Okurlar Zeynep Işıklar'ın eserlerini yıllardır büyük bir ilgiyle okuyor. Bu sayfada Zeynep Işıklar kitaplarından en beğenilen 100 söz, kaynak eserleriyle bir arada.
En Beğenilen Zeynep Işıklar Sözleri
Kayboldum.
📖 Sayfa 10 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Ve bir daha kendimi nasıl bulacağımı bilmiyorum.
Sonunda özgür kalmak için ne gerekiyorsa yapacaktım.
📖 Sayfa 104 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Canım yansa da korkudan ölsem de fark etmezdi.
📖 Sayfa 43 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Midemi kaldıracak kadar çok kötülük görmüştüm.
📖 Sayfa 70 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
İnsan kalabalığın, ailelerinin, akrabalarının ve arkadaşlarının arasında bile çoğunlukla yalnızdı.
📖 Sayfa 68 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Görünüş aldatıcıdır.
📖 Sayfa 91 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Bir insana sürekli çirkin olduğunu söylerseniz kendini çirkin hissetmeye, en sonunda da buna gerçekten inanmaya başlardı.
📖 Sayfa 41 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
+ Yanımda olmanı istiyorum, Devin. Mümkünse kendi isteğinle.
📖 Sayfa 258 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
- Beni zorla tutamazsın.
+ Kaçmayı dene, küçük kuş. Hazırım.
Hayat herkese adil davranmıyordu.
📖 Sayfa 198 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Biri de kalkıp o kadınların doğrudan gözlerinin içine bakmamış mıydı? Bakmışlarsa ne görmüşlerdi de adamı gönül rahatlığıyla salıvermişlerdi?
📖 Sayfa 71 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Kimse kendini özgürce ifade etmeye cesaret edemiyordu.
📖 Sayfa 68 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Kötülerdi. Hayal etmeye cesaret edemeyeceğimiz kadar kötülerdi.
📖 Sayfa 187 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
İlkler, iyi kötü bir iz bırakır. Kimisini hatırlamak dahi istemezsin, kimisinden de vazgeçemezsin.
📖 Sayfa 88 · İlk, Zeynep Işıklar
"Bilgi güçtür. Hata yapma ihtimalini azaltır."
📖 Sayfa 130 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Daha fazla karanlıkta kalmaya dayanabileceğimi sanmıyorum.
📖 Sayfa 229 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Seçimlerim elimden alınıyordu.
📖 Sayfa 69 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Güven yoksa aşk neye yarardı...?
📖 Sayfa 60 · Bal Köpüğü, Zeynep Işıklar
Bilmek, kabullenmek değildi ki her zaman.
Mevsim, Zeynep Işıklar
Aşk. Bu üç harfin altında nasıl bir kudret yatıyordu da , İnsanların "asla" dediklerini gerçekleştirebiliyordu.
Sen misin Eksik Parçam?, Zeynep Işıklar
Bazı şeyleri görmek istemiyoruz sanırım.
📖 Sayfa 100 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Sonuçta ben de küfür ediyordum.
📖 Sayfa 53 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Her yalan bir tür ihanettir.
📖 Sayfa 99 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Ben iyi biri değildim.
📖 Sayfa 351 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Bazı şeyler kesinlikle geride bırakılmıyordu.
📖 Sayfa 111 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
İnsanlar kötüydü ve bu kötülük sadece duyup görebildiklerimizle sınırlı kalmıyordu.
📖 Sayfa 70 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Kafayı yiyordum.
📖 Sayfa 60 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Bir yalanın içinde yaşadığımı fark etmiştim.
📖 Sayfa 68 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Acıyı yalnız taşımak zorunda değilsin.
📖 Sayfa 57 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Boğulduğumu hissediyordum.
📖 Sayfa 69 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Bildiğim tehlike bilmediğimden iyiydi.
📖 Sayfa 135 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Herkes dünyayı kendi kalbinin renginde görür. Senin berraklığın, başkasının karanlığını görünür kılıyorsa bu senin hatan değildir.
Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Onun gülüşü, duyabileceğim en muhteşem müzikti. Kulaklarımın pasını silecek kadar muhteşem.
