum, bu karşılaşmadan bir şey çıkmayacağını da biliyordum, onunla benim aramda bir boşluk olduğunu, birbirimizden ayrılınca, bir daha karşılaşmayacağımızı da biliyordum.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Meselâ, hayaline tesir edebilen her şeyden ateşten korkar gibi korkardı.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Ah, dostum, insanın kendi göz yaşlarından utanması, onları gizlemesi ne üzücü bir şey!... Ağlamak yalnız gençlerde hoş görülür; gözyaşları yalnız onlara yakışır...
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Ben, önüne gelene çektiği ıstıraplarını anlatarak kendilerine acındıracak kalpler aramak için maskeli balolarda dolaşan o anlaşılmaz, bahtsız kadınlardan değilim... Kimsenin merhametine de ihtiyacım yok; benim kendi kalbim ölmüştür, buraya da sırf onu ebediyen gömmek için geldim.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Ruhumda yüze çıkan ne varsa yine dibe çöksün...
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
.. ilerde başına ne geleceğini neden kimse bilemiyor, diye düşünürdüm. Halbuki bazen felâketi gördüğümüz halde ondan kurtulamayız..
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Bu tedavi edilmez kederin kayıtsızlığını, bu sonsuz bahtsızlığın duygusuzluğunu bilirim!
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Yalnızlığın çok defa insan üzerinde ne iyi tesirleri olduğunu tecrübe ile bilirsin... Diyar diyar bu kadar dolaştıktan sonra şimdi yalnızlığa ihtiyacım var.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Tuhaf bir mahlûktu bu kadın. Dürüsttü, mağrurdu, taassubu ve birtakım batıl itikatları da yok değildi. Bir defa bana, ben hayattan korkarım, demişti. Ya gerçekten hayattan, hayatın üzerine kurulu olduğu, seyrek rastlanan, fakat birdenbire meydana vuran gizli kuvvetlerden korkardı.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Benim düşünceme göre insan hayatta ilk önce şu iki şeyden birini, yani ya faydalı olanı, ya hoşa gideni seçmeli ve bu iş kesin olarak halledilmeli. Ben de bir zamanlar bu ikisini bir araya getirmek isterdim... Bu kabil değildir; insanı ya yıpratır yahut da felâkete götürür.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Biz konuşmadan yürüyorduk. Onunla yan yana yürürken duyduklarımı anlatmaktan acizim. Güzel bir rüyanın, birden hakikat olması gibi bir şeydi bu!...
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Eyvah!... Her taraf granit taşından dik bir duvar...
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Ses, Passa quei colli, diye acı acı tekrar haykırıyor.
Kalbim sızlıyor, düz taşa atılarak göğsümü
dayıyorum, bir deli gibi tırnaklarımla onu
tırmalamaya başlıyorum...
Hepimiz, yani zamanımızın insanları yorgunuz, demiştim. O 'Kendini yorup kırmaya lüzum yok, demişti, insan nefesini ya tamamıyla yenmeli yahut da olduğu gibi kalmalı..
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Gizli bir tereddüt ruhumu sıkıyordu, yıldızlar sanki bize ciddi ciddî bakıyor gibi geldi bana.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Sizinle birer kuş olsaydık, nasıl uçar, yükselirdik... Maviliklerde kaybolurduk... Ama ne çare, kuş değiliz ki...
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
— Olsun, kanatlanabiliriz, dedim.
— Nasıl olur?
— İleride anlarsınız. Öyle duygular vardır ki bizi yerden kaldırıp yükseklere götürürler.
