CANLI

Klasik Edebiyat Meraklıları İçin Deniz Feneri Kitabından Etkileyici Sözler — Virginia Woolf'un

Deniz Feneri - Virginia Woolf kitap alıntıları ve sözleri

1927 tarihli Deniz Feneri, Virginia Woolf'un en bilinen eserlerinden biridir. İş Bankası Kültür Yayınları baskısıyla 224 sayfadır. Deniz Feneri'yi bitirenlerin aklında kalan cümleler, aşağıda sayfa numaralarıyla sıralı.

Yazar:Virginia Woolf
Çevirmen:Sevda Çalışkan
İlk Yayın:1927
Yayınevi:İş Bankası Kültür Yayınları
Sayfa Sayısı:224
Orijinal Adı:To The Lighthouse
Orijinal Dil:İngilizce
Dil:Türkçe
ISBN:9786053324423
Okuma Süresi:6 sa. 21 dk.
Türler:Roman, Edebiyat

Deniz Feneri'den En Beğenilen Alıntılar

Ama ne olmuştu?
Biri hata yapmıştı.

Deniz Feneri, Virginia Woolf

Acılarla dolu bir dünyada mutlu olmak, bir insanın işleyebileceği en alçak suçmuş gibi.

Deniz Feneri, Virginia Woolf

«Çok kısa, hem de adamakıllı kısa. »

📖 Sayfa 43 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

Sadece yalnız kalmak ve eline kitabını almak istiyordu.

Deniz Feneri, Virginia Woolf

,,
Sizin yoğrulduğunuz çamurdan doğada pek az vardır.
,,

📖 Sayfa 30 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

İnsanlar zaten birbirinden bu denli farklı iken, yeni yeni ayrılıklar çıkarmak ne saçma şeydi.

Deniz Feneri, Virginia Woolf

... sanki acılarla dolu bir dünyada mutlu olmak, bir insanın işleyebileceği en alçak suçmuş gibi.

📖 Sayfa 57 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

Her mutluluğun bir sonu vardı, bunu biliyordu.

Deniz Feneri, Virginia Woolf

“Şu sıralar da sık sık bu ihtiyacı duyuyordu, aslında düşünmek bile değil. Konuşmamak, yalnız olmak. İnsan bir ağırbaşlılık duygusuyla kendisi olana, başkalarının göremediği karanlık bir öz hâlinde kalana kadar çekip küçülüyordu. Artık tüm bağlarını silkeleyip atmış olan bu benlik en tuhaf maceralar için özgürdü.”

📖 Sayfa 54 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

Nasıl da yok olduk hepimiz, yapayalnız.

Deniz Feneri, Virginia Woolf

Birkaç fotoğraf vardı, bir de
kitaplar.

📖 Sayfa 42 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

"sen" de " ben" de "o" da geçip gidiyoruz; hiçbir şey kalmıyor; her şey değişiyor...

📖 Sayfa 185 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

Hiçbiri mutluluk uzun sürmüyordu;
bunu biliyordu..

📖 Sayfa 66 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

¶¶

İnsanların işleyemeyeceği kadar aşağılık hiçbir ihanet yoktu ; bunu biliyordu. Hiçbir mutluluk uzun sürmüyordu, bunu biliyordu.

¶¶

📖 Sayfa 66 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

..tüm hayatın bir gökkuşağı gibi
geçici olduğu..

📖 Sayfa 15 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

“Bu kadarcıktı - basit bir soru, yıllar geçtikçe insanı daha sıkı kuşatmaya başlayan bir soru. Büyük vahiy hiç gelmemişti. Belki de hiç büyük bir vahiy gelmiyordu. Onun yerine gündelik mucizeler, aydınlanmalar, karanlıkta çakılan beklenmedik kibrit ışıkları vardı.”

📖 Sayfa 167 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

Eğer ona tüm varlığıyla inanırsa,
kendisine hiçbir şeyden zarar gelmezdi...

