1933 tarihli Flush, Virginia Woolf'un en bilinen eserlerinden biridir. İletişim Yayınevi baskısıyla 116 sayfadır. Bu derlemede yer alan sözler, kitabı okuyanların ortak beğenisini yansıtıyor.
Flush'tan En Beğenilen Alıntılar
Gerçek filozof kürkünü kaybeden, ama pirelerinden kurtulandır.
📖 Sayfa 100 · Flush, Virginia Woolf
Orada, halının üzerinde, sürgünde yatarken Flush o fırtınalı duygu girdaplarının biriyle sarsıldı ki bunlarda ruh ya kayalara bindirip bin parça olur ya da yapışacak bir tutamak bulup ağır ağır, acılar içinde doğrulur , yeniden karaya ulaşır ve sonunda, yeni bir düzene göre baştan yaratılmış bir dünyayı seyretmek için, yıkılmış bir evrenin tepesinde doğrulur, ayağa kalkar. Hangisi olacaktı-yıkmak mı, yeniden yapmak mı? İşte sorun buydu.
📖 Sayfa 56 · Flush, Virginia Woolf
Bunca acıdan sonra sıradan bir köpeğin, hatta sıradan bir insanoğlunun bile ruhu incinirdi.
📖 Sayfa 54 · Flush, Virginia Woolf
"mutluluğa ancak acı çekerek ulaşabilirdi."
📖 Sayfa 88 · Flush, Virginia Woolf
"Ancak kafesteki bir kuş kadar anlatacak şeyim var," diye yazdı kendisi hakkında.
📖 Sayfa 36 · Flush, Virginia Woolf
"Öldürülmek mi daha iyiydi yoksa burada kalmak mı?
Flush, Virginia Woolf
Hangisi daha kötüydü?
Bu hayat mı yoksa o ölüm mü?"
Demin canlıydı; şimdi ölü. Hepsi bu.
📖 Sayfa 116 · Flush, Virginia Woolf
"Aynaya bakarak "şimdi neyim ben?"diye düşündü. Ve ayna bütün aynaların vahşice içtenliğiyle, "bir hiçsin," dedi. Hiçti."
Flush, Virginia Woolf
Tam yerinde bir isim de uydurulmuştu, yoksulların böyle toplaştıkları yerlere "Kargalık" deniyordu. Çünkü kargaların ağaç tepelerine çiğneyip oraları kapkara etmeleri gibi, buralarda da insanoğulları birbirlerinin üzerine üşüşüyordu.
📖 Sayfa 63 · Flush, Virginia Woolf
Ama" kendisi" nedir? Herkesin gördüğü şey midir? Yoksa olduğunuz şey mi?
📖 Sayfa 42 · Flush, Virginia Woolf
"nefret nefret değildi ; nefret aynı zamanda sevgiydi."
📖 Sayfa 48 · Flush, Virginia Woolf
Ama aşka kim karşı koyabilir ki?
Flush, Virginia Woolf
“Bir hiç olmak – eninde sonunda dünya yüzündeki en hoşnutluk verici varoluş durumu bu değil midir?”
📖 Sayfa 99 · Flush, Virginia Woolf
“Kendini bir şey sananların rüküşlüğünün karikatürü olmak”
Flush, Virginia Woolf
Üçümüz, davaların bu en görkemlisinde suç ortağıyız. Birbirimize, birbirimizi anlayışımızla bağlandık. Birbirimize nefretle bağlandık. Kara ve baskıcı bir zorbalığa baş kaldırmak üzere bağlandık. Birbirimize aşkla bağlandık.
📖 Sayfa 59 · Flush, Virginia Woolf
Dünyanın bütün şairleri bir yanda gül koklamışlarsa, bir yanda da tezek koklamışlardır.
📖 Sayfa 96 · Flush, Virginia Woolf
Sevginin zinciri kopmuştu.
📖 Sayfa 54 · Flush, Virginia Woolf
Nefret nefret değildir; nefret aynı zamanda aşktır da.
📖 Sayfa 56 · Flush, Virginia Woolf
Dünyanın en büyük şairleri bir yanda gül koklamışlarsa, bir yandan da tezek koklamışlardır. Arada uzayıp giden sonsuz koku derecelemeleri kaybedilmiş değildir.
📖 Sayfa 96 · Flush, Virginia Woolf
suyun ancak haftada bir kere aktığı, günah ve yoksulluğun, günah ve yoksulluğu doğurduğu bir dünyada…
Flush, Virginia Woolf
Kimse peşinden kovalamadı; kimse onu fark etmedi.
Flush, Virginia Woolf
... “mutluluk eğitimleri eksik.
Flush, Virginia Woolf
O gülümseyen, dost yüzlerin ardında ihanet ve acımasızlık ve iki yüzlülük vardı.
