
1976 tarihli Varolma Anları, Virginia Woolf'un en bilinen eserlerinden biridir. Kırmızı Kedi baskısıyla 252 sayfadır. Aşağıdaki sözler, okurların en çok beğendiğinden başlayarak sıralanmıştır.
Varolma Anları'dan En Beğenilen Alıntılar
Annem her şeydi,Talland House onunla doluydu,Hyde Park Gate onunla doluydu. Bu cümlenin aceleyle söylenmiş, zayıf ve iradeden yoksun olsa da, annemin bir çocuğun üzerinde çok özel,çok ayrıntılı bir izlenim bırakmasının mümkün olmamasının nedenini şimdi anlıyorum. Kısa notlarımda yazdığım gibi hepimizin birlikte yaşadığı - hayatın zırhı dediğim- şeyi sağlam tutuyordu.
📖 Sayfa 150 · Varolma Anları, Virginia Woolf
Yüksek sesle söyleyemeyeceğim şeyler içimin ne kadar derinine girmişler.
Varolma Anları, Virginia Woolf
"Duygular birikiyordu; sessizlikler giriyordu araya."
Varolma Anları, Virginia Woolf
"Dünyada bizim aşkımızdan daha tatlı bir şey yoktur."
Varolma Anları, Virginia Woolf
Her deneyimi baştan sona yaşamamız mümkün olmadığından başkalarının deneyimlerini temsil eden bir şey üretebileceğimiz o paha biçilmez çekirdeklerden biri. Çoğunlukla böyle çekirdeklerle yetiniriz; hayatımız başka türlü olsaydı neler olabileceğinin tohumlarıyla.
📖 Sayfa 221 · Varolma Anları, Virginia Woolf
Sözcükler yerine kırbaç kullansaydı daha fazla gaddarlık etmiş olmazdı.
📖 Sayfa 235 · Varolma Anları, Virginia Woolf
Duygularınızı,kederin sunduğu güçlü mikroskopla incelerseniz, onların geniş yüzeylerin üzerinde incecik varaklar gibi gerildiğini görüp şaşırırsınız.
Varolma Anları, Virginia Woolf
Elimizdekinden olabildiğince yararlanalım, çünkü geleceğe dair bir şey bilmiyoruz.
Varolma Anları, Virginia Woolf
Ama iyiyi kötüden kim ayırabilir, duyguyu duygulanımdan, gerçeği yalandan?
📖 Sayfa 53 · Varolma Anları, Virginia Woolf
Pek çok parlak renk; pek çok belirgin ses; bazı insanlar, karikatürler; gülünçlü sahneler; birkaç sert varolma anı, içinden çktıkları olayın bir halkasını hep içeriyorlar ve hepsinin çevresinde geniş bir alan - bu, çocukluğun kaba, görsel bir tanımı.
Varolma Anları, Virginia Woolf
... bencillik kadar korkulacak bir şey yoktur. İnsanı onun kadar acımasızca inciten bir şey yoktur ; onunla temasa zorlananlar kadar yara alan yoktur.
📖 Sayfa 238 · Varolma Anları, Virginia Woolf
Bütün bunlardan müzmin ve kalıcı bir fikir edindim; bencillik kadar korkulacak bir şey yoktur. İnsanı onun kadar acımasızca inciten bir şey yoktur; onunla temasa zorlananlar kadar yara alan yoktur.
📖 Sayfa 238 · Varolma Anları, Virginia Woolf
"Gökyüzünün müziğini duyuyor musun?"
Varolma Anları, Virginia Woolf
Bütün sevgilere alabildiğine açıktı; alabildiğine nazik.
📖 Sayfa 36 · Varolma Anları, Virginia Woolf
Her günün içinde, varolmaktan çok daha fazla var-olmama var.
📖 Sayfa 132 · Varolma Anları, Virginia Woolf
Eğer hayatın, üzerine oturacağı bir temeli varsa, hayat insanın sürekli dolduracağı bir kapsa - o zaman hiç kuşkusuz benim kabım bu anının üzerinde duruyordur.
📖 Sayfa 125 · Varolma Anları, Virginia Woolf
"Nerede olduğumuzun ne önemi var ki, hep birlikte olduğumuz sürece?"
Varolma Anları, Virginia Woolf
Dünyanın tamamı bir sanat eseri; bizler de sanat eserinin parçalarıyız.
📖 Sayfa 135 · Varolma Anları, Virginia Woolf
Kaderin, insanların hayatlarını canı istediği gibi şekillendireceğini söylenenler vardır.
📖 Sayfa 18 · Varolma Anları, Virginia Woolf

Arkasında onu bekleyen kederleri vardı, tek başınayken gömülebilirdi onların içine.
