Elif Şafak'ın Kem Gözlere Anadolu adlı kitabı, klasik edebiyat konusunda dikkat çekici bir bakış sunar. İlk kez 1994'te yayımlanmıştır. Klasik edebiyat okuyucularının Kem Gözlere Anadolu'dan en çok alıntıladığı cümleler burada.
Kem Gözlere Anadolu'dan En Beğenilen Alıntılar
Yeniden kavradı kalemi ; İ-S-T-A-N-B-U-L yazdı sayfanın başına ; sonra istanbul diye ekledi, bu kez küçük harflerle.
📖 Sayfa 21 · Kem Gözlere Anadolu, Elif Şafak
İstanbul 'un daracık sokakları yabancıyı yadırgar, el olanı küstürür. Tekerlekli araçlar da yabancısı olduğundan bu şehrin, bütün yükü hamallar taşır.
İstanbul şehri bir dikenli bilmece; desenlerinin, yerlerini bir türlü beğenmediği, aceleye getirilmiş bir resim ya da. Sen nasılsa öyle görürsün İstanbul 'u, kendine benzetirsin.
Bu evde kalan her kadın uyanır uyanmaz ilk iş aynaya bakar. Çünkü geceden kalma hayalleri bir çırpıda tuzla buz eden bir tek aynalardır, en iyi onlar vurur yüzümüze kim olduğumuzu ve niçin yaşadığımızı.
📖 Sayfa 81 · Kem Gözlere Anadolu, Elif Şafak
Kirpiklerini azarlayıp, bir kez olsun baksaydı karşısındaki yorgun yüze, fark ederdi belki de, başkalarına öykülerini anlatanların, kendi içlerinde ne kadar yalnız olduklarını.
📖 Sayfa 22 · Kem Gözlere Anadolu, Elif Şafak
Sabahtan beri, aralıksız yağmur yağıyordu. Suya doymuştu bu kuzgunî şehir; gizliden gizliye taşmaya hazırlanıyordu. Bir tek kuytulardaki fareler biliyordu bunu; bir de denizcilik müzesinde elden ayaktan kesilen gemiler.
📖 Sayfa 12 · Kem Gözlere Anadolu, Elif Şafak
Yorgundu. Kağıtlardaki boşluğun beynine sızdığını, o beyaz küstahlığın yüreğinde büyük delikler açtığını biliyor, yine de söz geçiremiyordu sözcüklere. Yere dökülen kahveye baktı, çöktü dizlerinin üstüne. Ve bir kedi yavrusu gibi uzatarak yüzünü, sabırla yalamaya koyuldu yüzyılların akıp giden hüznünü.
📖 Sayfa 44 · Kem Gözlere Anadolu, Elif Şafak
Oysa severdim ateşi. Sarının ellerinde biçimlenen renklere tutkundum ve ne zaman yüzüme yayılsa o sıcaklık yepyeni bir insan bulabilirdim gökyüzüne uzamaya çalışan her alevde.
📖 Sayfa 12 · Kem Gözlere Anadolu, Elif Şafak
Her şey o gün başladı, diyebilmek isterdim ama başlangıcı olmadı bu öykünün. Yalnızca bir zaman geldi ki çoğaldı korkunun harfleri, satırlara sığmaz oldu.
Ceviziçi Tahir mum satmayı sever miydi acaba? Yanıtını kendi de bilmezdi ki; sorularına karşılık aramazdı da zaten. Ama mumlarını severdi. Bazen, bir mum kadar cılız görürdü kendini; bir mum kadar yalnız. Geceleri, kayıp giderdi İstanbul'un avuçlarından; damla damla erirdi düşlerinde. Ve bir mum gibi boğuşurdu karanlıkla; kendine ışık veremeden.
📖 Sayfa 21 · Kem Gözlere Anadolu, Elif Şafak
Yalnızca yaşların ya da ağaçların değil, bir canı vardı bütün varlıkların. Ve usulca fısıldaşırlardı aralarında; her biri, doğanın tek çocuğu; oynayan oyunların en küskün rengiydi ve belki de bu yüzden geceleri ortaya çıkan düşler, birbirine bir kez olsun benzemezdi
📖 Sayfa 53 · Kem Gözlere Anadolu, Elif Şafak
Zulüm dediğin hiçbir kaba sığmaz ;
Kem Gözlere Anadolu, Elif Şafak
Ve hiç kimse ateşin sahibi olamaz.