Utanç duymak da gençlik alâmetidir. İhtiyarlamakta olduğumun nasıl farkına vardım, bilir misin? Bak nasıl: Ben şimdi neşeli duyguları büyütmeye, kederli duygularıma ise hâkim olmaya çalışıyorum. Gençliğimde ise bunun tam tersine hareket ederdim. O zamanlar hüzünlü görünmeyi sever, neşeli coşkunluklardan utanırdım.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Asia, bir küçük hanımefendiye hiç benzemiyordu; bütün hareketlerinde heyecanlı, telâşlı bir şey vardı: bu yabani fidan az zaman önce aşılanmıştı, bu şarap henüz tahammür halinde idi. Çekingen, sıkılgan, ürkek yaradılışlı Asia, utangaçlığına kızıyor ve bu kızgınlıkla, zorla serbest ve cesaretli olmağa çalışıyor, hâlbuki bunu her zaman beceremiyordu.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Elveda. Daha önceleri olsa idi, mesut ol diye ilâve ederdim. Fakat şimdi sana şunu söyleyeceğim: yaşamaya çalış, çünkü bu, göründüğü kadar kolay değil.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Bir tehlike karşısındaymışlar gibi hep beraber olmak istiyorlardı.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Bunu düşünmeye lüzum yok; saadet gelmez; neden peşinden koşmalı? O sağlık gibidir: hiç farkında olmadığımız zaman, vardır.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
''Aldanmaya ve rüya görmeye cesaret et.''
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Schiller
Uzun müddet uyuyamadım. Gençliğim sanki geri geldi de bir hayal gibi karşıma dikildi, bir ateş, bir zehir gibi damarlarımdan geçti, ruhumun hassas telleri birdenbire, şiddetle çekilir gibi oldu...
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Biri beni bu halimle gözetleseydi... Ama ne çıkar? Hiç utanç duymazdım, çünkü utanç duymak da gençlik alâmetidir. İhtiyarlamakta olduğumun nasıl farkına vardım, bilir misin? Bak nasıl: Ben şimdi neşeli duyguları büyütmeye, kederli duygularıma ise hâkim olmaya çalışıyorum. Gençliğimde ise bunun tam tersine hareket ederdim. O zamanlar hüzünlü görünmeyi sever, neşeli coşkunluklardan utanırdım.
Gençliğim sanki geri geldi de bir hayal gibi karşıma dikildi, bir ateş, bir zehir gibi damarlarımdan geçti, ruhumun hassas telleri birdenbire, şiddetle çekilir gibi oldu...
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
İkbalperestsiniz demek, dedim. Boş ömür geçirmek istemiyorsunuz, arkanızda bir iz bırakmak istiyorsunuz...
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
.. başımı henüz gaileler sarmamıştı. Her ne istersem yapıyor, kısacası yeşerip çiçekleniyordum. O zamanlar, insanın bir bitki olmadığını, uzun müddet yeşerip çiçeklenemeyeceğini aklımdan bile geçirmiyordum. Gençlik yaldızlı kurabiyeler yer de bunu günlük ekmeği sanır. Hâlbuki ekmeği de arayacağı zaman gelecektir...
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
.. sana şunu söyleyeceğim: yaşamaya çalış, çünkü bu, göründüğü kadar kolay değil. Beni hatırla! Ama kederli sıralarında değil, tereddüt, kararsızlık anlarında hatırla..
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Faust'un erkek kahramanı bir yerde şöyle der: “ İhtiyarlamakta olduğumun nasıl farkına vardım, bilir misin? Bak: ben şimdi neşeli duygularımı büyültmeye, kederli duygularıma ise hâkim olmaya çalışıyorum. Gençliğimde ise bunun tam tersine hareket ederdim. O zamanlar hüzünlü görünmeyi sever, neşeli coşkunluklardan utanırdım ."
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Başımı elime dayamış, gözlerim kimsesiz odamın bomboş loşluğuna dalmıştı. Vera'yı düşündüm, içim sızlamaya haşladı; şimdiye kadar beni sevindiren şeylerin hepsi, şimdi bana bir talihsizlik, çaresizlik, bir felâket gibi geldi. İçimdeki hüzün arttıkça arttı; daha fazla yatamadım.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
.. vaktimi hoşça geçiririm, ondan sonra giderim. İlk aylarda hayat bana karanlık ve zor gelecektir... Alışacağım... Bir erkekle genç bir kadın arasında, nasıl olursa olsun, bir ilişkinin ne kadar tehlikeli olduğunu, hislerin birbiri ardından, nasıl farkına varılmadan değiştiğini bilirim...