📖 Sayfa 149 · Varolma Anları, Virginia Woolf
Hayatlarımız onun içimizde uyandırdığı o cesur bağlılık sayesinde hareketleniyordu.
📖 Sayfa 36 · Varolma Anları, Virginia Woolf
Yaşayanlar üzerinde ölümün etkisi hep tuhaftır, masum arzular üzerindeki tahribatı da korkunçtur.
Varolma Anları, Virginia Woolf
Duygularınızı, kederin sunduğu küçük mikroskopla incelerseniz, onların geniş yüzeylerin üzerinde incecik varaklar gibi gerildiğini görüp şaşırırsınız.
📖 Sayfa 54 · Varolma Anları, Virginia Woolf
Huzursuz koşullarda yaşıyorduk; okul, karneler, seçilecek meslekler, yaşça büyüklerin evlilikleri, çıkan kitaplar, faturalar, sağlık, gelecek, kendimizi sukunetle ifade edemeyeceğimiz kadar yakındı hep ve çok gelirsinizdi.
Varolma Anları, Virginia Woolf
Bütün duyguların eylemsel bir karşılığı bulunması gerektiğine, aksi takdirde değersiz olacağında ısrarcıydı.
📖 Sayfa 17 · Varolma Anları, Virginia Woolf
"Ürkektim, gözlerim bulanık görüyordu, kanatlarım hâlâ kırışıktı, kırılmış kozamın kenarında oturuyordum."
Varolma Anları, Virginia Woolf
Akranlarımla asla, hiçbir şekilde rekabet etmemem yüzünden kendi yeteneklerimi ve kusurlarımı başkalarınınkilerle karşılaştıramadım hiç.
📖 Sayfa 126 · Varolma Anları, Virginia Woolf
Yaşadılar, çoğaldılar, doldular ve sonunda eksik kaldılar.
📖 Sayfa 139 · Varolma Anları, Virginia Woolf
Sözcüklerin anlamlarını yitirdiği uzun suskunluklar oluyordu.
📖 Sayfa 50 · Varolma Anları, Virginia Woolf
Doğal olarak mutsuzduk; zaman zaman dayanılmaz hale gelen ve asla tatmin edilemeyecek mutlak bir ihtiyaç içindeydik.
📖 Sayfa 35 · Varolma Anları, Virginia Woolf
Bazen korkuya kapılıyor,onun esiri oluyordu; hayatını yaşıyorken Jack gelip onu korkularından kurtarmış, öpmüş, onu ilgileneceği pek çok şey bulunan, dolu dolu, sağlıklı bir gelecek göstermişti. Kendi ayakları üzerinde durmayı öğrenmişti, ayağını gerçek hayata, acıtıcı olsa da, basmıştı Stella ve şimdi aşkı o hayata olabildiğince az bağımlıydı. Jack'in Stealla'dan daha çok yaşama arzusu olduğu doğrusu, ama Stella gözleri açık olarak alıyor ve veriyordu. Çok güzeldi bu; bir kez daha kanatlarını açıp yükseklere uçması demekti.
📖 Sayfa 43 · Varolma Anları, Virginia Woolf
Önemsiz düşüncelerle geçirdiğimiz zamanı hatırlamak ne acı.
📖 Sayfa 54 · Varolma Anları, Virginia Woolf
Ruhun bildiğini beynin düşünmesi ve eleştirilmesi gerekmiyordu.
📖 Sayfa 32 · Varolma Anları, Virginia Woolf
Biliyorduk sevinçlerin ölümlülere göre olmadığını.
Varolma Anları, Virginia Woolf
Çok az insana nasip olacak ölçüde mutlu olmuştu.
Varolma Anları, Virginia Woolf
Kendi duygularını o kadar görmezden gelmiş ya da gizlemişti ki nasıl biri olduğu hakkında hiçbir fikri yoktu ; başkalarının nasıl oldukları hakkında da.
📖 Sayfa 237 · Varolma Anları, Virginia Woolf
Duygularınızı, kederin sunduğu güçlü mikroskopla incelerseniz, onların geniş yüzeylerin üzerinde incecik varaklar gibi gerildiğini görüp şaşırırsınız.
📖 Sayfa 53 · Varolma Anları, Virginia Woolf
"Eğer müzik aşkın gıdasıysa, durmadan çalın..."
Varolma Anları, Virginia Woolf

Ruhun bildiğini beynin düşünmesi ve eleştirmesi gerekmiyordu.
Varolma Anları, Virginia Woolf
Bir tür içgüdüsel sadakatle bazı insanlara bağlanıyor, bu durumda kuşkuya hiç yer vermiyordu, ama bu sadakat fazla içgüdüseldi.
📖 Sayfa 48 · Varolma Anları, Virginia Woolf
"Ama biz geleceğe bakarken tamamıyla geçmişin hükmü altındaydık."