Koca kentin vaktinden önce yaşlanmış gökyüzü, çattı kaşlarını; kaçınmadı hışmımızdan. Sapanlarımızı, gökyüzüne çevirdik bu kez; bir bulut yaralandı başından.
📖 Sayfa 32 · Kem Gözlere Anadolu, Elif Şafak
Nasıl bilebilirdik ki o günlerde, zulüm dediğin bir kaba sığmaz; ve hiç kimse ateşin sahibi olamaz.
📖 Sayfa 13 · Kem Gözlere Anadolu, Elif Şafak
İstanbul şehri bir dikenli bilmece; desenlerinin, yerlerini bir türlü beğenmediği, aceleye getirilmiş bir resim ya da. Sen nasılsan öyle görürsün İstanbul'u; kendine benzetirsin.
📖 Sayfa 21 · Kem Gözlere Anadolu, Elif Şafak
Ceviziçi Tahir mum satardı İstanbul sokaklarında. Durgun ve ağır adımlarla dolaşırdı, bir yanını gizlice kanatan şehrin daracık sokaklarında.
📖 Sayfa 21 · Kem Gözlere Anadolu, Elif Şafak
Ceviziçi Tahir mum satmayı sever miydi acaba? Yanıtını kendi de bilmezdi ki, sorularına karşılık aramazdı da zaten. Ama mumlarını severdi. Bazen bir mum kadar cılız görürdü kendini, bir mum kadar yalnız. Geceleri kayıp giderdi İstanbul 'un avuçlarından, damla damla erirdi düşlerinde ve bir mum gibi boğuşurdu karanlıkla; kendine ışık vermeden.
Doruklardaki renklerin heyetine sığınmış dağ köyünde bir telaştır başladı, gündüz vakti beliren karanlıkların verdiği bir telaş. Aramadık bir tek kuş yuvası ya da böğürtlen lekesi kalmadığında endişeli yüzlerini birbirinden saklayamaz oldu köylüler. Demek ki bozuluyordu resim, tek bir rengini yitirdiğinde, demek ki kirleniyordu beyaz, yeni gelinler küstürüldüğünde.
📖 Sayfa 28 · Kem Gözlere Anadolu, Elif Şafak
Nerden bilsin ki kartal, veda etmeden dünyaya karışan her yıldızın sönüşünde, yüklü bir tarih var.
Kem Gözlere Anadolu, Elif Şafak
Nerden bilsin ki töreler, sularda teselli arayan yeni gelinin manisinde, kuma gitmenin acısı var.
İsmi çabuk yayılan rahat edemezmiş bu topraklarda; döşeğini göçlere hazırlarmış.
📖 Sayfa 23 · Kem Gözlere Anadolu, Elif Şafak
Çünkü kartal, kendi gölgesinden başkasını sevmeyi bilmez; yükseklerde tek başına yaşayan, doruklarında beslendiği dağı bölüşemez.
📖 Sayfa 29 · Kem Gözlere Anadolu, Elif Şafak
Kahve bir yudum dostluktu onlar için; bir küçük silleydi yaşamın tekdüzeliğine vurulmuş. Nice cezalar verilmiş, nice kelleler kesilmişti bu yüzden. Yine de terk edilmemişti kahve; yine de küstürülmemişti, çok aşık usandıran bu Yemenli sevgili.
📖 Sayfa 22 · Kem Gözlere Anadolu, Elif Şafak
Neden bu kadar tedirginiz? Omuzlarımız eziliyor maskelerin altında.
📖 Sayfa 35 · Kem Gözlere Anadolu, Elif Şafak
İki gizli taşımız vardı yastıklarımızın altında; biri utanç, diğeri yalnızlık; ve ikisini hızla birbirine sürttüğümüzde, ateşle karşılaşacağımızı henüz bilmiyorduk. Zamanın girdapsız bir akışı, tarihin tek bir yüzü olduğuna inandığımız günlerdi.
