Maksim Gorki'nin kaleme aldığı Ekmek İşçileri, hikmetli sözleriyle okurların sıkça başvurduğu bir eserdir. İlk kez 1944'te yayımlanmıştır. Okurların Ekmek İşçileri'den seçtiği en etkileyici satırlar aşağıda sıralanıyor.
Ekmek İşçileri'den En Beğenilen Alıntılar
Hamam böceği yarasa ile dövüşmeye kalkıyor, olacak şey mi hiç!
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Kentler tıklım tıklım işe yaramayan insanlarla dolu.
📖 Sayfa 154 · Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Gerekirse her şeyi yapmayı göze almalı, vurmalı zalimin zulmüne.
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
"Asıl sorun, onun görüşlerini çürütmekten çok, bende ayakta duran şeyleri savunmaktı."
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Aslını ararsan bu düzen bence yanlış kurulmuş, aksıyor gibi. Bu yüzden insanlar Tanrıya darılıyor, sonunda iyice kopuyorlar!
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Her şey yapmacık, hiçbir şey düzgün ve içten değil! Gözünü aç ve bak, çok şey göreceksin o zaman.
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
"Her şeyi gör, gez toz, dene; her şeyin önünden geç ama hiçbir şeye kapılma, hiçbir şeye hemen yapışma. Hak bellediğin yoldan sakın sapayım deme; yalnız da olsan durma yürü."
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Her insan kusurlarını hoş gösterecek nedenler bulmaya çalışıyor...
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Ruhum acı ve sıkıntıdan boğuluyordu.
📖 Sayfa 65 · Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Bu adamların arasında kendimi gittikçe daha yalnız, daha yabancı biri gibi hissetmeye başlıyordum.
"En büyük acı, en ezici utanç, insanın sevip değer verdiği ya da uğrunda yaşadığı şeyi yeterince ve gerektiği biçimde koruyamamasından; insan için, yüreğin çoraklaşıp dilsizleşmesinden daha acı olamaz."
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Aşk denilen şey, kentte peynir ekmek gibi satılan bir maldı.
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Ruhum acı ve sıkıntıdan boğuluyordu. Kendimi gittikçe daha yalnız, daha yabancı biri hissetmeye başlıyordum.
📖 Sayfa 66 · Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Herkes aynı bokun soyu. Bir şey vermek isteyen yok, herkes almak istiyor.
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Adamlar alabildiğine hüzünlendi, dokunaklı seslerle ortalık inim inim inledi:
📖 Sayfa 22 · Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
<Kız rüzgara acıklı acıklı yalvarır.
Sök yüreğimi, al götür karanlık ormanların derinliğine.>
İşçilerden biri alaya aldı bunu, kedi gibi mırıldandı:
"Canım merak etmeyin, hanımkızımızın yüreciği sapasağlam, onun derdi bambaşka!"
Türkü, alaylı ve kaba sözlerle, çirkin imalarla ölgünleşmeye yüz tuttu. Temiz kır kokularına şehrin karanlık mahzenlerinin çirkef kokuları bulaştı.
Çok inançlısın dostum, inanıyor ve güveniyorsun. Ama insanlar çiğ süt emmiştir; onlara güvenmek, onlara inanmak akıl kârı değildir, tehlikelidir, anlayacaksın...
📖 Sayfa 51 · Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Her insan kusurlarını hoş gösterecek nedenler bulmaya çalışıyor. Kentler tıklım tıklım işe yaramayan insanlarla dolu. Herkes tıkınıyor, yiyip içiyor.
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
"Ne zamandır kişiliğimi hedef alan saldırıları önemsemez olmuştum; hayat, belime bir tekme yapıştırdığında elimden geldiğince sıkı duruyor, ve bu gibi şeyleri küçümseyerek koruyordum kendimi."
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Yeryüzünde hayat, kolay şey değildi, gökyüzünden hoşlanıyordum ben...
