Haruki Murakami'nin 2011'de yayımlanan Uyku adlı eseri, Anlatı türünün önemli örneklerindendir. Hüseyin Can Erkin çevirisiyle Doğan Kitap tarafından Türkçeye kazandırılmıştır. Uyku sevenlerin en çok alıntıladığı sözler bu sayfada toplandı.
Uyku'dan En Beğenilen Alıntılar
Yaşarken gerçeklik hissi vermeyen bir yaşam ne kadar uzun sürerse sürsün, bir anlamı olmayacağı kanısındaydım.
Uyku, Haruki Murakami
Bu nasıl bir yaşam, diyordum arada sırada. Bunu söylerken bir sahtelik hissediyor değildim. Yalnızca şaşırıyordum işte.
📖 Sayfa 23 · Uyku, Haruki Murakami
Öyleyse, benim yaşamımın ne anlamı var? Eğilimlerimle tükeniyor, bunu sağaltabilmek için de uyuyorum. Yaşamım bunun tekrarından ibaret değil mi? Hiçbir yere ulaşmayacak, yanlış mı?
Uyku, Haruki Murakami
“Kim ölümü gerçekten tecrübe edebilmiş ki?
📖 Sayfa 80 · Uyku, Haruki Murakami
Ölümü tecrübe edenler çoktan öldüler.”
Dünya böyle bir yer işte.
📖 Sayfa 17 · Uyku, Haruki Murakami
⠀ོ
Uyku, Haruki Murakami
Ne olursa olsun, kim olursa olsun, ayda bir iki kez iyi gününde olmayabilir, işler yolunda gitmeyebilir. Dünya böyle bir yer işte.
⠀ོ
“Dünyada yaşıyor olduğumun
Uyku, Haruki Murakami
gerçeği, Bile bana bulanık
bir hayal gibi geliyor..”
Kim ölümü gerçekten tecrübe edebilmiş ki? Hiç kimse. Ölümü tecrübe edenler çoktan öldüler. Yaşayanlar arasında, ölümün nasıl bir şey olduğunu bilen tek kişi bile yok.
Uyku, Haruki Murakami
Kimseyle oyalanmak istemiyordum. Boş gevezeliklere harcayacak zamanım yoktu.
Uyku, Haruki Murakami
İnsanın yaşamı nasıl oluyor da böylesine değişip, tam tersi bir hal alabiliyor..
Uyku, Haruki Murakami
Otuz yaşıma girdim. İnsan otuz yaşına girince anlıyor, otuz yaşına girildi diye dünya sona eriyor falan değil.
Uyku, Haruki Murakami
Dün evvelsi günle yer değiştirse bile hiç tuhaf gelmeyecek gibiydi. Bu nasıl bir yaşam, diyordum arada sırada. Bunu söylerken bir sahtelik hissediyor değildim.
Uyku, Haruki Murakami
Yalnızca şaşırıyordum işte. Dünle evvelsi günü ayırt edemememe, böyle bir yașam içerisinde sıkışıp kalmış, yutulmuş olduğum gerçeğine. Bıraktığım ayak izlerinin ben daha dönüp bakmaya zaman bulamadan, göz açıp kapayana kadar rüzgârla silinip gittiği gerçeğine.
"Sanki görünmez bir duvara çarpmış gibi, çaresizlik hissine kapılmıştım."
📖 Sayfa 14 · Uyku, Haruki Murakami
Ben uyumaya çalışan bir bedendim ve aynı zamanda uyanık kalmaya çalışan bir zihin.
Uyku, Haruki Murakami
“Yakışıklı olmam benim suçum değil."
Uyku, Haruki Murakami
Nihayetinde ilim âşığı biri değildim. Üstelik kendim de çok iyi biliyordum ki ben yalnızca kitap okumayı seven biriydim. Durum bundan ibaretti.
📖 Sayfa 40 · Uyku, Haruki Murakami
Boş gevezeliklere harcayacak zamanım yoktu. Yüzebildiğim kadar yüzünce bir dakika bile vakit kaybetmeden eve dönüp kitap okumak istiyordum.
📖 Sayfa 58 · Uyku, Haruki Murakami
Kim ölümü gerçekten tecrübe edebilmiş ki? Hiç kimse. Ölümü tecrübe edenler çoktan öldüler.
📖 Sayfa 78 · Uyku, Haruki Murakami
Bilincim bedenimden usulca ayrılıyordu. Sanki dünya sessizce benden uzaklaşıp gidiyordu.
📖 Sayfa 8 · Uyku, Haruki Murakami
Hiç kimse bendeki değişikliğin farkında değildi. Benim hiç uyuyamadığımın, durmaksızın kitap okuduğumun, aklımın gerçeklikten yüzlerce yıl, on binlerce kilometre uzakta bir yerde olduğunun hiç kimse farkına varmadı.
