Orhan Koloğlu'nun Abdülhamid Gerçeği adlı kitabı 2005'te yayımlanmış, 567 sayfalık bir Biyografi eseridir. Tarih meraklılarının Abdülhamid Gerçeği'den seçtiği en etkileyici satırlar aşağıda.
Abdülhamid Gerçeği'den En Beğenilen Alıntılar
Kapitülasyonlar, yabancılara sağladıkları avantajlarla, yerlilerin onlarla yarışma olanaklarını baltalıyordu. Hristiyanlar kadar Müslümanlar bile bir yabancı devletin uyruğuna girip Kapitülasyon haklarından yararlanmanın yollarını arıyordu.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Bu sebeplerden ulusal burjuvazi oluşamıyor, sınıfsal yapı gelişemiyordu.
Kanuni olmak kolaydır
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Abdülhamid olmak zor.
Abdülhamid'in hayranları onun Kanun-i Esasi'ye aykırı hiçbir eylemde bulunmadığını söylerler. Doğrudur. Gerçekte Abdülhamid'i Abdülhamid yapan bu Kanun-i Esasi'dir. O parlamentoyu'da kaldırmamıştır; aynı kanunun kendisine tanıdığı yetkiye dayanarak onu sadece "tatil" etmiştir. Parlamentonun yeniden çağrılması ve açılması için kanun onu bir koşulla bağlamıştı.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
İstibdat sözcüğünün Arapça asıl karşılığı "başlı başına olma, bağımsız olma" dır.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
19. Yüzyılda Avrupa'da yayınlanan gazete ya da dergi yoktur ki, abartmasız her sayısında, Türk düşmanlığını ve Osmanlı devletinin yıkılması gerektiğini ileri sürmesin.
📖 Sayfa 46 · Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
III. Selim'den beri Osmanlı sultan ve şehzadelerinde kaybolmuş olan bestecilik, hattatlık, şairlik gibi özel yaşam zevklerinin Abdülhamit'le beraber yeniden canlandığını görüyoruz. Harem zevklerini ön plana çıkaran babası ve amcasından bu farklı davranışı, hanedan içinde batı türü "hobby"lerin başlamasına yol açmıştır. Nitekim onun örneği daha sonra ressam halife bile yetiştirecektir. Abdülmecit Efendi. Unutmamak gerekir ki 1868 doğumlu olan Abdülmecit ressamlık yeteneklerini tamamen Abdülhamit döneminde geliştirmiş ve hiçbir engellemeyle karşılaşmamıştır.
📖 Sayfa 49 · Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Bir sistemi, bir mekanizmayı işletmek yerine her işi yapan yönetici türüne ancak geri kalmış ülkelerde rastlanır. Kuşkusuz Osmanlı Devleti de 19. yüzyılın sonunda tam anlamıyla geri kalmış bir ülkeydi...
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Devlet devrimcileri olduklarını, etkenliklerinin memuriyetlere atama ile kolaylıkla sona erdirilebileceğini ve aydınlar arasında tam anlamıyla onlara eylemci şekilde katılabileceklerin az sayıda olduklarını da biliyordu. Daha da önemlisi kendi aralarında bile tam bir uyuşum içinde olmadıklarının farkındaydı.
📖 Sayfa 87 · Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
1856'da Paris'te Osmanlı Devleti’nin toprak bütünlüğünü "Avrupa'nın güvencesi" altına sokan politikacılar, 1878'de bunu kesinlikle unutmuşlardı.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
İstibdatı besleyen şey, evvel be evvel halkın terbiye ve uygarlık ilerlemesindeki düzeyidir, kendi çıkarına çalışan bunu yaratır. (...) Hükümdar ise öyle yücedir ki buna ihtiyaç hissetmez.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Bu açıdandır ki tarikatlara yaklaşımının dini içerikli olmadığına inanıyoruz. Nitekim mevlevilikle ilişkisi sonucu bir tasavvuf yaşamı kapanıklığına giren kardeşi Mehmet Reşat ile alay ettiği bilinir. Bütün bunlar “kişisel olarak” bazı okuyup üflemelerin, muskaların yararından medet ummasını da engellememiştir.