📖 Sayfa 77 · Flush, Virginia Woolf
Orada, halının üzerinde, sürgünde yatarken Flush o fırtınalı duygu girdaplarından biriyle sarsıldı ki bunlarda ruh ya kayalara bindirip bin parça olur ya da yapışacak bir tutamak bulup ağır ağır, acılar içinde doğrulur, yeniden karaya ulaşır ve sonunda, yeni bir düzene göre baştan yaratılmış bir dünyayı seyretmek için, yıkılmış bir evrenin tepesinde doğrulur, ayağa kalkar.
📖 Sayfa 56 · Flush, Virginia Woolf
Öldürülmek mi daha iyiydi, burada kalmak mı ? Hangisi daha kötüydü - bu hayat mı, o ölüm mü ?
📖 Sayfa 68 · Flush, Virginia Woolf
Nefret, şunca aydır, paslanan, aşınan, altındaki bütün doğal yaşamı öldüren bir demir parmaklık gibi ruhunun üzerine kaynamıştı. Şimdi, keskin bıçaklar marifetiyle, acılı bir ameliyat sonucu demir sökülüp atılmıştı.
📖 Sayfa 58 · Flush, Virginia Woolf
"Flush, diye yazdı Mrs. Browning kız kardeşine, 'bilge hayvan'. Bunu söylerken ihtimal, mutluluğa ancak acı çekerek ulaşılabileceğini öne süren Yunan filozoflarını düşünüyordu. Gerçek filozof kürkünü kaybeden, ama pirelerinden kurtulandır."
📖 Sayfa 100 · Flush, Virginia Woolf
Nefret nefret değildir; nefret aynı zamanda aşktır da... sevgi nefretti, nefret sevgiydi.
Flush, Virginia Woolf
Öldürülmek mi daha iyiydi, burada kalmak mı? Hangisi daha kötüydü - bu hayat mı, ölüm mü?
📖 Sayfa 68 · Flush, Virginia Woolf
" Her günü salı olan bir hafta gerek bana"
📖 Sayfa 59 · Flush, Virginia Woolf
O gülümseyen, dost yüzlerin ardında ihanet ve acımasızlık ve ikiyüzlülük vardı.
📖 Sayfa 77 · Flush, Virginia Woolf
Aynaya bakarak "şimdi neyim ben? diye düşündü. Ve ayna bütün aynaların vahşice içtenliğiyle, "bir hiçsin", dedi. Hiçti....Bir hiç olmak - eninde sonunda dünya üzerindeki en hoşnutluk verici varoluş durumu bu değil midir?
📖 Sayfa 99 · Flush, Virginia Woolf
Sonra Miss Barrett onu aynanın önüne götürür, ona neden havladığını, titrediğini sorardı. Şu karşıdaki küçük, kahverengi köpek kendisi değil miydi? Ama 'kendisi' nedir? Herkesin gördüğü şey midir? Yoksa olduğumuz şey mi? İşte Flush bu soru üzerinde de kafa yordu ve gerçeklik meselesini çözemeyince, Miss Barrett'e sokulup onu 'gösterişçi' biçimde öptü. Ne derseniz deyin, bu gerçekti işte.
📖 Sayfa 41 · Flush, Virginia Woolf
Su içtiği mor kâseye hoşnutlukla
Flush, Virginia Woolf
baktı mevkiin ayrıcalıklarıdır bu gibi şeyler; sonra zinciri tasmasına geçirsinler diye uysal uysal başını eğdi bunlarda mevkiin ceremeleri. Tam o sırada onu aynaya bakarken gören Miss Barren yanlış bir çıkarsamada bulundu . O bir filozof, diye düşündü , görüntüyle gerçek arasındaki fark üzerine kafa yoruyor. Oysa tam tersine, Flush fermanlarına göz gezdiren bir aristokrattı o sırada.
"Yazmak", diye haykırdı Miss Barrett, bir sabah saatlerce çalıştıktan sonra, "yazmak, yazmak..." Belki de, sözcükler her şeyi anlatıyor mu, diye düşünmüştü. Sözcükler bir şey söyleyebilir mi? Sözcükler, sözcüklerin gerisinde, onların erişemediği bir yerde duran simgeleri yok etmiyorlar mı? En azından bir kere böyle düşünmüş olmalı Miss Barrett. Uzanmış, düşünüyordu; Flush'ı tamamen unutmuştu, düşünceleri o kadar hüzünlüydü ki gözyaşları yastığa dökülüyordu.
📖 Sayfa 37 · Flush, Virginia Woolf
Gerçek filozof kürkünü kaybeden, ama pirelerinden kurtulandır.
Flush, Virginia Woolf
Köpekler eşit değildir, fakat farklıdır.
Flush, Virginia Woolf
İnsan neden yaşamı olduğu gibi kabul etmez de işin içine doğaüstü şeyler karıştırır ki?