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
"Evet, halihazırdaki kurulu düzene karşı, bilincimdeki isyankar dişlerin çıkışı ta eskilere dayanıyordu."
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Siz bir yandan, emeğinizi çala çırpa zengin oldu diye patronu göklere çıkarıyorsunuz, öte yandan da batması için elinizden geleni ardınıza koymuyorsunuz...
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Bir gün Tosltoy'un Üç Kardeşin Masalı'nı okuyordum. Ensemden doğru huysuz bir at gibi kişneyen patron Semenov'un sesini işittim. Ne oluyor demeye kalmadan küçük ve tombul elini uzatıp kitabı elimden kaptı. Ben şaşkınlıktan sıyrılıncaya kadar o, fırının açık olan ağzına yanaşmıştı bile. Elindeki kitabı sallarken öfkeyle homurdanıyordu:
📖 Sayfa 25 · Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
- Bak bunun içindeki palavralar pek budalaca!
Yerimden oynayıp koluna yapıştım hemen:
- Kitaplar yakılmaz.
- Bak hele! Neden yakılmasınlarmış?
- Yakılmaz da ondan!
İsteyen herkes yalan söyleyebilir evet, ama kendi ruhuna söyleyemez. Ruh yalanlarla avunmaz çünkü...
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Bu insanlarla yaşamak? Ömrü billah çekecekleri, şifa bulmaz bir kötülük, bir kalp hastalığı ya da beyin bozukluğu vardı onlarda. Acıyordum; acısını çektikleri o kötülüğü bana da bulaştırıyorlardı...
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Eskiden beri böyle tezgâhlanmıştır bu: suçlu, çok önceden hazırdır. Büyükler suç içler, ceremesini küçükler çeker.
📖 Sayfa 55 · Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Gözlerinden uyku akıyor, nerdeyse ayakta uyuyordu.
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Bu tür insanları daha önce de görüp tanımıştım, onları az da olsa anlayabiliyordum. Her birinin içinde acılı ve önüne geçilmez bir fırtına koparak, onları bunaltıyordu. Ruhları köyde doğmuş, yine kırlarda, yavaş yavaş büyüyüp serpilmişti. Oysa kırlarda büyüyen bu ruh, şimdi kentteydi. Ve kent sayısız çekiç darbeleriyle onu eziyor, yumuşatıp katılaştırıyor, kendine göre biçimlendiriyordu. Bu asık yüzlü adamlar kendi köy türkülerini söyleyip, o acılı yaşantıdan çıkardıkları anlamı bu türkülere kattıkları zaman, kentin bu acımasız etkisi daha daha belirginleşiyordu.
📖 Sayfa 19 · Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Yüreğini acıya boğan şeyin ne olduğunu anlayabilmek için sonsuz bir istek duyuyordum.
📖 Sayfa 88 · Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
"Her şey yapmacık, hiçbir şey düzgün ve içten değil.
📖 Sayfa 75 · Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Bir türlü ısınamamışlardı bana; her nedense gözleri tutmamıştı işte, düşmanca davranıyorlardı. Sanki benden bir kötülük bekliyorlarmış gibi suskun ve kayıtsızdılar.
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
''Hangi taşı kaldırsam altından sen çıkıyorsun, kilise masalcısı! Kitap okuyacağım diye adamları uykusuz bırakıyorsun! Bak söylemedi deme, okuduğun kitapları dinleye dinleye akıllanacaklar ve kıracakları ilk kafa da senin kafan olacak...''
📖 Sayfa 97 · Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
İsteyen yalan söyleyebilir evet, ama kendi ruhuna yalan söyleyemez. Ruh yalanlarla avunmaz çünkü.
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Yapamaz mıyım sanıyorsunuz
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Arkadaşları kadar yozlaşmamış olduğunu anlaması, her zaman sevince boğmaz insanı.
