Şükufe Nihal'ın eserlerinden derlenen sözler, yıllardır okurları etkilemeye devam ediyor. Aşağıda 100 söz, kaynak kitaplarıyla birlikte sıralı.
En Beğenilen Şükufe Nihal Sözleri
...hepimiz kendi dünyamıza dalmış, sessiz ilerliyoruz.
Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
"Başlı başına zeka hiçbir şey yapamaz. Eli bırakılmış avare bir çocuğa benzer. Onu kucağında besleyen, onu idare eden anne, gönül ve ruhtur. Duygusunu besleyen kimse, aynı zamanda zekasını besler. Bunlar öyle iki öz kardeştir ki, son sözü daima beraber söylerler."
📖 Sayfa 185 · Yalnız Dönüyorum, Şükufe Nihal
"O hiçbir şeye inanmıyor; hiçbir şeye bağlanmıyordu. Her sevgi, her bağ, varlığından bazı bir hafif rüzgar, bazı bir kasırga gibi esip geçiyor , onda hiçbir iz bırakmıyordu. İşte, onun hayatında ben de böyle tesadüfen esmiş bir kasırgadan başka bir şey değildim.."
Yalnız Dönüyorum, Şükufe Nihal
“Hiç sönmem sanırdım. Bulutta düğün var deseler, tırmanıp çıkmak isterdim; meğer insan nasıl da kendinden geçermiş!..”
📖 Sayfa 69 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Bu insanların hepsi maddî hayattan öyle memnun görünüyorlar ki... Yemekten, içmekten hiç şikâyetleri yok. Elbette köyün dışında, kendilerinin kat kat üstünde bolluk içinde yaşayan insanlar var. Onlar ne bulsalar, neye erişseler, yine şikâyet ederler. Köylüdeki bu sonsuz kanaat nedir? Bu ne büyük değerdir. Bir akşam önce köylü bana yalnız hocasızlıktan, eğitimsizlikten şikâyet etmişti. Şehrin, şehirlinin sahip olduğu şeylerden yalnız bunu istiyordu. Onlara sonsuz bir saygı duymamak mümkün mü?
Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
"... Neme lazım ben evlenmiş olmak için evlenecek bir kız değildim."
📖 Sayfa 99 · Yalnız Dönüyorum, Şükufe Nihal
"Memleket tehlikede iken kadın, erkek ayrılmaz! Bir kadın her şeyi yapabilmeli. Lâzım olduğu zaman silâh başı, lâzım olduğu zaman beşik başı!"
📖 Sayfa 65 · Yalnız Dönüyorum, Şükufe Nihal
Ben bir yetmişlik ihtiyar görmeye hazırlanırken, yirmi yaşında, gözleri kamaştıracak kadar güzel, nurdan dökülmüş bir kadın hayali görüyorum.
Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Yiyecek bir lokma ekmek bulmak ve kafada bir şey, bir ideal taşımak, ne büyük mutluluk!
📖 Sayfa 73 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Köyden gelip şehirde okuduktan sonra tekrar köye dönmek istemeyenleri bu büyük şehir hastalığından korumak için, onlara kendi doğup büyüdükleri yeri yükseltmek zevki, gururu aşılanmalıdır.
📖 Sayfa 61 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Bu mavi gök altında, bu yeşil yer üstünde herkesin rahatça doyarak yaşamaya hakkı varken, bu pek mümkünken; neden bir yanda dökülüp taşan sofralar ve neden öbür yanda bir kuru ekmek bile bulamayanlar?
📖 Sayfa 73 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Kalbinin sesini dinleyenin yok;
📖 Sayfa 162 · Şükufe Nihal Bütün Eserleri 1, Şükufe Nihal
Sana, senin gibi söyleyenin yok;
Kim aşina değil bu kederine?
Asırları yaşamış gibi yorgun, mecruhum..