📖 Sayfa 173 · İlk, Zeynep Işıklar
Gerçeklerden kaçmak gibi bir huyum yoktu.
📖 Sayfa 43 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Bir hayali sevmiştim.
📖 Sayfa 31 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Dünyayı pisliklerden temizlememe yardım etmek ister misin?
📖 Sayfa 20 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Kendimi kaybolmuş hissediyordum. Amaçsızdım.
📖 Sayfa 23 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
“Sanki mutlu anılarım, birer birer yok olup karanlığa karışıyordu.”
📖 Sayfa 12 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Kara gözlerine daldım. Onun karanlığında sönük kalıyordu, dünya. Karanlığı, ışık saçıyordu hayatıma. Sadece dışında değil, içindeydi onun güzelliği, iyiliği... Saf tutkusu, derin sevgisi...
📖 Sayfa 401 · Sen misin Eksik Parçam?, Zeynep Işıklar
Gerekli şartlar oluştuğunda insanların neler yapabildiklerini bilsen şaşırırsın.
📖 Sayfa 309 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Ve intikam istiyordum.
📖 Sayfa 22 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
+ Bana vermeyi kabul ettiğin bir şeyi öylece geri alamazsın.
📖 Sayfa 168 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
- Bir şey vermedim.
+ Bana ne kadar çok şey verdiğini tahmin dahi edemezsin ve bunun farkında bile değilsin, öyle mi? Kork, pticica. Kapana kısılmış hisset. Kaçmak, uzaklaşmak iste. Hatta bunu başar. Seni yine bulurum.
Gücüm ne yapmaya yeterdi? Bilmiyordum.
📖 Sayfa 23 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
İnsanın yas tutarken ve ihanetten canı yanarken pek iştahı kalmıyordu.
📖 Sayfa 28 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Güneşin tüm gün kendini gösterdiği hava bir anda değişmiş, yerini sağanak bir yağmura bırakmıştı. Böyle havaları kendimi bildim bileli seviyordum. Su hayattı. Saftı. Rahatlatıcıydı. Sanki yere düşen damlalar, öfkeli darbeleriyle kirletilen ne varsa temizliyor, izlerini yok ediyordu.
📖 Sayfa 161 · İlk, Zeynep Işıklar
neden insanlar yalan söyler ruh halleri ile ilgili? Ya da neden yalan söyleme zorunluluğu yaratacak sorular sorulur?
📖 Sayfa 197 · Mevsim, Zeynep Işıklar
Her şeyinle beni istediğin gün gelene kadar bir yere gitmeyeceğimi bilmen gerekiyor. Ben seni bırakabileceğimi düşünüyordum ama hayır. Bunu yapabileceğimi sanmıyorum.
📖 Sayfa 109 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Gerçekten de hiçbir şey göründüğü gibi değildi, değil mi?
📖 Sayfa 95 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Kimse sonsuza kadar duygularının esareti altında yaşayamaz..
📖 Sayfa 235 · Bal Köpüğü, Zeynep Işıklar
İsimlerin anlamlarının benliğimize etki ettiğine ve her bir adın, belirgin bir enerjisi olduğuna inanıyordum.
📖 Sayfa 41 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Kapana kısılmış gibi mi hissediyorsun, pticica? Sana başka seçeneğimiz olmadığını söylemiştim. Söylediklerimde ciddiydim.
📖 Sayfa 210 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Bana kimsenin dokunmadığı şekilde dokunmuştu. Ruhumdu ona kucak açan... Hissettirdiği duygularla yanan... Çöl sıcağında kavrulan...
İlk, Zeynep Işıklar
Bir elimi bırakıp yüzüme uzandı. Başparmağı az önce akmış olan bir damla gözyaşının üzerinden geçti.
📖 Sayfa 82 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
"Gözyaşlarını daha değerli insanlar için harcamalısın, ptičica."
"Herkes kendisi için gözyaşı dökecek birini hak eder."
“Sesi…
📖 Sayfa 38 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Sesini duymaktan asla sıkılmıyordum. Bana bir şey yapıyordu. Kimsenin yapamadığı bir şey.”