📖 Sayfa 24 · Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
İçime bir hüzün çökmüştü, kimsesizlik ve yalnızlık duygusunun ağırlığı gittikçe artan bir taş gibi beni eziyor yüreğimi burkuyordu.
📖 Sayfa 20 · Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Oysa şimdi hayallerimin, düşüncelerimin ne denli cılız, ne denli karmakarışık olduğunu açık ve acı bir biçimde anlamıştım.
📖 Sayfa 90 · Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
“Hayat, pay diye vere vere yoksulluk verdi..”
📖 Sayfa 92 · Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Ruhum yaralı ama iyice hasta değil,
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Oy! Çile çekmeye gelmiyor
Geceleri beni uyutmuyor...
Türküler, tıpkı ölümsüz ruhlara benzerler. Sen, ben, hepimiz bu dünyadan göçüp gideceğiz. Ama türküler kalacak. Onlar da ruhlar gibi ölümsüzdürler, sonsuza kadar yaşarlar.
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
"Gördüklerimle okuduklarım arasında dağlar kadar fark vardı; evet."
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Ben onlarda hiçbir sabahın geçmediği, işlenmemiş, çoraklaşmış ruhlar görüyordum; ruhlarını gür ve sırnaşık ayrık otları sarmıştı.
📖 Sayfa 38 · Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
“Her şey yapmacık, hiçbir şey düzgün ve içten değil. Bu ne canavarlıktır. Bu ne bok dünyadır…”
📖 Sayfa 75 · Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
-Kitaplar yakılmaz.
📖 Sayfa 25 · Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
-Bak hele! Neden yakılmasınlarmış?
-Yakılmaz da ondan!
Günün birinde her şey bırakıp gidiyor insanı. Ve geriye yalnızca en az işe yarayanı, en çok baş ağrıtanı, en sıkıntısı kalıyor...
📖 Sayfa 112 · Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
''A budala, nasıl yaşadığının farkında mısın ha? Ne olursa olsun insan, insan gibi yaşamalı...''
📖 Sayfa 110 · Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
"Ne olursa olsun insan, insan gibi yaşamalı...'
📖 Sayfa 113 · Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Anacığım, boş yere kaygılanma. Allah ne derse o
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
olur, gerisi yalan.
Günün birinde her şey bırakıp gidiyor insanı.
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Kimi zaman yüreklerimiz, gönül tellerimiz nasıl da bir gitar gibi titreyebiliyor.
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Patronların ne mal olduğu konusunda ta eskiden beri yerleşmiş olan birtakım kesin yargılara sahiptim.
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
"Aşk denilen şey, kentte peynir ekmek gibi satılan bir maldı. istersen on kapiği toka edip satın alabilirdin onu. Onlar da böyle yapar ve satın alırlardı. Gelgelelim hastalık kaparlar ve böylece için için çürürlerdi."
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Kimsiz kimsesiz ortalıkta öylece yapayalnız kalakalmıştım. Elde avuçta bir şey yoktu.
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Acıyordum; acısını çektikleri o kötülüğü bana da bulaştırıyorlardı.
📖 Sayfa 145 · Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
'' Görüyorsun ya, soluk bile alamaz oldum. Ciğerlerim mi ezildi nedir... Bu ne canavarlıktır... bu ne bok dünyadır...''
📖 Sayfa 75 · Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
Kazancı Nikita hüzünle içini çekti:
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki
"Gitmeli ama nereye ve nasıl gitmeli?"
Sıkça Sorulan Sorular
Ekmek İşçileri kimin eseridir?
Ekmek İşçileri, Maksim Gorki tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1944'te yayımlanmıştır. Türkçeye Olcay Göçmen çevirmiştir.
Ekmek İşçileri kaç sayfadır?
Ekmek İşçileri, 158 sayfadır (Oda Yayınları baskısı).
Ekmek İşçileri'nin en ünlü sözü nedir?
“Hamam böceği yarasa ile dövüşmeye kalkıyor, olacak şey mi hiç!”