1952 tarihli Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık'ın en bilinen eserlerinden biridir. Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları baskısıyla 134 sayfadır. Eserden akılda kalan bölümleri, beğeni sırasına göre aşağıya derledik.
Son Kuşlar'dan En Beğenilen Alıntılar
"Engine, ah engine! Enginde bakacağım gözlerinin rengine."
📖 Sayfa 27 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
Felaketlerin en büyüğü akıldır. Onu yarım yamalak bile olsa, bulduktan sonra kaybetmek, ölümlerin içinde en dehşetlisidir.
Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
"Hiçbir şey belli değil. Bir şıkırtı, bir oyun, bir bayram, bir savaş alanı ..."
📖 Sayfa 88 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
"Kuşları boğdular, çimenleri söktüler, yollar çamur içinde kaldı."
📖 Sayfa 6 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
"Ah, bu insan yüzleri!. Her şeyimizi bağladığımız, durmadan yanıldığımız..."
📖 Sayfa 10 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
İnsanlar tuhaf! Kendilerini sevmeyen, önem vermeyene daha bir büsbütün tutuluyor, kendisini küçük görür gibi olana musallat oluyorlar.
📖 Sayfa 119 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
uzun bir yolda denizi görmek gibisin.
Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
"- Ne vardı vapuru gösterecek gece vakti.
📖 Sayfa 83 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
+ Çok hoştu da.
- Hoşsa kendin seyretseydin.
+ Hoş şeyi başkalarıyla beraber seyretmek daha hoş olur."
Dünya değişiyor dostlarım. Günün birinde gökyüzünde güz mevsiminde artık esmer lekeler göremeyeceksiniz. Günün birinde yol kenarlarında toprak anamızın koyu yeşil saçlarını da göremeyeceksiniz. Bizim için değil ama çocuklar sizin için kötü olacak. Biz kuşları ve yeşillikleri çok gördük. Sizin için kötü olacak. Benden hikayesi.
📖 Sayfa 7 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
"Bir küçük devlet düşünün ki, kendini
📖 Sayfa 121 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
korumak için kurşundan değil sevgiden, toptan değil kardeşlikten, makineliden değil müsamahadan, V2'den değil dostluktan, hidrojenden değil mayıs akşamlarından, zırhlıdan, denizaltıdan değil kayıktan ve balıktan, harpten değil bayramdan silahlarla mücehhez* olsun."
Bu kedi,tahta masanın üstüne çıkmış,köpeğime durmadan homurdanacak mı?
📖 Sayfa 2 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
Hiçbir zaman yeniden damla damla,dakikaları duya duya,sıkıla patlaya;rüzgârı,balığı,denizi,ağı seve seve,ölümü beklediğimi bilemeyeceklerdi.
📖 Sayfa 70 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
Söz vermiştim kendi kendime: yazı bile yazmayacaktım. Yazı yazmak da bir hırstan başka neydi? Burada namuslu insanlar arasında sakin, ölümü bekleyecektim. Hırs, hiddet neme gerekti? Yapamadım. Koştum tütüncüye, kalem kâğıt aldım. Oturdum. Ada'nın tenha yollarında gezerken canım sıkılırsa küçük değnekler yontmak için cebimde taşıdığım çakımı çıkardım. kalemi yonttum. Yonttuktan sonra tuttum öptüm. Yazmazsam deli olacaktım...
📖 Sayfa 73 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
***
Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
Kıskanç değilim fakat başkalarına bakma,
beni çıldırtacaksın...
Seyahatler çekiyor içim...
📖 Sayfa 95 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
Bilirim ama biz alışmadık ki bu çeşit sevince. Bilemeyiz ki bu çeşit sevincin tadını tatmadık ki. Düşünmeye başlayalı beri bir gün sarhoş olmadan gülmedik ki. Böyle irkiliriz işte dışarıdan görünce sevincin gösterisini.
📖 Sayfa 25 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
Ah, bu insan yüzleri! Her şeyimizi bağladığımız, durmadan yanıldığımız, istediğimiz kadar bol hasletler, adilikler, iyilikler, kötülükler, delilikler, akıllılıklar, sevdalar yüklediğimiz insan yüzleri. Yanılsak da zararı yok! Bu yüze olmazsa ötekisine yükleriz saydıklarımızı. Yanılmamız muayyen bir insan içindir, insanlar için değil. O halde yanılmıyor sayılırız.
📖 Sayfa 10 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
"Yazmasam deli olacaktım..."
Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
"Hiçbir şey seni sevmekten beni alıkoyamaz."