📖 Sayfa 81 · Şükufe Nihal Bütün Eserleri 1, Şükufe Nihal
Maddi hayat vasıtalarının bolluğu, lüks ihtiyaçlarının çokluğuyla insanlar hangi saadete erdi? Bir kısım insanın bu tükenmez ihtiyacını temin için, şüphe yok ki başka bir kısım aç kaldı. Bu mavi gök altında, bu yeşil yer üstünde herkesin rahatça doyarak yaşamaya hakkı varken, bu pek mümkünken; neden bir yanda dökülüp taşan sofralar ve neden öbür yanda bir kuru ekmek bile bulamayanlar?
📖 Sayfa 72 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Anadolu! Baştan başa şiir dolu Anadolu!
Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Meğer biz ne şımarık, hatta küstah insanlarmışız! Mutluluğu hep büyük şeylerde aramaya kalkarız..
📖 Sayfa 68 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Bir ideal uğrunda insan nelere katlanmaz
Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
"Geceyi geçirebilmek için hülyalarıma sığındım"
Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
"... neden bir yanda dökülüp taşan sofralar ve neden öbür yanda bir kuru ekmek bile bulamayanlar?"
Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
"Bir ev içinde, bir çatı altında çarpan iki kalbin lekesiz, riyasız, yalnız birbirine bağlı olduğuna inanmak kadar büyük ve kutlu hangi saadet var hayatta!.."
📖 Sayfa 10 · Yalnız Dönüyorum, Şükufe Nihal
Meğer biz ne şımarık, hatta küstah insanlarmışız! Mutluluğu hep büyük şeylerde aramaya kalkarız da, şöyle bir kuru ekmek parçasının bile insana o zevki verebileceğini bilmeyiz.
Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Bir ömrün sonunda verilecek bir hesabı olmamak, insanlığın karşısında açık alınla çıkabilmek ne eşsiz mutluluk!..
📖 Sayfa 73 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
"Başımı öyle bir kola dayamak istiyorum ki, o kolun bende hiç kötü hatırası olmasın. Başucumda öyle bir ses istiyorum ki, bana hiç yalan söylememiş, beni hiç aldatmamış olsun!.."
📖 Sayfa 210 · Yalnız Dönüyorum, Şükufe Nihal
Türk köylüsünü her zaman böyle gördüm; almaz, hep vermek ister. Yemez, lâkin hep yedirmek ister, karşılık olarak da bir şey almaz.
📖 Sayfa 26 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Yurda bir şey vermeyenlerin yurttan bir şey almaya ne hakları var? Bu bahçenin dalları, yolunmaktan artık tükendi...
📖 Sayfa 71 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
"Bir ideal sahibi olan bedbahttır; fakat ona sahip olmayan daha ziyade bedbahttır."
Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Yiyecek bir lokma ekmek bulmak ve kafada bir şey ,bir ideal taşımak ne büyük mutluluktur.
Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Türk köylüsünü her zaman böyle gördüm; almaz, hep vermek ister. Yemez, lakin hep yedirmek ister, karşılık olarak da bir şey almaz.
📖 Sayfa 26 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
İyi ya da kötü bir şeyle uğraşmak iyi; ama hiçbir şey yapmadan beklemek?
Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Bir rüya içindeyim. Nereye gidiyorum, bu yerlere nasıl geldim?
Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
"Bir ideal uğruna insan nelere katlanmaz"
Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
"Yürüyelim, ecdadımız bu yolda yürüdü.
📖 Sayfa 57 · Yalnız Dönüyorum, Şükufe Nihal
Şu toprakta nice aslan kemikleri çürüdü...
Vatan aşkı gayri bizim sinemizi bürüdü.
Yastığımız mezar taşı, yorganımız taş, kar olsun; Ben bu yoldan döner isem namus bana ar olsun!.."
Ben bu gece ruhumu, elimle boğacağım,
📖 Sayfa 191 · Şükufe Nihal Bütün Eserleri 1, Şükufe Nihal
Yarına bir kaskatı taş gibi doğacağım...