"Tipinde de o imaj var."
Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
"Hangi imaj?"
"Tehlikeli ama güven verici."
"Beni güven verici mi buluyorsun?"
"Herkes kendisi için gözyaşı dökecek birini hak eder."
Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Birine kalbini açtığın zaman, herkesin kolayca kullanabileceği büyük bir zaafı açığa çıkarmış oluyordun.
📖 Sayfa 206 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Sistemin işleyişi kötülüklerle savaşmaya yetmiyordu, değil mi?
📖 Sayfa 210 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Birilerinin, çok daha güçlü olanların öne çıkması, ellerini taşın altına sokması ve bir şeyler yapması gerekiyordu.
“ Ben seninle ne bok yiyeceğim?”
📖 Sayfa 53 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
“ Kendi başımın çaresine bakabilirim.”
“Silah kullanmayı biliyor musun?”
“Tabi ki hayır” diye sinirle homurdandım.
“Radyocuyum ben, haberin var mı?”
“ Herhangi bir dövüş eğitimi aldın mı? Kendini savunma dersleri?
“Hayır.”
“ O zaman kendini bok korursun.”
“İnsanlar kalabalığın, ailelerinin, akrabalarının ve arkadaşlarının arasında bile çoğunlukla yalnızdı. Kimse onları gerçek anlamda anlamayı başaramıyordu çünkü aslında kimse kendini özgürce ifade etmeye cesaret edemiyordu.”
📖 Sayfa 68 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Bundan sonra geçecek bir günümü dahi sensiz geçirmek istemiyorum.
📖 Sayfa 450 · Mevsim, Zeynep Işıklar
"Sen aklını kaçırmışsın."
Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
"Bana bilmediğim bir şey söyle ptičica."
"Beni istiyorsun fakat ben senin her şeyini ıstiyorum. Bir kısmınla yetinemeyecek kadar derinlere daldım, Devin."
Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Bazı şeyleri riske atmadan ne olacağını bilemezsin."
Mevsim, Zeynep Işıklar
Bulutlarn üzerinde yürüyorum sanki.
📖 Sayfa 267 · Sen misin Eksik Parçam?, Zeynep Işıklar
Ayaklarımın altndaki sert zemin yumuşamış, pamuk kivamina gelmiş gibi. Beni havalandiracak bir rüzgår esiyormuş da uçuyormuşum gibi.
Aşk
Gözyaşlarını daha değerli insanlar için harcamalısın, pticica.
📖 Sayfa 82 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Herkes kendisi için gözyaşı dökecek birini hak eder.
Hiç tereddüt etmeden kollarını tüm sevgisiyle sana dolayan kişiye anne deniyordu..
📖 Sayfa 291 · Bal Köpüğü, Zeynep Işıklar
“Gülümsediğinde cennetin kapıları aralanıyor sanki. Öyle güçlü bir ışık yayıyor ki etrafına, kimse, benden başka hiç kimse görmemeli diye düşünüyorum."
İlk, Zeynep Işıklar
İnsanlar kalabalığın, ailelerinin, akrabalarının ve arkadaşlarının arasında bile çoğunlukla yalnızdır. Kimse onları gerçek anlamda anlamayı başaramıyordu çünkü aslında kimse kendini özgürce ifade etmeye cesaret edemiyordu.
Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Ona verebileceğim ne varsa vermiştim ve ardından da bundan ölesiye korkmuştum. Ondan alabileceğim ne varsa almış, arsızca daha fazlasını arzulamıştım.
📖 Sayfa 177 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
"Kendi başımın çaresine bakabilirim."
📖 Sayfa 53 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
"Silah kullanmayı biliyor musun?"
"Tabii ki hayır,” diye sinirle homurdandım. "Radyocuyum ben, haberin var mı?"
"Herhangi bir dövüş eğitimi aldın mı? Kendini savunma dersleri?"
"Hayır."
"O zaman kendini bok korursun."
"Teşekkür ederim"
📖 Sayfa 184 · Sen misin Eksik Parçam?, Zeynep Işıklar
"Ne için?"