📖 Sayfa 97 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
Yazmayacaktım.
Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
Biliyordum ki, insanlar beni pek sevmeyeceklerdi..
"Düşünmeye başlayalı beri bir gün sarhoş olmadan gülmedik ki. Böyle irkiliriz işte dışardan görünce sevincin gösterisini."
📖 Sayfa 25 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
"Seneler öylesine vefasızdır ki, yalnız dışarıda lodos, poyraz, karayel değişe değişe eser. Halbuki insan günleri hiç değişmemecesine sürüklenmektedir."
📖 Sayfa 60 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
"
📖 Sayfa 60 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
Hatıralar yokuşundan yuvarlanacağız.
"
...çakımı çıkardım. Kalemi yonttum. Yonttuktan sonra tuttum öptüm. Yazmasam deli olacaktım.
📖 Sayfa 73 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
"
📖 Sayfa 95 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
Ölesiye yalnız, ölesiye mesudum...
"
Kendi halinde,işi yolunda,hesaplı yaşayan bin bir tanesinden bir tanesiydi.
📖 Sayfa 4 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
Yazı yazmam için bana çiçek, kuş hürriyeti değil, içimdeki aşkın, deliliğin, oturmaz düşüncenin hürriyeti lazım.
📖 Sayfa 56 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
Bir dinsiz insan olarak dinleyemeyeceğimi, sezemeyeceğimi sandığı insanlığıma söylermiş gibi:
📖 Sayfa 91 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
— Tevrat ile İncil ile Zebur ile Kuran ile geldinse merhaba dedi.
Aynı kitabın bile insanları birbirine düşman ettiğini bilmiyolar mıydı?
Bir insanın yüzüne doğuştan gelip oturmuş gülüş, üzülüş, düşünüş gibi şeylerin hiç uçmaması lazım. Uçtu mu sanki kişi ölmüştür. Yalnız ölünün yüzünde mâna yoktur.
📖 Sayfa 12 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
"İnsan kalabalığının veçhesiz*, manasız, gösterişli, zevksiz, dostsuz, riyakar ve sevgisiz hayatına katlanmak epey zor gelecek bana."
📖 Sayfa 122 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
"Bu manasızlığın ortasında önce herkesi, sonra da sevgilim, bilhassa seni düşünüyorum."
📖 Sayfa 30 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
Ah, bu insan yüzleri!. Her şeyimizi bağladığımız, durmadan yanıldığımız, istediğimiz kadar bol hasletler, adilikler, iyilikler, kötülükler, delilikler, akıllılıklar, sevdalar yüklediğimiz insan yüzleri!
📖 Sayfa 10 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
"Niçin insanoğlu bu kadar ölmeyecek gibi doğup büyüyor, senin gibi seksenini geçiyor da büsbütün akıl, mantık, fikir kesiliyor da, bütün sırları ayan edecekmiş hale geliyor da, tam mutlu zamanında göçüp gidiyor?"
📖 Sayfa 62 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
"Küçücük hürriyetler değil, alabildiğine yüz verilmiş bir çocuk hürriyeti istiyordum."
📖 Sayfa 56 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
"Bu manasızlığın ortasında önce herkesi, sonra da sevgilim, bilhassa seni düşünüyorum. Onlarsız, sensiz hiçbir şeyin manası yok. Âşığım da onun için."
📖 Sayfa 30 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
" Saygı duymadık da ne oldu? Dünyayı birbirine kattık işte ... Sofralarımızı, kapılarımızı, gönlümüzü kapadık. Kapadık da ne ettik? Dünyayı birbirine kattık."
📖 Sayfa 46 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
Yadırgayacaklardı. Vazgeçtim.
Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
“Bu kadar anasının gözü bir gecede yalnızdım.”
Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
"Peki Sokrates öyle olsun, senin dediğin gibi olsun. Ama benim anlayamadığım işin şurası: Niçin insanoğlu bu kadar ölmeyecek gibi doğup büyüyor, senin gibi seksenini geçiyor da büsbütün akıl, mantık, fikir kesiliyor da, bütün sırları ayan edecekmiş hale geliyor da tam mutlu zamanında göçüp gidiyor?"
📖 Sayfa 62 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
senede dört kelime konuşmadığım adama,
Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
nezaketen gülmeye bile mecbur değilim!
"Bir kayanın üstünde deniz donuyla oturuyorum."