📖 Sayfa 89 · Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Abdülhamit Kutsal Topraklara yabancı ayağının basmaması için özel dikkat göstermiş ve yerli uzmanlar yetiştirilmesini sağlamıştır. Böylece, o zamana kadar demiryolu inşaatı uzmanı bulunmayan toplumumuz ilk teknisyenlerini kazanmış ve bunlar Cumhuriyet dönemindeki “ülkeyi demirağlarla örme” çabasının öncüleri olmuşlardır.
📖 Sayfa 203 · Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Abdülhamit'in tahtan ayrılıncaya kadar, İttihad-ı İslam politikası kışkırtmama ve dış ülkelerin içişlerine karışmama ilkesinden ayrılmamıştır. Hatta Vanbery'in belirttiği gibi "Ülkesinin her tarafında Panislam sözcüğünün kullanmasını yasaklamıştır." Bu tutumun etkilerini, örneğin Rus-Japon savaşında görürüz. Bütün Doğu ve İslam toplumları Japon zaferiyle sevinirken, Abdülhamit Osmanlı topraklarında sevinmeyi ve övgülü yazıları yasaklamıştır.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Yeni Osmanlılar'da cumhuriyet sözcüğü asla sistemli bir araştırmanın, yayının konusu olarak belirmemiş, daha çok dedikodu halinde ağızdan ağıza dolaşmıştır. Hatta Yeni Osmanlılar'ın değilde "böyle bir olasılıktan korkan" jurnalcilerin, cumhuriyet sözcüğünü daha çok kullanmış olduklarını söylemek yanlış sayılmamalıdır.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
1877-1878 savaşının en kötü yanı, kuşkusuz bütün azınlıkların (başta Ermeniler) artık açıktan Avrupa devletleriyle ilişkiye geçmeleri olmuştur.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Ortalıkta Avrupa güçleriyle baş edebilir nitelikte tek devlet olarak Osmanlı'nın kalması, bütün esir toplumları oradan yardım istemeye yöneltmişti. 19. yüzyılın ilk üç çeyreğinde, Cezayir'den, Tunus'tan, Büyük Sahra'dan, Hive, Hokand, Buhara hanlıklarından, Kaşgar'dan, Hint'ten "son İslâm devleti"nin başkentine elçiler gelmiş yardım istemişlerdir.
📖 Sayfa 80 · Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Kısacası İstanbul bu derece son sığınak niteliği kazanmıştı.
Hüseyin Avni'nin ölümü ve Murat'ın delirmesi olmasaydı, kabul gerekir ki anayasaya kavuşma daha bir süre gecikecekti. Ama yine kabul gerekir ki mutlaka Osmanlı toplumunun gündemine bir gün gelecekti.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Abdülhamid, mücadeleyi seven bir yapıya sahipti. Çevresindeki konuşulanları anlamak için Çerkezce'yi ve daha sonra Arnavutça'yı öğrenmesi; hem sağlığını korumak hem de enerjisini kanalize etmek için sporun çok çeşitli dallarına yönelmesi; istenmeyen insan yerine konmamak için az konuşan çok dinleyen nitelik oluşturması, hep bu harem-içi yaşamın sonucu olmuştur. Kişiliğini, kendine yeterli olma ve savaşımlarını tek başına verme yeteneğini kazanma yönünde geliştirmiştir.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Abdülhamid, tek çizgi, tek çözüm gösteren vezirleriyle daima çatışmıştır. Kendisini yönlendirmek, yönetimi etkilemek istedikleri kanısına kapılmıştır. Seçenekler arasından kendisinin uygun göreceğini Padişah'ın emridir ama sorumluluğu benimdir diye yapacak tipler arıyordu. Mithat, Hayrettin paşalar ve diğer birçoklarıyla geçinememesi bu yüzdendir.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Sarayda tek borçsuz ama gösterişsiz yaşayan Abdülhamit'ti. Mallarını kendisi idare ederdi. Çiftliğinde toprak işleriyle uğraşıyor, koyun besliyor, üstübeç madeni işletiyor, hatta borsa oyunlarından para kazanıyordu.