Bir salgın alevsin içimde bugün,
📖 Sayfa 135 · Şükufe Nihal Bütün Eserleri 1, Şükufe Nihal
Yakmaya en sönmez yerden başladın!
Ufkun üstünde bir kızıl timsah..
📖 Sayfa 27 · Şükufe Nihal Bütün Eserleri 1, Şükufe Nihal
Bir cehennem kadar büyük mü günah?
Ta uzaklarda bir cihan yanıyor,
Bir figan her tarafta "Yangın var!"
Bu şe'ametle ka'inat ağlar;
Hasta kalbimde bir damar kanıyor...
"Beni aldatanları kalbimden silmeye de hakkım yok mu?"
Yalnız Dönüyorum, Şükufe Nihal
İşte hep bu büyük şehir derdi, hep bu çıktığımız yeri beğenmemek, kendimizi oraya lâyık bulmamak illeti! Ya geride kalanlar? Onlar bizden değil mi? Yalnız kendimiz! Korkunç bir benlik...
Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Sana benden sitareler doğsun
📖 Sayfa 26 · Şükufe Nihal Bütün Eserleri 1, Şükufe Nihal
Yeryüzünde o zamana kadar bir yiyecekten bu kadar derin bir zevk aldığımı bilmiyorum. Meğer mahrum kalmanın ne büyük meziyetleri, faziletleri varmış! Meğer biz ne şımarık, hatta küstah insanlarmışız! Mutluluğu hep büyük şeylerde aramaya kalkarız da, şöyle bir kuru ekmek parçasının bile insana o zevki verebileceğini bilmeyiz.
📖 Sayfa 72 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
"Neden yalan söyleyeyim, insan tarafsız olamıyor kendine karşı..."
📖 Sayfa 32 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Bahardın, ruhtun sen, gittin gideli,
📖 Sayfa 76 · Şükufe Nihal Bütün Eserleri 1, Şükufe Nihal
Kalblerde ağlıyor bir hicran teli...
Dert, acı ve hasret çekmiş, gidenleri dönmemiş fakat yine kara bahtından şikayet etmemiş, her felaketi bağrına basmayı öğrenmiş yurdun her duygusu derindir.
📖 Sayfa 36 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
"Gideceğim yolun yabancısıyım, ne yapacağımı bilmiyorum."
📖 Sayfa 20 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
"Ara sıra aynaya gözüm ilişiyor, bir dakika durarak kendime bakıyorum. Alnımdaki çizgiler düzelmiş, dudaklarım kızıl, gözlerim endişesiz, canlı!.. "Canım kızım, benim temiz, cici, iyi kızım, sen bu çektiklerini çekecek miydin?" Sen bu iğrenclikler, bu yalancılıklar arasına düşecek miydin?" Diye kendi kendimi seviyorum!"
📖 Sayfa 11 · Yalnız Dönüyorum, Şükufe Nihal
Çok sevdiğim, az tanıdığım Anadolu'nun yanık bağrından bir ses... Onun ruhundan kopmuş bir hava... Anadolu! Baştan başa şiir dolu Anadolu!..
📖 Sayfa 36 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Yurda bir şey vermeyenlerin yurttan bir şey almaya ne hakları var?
Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Bana sensiz geçen ömrüm oluyordu kabus!..
📖 Sayfa 33 · Şükufe Nihal Bütün Eserleri 1, Şükufe Nihal
Yiyecek bir lokma ekmek bulmak ve kafada bir şey, bir ideal taşımak ne büyük mutluluk!
📖 Sayfa 69 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Bir ömrün sonunda verilecek bir hesabı olmamak, insanlığın karşısına açık alınla çıkabilmek ne eşsiz mutluluk!
“Türk köylüsünü her zaman böyle gördüm; almaz, hep vermek ister. Yemez, lakin hep yedirmek ister, karşılık olarakta bir şey almaz.”
Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Saadet elle tutulur mu?