📖 Sayfa 55 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

Düşüncenin izini sürmek yazıyla kaydedilemeyecek kadar hızlı konuşan birinin sesini izlemek gibiydi.

📖 Sayfa 25 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

Hissetmesi gerektiği gibi hissedemiyorum.

Deniz Feneri, Virginia Woolf

Dünyanın nasıl işlediğini ezberden öğrenemez miydi insan? Hiçbir kılavuz, hiçbir sığınak yok muydu, Her şey bir mucize bir kulenin tepesinden boşluğa atlamak mıydı?

📖 Sayfa 186 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

Dünyada artık yapacağı hiçbir şey kalmamış bir ihtiyarın bıkkınlığı
vardı üzerinde..

📖 Sayfa 42 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

Hiçbir şey sonsuza kadar bekletilemezdi

📖 Sayfa 82 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

Hepsi kafasında darmadağınıktı.

📖 Sayfa 119 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

Bu yüzü böyle yapan neydi? Herhalde geceler boyu düşünmek...

📖 Sayfa 161 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

¶¶

Aklıyla her zaman şu gerçeği kavramıştı, mantık, düzen adalet diye bir şey yoktu ; çile, ölüm ve yoksullar vardı.

¶¶

📖 Sayfa 66 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

Yine de bitmemişti kış ve henüz uzaklardaydın sen,
Gölgenle oynar gibi oynardım bunlarla.

📖 Sayfa 136 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

“İnsanın bazen ne düşündüğü ne de bir şey hissettiği anlar vardı. Ama insan ne düşünüyor ne de bir şey hissediyorsa nerededir?”

📖 Sayfa 199 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

İnsanlar birbirinden bu denli farklı iken, yeni yeni ayrılıklar çıkarmak ne saçma şeydi.

Deniz Feneri, Virginia Woolf

Çünkü insanın bazen ne düşündüğü ne de bir şey hissettiği anlar vardı.

📖 Sayfa 199 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

¶¶

Şu sıralar da sık sık bu ihtiyacını duyuyordu - düşünmek ihtiyacını ; aslında düşünmek bile değil. Konuşmamak ; yalnız olmak.

¶¶

📖 Sayfa 64 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

Çocuklar unutmaz, çocuklar unutmaz

Deniz Feneri, Virginia Woolf

[...] dünyada
yapacak işi kalmamış usandırıcı ihtiyarların hâli vardı
üstünde..

📖 Sayfa 58 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

Şu anda bir daha hiç olamayacakları kadar mutluydular.

📖 Sayfa 61 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

Böyle durumlarda insan kendine soruyordu: İnsan ne için yaşar?

Deniz Feneri, Virginia Woolf

“Shakespeare hiç var olmamış olsaydı, dünya bugün olduğundan çok farklı mı olurdu?
Uygarlığın ilerlemesi büyük adamların varlığına mı bağlı? Sıradan bir insanın günümüzdeki durumu Firavunlar zamanına göre daha mı iyi? Uygarlığın ölçüsü sıradan insanların yaşam koşulları mı?”

📖 Sayfa 44 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

İnsan, hayatın anlamını büyük olaylarda değil, sessiz anların içinde arar.

Deniz Feneri, Virginia Woolf

Bir gözyaşı akmıştı; dalgalanan sular o gözyaşını kendine katmış ve durulmuştu. Bu kadar kederli görünen biri olamazdı.

📖 Sayfa 29 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

Sadece yaşadığı elli yılı -hayatı bir film şeridi gibi gözünün önünden gecti- düsündü.

📖 Sayfa 75 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

İnsancıl değerler içinde en üstün tuttuğu adaletti.

Deniz Feneri, Virginia Woolf

Övgü sana hakaret olur; gönlü bol , temiz kalpli, kahraman adam !