📖 Sayfa 27 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
"Mercan Usta'dan ayrılırken elini öpmek isteği doğmazsa, İstanbul ilini bırakıp gidin. Nereye giderseniz gidin. Uçağa binip Nevyork'a gidin paralıysanız. Parasızsanız Sarayburnu'ndan atın kendinizi. Üç-dört binlikseniz gidin çirkin apartmanınıza; sümüklü çocuklarınızı, lavanda kokulu pasaklı karılarınızı kucaklayın. Ne bok yerseniz yiyin."
📖 Sayfa 45 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
Ama insanlar tuhaf!
Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
Kendilerini sevmeyen,önem vermeyene daha büsbütün tutuluyor.
...
"Ben denizi, balığı, balık tutanı, ekmeğini denizden çıkaran insanı çok severim."
📖 Sayfa 22 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
Kırlangıç yuvasına kadın sığar mı demeyin. İnsan aklına sığan şeyleri bir yol hayal buyurun. Kırlangıç yuvasına bir kadın sokmuşuz, saçlarını, ıslak saman rengi saçlarını tarar dururmuş. Ne zararı var size? Varsın, bir de öylesi bulunsun, hiç değilse bir Abasıyanık'ın yazısında.
📖 Sayfa 114 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
Düşünmeye başlayalı beri bir gün sarhoş olmadan gülmedik ki..
📖 Sayfa 25 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
Zaten kuşlar da pek gelmiyorlar artık.
📖 Sayfa 5 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
Öyle tuhaf güldü ki, bütün derdini anladım..
Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
"Aç yatmıştım. Para çalmıştım. Sevmiş sevilmemiştim..."
📖 Sayfa 68 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
Birdenbire akşam oluyor, keder basıyor...
Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
Seneler var ki kuşlar gelmiyor. Daha doğrusu ben göremiyorum. Kuşları boğdular, çimenleri söktüler, yollar çamur içinde kaldı.
📖 Sayfa 6 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
Hiç içinize taş gibi, ağır bir su gibi bir sevgi oturdu mu ?
📖 Sayfa 43 · Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
Güzel okuyor, güzel çalıyor oğlan; çobanmış, okumak yazmak bilmezmiş ...
Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
- Biz biliyor muyuz, Mehmet Bey? dedim.
- Bilir geçiniyoruz
Söz vermiştim kendime,
Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
yazı bile yazmayacaktım.
...
Yapamadım.
...
Yazmasam
deli olacaktım.
Bir insan yüzüne doğuştan gelip oturmuş gülüş, üzülüş, düşünüş gibi şeylerin hiç uçmaması lazım. Uçtu muydu, sanki kişi ölmüştür. Yalnız ölünün yüzünde mana yoktur.
Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
Biliyordum ki, insanlar beni pek sevmeyeceklerdi. Bir adam ki onlar gibi değildir. Balığa çıkacak olsam, "Koca evi barkı var. Ne bok yemeye balığa çıkar? Deli midir nedir? Pay da almaz" diyeceklerdi. "Baba fırını has çıkaran enayi, çalışmıyor, bereket ki anası var, yoksa satar savar, sürünür" diyeceklerdi. Hiçbir zaman yeniden damla damla, dakikaları duya duya, sıkıla patlaya; rüzgarı, balığı, denizi, ağı seve seve, ölümü beklediğimi bilemeyeceklerdi.
Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
Biz tatmadık ki böyle sevinci.. Düşünmeye başlayalı beri bir gün sarhoş olmadan gülmedik ki… Böyle irkiliriz işte dışarıdan görünce sevincin gösterisini…
Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
Ne oluyorsun be? dedi. Şair misin, ne boksun?
Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
“ Bilirim ama biz alismadik ki bu çeşit sevince.Bilemeyiz ki bu çeşit sevincin tadını, tatmadik ki.Boyle irkiliriz işte dışarıdan görünce sevincin tadını..”
Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
Kuşları boğdular, çimenleri söktüler, yollar çamur içinde kaldı.
Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık
Dünya değişiyor dostlarım. Günün birinde gökyüzünde güz mevsiminde artık esmer lekeler göremeyeceksiniz. Günün birinde yol kenarlarında toprak anamızın koyu yeşil saçlarını da göremeyeceksiniz. Bizim için değil ama çocuklar, sizin için kötü olacak..
Sıkça Sorulan Sorular
Son Kuşlar kimin eseridir?
Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1952'de yayımlanmıştır.
Son Kuşlar kaç sayfadır?
Son Kuşlar, 134 sayfadır (Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları baskısı).
Son Kuşlar'ın en ünlü sözü nedir?
“"Engine, ah engine! Enginde bakacağım gözlerinin rengine."”