"Bana sanki düzgünmüşüm gibi hissettirdiğin için."
....
Arkasından ağlayacak, gülümsemeyi unutacak, yalnızca elime boya aldığım zaman kendim olabilecek kadar güçsüzdüm.
📖 Sayfa 6 · Mevsim, Zeynep Işıklar
Sevdiğin zaman, diye fısıldadı kalbin. Sevdiğin zaman.
📖 Sayfa 255 · Sen misin Eksik Parçam?, Zeynep Işıklar
Bir insan ya güçlüdür ya değildir. Bu bir seçim değil, pticica. Ve sen gördüğüm en güçlü insanlardan birisin.
📖 Sayfa 258 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Ne yaparsam yapayım, bu acıdan kurtulamayacakmışım gibi hissediyordum. Kalbimin tam ortasına yer etmişti.
📖 Sayfa 18 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
İhanetin özü karşılıklı güvenin sarsılmasıdır...
📖 Sayfa 99 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Her yalan bir tür ihanettir...Güven sadece sadakatle değil dürüstlükle ilgilidir.
Cennetin tadını almıştım dudaklarında. Kokusunu soluyup uyumuştum onunla. Karşı koyamamış, yasak meyvenin tadına bakmış ve şimdi de büyüsüne kapılmıştım.
📖 Sayfa 87 · İlk, Zeynep Işıklar
Kendi iç savaşımda bayrağımı çekmiş, duygularıma teslim olmuştum. Geri dönüşü mümkün olmayan bir şekilde onundum. Geri dönüşü olmasına izin vermeyeceğim bir şekilde benimdi.
📖 Sayfa 160 · Mevsim, Zeynep Işıklar
Seni seviyorum. Dünya üzerinde hiçbir adamın bir kadını sevemeyeceği kadar çok seviyorum.
📖 Sayfa 380 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
“Ufacık bir bilgi kırıntısı insanın hayatını nasıl bu denli altüst edebiliyordu?”
📖 Sayfa 31 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Aynadaki aksimin gözlerinden okunuyordu mutsuzluğu. Bunu kendime itiraf etmeyi başarabiliyordum. Peki ya bundan sonra ne yapacaktım? Kazanmak için savaşmak gerekir derler. Ben neyle savaşacaktım? Ya da ne için? Kaybettikçe yok olmayacak mıydım?
Bal Köpüğü, Zeynep Işıklar
Bir insana sürekli çirkin olduğunu söylerseniz kendini çirkin hissetmeye, en sonunda da buna gerçekten inanmaya başlardı. Bize sürekli ismimizle hitap edilirken anlamını özümsemememiz beklenemezdi.
📖 Sayfa 41 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Bunların hepsi ve daha fazlası ne zaman oldu bilememek... Zamanla olan bir şey değildi aşk. Belki sevgi öyleydi ama aşk ;ilk görüşte ruhunu, beynini, kalbini sorgusuz vermekti... O'ydu.
Mevsim, Zeynep Işıklar
Devin, gördüğüm en güzel yaratıktı. Sadece aklımı alan görünüşüyle değil, onun kalbini ve ruhunu da görüyordum. Çogu insan zannettiklerinin aksine açık bir kitap gibiydi ve gözlerine bir kez olsun bakmak içlerindeki gerçeğin kolayca ortaya dökülmesini sağlıyordu. Devin'e de bir kez bakmam yetmişti. O, sahip olamasam bile son nefesime kadar koruyacağım en değerli şeydi. Kalbimin karanlığını aydınlatan ışıktı.
Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Aşklarımı ve arkadaşlarımı seçmiştim. Mutluluğumu seçmiştim. Ve bir gün uyandığımda o seçimlerimden birisi yüzüme tokat gibi çarpmıştı. Bir yalanın içinde yaşadığımı fark etmiştim.
📖 Sayfa 68 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
“Ayrıca yeteri kadar nakit paramız var.”
📖 Sayfa 184 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
“𝑆𝑒𝑛𝑖𝑛 yeteri kadar nakit paran var.”
“Neye ihtiyacın varsa hepsi senin.”