📖 Sayfa 60 · Uyku, Haruki Murakami
"Yalnız başıma, sakince kitap okumak istiyordum ben."
Uyku, Haruki Murakami
Yaşarken gerçeklik hissi vermeyen bir yaşam ne kadar uzun sürerse sürsün, bir anlamı olmayacağı kanısındayım.
📖 Sayfa 69 · Uyku, Haruki Murakami
Uyuyamıyorum. Tam on yedi gün oldu.
📖 Sayfa 7 · Uyku, Haruki Murakami
Çocukluğumdan itibaren kitap okumak hep yaşantımın odağında olmuştu.
📖 Sayfa 39 · Uyku, Haruki Murakami
Odaklanma yetisinden yoksun bir yaşam, gözler açıkken hiçbir şey görememekten farksızdı.
Uyku, Haruki Murakami
“Bir zamanlar tutkuyla durmaksızın kitap okuyan o eski ben nereye gitmişti?”
📖 Sayfa 38 · Uyku, Haruki Murakami
Kimseyle oyalanmak istemiyordum. Boş gevezeliklere harcıyacak zamanım yoktu.
Uyku, Haruki Murakami
"Her gün aynı şeylerin tekrarıydı."
📖 Sayfa 57 · Uyku, Haruki Murakami
“Bütün mutlu aileler birbirine benzer; her mutsuz aileninse kendine özgü bir mutsuzluğu vardır.”
📖 Sayfa 36 · Uyku, Haruki Murakami
Sanki vücudumdaki her bir hücre çikolata arzusuyla büzüşmüş, nefesini tutmuş bekliyor gibi bir hisse kapıldım.
📖 Sayfa 47 · Uyku, Haruki Murakami
"Üstelik kendimde çok iyi biliyordum ki ben yalnızca kitap okumayı seven biriydim."
Uyku, Haruki Murakami
"Kim ölümü gerçekten tecrübe edebilmiş ki?
Uyku, Haruki Murakami
Ölünü tecrübe edenler çoktan öldüler."
๑
📖 Sayfa 8 · Uyku, Haruki Murakami
Ben uyumaya çalışan bir bedendim ve aynı zamanda uyanık kalmaya çalışan bir zihin.
๑
Yaşarken gerçeklik hissi vermeyen bir yaşam ne kadar uzun sürerse sürsün, bir anlamı olmayacağı kanısındaydım. Artık, bunu kesin olarak anlayabiliyordum.
Uyku, Haruki Murakami
Düşünüp durmanın bir faydası yok. Yalnızca fazlasıyla gerçekmiş hissi veren bir rüyaydı herhalde.
📖 Sayfa 35 · Uyku, Haruki Murakami
Bu uyuyamama hali uzaklardan, rüzgara kapılıp gelmiş kalın, koyu, karanlık bir bulut gibiydi.
📖 Sayfa 11 · Uyku, Haruki Murakami
İnsan dediğimiz, düşünce konusunda olsun, bedensel faaliyetler konusunda olsun, belirli bir kişisel eğilimden kaçınamaz, diyordu yazar. İnsan, kendisi farkında olmadan hareketlerinde ve düşüncelerinde bir eğilim yaratır; bu eğilim bir kez yaratılınca da çok ağır bir durumla karşılaşılmadıkça asla yok olmaz. Kısacası insan, bu eğilimlerin kafesinde kapalı halde yaşamını sürdürür.
Uyku, Haruki Murakami
Eğer ölüm hali bir mola değilse, bizim güçsüzlüklerle dolu, bütünlükten yoksun yaşamlarımız nasıl kurtulur?.
Uyku, Haruki Murakami
"Bir varsayım karşısında yapılabilecek en doğru şey yol alması için kendi haline bırakmak."
📖 Sayfa 70 · Uyku, Haruki Murakami
Tanıdıklarla karşılaştığımda da neredeyse hiç konuşmaz olmuştum. Basit selamlaşmalarla geçiştiriyordum. Bir davet aldığımda, “Kusura bakmayın, biraz işim var. Hemen eve dönmem gerekiyor,” diyordum. Kimseyle oyalanmak istemiyordum. Boş gevezeliklere harcayacak zamanım yoktu. Yüzebildiğim kadar yüzünce bir dakika bile vakit kaybetmeden eve dönüp kitap okumak istiyordum.”
📖 Sayfa 55 · Uyku, Haruki Murakami
•
📖 Sayfa 9 · Uyku, Haruki Murakami
Tüm varoluşum, dünyada yaşıyor olduğum gerçeği bile bana bulanık bir hayal gibi geliyordu.
Fakat bu olayların hiçbiri benim kendi varoluşuma etki etmiyordu. Sessiz bir rüzgar gibi etrafımda esip gidiyordu yalnızca.
📖 Sayfa 59 · Uyku, Haruki Murakami
“Bütün mutlu aileler birbirine benzer; her mutsuz aileninse kendine özgü bir mutsuzluğu vardır.” Böyle başlıyordu.