Deniz Feneri, Virginia Woolf

"Belki de uyandığında bir bakacaksın, güneş parlıyor ve kuşlar ötüyor,"

📖 Sayfa 15 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

,,
Onun istediği bilmek değil, bir olmaktı.
,,

📖 Sayfa 53 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

''... yalnız kalmayı seviyordu.''

Deniz Feneri, Virginia Woolf

Ama o yatarak ölmeyecekti; dik bir kayalığın ucunda duracak ve orada gözleri fırtınaya sabitlenmiş, son ana kadar karanlığı yarmaya çalışarak ayakta ölecekti.

📖 Sayfa 36 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

O anda onun kitap okuyuşuna baktı. Okurken çok huzurlu görünüyordu.

📖 Sayfa 123 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

Aklıyla her zaman şu gerçeği kavramıştı ki, mantık, düzen, adalet diye bir şey yoktu; çile ölüm ve yoksullar vardı.

📖 Sayfa 66 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

Terazinin kefelerinden birine tek bir tüy konsa, o tarafın ağır basacağı an gelmişti.

📖 Sayfa 143 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

[...] kendini
çevresindekilere sevdirmekte genellikle öyle pek güçlük
çekmezdi...

📖 Sayfa 60 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

"karamsar" biri değildi.
Sadece hayatı düşünüyordu.

📖 Sayfa 62 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

...çünkü insanın bazen ne düşündüğü ne de bir şey hissettiği anlar vardır. Ama insan ne düşünüyor ne de hissediyorsa, nerededir?

Deniz Feneri, Virginia Woolf

Keşke odamda yalnız kalıp kitaplarımın arasında çalışabilsem diye düşündü. Orada kendini rahat hissediyordu.

📖 Sayfa 89 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

O, yalnızlığı seviyordu; kendisi olmayı seviyordu;
__

📖 Sayfa 52 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

Yaşanmış ve yaşanacak olan tüm hayatlar, doludur
ağaçlarla ve değişken yapraklarla…

📖 Sayfa 145 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

"Ne olduğumuzu, nasıl duygular hissettiğimizi kim bilebilirdi?.."

Deniz Feneri, Virginia Woolf

her şey ne kadar amaçsız, ne kadar karışık, ne kadar gerçekdışı, diye düşündü

📖 Sayfa 152 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

Sana saygı duyuyorum (ona sesleniyordu sessizce), her bir hücrene; sen amaçsız biri değilsin, tarafsız ve insaflısın.

📖 Sayfa 33 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

Her şeyi yapabilirmiş gibi hissediyordu ve hayalinde kendini görüyordu -
ama o nereye bakıyordu?

📖 Sayfa 11 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

Bunca yıl
aklından hiç çıkmamıştı. Sanki birden o sorun çözümlendi:
Ne yapacağını artık biliyordu.

📖 Sayfa 189 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

İnsanın botuyla tekmelediği bir taş parçası bile Shakespeare'den uzun yaşayacak.

📖 Sayfa 37 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

«Kimbilir belki
de sabahleyin güneşin ışıkları, kuşların cıvıltıları ile
uyanırsın.»

📖 Sayfa 24 · Deniz Feneri, Virginia Woolf

Sıkça Sorulan Sorular

Deniz Feneri kimin eseridir?

Deniz Feneri, Virginia Woolf tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1927'de yayımlanmıştır. Türkçeye Sevda Çalışkan çevirmiştir.

Deniz Feneri kaç sayfadır?

Deniz Feneri, 224 sayfadır (İş Bankası Kültür Yayınları baskısı).

Deniz Feneri'nin en ünlü sözü nedir?

“Ama ne olmuştu? Biri hata yapmıştı.”

Bu sayfadaki alıntılar okur paylaşımlarından derlenmiştir. Kaynak eser: Deniz Feneri — Virginia Woolf. Eserin tamamı için kitabı edinmenizi öneririz.
Bu yazıyı paylaş Link kopyalandı ✓

وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ

“Şüphesiz sen pek büyük bir ahlâk üzeresin.”

Kalem Sûresi, 68/4