📖 Sayfa 21 · Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Cahil saray ortamında büyüyen Abdülhamid'in, cin ve şeytan etkilerine önem verdiği görülür, ancak bunun kişisel ruhi rahatlama sağlamanın dışında politikasına ve icraatına bir etkisi olduğunu söylemek olanaksızdır. Orada akılcı ve hesapçıdır.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Almanya bu ideolojiyi (Panislamizm) desteklemeden geri kalmadı. Çünkü kendi çıkarları ile bağdaşıyordu. (...) Özellikle Almanya'nın Doğu ile uğraşan bilgin ve tacirleri, yoğun olarak propaganda broşürleri yazma faaliyetindeydiler. Bu gruplar; Osmanlı İmparatorluğu'nun İslam Birliğini sağlayıp başı çekeceğinden ve Almanya ile birleşerek İngiltere ve Fransa'yı saf dışı edip, bu zenginlik dolu ülkelerden Alman iktisadının yararlanacağını yayıyorlardı.
📖 Sayfa 185 · Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Abdülhamit tüm olanların sonucunda kimseye ve kendisine aktarılan hiçbir şeye inanmaz bir tutum içine sürüklenmiş oluyordu. Ne rastlantıya ne de yanlışlığa inanabiliyordu.
📖 Sayfa 33 · Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
1876 Anayasası Abdülhamit'in anayasasıdır. Çıkmasını sağlayan Mithat da olsa, içeriğini saptayan Abdülhamit'tir.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Halkın gözü açık değilse zulmün nereden geldiğini anlamaz. İstibdatı besleyen şey, evvel be evvel halkın terbiye ve uygarlık ilerlemesindeki düzeyidir, kendi çıkarına çalışan bunu yaratır.
📖 Sayfa 71 · Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Sürülmem istibdatın meşrutiyete karşı kararının sonucudur. Anayasayı tehdit eden tehlike ne bugünkü hükümdarda, ne de bugünkü bakanların kişiliğindedir, hükümdarı saran danışmanlarının düşük seciyelerindedir.
📖 Sayfa 242 · Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
1884'te Ermeni ihtilalciler büyük çapta bir isyan hazırladılar. Türklerin böyle bir hareket karşısında duraksamadan şiddete başvuracaklarını çok iyi biliyorlardı, ama Avrupalı güçlerin dikkatlerini üzerlerine çekmek için kendi insanlarını harcamaya kararlıydılar.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Babıâli geleneği daima, uyumlu ve uzlaşmacıları yaşatan, prensip sahiplerini huysuz, geçimsiz, dikbaşlı diye dışlayan bir sistem olmuştur.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Sultan reformları yapmakta ne kadar samimi olursa olsun, statükocunun korunmasından çıkarı olan iş başındakiler başlıca problemdir.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Yeni padişah, Mecit'in zamanında nasıl her şey MECiDiYE diye adlandınlıyorsa, kendi döneminde de AZiZiYE diye adlandmlması gerektiğini böylece daha ilk İcraatında hatıriatmış oluyordu. Abdülhamit'in bundan ders aldığı, kendi döneminde de her şeye, sudan hastaneye, demiryoluna, marşlara kadar her şeye HAMiDiYE adını verdirtmesinden anlaşılır. Bunu saltanatını pekiştirmenin bir gereği olarak ve Osmanlı geleneğindeki, ülkenin padişahın mülkü olduğu inancıyla yaptığı açıktır.
📖 Sayfa 43 · Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
İkinci Meşrutiyet'in ilanında cezaevlerinin hücrelerinde ne için olduğunu bilmeden yıllardan beri yatan sayısız insan bulunmuştur.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
-Islahat olması mümkün müdür? İlerlemeye ve ıslahata engel olan nedir?
📖 Sayfa 315 · Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
-Her insan ilerler... Islahat ve ilerlemeyi engelleyen istibdat padişahınki değil, kanun hükmüne uymayanların istibdatıdır.
Abdülhamid, kutsal topraklara yabancı ayağının basmaması için özel dikkat göstermiş ve yerli uzmanlar yetiştirilmesini sağlamıştır. Böylece, o zamana kadar demiryolu inşaatı uzmanı bulunmayan toplumumuz ilk teknisyenlerini kazanmış ve bunlar Cumhuriyet dönemindeki "ülkeyi demirağlarla örme" çabasının öncüleri olmuşlardır.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Şimdiye kadar reformlar neden gerçekleştirilemedi diye sorarsanız
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
(... Önce savaş durumu...) İkinci olarak düşündüğüm, reformları gerçekleştirecek kadronun ağlanacak haldeki eksikliğidir.