Uyku, Haruki Murakami
Ölüm dedikleri, bir tanım getirmek gerekirse, normal uykudan çok daha derin, bilincin asla var olmadığı bir uyku. Sonsuza ulaşan bir mola, kendinden geçme..
Uyku, Haruki Murakami
Eğilimlerimle tükeniyor, bunu sağaltabilmek için de uyuyorum.
📖 Sayfa 67 · Uyku, Haruki Murakami
Güçlü bir rüzgâr esecek olsa, bedenim havalanıp dünyanın en uç noktasına kadar gidiverir herhalde, diye düşünüyordum.
📖 Sayfa 8 · Uyku, Haruki Murakami
Kitap okuyor olsam bile, hemen başka şeyler düşünmeye başlardım.
Uyku, Haruki Murakami
"Dün, evvelsi günle yer değiştirse bile hiç tuhaf gelmeyecek gibiydi. Bu nasıl yaşam diyordum arada sırada. Bunu söylerken bir sahtelik hissediyor değildim. Yalnızca şaşırıyordum işte. Dünle evvelsi günü ayırt edememe, böyle yaşam içerisine sıkışıp kalmış, yutulmuş olduğum gerçeğine."
Uyku, Haruki Murakami
Eğer ölüm, sonsuza dek uyuşup kalarak, bu şekilde sürekli zifiri karanlığı izlemekse?..
📖 Sayfa 82 · Uyku, Haruki Murakami
Tolstoy, kahramanlarını muhteşem bir şekilde tasvir ediyordu.
📖 Sayfa 49 · Uyku, Haruki Murakami
Odaklanma yetisinden yoksun bir yaşam, gözler açıkken hiçbir şey görememekten farksızdır.
Uyku, Haruki Murakami
｡◕‿◕｡
📖 Sayfa 47 · Uyku, Haruki Murakami
Koltuğa oturup çikolata yiyerek kaldığım yerden Anna Karenina'yı okumaya devam ettim. Bir gram olsun uykum yoktu.Yorgunluk da hissetmiyordum. Durmadan, hiç ara vermeden sonsuza kadar kitap okuyabilirmişim gibi hissediyordum.
｡◕‿◕｡
Kelimenin tam anlamıyla öyle, uyuklayarak yaşıyordum. Bedenim suda boğulmuş birinin cesedi gibi hislerini yitirmişti. Her şey silikleşmiş, puslanmıştı. Tüm varoluşum, dünyada yaşıyor olduğum gerçeği bile bana bulanık bir hayal gibi geliyordu. Güçlü bir rüzgâr esecek olsa, bedenim havalanıp dünyanın en uç noktasına kadar gidiverir herhalde, diye düşünüyordum.
Uyku, Haruki Murakami
“ Böyle zamanlarda banyodaki aynada yüzümü seyrederdim.On beş dakika kadar hiç kımıldamadan izlerdim.Kafamın içindekileri boşaltarak, hiçbir şey düşünmeden, kendi yüzüme sadece bir nesneymiş gibi bakardım...Bunu yaptığımda yüzüm sanki git gide benden ayrılmaya başlardı.Benimle aynı anda var olan başka bir şeymiş gibi.Sonra o anın yaşadığım an olduğunu anımsardım...”
📖 Sayfa 24 · Uyku, Haruki Murakami
Yorgunluk da hissetmiyordum. Durmadan, hiç ara vermeden sonsuza kadar kitap okuyabilirmişim gibi hissediyordum.
📖 Sayfa 45 · Uyku, Haruki Murakami
“İnsan dediğimiz düşünce konusunda olsun, bedensel faaliyetler konusunda olsun belirli bir kişisel eğilimden kaçınamaz.”
📖 Sayfa 63 · Uyku, Haruki Murakami
Bütün mutlu aileler birbirlerine benzer; her mutsuz aileninse kendine özgü bir mutsuzluğu vardır.
📖 Sayfa 34 · Uyku, Haruki Murakami
Benim yaşamımın ne anlamı var? Eğilimlerimle tükeniyor, bunu sağaltabilmek için de uyuyorum. Yaşamım bunun tekrarından ibaret değil mi? Hiçbir yere ulaşmayacak, yanlış mı?
Uyku, Haruki Murakami
Sıkça Sorulan Sorular
Uyku kimin eseridir?
Uyku, Haruki Murakami tarafından yazılmıştır ve ilk kez 2011'de yayımlanmıştır. Türkçeye Hüseyin Can Erkin çevirmiştir.
Uyku kaç sayfadır?
Uyku, 90 sayfadır (Doğan Kitap baskısı).
Uyku'nun en ünlü sözü nedir?
“Yaşarken gerçeklik hissi vermeyen bir yaşam ne kadar uzun sürerse sürsün, bir anlamı olmayacağı kanısındaydım.”