Bir ormanda,ağaçlar arasında bir evin olsa,insanlardan uzak,kendi halinde yaşayan bir göçebe bile olsan her şey senin istediğin gibi ilerlemez..
📖 Sayfa 182 · Bal Köpüğü, Zeynep Işıklar
"İşte oradaydı.
Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Küçük kuşum. Kalbimin başka kimsenin yapamayacağı şekillerde atmasını sağlayan, karanlığımı görüp de ondan kaçmak yerine ona sığınmayı kabul eden, kendisine bile itiraf edemese de beni yaptığım ve yapacağımı bildiği her şeyle seven kadındı o. Benimdi. Benim ışığımdı."
“Sen aklını kaçırmışsın” diye fısıldadım.
📖 Sayfa 230 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
“Bana bilmediğim bir şey söyle”.
"İsterdim ki menekşeler alayım sana. Anla bana nasıl koktuğunu... Ama biliyorum sevmezsin sen dalından kopup getireceğim çiçekleri."
📖 Sayfa 301 · Mevsim, Zeynep Işıklar
Üç gün... Üç gün dediğiniz nedir ki... Bir insan diğer bir insani ne kadar süre görmezse özleyebilir? Özlemek için yalnızca birkaç saat geçmiş olması yeterli midir? Yoksa bu özlem değil de alişkanlık mıdır? Belki de bağımlılık...
📖 Sayfa 281 · Bal Köpüğü, Zeynep Işıklar
Çoğu insan zannettiklerinin aksine açık bir kitap gibiydi ve gözlerine bir kez olsun bakmak içlerindeki gerçeğin kolayca ortaya dökülmesini sağlıyordu.
📖 Sayfa 153 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Senin için çok mu yaralıyım?
📖 Sayfa 150 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
“Tanıdığınızı düşündüğünüz birini, aslında tanımadığınızı fark etmenin ne kadar zorlayıcı olduğunu gördüm.”
📖 Sayfa 99 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
"Bok yürür," diye mırıldandım. Soruyu yönelten kızın adı Laçin'di. Devin değil.
📖 Sayfa 19 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
Belirsizliklerden korkardım önceden ama şu an, bundan daha huzurlu daha mutlu olduğumu düşünemiyordum. Hiçbir şeyi olmayan biri için, şu anda sahip olduklarım masal gibiydi.
📖 Sayfa 83 · İlk, Zeynep Işıklar
Her şeyin ilkinin verdiği tat başkadır. Kimisini bir daha denemek istemezsin, kimisinden vazgeçemezsin.
İlk, Zeynep Işıklar
İyi ya da kötü, ilkleri asla unutamazsın..
"Sen kafayı yemişsin."
Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
"Kesinlikle. Beni delirtiyorsun."
"Karan. Nefesim..." dedi fısıltıyla. Senin."
"Benimki de senin, dedim."
Hayatının gidişatını değiştiren bazı anlar vardır. Dönüm noktaları. Kimisi senin iradenle gerçekleşir, kimisi de iradenin dışında. Geriye dönüp baktığında bilirsin ki tam da o an yürüdüğün yolu değiştirmiş, inançlarını sarsmış, belkki seni baştan yaratmıştır. Belki sahip olduğunu bile bilmediğin kanatlarınla yükseklerde uçmuşsundur, belki de derinliğini göremediğin karanlık bir çukura düşmüşsündür.
📖 Sayfa 9 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
-Korkuyorum. Aramızda olan bu şey her neyse, yıldırım hızıyla üzerimize düşmüş gibi. Sanki başka seçeneğimiz yokmuş gibi.
📖 Sayfa 168 · Karanlığın Kalbi, Zeynep Işıklar
-Bana vermeyi kabul ettiğin bir şeyi öylece geri alamazsın.
-Bir şey vermedim.
-Bana ne kadar çok şey verdiğini tahmin dahi edemezsin ve bunun farkında bile değilsin, öyle mi? Kork ptičica. Kapana kısılmış hisset. Kaçmak, uzaklaşmak iste. Hatta bunu başar. Seni yine bulurum. Kork çünkü haklısın, başka seçeneğimiz yok!