Şunu belirtmeliyiz ki Abdülhamit'in bütün tutkusu, tıpkı kendisinden önceki ve sonraki Türk yönetici ve düşünürleri gibi "Devleti kurtarmaktı"
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
III.Selim'den beri Osmanlı sultan ve şehzadelerinde kaybolmuş olan bestecilik, hattatlık, şairlik gibi özel yaşam zevklerinin Abdülhamit'le birlikte yeniden canlandığını görüyoruz. Harem zevklerini ön plana çıkaran babası ve amcasından bu farklı davranışı, hanedan içinde Batı türü"hobby"lerin başlamasına yol açmıştır. Nitekim onu örneği daha sonra ressam halife bile yetiştirecektir: Abdulmecit Efendi. Unutmamak gerek ki 1868 doğumlu olan Abdulmecit ressamlık yeteneklerini tamamen Abdülhamit döneminde geliştirmiş ve hiçbir engellemeyle karşılaşmamıştır.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Abdülhamit'i değerlendirmede yeni bir ufka vardım. Kanuni olmanın kolaylığı, Abdülhamit olmanın zorluğu'nu vurgulamanın gerektiğine inandım.
📖 Sayfa 10 · Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Abdülhamid’in o dönemden, ne Aziz’i yıkmaya çalışır ne de Murat’ı oyunlarında engeller bir tutumda görünmeden sıyrılabilmesi, daha sonra uluslararası politikada göstereceği cambazlıklar için kuşkusuz ilk başarılı deneyimini oluşturmuştur.
📖 Sayfa 31 · Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Abdülhamit tahttan ayrılıncaya kadar, İttihat-ı İslâm politikası kışkırtmama ve dış ülkelerin içişlerine karışmama ilkesinden ayrılmamıştır. Hattâ Vambery'in belirttiği gibi "Ülkesinin her tarafında Panislam sözcüğünün kullanılmasını yasaklamıştır."
📖 Sayfa 181 · Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Çöküş halindeki bir toplumda, basın özgürlüğünü ülkenin kontrol edemediği çıkarların etkisinden arındırıp, salt toplumun yararına kullanılmasını sağlayan başka bir formül var mıydı? Her halde o günlerde bulabilen çıkmamıştır.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Mithat, Harbiye Nezareti'nin resmi organı Hakikat'te, eğer meclis kuramazsak Bosna'ya, Hersek'e Bulgar'a da özerklik tanımak zorunda kalırız, sonra işler Girit'e döner, diye yazdırıyordu. Aynı şeyin Yanya, Manastır, Selanik, İşkodra, Erzurum, Diyarbakır, Suriye ve Bağdat'ta da yinelenebileceğini yazıya eklenmişti. Bu son derece doğruydu ve gerçekten reformlar bir anayasa çerçevesinde bir meclise bağlanırsa, dış müdahale oyunlarının engellenmesi gerçekleştirilebilirdi.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Her halkın gördüğü muamele uygarlıkça sahip olduğu yetenek oranındadır. Bir halkta o yetenek bulunmayacak olursa, o halka yasal hürriyet ve adalet verilse bile yararlanmaya gücü yetmeyip ancak özel yetenekleri oranında yararlanırlar. (...) Bir halk uygarlığın maddi ve manevi ilerlemesiyle insani erdem ve terbiyesini tamamlamış olursa (ancak) zulüm yapana esir olmaz ve onlara karşı durur.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Yapılan şey sadece , hiç tartışmadan Abdülhamit'in İslam'ın Halifesi olduğunun yenilenmesinden ibarettir. 1907 sonunda Gaspiralı İsmail'in girişimiyle bir Evrensel İslam Kongresi toplanması çabaları başlatıldığında Abdülhamit'in buna karşı çıktığı bilinir. Eğer Panislamcı olsaydı Abdülhamit'in bunun İstanbul'da yapılmasını istemesi gerekirdi.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Abdülhamid'in saltanatında, bir kere 1877'de Ruslara karşı cihad ilan edilmiş, ondan sonra bir daha bu sözcük savaşçı anlamda hiç kullanılmamıştır. 1897 Yunan Seferinde bile böyle bir ilan yapıldığına biz rastlamadık. İslam dünyasının dört bir yanında (Fas'ta, Cezayir' de, Tunus'ta, Mısır'da, Orta Afrika' da, Hindistan' da, Orta Asya' da, Güney Doğu Asya' da) bu deyimi kullanarak sömürgeciye direnenler vardı, ancak hiçbirinin diğerleriyle ortak ve destekleyici eylemi yoktu.