📖 Sayfa 84 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
"Meğer insan nasıl da kendinden geçermiş!.."
📖 Sayfa 69 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Kırlara açıldık, bizi kuş sesleri karşıladı. Ağaran tepelerden altın günün selamını aldık. Kâbe yolunda gibi huzurla dağlara yükselmeye başladık
📖 Sayfa 85 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Ölüm uğultusudur ufuklarda uluyan
📖 Sayfa 114 · Şükufe Nihal Bütün Eserleri 1, Şükufe Nihal
Bir ideal uğrunda insan nelere katlanmaz.
📖 Sayfa 44 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
...
Bir ideal sahibi olan bedbahttır; fakat ona sahip olmayan daha ziyade bedbahttır.
"Arslan yatan yere ben köpek bağlayamam!"
📖 Sayfa 18 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
'Işık büyük, kapı dar. Işığı çalamazlar...
Şükufe Nihal Bütün Eserleri 1, Şükufe Nihal
Bir zindana attılar, kapıyı kapattılar,
kimseler sezemedi, zindanda bir ışık var...'
"Eyvah! Ümit kuşlarımdan biri daha uçtu."
📖 Sayfa 79 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Hasta kalbimde bir damar kanıyor.
📖 Sayfa 27 · Şükufe Nihal Bütün Eserleri 1, Şükufe Nihal
Köylüyü nasıl sevmemeli? Yaşama derdi, kaygısı içinde şiirlerini, zevklerini kaybetseler de insanlık tarafları yaşıyor.
Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Hele Türk'ün en değerli geleneği olan misafirperverlik vasfını hiç kaybetmemişler.
"Bir ideal sahibi bedbahttır; fakat ona sahip olmayan daha ziyade bedbahttır."
📖 Sayfa 44 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Issız bir dünya... Birbirine dolanan renk renk sarmaşıklar... Bu sıkı birleşme, bana sonsuz ayrılışları hatırlattı.
📖 Sayfa 85 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Yurdumuzun yolları hepimize açıktır.
📖 Sayfa 20 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Dert, acı ve hasret çekmiş, gidenleri dönmemiş fakat yine kara bahtından şikâyet etmemiş, her felaketi bağrına basmayı öğrenmiş yurdun her duygusu derindir. Hepsi şiir dolu, hepsi masum ve candandır.
📖 Sayfa 34 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Meğer biz ne şımarık, hatta küstah insanlarmışız! Mutluluğu hep büyük şeylerde ararız da şöyle bir kuru ekmek parçasının bile insana o zevki verebileceğini bilmeyiz.
📖 Sayfa 72 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
“Bir ömrün sonunda verilecek bir hesabı olmamak, insanlığın karşısında açık alınla çıkabilmek ne eşsiz mutluk!..”
📖 Sayfa 73 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
"Bununla beraber eğitimin genele yayılması her şeyden önce gelir düşüncesindeyim. Şimdiye kadar hayatı acı ve ıstırap içinde yaşadık. Bundan böyle bu şekilde devam edecekse Türkiye'nin mahrumiyet için yaratılmış zavallı kadınları! Oh artık hiç yaşamayalım, hiç, hiç... Çünkü bugün birçok fikirler değişime uğradı. Mala, servete rağbet kalmadı. Çoğumuz yaşamayı, saadeti ancak okumakta buluyoruz. Ve böyle cahilce yaşamak emin olunuz ki bizi her dakika ağlatarak kalbimizin en derin köşelerini sızlatıyor"
Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Gözlerim şehre çevriliyor:
📖 Sayfa 75 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
İşsiz, güçsüz, mantıksız, amaçsız, her gün biraz daha bebekleşerek yaşayan kadınlar...
Bir haziran sabahı vapurla Mudanya'ya doğru yola çıktım.
📖 Sayfa 20 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Anadolumuzun bilmediğim bir köşesini daha görecektim. Bir yurt kadınının kahramanlığını, yaşadığı yerleri, çevresindeki insanların ona ait fikirlerini, hatıralarını yakından tanıyacaktım. Kalbim, eşini duymadığım bir heyecanla kabarıyordu.