Varolma Anları, Virginia Woolf
"Ama ağaçlar yapraksız kalmaz."
Varolma Anları, Virginia Woolf
'' Soğuk bir nehirde çıplak ayakla ilerleyen bir çocuk gibi o sulara yeniden dalmama izin verin öyleyse...''
Varolma Anları, Virginia Woolf
Bir insan ne kadar mutsuz olabilirse o kadar mutsuz oldum, ne kadar mutlu olabilirse o kadar mutlu oldum.
Varolma Anları, Virginia Woolf
Stella kederini çok yalnız çekiyordu.
📖 Sayfa 37 · Varolma Anları, Virginia Woolf
Bir odaya ansızın girip onu gözyaşları içinde bulabiliyorduk, o zaman gözyaşlarını hemen gizler, biz de ne yapacağımızı bilemeden kalakalırdık, sanki çektiği acıları birinin anlayabileceğini aklı almazmış gibi sıradan sözler söylerdi.
Hayal bile edemeyeceğin bencillikte bir despottu o, ölülerin güzelliğinin ve neşenin yerini çirkinliği ve kasreti koymuştu.
📖 Sayfa 50 · Varolma Anları, Virginia Woolf
Çok gençtik, daha az çabayla ilgi görebilmek için başkalarına yönelmesi gerekiyordu.
📖 Sayfa 36 · Varolma Anları, Virginia Woolf
Geleceğe bakarken tamamıyla geçmişin hükmü altındaydık.
Varolma Anları, Virginia Woolf
Züppeliğin özü, başkalarını etkileme arzusudur.
Varolma Anları, Virginia Woolf
Yaşananlar üzerinde ölümün etkisi hep tuhaftır, masum arzular üzerinde tahribatı da korkunçtur.
Varolma Anları, Virginia Woolf
Ama yine ölüm, güzel olabilecek şeyleri mahvetti.
Varolma Anları, Virginia Woolf
"Zaman geçtikçe mücadele daha da büyüdü ve gençliğin neşesi azaldı."
Varolma Anları, Virginia Woolf
Kapının arka tarafından güzel pembe yanaklarında kusursuz armut biçiminde iki kristal gözyaşı damlasıyla çıkışı gözlerimin önünde. Bu yaşlar ne düştüler ne de gözlerindeki ışıltıyı sildiler.
📖 Sayfa 57 · Varolma Anları, Virginia Woolf
Çok güzeldi bu ilgisi, neredeyse aşırıydı; çünkü birbirlerinde doğru ölçüde kusur bulamayacak kadar yakınlaşmış iki kişinin arasındaki sevginin marazliği vardı bunda.
📖 Sayfa 32 · Varolma Anları, Virginia Woolf
Bir hayat ölçüsüzce ziyan edildi.
📖 Sayfa 26 · Varolma Anları, Virginia Woolf
Kendi içindeki hararetli arzunun o kadar farkındaydı ki kendi davranışının bir başkasınınkinden daha hızlı ve daha etkin olmayacağına inanmak İstemezdi.
📖 Sayfa 26 · Varolma Anları, Virginia Woolf
Bir darbe yediğimi hissediyorum, ama çocukken düşündüğüm gibi, günlük hayatın pamuklarının arasına saklanmış bir düşmandan aldığım bir darbe değil bu; bir buyruğun açığa vuruluşu, ya da öyle olacak; görünenin arkasındaki gerçek bir şeyin belirtisi; onu sözcüklere dökerek gerçeklik kazandırıyorum. Onu bir bütün haline getirmem ancak sözcüklerle dökülerek mümkün oluyor; bu bütünlük de onun benim canımı acıtma gücünü yitirdiği anlamına geliyor; belki böyle yaparak acıyı giderdiğimden hasar gören parçaları birleştirmek bana büyük bir zevk veriyor.
Varolma Anları, Virginia Woolf
Sıkça Sorulan Sorular
Varolma Anları kimin eseridir?
Varolma Anları, Virginia Woolf tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1976'da yayımlanmıştır. Türkçeye İlknur Özdemir çevirmiştir.
Varolma Anları kaç sayfadır?
Varolma Anları, 252 sayfadır (Kırmızı Kedi baskısı).
Varolma Anları'nın en ünlü sözü nedir?
“Annem her şeydi,Talland House onunla doluydu,Hyde Park Gate onunla doluydu. Bu cümlenin aceleyle söylenmiş, zayıf ve iradeden yoksun olsa da, annemin bir çocuğun üzerinde çok özel,çok ayrıntılı bir izlenim bırakmasının mümkün olmamasının nedenini şimdi anlıyorum. Kısa notlarımda yazdığım gibi hepimizin birlikte yaşadığı - hayatın zırhı dediğim- şeyi sağlam tutuyordu.”