📖 Sayfa 123 · Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Fuat Paşa'nın sadece esprilerle Osmanlı varlığına saygı toplamaya çalıştığı da her halde dikkatlerden kaçmamıştır. "Girit'i kaça verirsiniz?" diyene "Aldığımız fiyata (27 yıl savaş)" yanıtıyla; "En güçlü devlet Osmanlı'dır, zira siz dışardan biz içerden yıkamadık" sözleriyle paylaşınacıları susturmayı becermesi kuşkusuz kolay unutulacak birer diplomasi dersi değildi.
📖 Sayfa 53 · Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
1883’te Kafkasyalı çok güzel hür bir genç kıza aşık olduğu, elde etmeye çalıştığı, kızın evlenmek istememesi ve sarayda çalışan ağabeyinin başvurusu üzerine serbest bıraktığı hakkında da bir söylenti vardır. Ancak padişahı reddetmiş bir kızla evlenmeye kimse cesaret edemediğinden, aslında kısmeti çok açık olması gereken kızcağız sonunda çok çirkin bir memurla evlenmek zorunda kalmış.
📖 Sayfa 40 · Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Duygusal edebiyatın insan ruhu üzerinde zararlı etkileri olduğuna inanırdı. Gezi ve keşiflere ilişkin yazıların herhangi bir romandan çok daha sürükleyici ve yararlı olduğunu düşünürdü.
📖 Sayfa 49 · Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Abdülhamid kuşkusuz, İslam tarihinde kusursuz bir İslami birliğin ne kadar az gerçekleştirildiğini; gerçekten çok güçlü bir devlet bulunmadıkça bunun oluşturulamayacağını; İslam toplumlarının her dönemde yerel koşullar ve çıkarlara göre cephe seçtiklerini; 19. yüzyılın sonunda ise Osmanlı Devleti’nin böyle oyunlara giremeyecek kadar zayıf olduğunu ve nihayet, eğer kendisi sömürgecilerin içişlerine burnunu sokarsa onların çok daha kolay ve tehlikeli şekilde Osmanlı'nın işlerine karışacaklarını; bunun da hasta devletin sonu olabileceğini biliyordu.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Abdülhamid kuşkusuz masonluğa karşıydı ama işin pratiğinde, onlar politik eyleme girmedikçe bu karşıtlığını asla ortaya koymamıştır. Bu açıdan, sonraki Abdülhamitçilerin ileri sürdükleri şekilde kendisinin Masonluğun kökünü kazıtma çabaları içinde olduğu iddialarına inanmak olanaksızlaşıyor.
📖 Sayfa 142 · Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Sadece en yakınlarından Ahmet Tevfik Paşa'ya değil, ziyaretine gelen İngiliz Sir Tommy Bowles'a da "iyi bir hükümdarın vazifesinin uyruklarına babalık etmek olduğunu" anımsatmaktan geri kalmamıştır.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Abdülhamid bütün gücüyle, içinden tek adım dışarı adım atmadığı İstanbul'u merkez haline getirme çabasındaydı. Hicaz'ı ise kontrol altında tutmaya çalışıyordu. Mekke'den bazı islami fikirlerin yayıldığı, hatta Kuzey Afrika'da görülen bazı tarikat eylemlerinin orada başladığı yadsınamaz, Abdülhamid'in de amacı bunları kendi politikasının aksine bir yol izlememesini sağlamaktı.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Abdülhamid, ülke içinde tartışma yapılmasına karşıydı, hatta kendisinin savunulmasına bile; bu, karşı tezlerin de bahsedilmesi sonucunu yaratabileceğinden işine gelmezdi.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Birçok ünlü araştırmacı ve kaynağı Panislamizm'in başlangıcı olarak 1878 Berlin Kongre'sinden sonrasını koyarlar ve buna Abdülhamid'in sarsılan yerini güçlendirmek için giriştiğini ileri sürerler.