Payansız bir çöldeyim yok istinadım,
Şükufe Nihal Bütün Eserleri 1, Şükufe Nihal
Ciğerlerime dolan hava değil, kum.
Ölürken de kırılmaz, ölmez inadım:
Bu ıssız hayatımda sesindir ruhum.
Dert, acı ve hasret çekmiş, gidenleri dönmemiş fakat yine kara bahtından şikâyet etmemiş,her felaketi bağrına basmayı öğrenmiş yurdun her duygusu derindir.
Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Köylüyü nasıl sevmemeli? Yaşama derdi, kavgası içinde şiirlerini, zevklerini kaybetseler de insanlık tarafları yaşıyor.
📖 Sayfa 67 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Dillerde, gönüllerde her gün biraz daha canlı, biraz daha kutlu bir destan olarak çığlar gibi büyüyüp yaşaması gereken bu acı ve ibretlik olay, anaların beşikteki çocuklarına ninni yaparak söyleyecekleri bu vatan masalı, nasıl olur da geçen yılların karanlığında sönüp kararır!
📖 Sayfa 40 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Tek can kalana kadar bu topraklar bizimdir.
📖 Sayfa 213 · Şükufe Nihal Bütün Eserleri 1, Şükufe Nihal
Kalbinden kalbime akan bir sesti
📖 Sayfa 161 · Şükufe Nihal Bütün Eserleri 1, Şükufe Nihal
Akşam gölgesinde çağlayan o su
Solan yapraklarla beraber soldun..
📖 Sayfa 75 · Şükufe Nihal Bütün Eserleri 1, Şükufe Nihal
Başımı öyle bir kola dayanak istiyorum ki,o kolun bende hiç bir kötü hatırası olmasın.Başuçumda öyle bir ses istiyorum ki,bana hiç yalan söylememiş, beni hiç aldatmamış olsun!..
Yalnız Dönüyorum, Şükufe Nihal
Hep bu büyük şehir derdi, hep bu çıktığınız yeri beğenmemek, kendimizi oraya lâyık bulmama illeti! Ya geride kalanlar? Onlar bizden değil mi? Yalnız kendimiz! Korkunç bir benlik...
📖 Sayfa 62 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
İstiklâl Savaşı sıralarında İnegöl toprakları bir büyük facia geçirmiş: Domaniç dağlarından inen bir köylü kadını, düşmana yol göstererek vatana hıyanet eden oğlunu vurarak yere sermiş.
📖 Sayfa 15 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
"Top patlasın, ateşleri etrafa saçılsın.
📖 Sayfa 45 · Yalnız Dönüyorum, Şükufe Nihal
Dünyada ne bulduk ki ölümden ne kaçılsın!"
Bu ıssız hayatımda sesindir ruhum.
📖 Sayfa 442 · Şükufe Nihal Bütün Eserleri 1, Şükufe Nihal
Kaçana mezar oldu Akdeniz'in suları...
📖 Sayfa 217 · Şükufe Nihal Bütün Eserleri 1, Şükufe Nihal
O gün dünya anladı, Türk ne demektir, nedir?
"Dünya bile kaynayan bir alevdi, küllendi..."
📖 Sayfa 176 · Şükufe Nihal Bütün Eserleri 1, Şükufe Nihal
Gözyaşlarıyla ördüm
📖 Sayfa 172 · Şükufe Nihal Bütün Eserleri 1, Şükufe Nihal
Saçımın örgüsünü
Siyah bir kaya gibi çarptı yüzüne bahtın
📖 Sayfa 147 · Şükufe Nihal Bütün Eserleri 1, Şükufe Nihal
Yine hüzne kapıldım bak,
📖 Sayfa 67 · Şükufe Nihal Bütün Eserleri 1, Şükufe Nihal
Bizden ayrı kalmış, uzak
Bir vatanı düşünürken!