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
İnsanın bütün varlığını sarsan, beklenmedik bir saadete inanamıyordum.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
"hayatın dalgaları üzerinde, yaradılışın kasırgası ortasında", heyecandan âdeta buz kesildim, tir tir titredim.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Gerçi bir defa aramızda garip bir şey geçtiğini hatırlarım. Bilmem nasıl ve ne için Onegin'i okuyorken elini öptüm.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
.. bu dünyada, bütün hayat tecrübeme rağmen, henüz denemediğim bir şey daha var gibi geliyor bana... Ve bu "şey" kim bilir, acaba en mühimi değil mi?
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Düz bir yolda, hiç maksatsız, hızlı adımlarla yürümek çok hoş oluyor. Sanki insan bir iş yapıyormuş, bir yere acele ediyormuş gibi.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Öyle bir sevinç ve sessiz bir neşe içindeydim ki, gözlerimde hafif ve mesut yaşlar dolaşıyordu.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Bunu demek istemedim, dedi Vera, insanın kendi için, kendi saadeti için hayaller kurmasında ne zevk var, demek istedim. Bunu düşünmeye lüzum yok; saadet gelmez; neden peşinden koşmalı? O sağlık gibidir: hiç farkında olmadığımız zaman, vardır.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
— Yakında öleceğimi sanıyorum; bazen bana öyle geliyor ki, sanki etrafımda her şey benimle vedalaşmakta... Ölmek daha iyi böyle yaşamaktan...
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Yüzünün ifadesi: "hareketlerimi yakışıksız buluyorsunuz; zararı yok: beni zevkle, takdirle seyrettiğinizi biliyorum ya” diyordu.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Sevgili meşe fidanım, artık genç bir ağaç olmuş.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Bu tedavi edilmez kederin kayıtsızlığını, bu sonsuz bahtsızlığın duygusuzluğunu bilirim! Maskeler, çifter, çifter yanımızdan geçiyorlardı; "yeknesak, coşkun valsin nağmeleri, kâh uzaklardan boğuk boğuk geliyor, kâh şiddetle patlayarak dağılıyordu; neşeli balo müziği beni eziyor, kederli bir heyecana düşürüyordu.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Sanki aşkın gerçekleşmemesi, acı ile ayrılıkla, ölümle sona ermesi önüne geçilmez bir alın yazısıdır.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Bir mücrim gibi içime bir korku girdi. O anda, acaba bir mücrim değil miydim?
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Vera hafif bir sesle sordu:
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
— Bana neler ettiniz, biliyor musunuz?
Ben, şaşırıp bozularak:
—Nasıl? dedim.
—Evet, bana neler ettiniz! diye tekrarladı.
— Neden sizi böyle kitaplar okumaya kandırdım mı demek istiyorsunuz?
Hiçbir şey söylemeden kalkıp odadan çıktı.
Aşk ne de olsa bencilliktir; hâlbuki benim yaşımda bencillik doğru değildir. Otuz yedi yaşında bir insan artık kendisi için yaşamamalı; faydalı yaşamalı, dünyadaki vazifesini yapmak, işini görmek maksadıyla yaşamalı.
Hikayeler I, Ivan Turgenyev
Sıkça Sorulan Sorular
Hikayeler I kimin eseridir?
Hikayeler I, Ivan Turgenyev tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1949'da yayımlanmıştır. Türkçeye Şahin Akalın çevirmiştir.
Hikayeler I kaç sayfadır?
Hikayeler I, 245 sayfadır (Milli Eğitim Basımevi baskısı).
Hikayeler I'nin en ünlü sözü nedir?
“Kalbim anlaşılmaz bir duygunun tesiriyle eziliyordu, sanki bir şey bekliyor, yahut geçmiş saadeti hayalimde canlandırıyordum.”