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Osmanlı sultanlarının 1774 öncesinde halife sıfatını hiç de fazla kullanmamış olmalarına karşılık, kayıplar arttıkça ve Avrupa'dan İslam geleneğine uymayan yöntem ve kurumlar alındıkça, toplumun tabanından kopmamak için(II.Mahmut'dan itibaren)yoğun bir İslamcı ve halifeci propagandaya başvurulduğu görülmektedir. Ancak bunun son derece pasif, sadece savunmaya yönelik, hele tüm İslamları bir araya toplamak gibi eylemci bir yanları olmadığı açıktır. Gâvurlukla suçlanan padişahların kendilerini savunmak isteklerinden başka bir amacı yoktu.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Yeni Osmanlıların başlattığı dinamik gazetecilik 3-4 yıl içinde kamuoyuna büyük bir heyecan kazandırdığı gibi, Babıali'de de konuya değişik yaklaşma gereksinimini yaratmıştı. Dokunulmazlığa sahip olduğu için her eleştiriyi yapabilen Fransızca, milliyetçilik temalarını serbestçe işleyen azınlık basına ek olarak,ayırıcı olmamaları gerektiğinden en çok kontrolde tutulan Türkçe gazetelerin böyle bir dinamizm getirmesi Osmanlı toplumunu ciddi şekilde silkelemeğe başlamıştı.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Abdülhamit gezi sonucunda( III.Napalyon Uluslararası Paris Sergisi'ne Aziz dönemi davet edilir. Aziz beraberinde Ali ve Fuat paşalardan başka şehzadeler Yusuf İzzettin, Murat ve Abdülhamit vardı.) Fransa'yı bir eğlence ve debdebe, İngiltere'yi servet, ziraat ve sanayi ülkesi olarak beğenmiş, Almanya'nın yönetimi, askeri ve disiplini hoşuna gitmişti. Bu yüzden saltanatında Osmanlı ordusunun eğitimini Alman subaylarına teslim etmiştir.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
19. yüzyılda Avrupa'da yayınlanan gazete ya da dergi yoktur ki, abartmasız her sayısında, Türk düşmanlığını ve Osmanlı Devleti’nin yıkılması gerektiğini ileri sürmesin.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Abdülmecit ve Aziz aileleriyle pek az ilgilenir, sadece kendi keyiflerine bakar ama onları da zevklerinde serbest bırakırlardı. Abdülhamit bu davranışa tepki gibi görünüyor. Ailenin her biriyle tek tek ilgilenen bir kişiydi; hatta eğlencelerini bile kendisi düzenleyecek kadar ilgilenirdi. Bu davranışın kötü yanı ise, her şeyin sadece Abdülhamit ile var olmasıydı. Egosantrik yapısı sebebiyle, ailenin diğer bireylerinin serbestçe gelişmesini engellemiş, herkesi kendi istediği kalıptan olmaya zorlamaya çalışmıştır.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Abdülhamit'te, şekil ve ilke bakımından Avrupa'yı izleme davranışının pek çok örneğini bulabiliriz: Avrupa'da görmüş olduğu şekilde Alman İmparatoriçesine kolunu vererek saraya götürüşü; döneminden Arkeoloji Müzesi (1881) ve Güzel Sanatlar Okulu'nun açılışı (1883); Türk ressamlarının İstanbul'da sergiler açmaları; Avrupa'nın metrik ölçü sistemini kabul ettirme çabaları; (1897-1898); fotoğrafçılık ve fonografın yayılması, ilk bisiklet ve otomobilin ithali, esirliğin yasaklanması hakkında irade çıkarılması (1889) vb. bu arada sayılabilir.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Eğer Osmanlı İmparatorluğu bir gelecek umuyorsa her şeyden önce Sultan, yönetici grubun diktatörlüğünü parçalamalıdır.
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu
Sıkça Sorulan Sorular
Abdülhamid Gerçeği kimin eseridir?
Abdülhamid Gerçeği, Orhan Koloğlu tarafından yazılmıştır ve ilk kez 2005'te yayımlanmıştır.
Abdülhamid Gerçeği kaç sayfadır?
Abdülhamid Gerçeği, 567 sayfadır (Pozitif Yayınları baskısı).
Abdülhamid Gerçeği'nin en ünlü sözü nedir?
“Kapitülasyonlar, yabancılara sağladıkları avantajlarla, yerlilerin onlarla yarışma olanaklarını baltalıyordu. Hristiyanlar kadar Müslümanlar bile bir yabancı devletin uyruğuna girip Kapitülasyon haklarından yararlanmanın yollarını arıyordu. Bu sebeplerden ulusal burjuvazi oluşamıyor, sınıfsal yapı gelişemiyordu.”