Hissen senden uzaksam,
📖 Sayfa 59 · Şükufe Nihal Bütün Eserleri 1, Şükufe Nihal
Böyle her akşam,
Niçin gam duyuyorum
Hangi tarafa baksam?
Solmuş gibi, ölmüş gibi bir çehre-i gamgâh
📖 Sayfa 30 · Şükufe Nihal Bütün Eserleri 1, Şükufe Nihal
Dargın gibi hiç gülmüyor artık bu hayata.
"Kim bilir, bu yerlerin kalbi o hatıralarla hâlâ nasıl çarpıyor?"
📖 Sayfa 49 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Hiçbirinin kafasında ne bir ideal, ne bir dava vardı. Ne çocuk, ne aile memleket meselesi onlar için üzerinde durulacak mevzular değildi.
Yalnız Dönüyorum, Şükufe Nihal
"Biz artık birbirini ilk tanıyan insanlar değiliz. İkincisi de değil.. Hüviyetimizi kaybettik."
Yalnız Dönüyorum, Şükufe Nihal
Hiç sönmem,sanırdım.Bulutta düğün var deseler tırmanıp çıkmak isterdim.Meğer insan nasılda kendinden geçermiş
Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Bu mavi gök altında , bu yeşil yer üstende herkesin rahatça doyarak yaşamaya hakkı varken , bu pek mümkünken ; neden bir yanda dökülüp taşar sofralar ve neden öbür yanda bir kuru ekmek bile bulamayanlar ?
Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
… tanıdığım dünyayı kaybettim.
📖 Sayfa 81 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Gençlerde müthiş bir nazlanış vardır. Köyden kaçmak için her çareye başvurulur. Sanki köy üvey evlat. Herkes, hatta köyden çıkanlar bile hep İstanbul, Ankara, İzmir sevdasındadır.
📖 Sayfa 58 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
İşte hep bu büyük şehir derdi, hep bu çıktığımız yeri beğenmemek, kendimizi oraya layık bulmamak illeti! Ya geride kalanlar? Onlar bizden değil mi? Yalnız kendimiz! Korkunç bir benlik...
"Evet, erkekler sırf kendi menfaatleri için çeşit çeşit sıkıntılara katlanırlar. Fakat bize gelince?.. Biz, onların gözünde birer oyuncak... Dünyadan, ilimden, bir şeyden anlamayan bir sürü, bir tür insanlarız. Fakat düşünmüyorlar ki bugün "Kızlar, okuyup da yazıcı mı olacakmış!" ahmakça düşüncesini taşıyan hemen hiç kimse kalmamıştır."
Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Düşünmüyorlar ki, bugün kadınlar da erkekler kadar düşünme yeteneğine, insanlık duygularına, öğrenmeye karşı şiddetli bir arzu besliyorlar. "
Domaniç dağlarının yolcusu, sen bu yollara gene döneceksin. Ümidini kesme, bu yollar sana gene açılacak!
📖 Sayfa 89 · Domaniç Dağlarının Yolcusu, Şükufe Nihal
Senden güzel olsa da
📖 Sayfa 324 · Şükufe Nihal Bütün Eserleri 1, Şükufe Nihal
Var mı sevmek ümidi?
Ya sen de olmasaydın,
📖 Sayfa 309 · Şükufe Nihal Bütün Eserleri 1, Şükufe Nihal
Beni hangi mu'cize kurtarırdı, bilemem,
varlığın dramından?
Gözlerinden kalbime açılan bir yol var ki,
📖 Sayfa 164 · Şükufe Nihal Bütün Eserleri 1, Şükufe Nihal
Varlığımız ordadır, doğmaz başka hayata...
Gözlerinde sa'adetin füsunu mu var?
📖 Sayfa 93 · Şükufe Nihal Bütün Eserleri 1, Şükufe Nihal
Gülümseyen iki nurdur sükûnet verir.