📖 Sayfa 12 · Kem Gözlere Anadolu, Elif Şafak
Bu kentten insanlar geldi geçti ; atkılar susuz, çetelesiz. Yeşil gözlü nice saz buralarda sürüklendi tellerinden, acemi dikişlerle yağmalandı farklı yörelerin türküleri, kırık ezgiler serpildi evlerin damarına. Bunca zaman sonra bugün bile yağmurun yağmasıyla birlikte çoğalan, yankılanan ve aynı coşkuyla darmadağın olan ezgiler. Kimi zaman akan kanı durduramaz oldu gökteki pamuk tarlası ; gökkuşağının, kırmızıdan başka renk görmediği günler çok oldu. Meydanlarda davul tokmaklarına bakakaldı, aslanların bedenleri; ve rüzgar nazar boncuklu beşikler aramadı onları usul usul sallamak için.
📖 Sayfa 46 · Kem Gözlere Anadolu, Elif Şafak
Burada bir şeyler yanlış gidiyor çocuk, geceye saklanmış dualar bil ki bu yüzden. Burada kadınlar acıyla sevişip acıyı doğuruyorlar. Suların içinden gelen bebek kızsa eğer inan ki dört yönlü bir ağıt yakılıyor. Ve her ağıt dalgaların parçalandığı an kalene alınmış bir şiir gibi bitimsizce uzuyor karanlıkta. Her gece bir küçük yürek, bal rengi bir kayık acı çekiyor çocuk, ağlayamaması bil ki bu yüzden.
📖 Sayfa 64 · Kem Gözlere Anadolu, Elif Şafak
Kirpiklerini azarlayıp, bir kez olsun baksaydı karşısındaki yorgun yüze, fark ederdi belki de başkalarının öykülerini anlatanların kendi içlerinde ne kadar yalnız olduklarını
📖 Sayfa 23 · Kem Gözlere Anadolu, Elif Şafak
…aslında trenler hep zamansız kalkar
📖 Sayfa 35 · Kem Gözlere Anadolu, Elif Şafak
Şafak sökerken denizden bir kadın çıktı. Şalvarında taşıdığı yükleri birer birer silkeledi şehrimize ; yeşile çalan gözler, deniz yıldızları ve batık gemilerde nefessiz kalan dalgıçlar döküldü ayaklarımızın dibine. En son bir de incir ağacı düştü yere ; yapraklarında süt ve yosun ve tarçın kokusu vardı. Denizden çıkan kadın, fark etmeden yerlere saçtığı yakamozları birer birer kucaklayıp dokunaklı oklayışlarla yeniden suya bıraktı hepsini. Ve her bir adımını, sanki hâlâ denizdeymişçesine o mavi boşluğa sallayarak, sessizce karıştı koca kentin akışına. İncir ağacı arkasından bakakaldı.
📖 Sayfa 27 · Kem Gözlere Anadolu, Elif Şafak
Erkek, ucu kırık bir kalemle beynine çizdi kadının gidişini. Bir su damlasıyla yoğurdu zamanı ; henüz yaşanmamış ne varsa usulca içine akıp dipsiz bir göle dönüştü bağrında.
📖 Sayfa 79 · Kem Gözlere Anadolu, Elif Şafak
....
O gece yağmur yalnızca hapishaneye yağdı. Cam buğulandı.
Sonra onlar sustu, avluda birikti öyküleri.
Sıkça Sorulan Sorular
Kem Gözlere Anadolu kimin eseridir?
Kem Gözlere Anadolu, Elif Şafak tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1994'te yayımlanmıştır.
Kem Gözlere Anadolu kaç sayfadır?
Kem Gözlere Anadolu, 95 sayfadır (Evrensel Basım Yayın baskısı).
Kem Gözlere Anadolu'nun en ünlü sözü nedir?
“Yeniden kavradı kalemi ; İ-S-T-A-N-B-U-L yazdı sayfanın başına ; sonra istanbul diye ekledi, bu kez küçük harflerle. İstanbul 'un daracık sokakları yabancıyı yadırgar, el olanı küstürür. Tekerlekli araçlar da yabancısı olduğundan bu şehrin, bütün yükü hamallar taşır. İstanbul şehri bir dikenli bilmece; desenlerinin, yerlerini bir türlü beğenmediği, aceleye getirilmiş bir resim ya da. Sen nasılsa öyle görürsün İstanbul 'u, kendine benzetirsin.”