📖 Sayfa 11 · Flush, Virginia Woolf
Sevginin zinciri kopmuştu. İstediği yere koşup gidecekti.
Flush, Virginia Woolf
Otursunlar kitaplarını okusunlar çok daha iyiydi.
Flush, Virginia Woolf
O hâlâ vardı, fakat öyle bir uçurum ayırıyordu ki ikisini, ona ulaşması neredeyse imkansızdı.
Flush, Virginia Woolf
Miss Barrett dışarı çıkamıyordu. Divana bağımlıydı. “Ancak kafesteki bir kuş kadar anlatacak şeyim var,” diye yazdı kendisi hakkında. B ütün dünya ayaklarının altında olan Flush ise, onun eteğinde yatmak için Wimpole Sokağı’nin bütün kokularından vazgeçmeyi seçti.
Flush, Virginia Woolf
Bunca acıdan sonra sıradan bir köpeğin, hatta sıradan bir insanoğlunun bile ruhu incinirdi. Ama Flush'da bütün o yumuşaklığın ve ipeksiliğin yanısıra, çakmak çakmak gözler de vardı; sadece parlak alevler halinde yükselmekle kalmayıp alçalan, için için yanan tutkular vardı.
📖 Sayfa 54 · Flush, Virginia Woolf
İşin gerçeği şu ki, sözlerle anlaşamıyorlardı, bu da kuşkusuz bir sürü yanlış anlamaya yol açıyordu. Ama bu aynı zamanda kendine özgü bir yakınlaşmaya da yol açmıyor muydu? "Yazmak," diye haykırdı Miss Barrett, bir sabah saatlerce çalıştıktan sonra, "yazmak, yazmak..." Belki de, sözcükler her şeyi anlatıyor mu, diye düşünmüştü. Sözcükler bir şey söyleyebilir mi? Sözcükler, sözcüklerin gerisinde, onların erişemediği bir yerde duran simgeleri yok etmiyorlar mı?
📖 Sayfa 37 · Flush, Virginia Woolf
Kelimeler bir şey anlatabilir mi? Kelimeler kendilerinin ötesindeki simgeleri yok etmiyor mu?
Flush, Virginia Woolf
"şimdi neyim ben?"
Flush, Virginia Woolf
"bir hiçsin"
Hiçti.
"benim hikayem kafesteki bir kuşun hikayesi kadar '
📖 Sayfa 27 · Flush, Virginia Woolf
Sözcükler bir şey söyleyebilir mi ? Sözcükler, sözcüklerin gerisinde, onların erişemediği bir yerde duran simgeleri yok etmiyorlar mı ?
Flush, Virginia Woolf
...sınıf düşmüştür, ama özgürleşmiştir, ipeksi kıllarından, kendisine yük olan asaletinden sıyrılmaktan hiç gocunmaz. Soylu geçmişini bir yana bırakıp doğaya döner. Ayrıcalıklarından vazgeçip güle oynaya mutluluklar dünyasına adım atar.
📖 Sayfa 10 · Flush, Virginia Woolf
Güneşe bayılıyordu; soğuğa bayılıyordu. Hava buz kesti mi, ateşe dükün ormanlarından çam kütükleri atıyordu. Birlikte, çıtırdayan ateşin başında oturuyor, keskin, güzel kokuyu içlerine çekiyorlardı. İngiltere'yi harcama pahasına İtalya'yı övmekten hiç geri durmuyordu. "...zavallı İngilizlerimiz," diye bağırıyordu, "mutluluk eğitimleri eksik. Ateşle değil güneş ışığıyla imtihan edilmeleri gerek." Burada, İtalya'da güneşin ürettiği özgürlük, yaşam ve sevinç vardı. İnsanların kavga ettiklerini ya da küfürleştiklerini hiç görmüyordunuz...
📖 Sayfa 85 · Flush, Virginia Woolf
“Herkes mevkiinden söz ediyor, mevkiin erdemeleri yüceltiyor.”
📖 Sayfa 16 · Flush, Virginia Woolf
Miss Barrett konuşuyordu. Flush dilsizdi. Biri kadındı; öbürü köpek. Aralarında bunca sıkı bir yakınlık ve bunca müthiş bir uçurumla gözlerini dikip birbirlerine baktılar. Sonra Flush bir sıçrayışta divanın üzerine atladı ve bundan böyle hep yatacağı yere, Miss Barrett’in ayaklarını örten kilimin üzerine yerleşti.
Flush, Virginia Woolf
Sıkça Sorulan Sorular
Flush kimin eseridir?
Flush, Virginia Woolf tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1933'te yayımlanmıştır. Türkçeye Fatih Özgüven çevirmiştir.
Flush kaç sayfadır?
Flush, 116 sayfadır (İletişim Yayınevi baskısı).
Flush'un en ünlü sözü nedir?
“Gerçek filozof kürkünü kaybeden, ama pirelerinden kurtulandır.”